Atos 5

Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Naulum̃an sual am, nahǝsan aAnanias mai asoan nahǝsan aSafira arop̃ur hǝn nahudhutan.
1 Um certo homem chamado Ananias, de comum acordo com sua mulher Safira, vendeu um campo
2 Ananias etǝgau gat nahudhuvat hǝn nǝtan enan mai asoan. Gǝlar p̃isi arudam̃. Beti atenan ilav nahudhuvat topat hǝn b̃eriŋi bathurien ahai pispisul gail, be sǝlav p̃isi.
2 e, combinando com ela, reteve uma parte da quantia da venda. Levando apenas a outra parte, depositou-a aos pés dos apóstolos.
3 Ale aPita ike, “Ananias, imabe nǝlom̃ topul hǝn aSetan gol ke gotogǝras aNunun aGot ale gototǝgau gat nahudhuvat hǝn nǝtan?
3 Pedro, porém, disse: Ananias, por que tomou conta Satanás do teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo e enganasses acerca do valor do campo?
4 Nǝtan gotop̃ur hǝni evi nǝtan esam̃ m̃au? Ale nǝboŋ gotop̃ur hǝni tonoŋ nǝvat ipat len navǝlam̃ m̃au? Nǝlom̃ imabe hǝn gotogol natenan? Gaiug gǝsagǝras nǝvanuan gail ŋai, gogǝras aGot!”
4 Acaso não o podias conservar sem vendê-lo? E depois de vendido, não podias livremente dispor dessa quantia? Por que imaginaste isso em teu coração? Não foi aos homens que mentiste, mas a Deus.
5 Nǝboŋ aAnanias tosǝsǝloŋ hǝn nasoruan enan, iteh, imat. Ale galit p̃isi lotosǝsǝloŋ hǝn nǝsa tovisi lomǝtahw habat.
5 Ao ouvir estas palavras, Ananias caiu morto. Apoderou-se grande terror de todos os que o ouviram.
6 Beti nǝmantuhmar gail logǝm, ruŋ gol niben, pati vivile ale tavuni.
6 Uns moços retiraram-no dali, levaram-no para fora e o enterraram.
7 Nǝhaua itor ivan husur nǝmatan enan ale asoan eb̃is, avil salǝboi nǝsa tovisi.
7 Depois de umas três horas, entrou também sua mulher, nada sabendo do ocorrido.
8 APita eus aliten ke, “Gikele, nǝvat hǝn nǝtan mǝrtop̃ur hǝni imagegai a?” Ale ike, “Evoi, imagenan.”
8 Pedro perguntou-lhe: Dize-me, mulher. Foi por tanto que vendestes o vosso campo? Respondeu ela: Sim, por esse preço.
9 Ŋa aPita ikel maii ke, “Imabe mǝrtotaltal kitev nǝdaŋan seNunun aGot ke timabe? Geris, alat lototavun asoam̃ saltoil bopita. Galit dereh lipat gaiug tu vivile.”
9 Replicou Pedro: Por que combinastes para pôr à prova o Espírito do Senhor? Estão ali à porta os pés daqueles que sepultaram teu marido. Hão de levar-te também a ti.
10 Vǝha-sua ŋai iteh bathurien aPita, imat. Amantuhmar gail lovi lohoim, sab̃i ke tomat tia, ale lupati vivile, lutavuni mai asoan.
10 Imediatamente caiu aos seus pés e expirou. Entrando aqueles moços, acharam-na morta. Levaram-na para fora e a enterraram junto do seu marido.
11 Alat siYesu p̃isi lomǝtahw, galit mai alat lotosǝsǝloŋ hǝn naholan husur nǝsa tovisi.
11 Sobreveio grande pavor a toda a comunidade e a todos os que ouviram falar desse acontecimento.
12 Len navǝlan ahai pispisul gail, aGot igol namerikel gail ben nǝvanuan gail, ale galit p̃isi lotokad nadǝlomian lub̃onb̃on akis len navǝrada siSolomon.
12 Enquanto isso, realizavam-se entre o povo pelas mãos dos apóstolos muitos milagres e prodígios. Reuniam-se eles todos unânimes no pórtico de Salomão.
13 Bathut namǝtahwan, avan ideh am sǝtah mai galito. Be nǝvanuan gail loputsan galit len nǝnauan salito.
13 Dos outros ninguém ousava juntar-se a eles, mas o povo lhes tributava grandes louvores.
14 Be akis alat lotokad nadǝlomian len Nasub̃ lusob̃sob̃ur am, Lalum̃an isob̃ur mai latpǝhaṽut isob̃ur.
14 Cada vez mais aumentava a multidão dos homens e mulheres que acreditavam no Senhor.
15 Imaienan, nǝvanuan gail lupat alat lotomǝsah vi lan nametp̃isal, loriŋ galito lupat len nǝmel o nǝbateh hǝn ke nǝm̃ol hePita tibar galevis nǝboŋ toṽot van.
15 De maneira que traziam os doentes para as ruas e punham-nos em leitos e macas, a fim de que, quando Pedro passasse, ao menos a sua sombra cobrisse alguns deles.
16 Nǝvanuan lusob̃ur logǝm dan navile gail pǝpadaŋ hǝn naut a Jerusalem, lutariv alat lotomǝsah, mai alat nanunun lotosa lotomǝdas tabtab hǝn galito. Ale galit p̃isi lumaur.
16 Também das cidades vizinhas de Jerusalém afluía muita gente, trazendo os enfermos e os atormentados por espíritos imundos, e todos eles eram curados.
17 Imaienan, ab̃iltihai tutumav mai alat lototah maii, (lovi naSattiusi gail) lutab̃ulol bulos ahai pispisul gail.
17 Levantaram-se então os sumos sacerdotes e seus partidários {isto é, a seita dos saduceus} cheios de inveja,
18 Lutah gat galito ale loriŋ galito len naim bǝbaŋis.
18 e deitaram as mãos nos apóstolos e meteram-nos na cadeia pública.
19 Avil len nalenmariug enan aŋel siNasub̃ esǝŋav hǝn nabopita hǝn naim bǝbaŋis ale esǝhar galit vivile. Ike,
19 Mas um anjo do Senhor abriu de noite as portas do cárcere e, conduzindo-os para fora, disse-lhes:
20 “Mitivan, mǝteil len naholǝvat todar vis naim siGot ale kel ur p̃is nasoruan husur nǝmauran veveu egai mai galit ei, nǝmauran mǝttokade len aYesu.”
20 Ide e apresentai-vos no templo e pregai ao povo as palavras desta vida.
21 Dudulan som̃ilan lob̃is len naholǝvat todar vis naim siGot sum̃an aŋel tokel mai galito, ale lotub̃at ṽusan nǝvanuan gail.
21 Obedecendo a essa ordem, eles entraram ao amanhecer, no templo, e puseram-se a ensinar. Enquanto isso, o sumo sacerdote e os seus partidários reuniram-se e convocaram o Grande Conselho e todos os anciãos de Israel, e mandaram trazer os apóstolos do cárcere.
22 Be nǝvanuan nauman galenan lǝsǝsab̃ galit len naim bǝbaŋis ŋa lotǝlmam, lukel uri ke,
22 Dirigiram-se para lá os guardas, mas ao abrirem o cárcere, não os encontraram, e voltaram a informar:
23 “Namtusab̃i ke naim bǝbaŋis ekǝkol sal, mai alat lotokǝtkǝta kǝkol hǝni, loil vivile len nabopita gail, be nǝboŋ namttosǝŋav hǝn gail, naut eb̃ǝb̃esw.”
23 Achamos o cárcere fechado com toda segurança e os guardas de pé diante das portas, e, no entanto, abrindo-as, não achamos ninguém lá dentro.
24 Nǝboŋ nakomada silat lotokǝtkǝta kǝkol hǝn naim bǝbaŋis mai ab̃iltihai tutumav gail lotosǝsǝloŋ hǝn na-kel-uri-an enan, nǝnauan salit ebutbutut. Lunau masuṽ hǝn ke timabe.
24 A essa notícia, os sumos sacerdotes e o chefe do templo ficaram perplexos e indagaram entre si sobre o que significava isso.
25 Beti avan sua egǝm, ike, “Mǝteris! alategaii mǝttoriŋ galit len naim bǝbaŋis, galito saltoil len naim siGot, loṽusan nǝvanuan gail!”
25 Mas, nesse momento, alguém transmitiu-lhes esta notícia: Aqueles homens que metestes no cárcere estão no templo ensinando o povo!
26 Ale nakomada ivan mai alat lotokǝtkǝta kǝkol hǝn naim siGot hǝn lǝb̃esǝhar ahai pispisul gail. Losǝhar mǝdau hǝn galito husur lomǝtahw ke nǝvanuan gail saletubun galito.
26 Foi então o comandante do templo com seus guardas e trouxe-os sem violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 Nǝboŋ lotosǝhar galit tonoŋ, lugol loil len nǝhon nǝSanhitrin ale ab̃iltihai tutumav eus galit
27 Trouxeram-nos e os introduziram no Grande Conselho, onde o sumo sacerdote os interrogou, dizendo:
28 ke, “Namtukai tas gamito ke samtep̃usan len nahǝsenan. Be mǝteris! Mǝtugol alat a Jerusalem lopul hǝn nap̃usanan samito, mai mǝtukel ke namtugol nǝmatan sitenan.”
28 Expressamente vos ordenamos que não ensinásseis nesse nome. Não obstante isso, tendes enchido Jerusalém de vossa doutrina! Quereis fazer recair sobre nós o sangue deste homem!
29 APita mai ahai pispisul gail lusor vari ke, “Ginamit namtimasgol husur nǝsa aGot tokele sǝhor nǝsa nǝvanuan gail lotokele.
29 Pedro e os apóstolos replicaram: Importa obedecer antes a Deus do que aos homens.
30 AGot setǝmadat ta sutuai igol aYesu ile mǝhat dan nǝmatan, aYesu mǝttoṽabuni, tahǝtah hǝni len nǝhai.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou Jesus, que vós matastes, suspendendo-o num madeiro.
31 Atenan, aGot eputsani vi lan navǝlan nǝmatu, gol ke eil a m̃o hǝn nǝvanuan p̃isi mai elǝboi b̃ilav kuv galit dan nǝsaan salito. AGot igol nategai hǝn aYesu b̃igol gidat a Israel datb̃ipair dan nǝsaan sidato ale hǝn b̃erub̃at nǝsaan galen dan gidato.
31 Deus elevou-o pela mão direita como Príncipe e Salvador, a fim de dar a Israel o arrependimento e a remissão dos pecados.
32 Ginamit namtoris natgalen tovisi ale namtukel uri, ginamit mai aNunun aGot, aGot toviol hǝni mai alat lotogol husur nǝsa tokele.”
32 Deste fato nós somos testemunhas, nós e o Espírito Santo, que Deus deu a todos aqueles que lhe obedecem.
33 Nǝboŋ lotosǝsǝloŋ hǝni, nǝlolit ipaŋpaŋ masuṽ, luke letubun aPita galito.
33 Ao ouvirem essas palavras, enfureceram-se e resolveram matá-los.
34 Be naFarisi sua, nahǝsan aKamaliel, ahai p̃usan hǝn nalo, nǝvanuan p̃isi lotoputsani len nǝnauan salito, ile mǝhat, isor idaŋ ke ahai pispisul gail litoh vivile kǝkereh bai.
34 Levantou-se, porém, um membro do Grande Conselho. Era Gamaliel, um fariseu, doutor da lei, respeitado por todo o povo.
35 Nǝboŋ lotovivile tonoŋ ikel p̃uli mai nǝSanhitrin ke, “UleIsrael, mǝtebunus tivoi nǝsa mǝttoke mǝtb̃igole hǝn alatenan.
35 Mandou que se retirassem aqueles homens por um momento, e então lhes disse: Homens de Israel, considerai bem o que ides fazer com estes homens.
36 Mitinau! Nasihau galevis tovan tia, nǝvanuan sua tosa, aTeutas, evisi, isor patpat gai mǝhat, ale alalum̃an lovi 400 lutah maii. Be alat a Rom luṽabuni ale alat lotohusuri lopǝpehw ŋa lǝsagol natideh.
36 Faz algum tempo apareceu um certo Teudas, que se considerava um grande homem. A ele se associaram cerca de quatrocentos homens: foi morto e todos os seus partidários foram dispersados e reduzidos a nada.
37 Husuri, sual am, aJutas, auleKalili evisi len nǝboŋ hǝn nap̃uruŋan hǝn nǝvanuan, ale egǝras nǝvanuan gail hǝn lǝb̃ehusuri, b̃al mai alat a Rom. Gai am luṽabuni, ale ahai susur san gail, lopǝpehw.
37 Depois deste, levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e arrastou o povo consigo, mas também ele pereceu e todos quantos o seguiam foram dispersados.
38 Imagenan, nukele hǝn gamito ke, mititoh a tut dan galito, riŋ galit livan, husur nǝ-nau-utaut-an salit mai nǝsa lǝb̃igole b̃evi sinǝvanuan, dereh lehisi sob̃uer sum̃an alaruenan.
38 Agora, pois, eu vos aconselho: não vos metais com estes homens. Deixai-os! Se o seu projeto ou a sua obra provém de homens, por si mesma se destruirá;
39 Be b̃evi siGot, mǝtedǝdas mǝtb̃emǝdas galito; dereh mitisab̃i ke mǝttob̃al mai aGot.”
39 mas se provier de Deus, não podereis desfazê-la. Vós vos arriscaríeis a entrar em luta contra o próprio Deus. Aceitaram o seu conselho.
40 Ale lohusur nakelean san. Lokis galito vi lohoim. Lugol alat lotokǝtkǝta kǝkol hǝn naim siGot lobilas galito, beti lukele hǝn galito ke salisor len nahǝsan aYesu, ale loriŋ galit luvan.
40 Chamaram os apóstolos e mandaram açoitá-los. Ordenaram-lhes então que não pregassem mais em nome de Jesus, e os soltaram.
41 Nǝboŋ ahai pispisul lotoriŋ nǝSanhitrin, lukemkem husur aGot idam̃ hǝn ke lotolǝŋon tosa m̃os nǝhes enan.
41 Eles saíram da sala do Grande Conselho, cheios de alegria, por terem sido achados dignos de sofrer afrontas pelo nome de Jesus.
42 Ale len nǝboŋ p̃isi len naholǝvat todar vis naim siGot lop̃usan, ale lop̃usan husur naim gail, mai lukel uri ke aKristo, aGot totabtabuh lan evi Yesu. Lǝsanoŋ hǝn nakelean enan.
42 E todos os dias não cessavam de ensinar e de pregar o Evangelho de Jesus Cristo no templo e pelas casas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.