Atos 4
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs ARC
1 Nǝboŋ aPita mai aJon artosor mai nǝvanuan gail, ahai tutumav gail, nakomada silat lotokǝtkǝta kǝkol hǝn naim siGot, mai naSattiusi gail,
1 E, estando eles falando ao povo, sobrevieram os sacerdotes, e o capitão do templo, e os saduceus,
2 nǝlolit ipaŋpaŋ husur gǝlaru aroṽusan nǝvanuan gail mai arukel uri ke aYesu imaur dan nǝmatan san. Namilen ke nǝvanuan gail am lolǝboi lǝb̃imaur dan nǝmatan sum̃an aYesu.
2 doendo-se muito de que ensinassem o povo e anunciassem em Jesus a ressurreição dos mortos.
3 Ŋa lutah gat gǝlaru, be husur naut igomgom, loriŋ gǝlar len naim bǝbaŋis salit vir nǝboŋ pelan.
3 E lançaram mão deles e os encerraram na prisão até ao dia seguinte, pois era já tarde.
4 Nǝvanuan isob̃ur lotosǝsǝloŋ hǝn nasoruan, lodǝlomi; lalum̃an p̃isi lotokad nadǝlomian, pǝpadaŋ hǝn lotobar 5,000.
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra creram, e chegou o número desses homens a quase cinco mil.
5 Pelan han, alat lotoil a m̃o hǝn ahai tutumav gail, ahai p̃usan gail hǝn nalo, mai alat lotoil a m̃o len naut a Jutea, galit lub̃onb̃on len naut a Jerusalem.
5 E aconteceu, no dia seguinte, reunirem-se em Jerusalém os seus principais, os anciãos, os escribas,
6 Annas evi ab̃iltihai tutumav, aKaiafas mai aJon mai aAleksada, mai galevis am lotovi amahean aAnnas, lutoh ei.
6 e Anás, o sumo sacerdote, e Caifás, e João, e Alexandre, e todos quantos havia da linhagem do sumo sacerdote.
7 Nǝboŋ lotogol aPita mai aJon artoil rivuh, lous gǝlaru ke, “Mǝrugol nategai len nǝdaŋan sa o len nahǝsan ase?”
7 E, pondo-os no meio, perguntaram: Com que poder ou em nome de quem fizestes isto?
8 Beti aPita topul hǝn aNunun aGot ikel mai galit ke, “Gamit mǝttoil a m̃o hǝn ahai tutumav gail mai gamit mǝttoil a m̃o hǝn nǝvanuan gail,
8 Então, Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Principais do povo e vós, anciãos de Israel,
9 damǝŋai mǝtousus ginamǝru husur navoian namrtogole hǝn nǝvanuan narien tosa. Imaur mabe?
9 visto que hoje somos interrogados acerca do benefício feito a um homem enfermo e do modo como foi curado,
10 Ginau nuke gamit mai nǝvanuan naut a Israel p̃isi mǝtelǝboi nategai ke, len nahǝsan aYesu Kristo ta Nasaret, mǝttop̃os gati tia len nǝhai balbal avil aGot togol tomaur dan nǝmatan, len nahǝsenan, ategai eil gegai, imaur.
10 seja conhecido de vós todos e de todo o povo de Israel, que em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, aquele a quem vós crucificastes e a quem Deus ressuscitou dos mortos, em nome desse é que este está são diante de vós.
11 Evi aYesu egaii natosian siGot tosor husuri nǝboŋ toke tovi,
11 Ele é a pedra que foi rejeitada por vós, os edificadores, a qual foi posta por cabeça de esquina.
12 AYesu ŋai ikad nǝdaŋan hǝn b̃ilav kuv nǝvanuan gail dan nǝsaan salito. Husur sǝkad nǝhes ideh am len navile a pan, sǝkad nǝhes ideh am aGot tolav mai nǝvanuan gail tolǝboi b̃ilav kuv gadito dan nǝpanismen hǝn nǝsaan sadito.”
12 E em nenhum outro há salvação, porque também debaixo do céu nenhum outro nome há, dado entre os homens, pelo qual devamos ser salvos.
13 Nǝboŋ lotokǝta lǝboii ke aPita mai aJon arsamǝtahw len galito, lumadhalǝboii ke arsasǝkul mai arovi vanuan hum nǝvanuan lǝsǝkad namitisau. Lup̃aŋ, lunau lǝboii ke alaruenan arutah mai aYesu a m̃o.
13 Então, eles, vendo a ousadia de Pedro e João e informados de que eram homens sem letras e indoutos, se maravilharam; e tinham conhecimento de que eles haviam estado com Jesus.
14 Be husur lotoris aulum̃an tomaur toil tǝban gǝlaru, lǝsalǝboi lǝb̃ikel natideh.
14 E, vendo estar com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 Ŋa lukel mai gǝlaru ke arevivile, bathut luke lihol husur gǝlaru.
15 Todavia, mandando-os sair fora do conselho, conferenciaram entre si,
16 Luke, “Datimab hǝn gǝlaru? Imasil len nǝvanuan gail p̃isi len naut a Jerusalem ke arugol namerikel len nǝdaŋan savi sǝlaru. Datsalǝboi datb̃ike savisi.
16 dizendo: Que havemos de fazer a estes homens? Porque a todos os que habitam em Jerusalém é manifesto que por eles foi feito um sinal notório, e não o podemos negar;
17 Be hǝn b̃igol ke satevivile len nǝvanuan gail p̃isi, ivoi ke datikai tas gǝlaru ke saarisor mai saarep̃usan am len nahǝsan aYesu.”
17 mas, para que não se divulgue mais entre o povo, ameacemo-los para que não falem mais nesse nome a homem algum.
18 Nǝboŋ lotokis gǝlaru gǝmai, lukai tas gǝlaru ke saarisor mai saarep̃usan tǝtas am len nahǝsan aYesu.
18 E, chamando-os, disseram-lhes que absolutamente não falassem, nem ensinassem, no nome de Jesus.
19 Avil aPita mai aJon arusor var galit ke, “Inor len nabunusian siGot ke namrigol nǝsa aGot tokele o gamito? Mitinau risi!
19 Respondendo, porém, Pedro e João, lhes disseram: Julgai vós se é justo, diante de Deus, ouvir-vos antes a vós do que a Deus;
20 Ginamǝru, asike namresib, namrodǝdasi. Namrimaskel husur nǝsa namrtorisi mai sǝsǝloŋ hǝni.”
20 porque não podemos deixar de falar do que temos visto e ouvido.
21 Beti lukel mai gǝlaru tǝtas ke arb̃isor len nahǝsan aYesu am dereh aripanis, ale lugol aruvan. Lǝsǝsab̃ nap̃isal ideh hǝn lǝb̃ipansem gǝlaru bathut nǝvanuan gail p̃isi loputsan nahǝsan aGot husur nǝsa tovisi.
21 Mas eles ainda os ameaçaram mais e, não achando motivo para os castigar, deixaram-nos ir por causa do povo; porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera,
22 Husur atenan, narien tosa a m̃o be tomaur husur namerikel, nǝdam̃ han tosǝhor 40.
22 pois tinha mais de quarenta anos o homem em quem se operara aquele milagre de saúde.
23 Nǝboŋ aPita mai aJon artokad navivilean, arotǝlmam van hǝn nǝvanuan sǝlar gail. Ale arukel ur nǝsa ab̃iltihai tutumav gail mai alat lotoil a m̃o len naut a Jutea, lotokele.
23 E, soltos eles, foram para os seus e contaram tudo o que lhes disseram os principais dos sacerdotes e os anciãos.
24 Nǝboŋ nǝvanuan nadǝlomian lotosǝsǝloŋ hǝni, len nǝnauan sua lub̃on hǝn lǝb̃ikai van hǝn aGot. Luke, “O Got gotovi Masta hǝn natit p̃isi, gaiug m̃au gugol nǝmav mai navile a pan, nǝtas mai natit p̃isi lotopat.
24 E, ouvindo eles isto, unânimes levantaram a voz a Deus e disseram: Senhor, tu és o que fizeste o céu, e a terra, e o mar, e tudo o que neles há;
25 Gaiug m̃au gusor, len aNunum̃ gusor len nabuŋon atǝmanamit ta sutuai aTevit, nǝvanuan nauman sam̃, ke,
25 que disseste pela boca de Davi, teu servo: Por que bramaram as gentes, e os povos pensaram coisas vãs?
26 Nakiŋ gail len navile a pan loutaut hǝn nǝb̃alan,
26 Levantaram-se os reis da terra, e os príncipes se ajuntaram à uma contra o Senhor e contra o seu Ungido.
27 Len nab̃iltivile egai aHerot Antipas mai aPontius Pilate arub̃onb̃on mai alat lǝsavi Ju mai alat a Israel hǝn lǝb̃emǝtahun nǝvanuan nauman sam̃ gotosǝvati, aYesu, gototabtabuh lan.
27 Porque, verdadeiramente, contra o teu santo Filho Jesus, que tu ungiste, se ajuntaram, não só Herodes, mas Pôncio Pilatos, com os gentios e os povos de Israel,
28 Bathut gaiug Got, gudaŋ habat, galit lugol husur nǝsa ŋai gotonau utaut hǝni, nǝsa gotonau koti sutuai tia.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu conselho tinham anteriormente determinado que se havia de fazer.
29 Nasub̃ aGot, bunus nasoran salit ke lipansem ginamito beti, ale gilav na-il-b̃uri-an mai ginamit namtovi slev sam̃ gail, hǝn namtb̃ikel ur nasoruan sam̃.
29 Agora, pois, ó Senhor, olha para as suas ameaças e concede aos teus servos que falem com toda a ousadia a tua palavra,
30 Nǝboŋ namtb̃ikel uri, gigol nǝvanuan gail lǝb̃imaur mai gigol namerikel lǝb̃emaŋmaŋ len gail. Natgalenan lǝb̃evisi, dereh levisi len nahǝsan nǝvanuan nauman sam̃ gotosǝvati, aYesu.”
30 enquanto estendes a mão para curar, e para que se façam sinais e prodígios pelo nome do teu santo Filho Jesus.
31 Nǝboŋ lotosor tuṽ tonoŋ, naut lotob̃onb̃on lan ekurkur; ale galit p̃isi lopul hǝn aNunun aGot mai lukel ur nasoruan siGot len na-il-b̃uri-an.
31 E, tendo eles orado, moveu-se o lugar em que estavam reunidos; e todos foram cheios do Espírito Santo e anunciavam com ousadia a palavra de Deus.
32 Nǝvanuan nadǝlomian gail p̃isi lub̃on, len nǝnauan mai nǝlolito losua ale sǝkad avan ideh toke natideh san, evi esan ŋai, be natit p̃isi losum̃an salito.
32 E era um o coração e a alma da multidão dos que criam, e ninguém dizia que coisa alguma do que possuía era sua própria, mas todas as coisas lhes eram comuns.
33 Len nab̃iltidaŋan seNunun aGot, ahai pispisul gail lukel uri ke, aGot igol aYesu Kristo ile mǝhat dan nǝmatan. Ale aGot ivoi habat hǝn galito.
33 E os apóstolos davam, com grande poder, testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Husur sǝkad ideh len galito tom̃idol hǝn natideh. Husur alat lotokad nǝtan o naim, lop̃ur hǝn gail ale lulav nǝvat
34 Não havia, pois, entre eles necessitado algum; porque todos os que possuíam herdades ou casas, vendendo-as, traziam o preço do que fora vendido e o depositavam aos pés dos apóstolos.
35 hǝn lǝb̃eriŋi bathurien ahai pispisul gail. Ale lopǝpehun nǝvat hǝn b̃evi tarhǝt sinǝvanuan ideh topar.
35 E repartia-se a cada um, segundo a necessidade que cada um tinha.
36 Ikad avan sua, nahǝsan aJosef len nahǝmar aLevi tovi auleSaiprus. Atenan, ahai pispisul gail lokisi hǝn aParnapas, (namilen ke, “Nǝvanuan togol nǝvanuan gail lolǝŋon ivoi am len nǝlolito”).
36 Então, José, cognominado, pelos apóstolos, Barnabé (que, traduzido, é Filho da Consolação), levita, natural de Chipre,
37 AParnapas ep̃ur hǝn nǝmarireu sua san ale ilav nǝvat han hǝn toriŋi bathurien ahai pispisul gail.
37 possuindo uma herdade, vendeu-a, e trouxe o preço, e o depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.