Atos 5
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs NAA
1 Naulum̃an sual am, nahǝsan aAnanias mai asoan nahǝsan aSafira arop̃ur hǝn nahudhutan.
1 Entretanto, certo homem chamado Ananias, com sua mulher Safira, vendeu uma propriedade,
2 Ananias etǝgau gat nahudhuvat hǝn nǝtan enan mai asoan. Gǝlar p̃isi arudam̃. Beti atenan ilav nahudhuvat topat hǝn b̃eriŋi bathurien ahai pispisul gail, be sǝlav p̃isi.
2 mas reteve uma parte do dinheiro. E Safira estava ciente disso. Levando o restante, depositou-o aos pés dos apóstolos.
3 Ale aPita ike, “Ananias, imabe nǝlom̃ topul hǝn aSetan gol ke gotogǝras aNunun aGot ale gototǝgau gat nahudhuvat hǝn nǝtan?
3 Então Pedro disse: — Ananias, por que você permitiu que Satanás enchesse o seu coração, para que você mentisse ao Espírito Santo, retendo parte do valor do campo?
4 Nǝtan gotop̃ur hǝni evi nǝtan esam̃ m̃au? Ale nǝboŋ gotop̃ur hǝni tonoŋ nǝvat ipat len navǝlam̃ m̃au? Nǝlom̃ imabe hǝn gotogol natenan? Gaiug gǝsagǝras nǝvanuan gail ŋai, gogǝras aGot!”
4 Não é verdade que, conservando a propriedade, seria sua? E, depois de vendida, o dinheiro não estaria em seu poder? Por que você decidiu fazer uma coisa dessas? Você não mentiu para os homens, mas para Deus.
5 Nǝboŋ aAnanias tosǝsǝloŋ hǝn nasoruan enan, iteh, imat. Ale galit p̃isi lotosǝsǝloŋ hǝn nǝsa tovisi lomǝtahw habat.
5 Ouvindo estas palavras, Ananias caiu morto. E sobreveio grande temor a todos os que souberam do que tinha acontecido.
6 Beti nǝmantuhmar gail logǝm, ruŋ gol niben, pati vivile ale tavuni.
6 Levantando-se os moços, cobriram o corpo de Ananias e, levando-o para fora, o sepultaram.
7 Nǝhaua itor ivan husur nǝmatan enan ale asoan eb̃is, avil salǝboi nǝsa tovisi.
7 Quase três horas depois, entrou a mulher de Ananias, sem saber o que tinha acontecido.
8 APita eus aliten ke, “Gikele, nǝvat hǝn nǝtan mǝrtop̃ur hǝni imagegai a?” Ale ike, “Evoi, imagenan.”
8 Então Pedro, dirigindo-se a ela, perguntou: — Diga-me: foi por este valor que vocês venderam aquela terra? Ela respondeu: — Sim, foi por esse valor.
9 Ŋa aPita ikel maii ke, “Imabe mǝrtotaltal kitev nǝdaŋan seNunun aGot ke timabe? Geris, alat lototavun asoam̃ saltoil bopita. Galit dereh lipat gaiug tu vivile.”
9 Então Pedro disse: — Por que vocês entraram em acordo para tentar o Espírito do Senhor? Eis aí à porta os pés dos que sepultaram o seu marido, e eles levarão você também.
10 Vǝha-sua ŋai iteh bathurien aPita, imat. Amantuhmar gail lovi lohoim, sab̃i ke tomat tia, ale lupati vivile, lutavuni mai asoan.
10 No mesmo instante, ela caiu aos pés de Pedro e morreu. Entrando os moços, viram que ela estava morta e, levando-a, sepultaram-na ao lado do marido.
11 Alat siYesu p̃isi lomǝtahw, galit mai alat lotosǝsǝloŋ hǝn naholan husur nǝsa tovisi.
11 E sobreveio grande temor a toda a igreja e a todos aqueles que ouviram falar destes acontecimentos.
12 Len navǝlan ahai pispisul gail, aGot igol namerikel gail ben nǝvanuan gail, ale galit p̃isi lotokad nadǝlomian lub̃onb̃on akis len navǝrada siSolomon.
12 Muitos sinais e prodígios eram feitos entre o povo pelas mãos dos apóstolos. E todos costumavam se reunir, de comum acordo, no Pórtico de Salomão.
13 Bathut namǝtahwan, avan ideh am sǝtah mai galito. Be nǝvanuan gail loputsan galit len nǝnauan salito.
13 Mas, dos restantes, ninguém ousava juntar-se a eles; porém o povo tinha grande admiração por eles.
14 Be akis alat lotokad nadǝlomian len Nasub̃ lusob̃sob̃ur am, Lalum̃an isob̃ur mai latpǝhaṽut isob̃ur.
14 E aumentava sempre mais o número de crentes no Senhor, uma multidão de homens e mulheres,
15 Imaienan, nǝvanuan gail lupat alat lotomǝsah vi lan nametp̃isal, loriŋ galito lupat len nǝmel o nǝbateh hǝn ke nǝm̃ol hePita tibar galevis nǝboŋ toṽot van.
15 a ponto de levarem os enfermos até pelas ruas e os colocarem sobre leitos e macas, para que, ao passar Pedro, ao menos a sua sombra se projetasse sobre alguns deles.
16 Nǝvanuan lusob̃ur logǝm dan navile gail pǝpadaŋ hǝn naut a Jerusalem, lutariv alat lotomǝsah, mai alat nanunun lotosa lotomǝdas tabtab hǝn galito. Ale galit p̃isi lumaur.
16 Vinha também muita gente das cidades vizinhas de Jerusalém, levando doentes e atormentados por espíritos imundos, e todos eram curados.
17 Imaienan, ab̃iltihai tutumav mai alat lototah maii, (lovi naSattiusi gail) lutab̃ulol bulos ahai pispisul gail.
17 Levantando-se, porém, o sumo sacerdote e todos os que estavam com ele, isto é, o partido dos saduceus, ficaram com muita inveja,
18 Lutah gat galito ale loriŋ galito len naim bǝbaŋis.
18 prenderam os apóstolos e os recolheram à prisão pública.
19 Avil len nalenmariug enan aŋel siNasub̃ esǝŋav hǝn nabopita hǝn naim bǝbaŋis ale esǝhar galit vivile. Ike,
19 Mas, de noite, um anjo do Senhor abriu as portas da prisão e, levando-os para fora, lhes disse:
20 “Mitivan, mǝteil len naholǝvat todar vis naim siGot ale kel ur p̃is nasoruan husur nǝmauran veveu egai mai galit ei, nǝmauran mǝttokade len aYesu.”
20 — Vão ao templo e digam ao povo todas as palavras desta Vida.
21 Dudulan som̃ilan lob̃is len naholǝvat todar vis naim siGot sum̃an aŋel tokel mai galito, ale lotub̃at ṽusan nǝvanuan gail.
21 Tendo ouvido isto, logo ao amanhecer entraram no templo e ensinavam. Quando chegaram o sumo sacerdote e os que estavam com ele, convocaram o Sinédrio e todo o conselho dos anciãos do povo de Israel e mandaram buscar os apóstolos na prisão.
22 Be nǝvanuan nauman galenan lǝsǝsab̃ galit len naim bǝbaŋis ŋa lotǝlmam, lukel uri ke,
22 Mas, quando os guardas chegaram lá, não os encontraram no cárcere. E, voltando, relataram,
23 “Namtusab̃i ke naim bǝbaŋis ekǝkol sal, mai alat lotokǝtkǝta kǝkol hǝni, loil vivile len nabopita gail, be nǝboŋ namttosǝŋav hǝn gail, naut eb̃ǝb̃esw.”
23 dizendo: — Encontramos a prisão fechada com toda a segurança e as sentinelas nos seus postos junto às portas; mas, abrindo as portas, não encontramos ninguém dentro.
24 Nǝboŋ nakomada silat lotokǝtkǝta kǝkol hǝn naim bǝbaŋis mai ab̃iltihai tutumav gail lotosǝsǝloŋ hǝn na-kel-uri-an enan, nǝnauan salit ebutbutut. Lunau masuṽ hǝn ke timabe.
24 Quando o capitão do templo e os principais sacerdotes ouviram estas informações, ficaram perplexos a respeito deles e do que viria a ser isto.
25 Beti avan sua egǝm, ike, “Mǝteris! alategaii mǝttoriŋ galit len naim bǝbaŋis, galito saltoil len naim siGot, loṽusan nǝvanuan gail!”
25 Nesse momento, alguém chegou e lhes comunicou: — Vejam! Os homens que os senhores prenderam estão no templo ensinando o povo.
26 Ale nakomada ivan mai alat lotokǝtkǝta kǝkol hǝn naim siGot hǝn lǝb̃esǝhar ahai pispisul gail. Losǝhar mǝdau hǝn galito husur lomǝtahw ke nǝvanuan gail saletubun galito.
26 Então o capitão e os guardas foram e os trouxeram sem violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 Nǝboŋ lotosǝhar galit tonoŋ, lugol loil len nǝhon nǝSanhitrin ale ab̃iltihai tutumav eus galit
27 Trouxeram os apóstolos, apresentando-os ao Sinédrio. E o sumo sacerdote os interrogou,
28 ke, “Namtukai tas gamito ke samtep̃usan len nahǝsenan. Be mǝteris! Mǝtugol alat a Jerusalem lopul hǝn nap̃usanan samito, mai mǝtukel ke namtugol nǝmatan sitenan.”
28 dizendo: — Não é verdade que ordenamos expressamente que vocês não ensinassem nesse nome? No entanto, vocês encheram Jerusalém com a doutrina de vocês e ainda querem lançar sobre nós o sangue desse homem.
29 APita mai ahai pispisul gail lusor vari ke, “Ginamit namtimasgol husur nǝsa aGot tokele sǝhor nǝsa nǝvanuan gail lotokele.
29 Então Pedro e os demais apóstolos afirmaram: — É mais importante obedecer a Deus do que aos homens.
30 AGot setǝmadat ta sutuai igol aYesu ile mǝhat dan nǝmatan, aYesu mǝttoṽabuni, tahǝtah hǝni len nǝhai.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou Jesus, a quem vocês mataram, pendurando-o num madeiro.
31 Atenan, aGot eputsani vi lan navǝlan nǝmatu, gol ke eil a m̃o hǝn nǝvanuan p̃isi mai elǝboi b̃ilav kuv galit dan nǝsaan salito. AGot igol nategai hǝn aYesu b̃igol gidat a Israel datb̃ipair dan nǝsaan sidato ale hǝn b̃erub̃at nǝsaan galen dan gidato.
31 Deus, porém, com a sua mão direita, o exaltou a Príncipe e Salvador, a fim de conceder a Israel o arrependimento e a remissão de pecados.
32 Ginamit namtoris natgalen tovisi ale namtukel uri, ginamit mai aNunun aGot, aGot toviol hǝni mai alat lotogol husur nǝsa tokele.”
32 E nós somos testemunhas destes fatos — nós e o Espírito Santo, que Deus deu aos que lhe obedecem.
33 Nǝboŋ lotosǝsǝloŋ hǝni, nǝlolit ipaŋpaŋ masuṽ, luke letubun aPita galito.
33 Eles, porém, ouvindo isso, se enfureceram e queriam matá-los.
34 Be naFarisi sua, nahǝsan aKamaliel, ahai p̃usan hǝn nalo, nǝvanuan p̃isi lotoputsani len nǝnauan salito, ile mǝhat, isor idaŋ ke ahai pispisul gail litoh vivile kǝkereh bai.
34 Mas, levantando-se no Sinédrio um fariseu chamado Gamaliel, mestre da lei, respeitado por todo o povo, mandou que os apóstolos fossem levados para fora, por um momento.
35 Nǝboŋ lotovivile tonoŋ ikel p̃uli mai nǝSanhitrin ke, “UleIsrael, mǝtebunus tivoi nǝsa mǝttoke mǝtb̃igole hǝn alatenan.
35 Então disse ao Sinédrio: — Israelitas, tenham cuidado com o que vão fazer a estes homens.
36 Mitinau! Nasihau galevis tovan tia, nǝvanuan sua tosa, aTeutas, evisi, isor patpat gai mǝhat, ale alalum̃an lovi 400 lutah maii. Be alat a Rom luṽabuni ale alat lotohusuri lopǝpehw ŋa lǝsagol natideh.
36 Porque algum tempo atrás se levantou Teudas, dizendo ser alguém muito importante, ao qual se juntaram cerca de quatrocentos homens. Mas ele foi morto, e todos os que lhe obedeciam se dispersaram e foram reduzidos a nada.
37 Husuri, sual am, aJutas, auleKalili evisi len nǝboŋ hǝn nap̃uruŋan hǝn nǝvanuan, ale egǝras nǝvanuan gail hǝn lǝb̃ehusuri, b̃al mai alat a Rom. Gai am luṽabuni, ale ahai susur san gail, lopǝpehw.
37 Depois desse, levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e levou muitos consigo. Também este foi morto, e todos os que lhe obedeciam foram dispersos.
38 Imagenan, nukele hǝn gamito ke, mititoh a tut dan galito, riŋ galit livan, husur nǝ-nau-utaut-an salit mai nǝsa lǝb̃igole b̃evi sinǝvanuan, dereh lehisi sob̃uer sum̃an alaruenan.
38 Neste caso de agora, digo a vocês: Não façam nada contra esses homens. Deixem que vão embora, porque, se este plano ou esta obra vem de homens, será destruído;
39 Be b̃evi siGot, mǝtedǝdas mǝtb̃emǝdas galito; dereh mitisab̃i ke mǝttob̃al mai aGot.”
39 mas, se vem de Deus, vocês não poderão destruí-los e correm o risco de estar lutando contra Deus. E os membros do Sinédrio concordaram com Gamaliel.
40 Ale lohusur nakelean san. Lokis galito vi lohoim. Lugol alat lotokǝtkǝta kǝkol hǝn naim siGot lobilas galito, beti lukele hǝn galito ke salisor len nahǝsan aYesu, ale loriŋ galit luvan.
40 Então chamaram os apóstolos e os açoitaram. E, ordenando-lhes que não falassem no nome de Jesus, os soltaram.
41 Nǝboŋ ahai pispisul lotoriŋ nǝSanhitrin, lukemkem husur aGot idam̃ hǝn ke lotolǝŋon tosa m̃os nǝhes enan.
41 E eles se retiraram do Sinédrio muito alegres por terem sido considerados dignos de sofrer afrontas por esse Nome.
42 Ale len nǝboŋ p̃isi len naholǝvat todar vis naim siGot lop̃usan, ale lop̃usan husur naim gail, mai lukel uri ke aKristo, aGot totabtabuh lan evi Yesu. Lǝsanoŋ hǝn nakelean enan.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, não cessavam de ensinar e de pregar que Jesus é o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.