Atos 2
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs VC
1 Len nǝboŋ hǝn naPentikost togǝmai lub̃on len naut esua.
1 Chegando o dia de Pentecostes, estavam todos reunidos no mesmo lugar.
2 Vǝha-sua ŋai ikad nǝwalan dan nǝmav tosum̃an nǝlan paru, ale naim lotobǝtah lan epul hǝni.
2 De repente, veio do céu um ruído, como se soprasse um vento impetuoso, e encheu toda a casa onde estavam sentados.
3 Loris natit tohun natuhuhab lotowunwun lotopǝpehw ale lupat len galit ṽisusua.
3 Apareceu-lhes então uma espécie de línguas de fogo que se repartiram e pousaram sobre cada um deles.
4 Galit p̃isi lopul hǝn aNunun aGot ale lotub̃at sor len nasoruan tiltile gail tonor hǝn nǝsa aNunun aGot tolavi mai galito.
4 Ficaram todos cheios do Espírito Santo e começaram a falar em línguas, conforme o Espírito Santo lhes concedia que falassem.
5 Len nǝboŋ enan len naut a Jerusalem ikad naJu lotolotu hǝn aGot, nǝvanuan naut p̃isi lotohusur kitin hǝn na-lotu-hǝn-aGot-an.
5 Achavam-se então em Jerusalém judeus piedosos de todas as nações que há debaixo do céu.
6 Nǝboŋ lotosǝsǝloŋ hǝn nǝwalan enan, naluṽoh logǝm b̃onb̃on nǝnauan salit ebutbutut husur lotosǝsǝloŋ lǝboi nasoruan salit ṽisusua.
6 Ouvindo aquele ruído, reuniu-se muita gente e maravilhava-se de que cada um os ouvia falar na sua própria língua.
7 Lumaŋmaŋ, lup̃aŋ, luke, “Galit lotosor, lovi alat a Kalili m̃au?
7 Profundamente impressionados, manifestavam a sua admiração: Não são, porventura, galileus todos estes que falam?
8 Imabe datosǝsǝloŋ hǝn nasoruan lotopas gidat ṽisusua maii?
8 Como então todos nós os ouvimos falar, cada um em nossa própria língua materna?
9 Alat a Partia, a Mitia mai a Elam. Alat lotosuh a Mesopotamia, a Jutea mai a Kappatosia, a Pontus mai a Asia,
9 Partos, medos, elamitas; os que habitam a Macedônia, a Judéia, a Capadócia, o Ponto, a Ásia,
10 alat a Frijia mai a Pamfilia, a Ijip mai tarhǝt a Lipia pǝpadaŋ hǝn naut a Sairin, mai galevis lovi metb̃os hǝn naut a Rom.
10 a Frígia, a Panfília, o Egito e as províncias da Líbia próximas a Cirene; peregrinos romanos,
11 Gidat galevis datovi uleJutea a m̃o ale galevis datohusur nadǝlomian salito. Alat a Krit, alat a Arapia, gadit p̃isi datosǝsǝloŋ lǝboi galit lotosor len nasoruan sadit gabag. Lukel ur nǝyalyalan siGot len natit gai togol gail len nǝdaŋan san!”
11 judeus ou prosélitos, cretenses e árabes; ouvimo-los publicar em nossas línguas as maravilhas de Deus!
12 Galit p̃isi lup̃aŋ mai lodǝdarŋab̃u. Lous galit gabag ke, “Namilen nategai imabe?”
12 Estavam, pois, todos atônitos e, sem saber o que pensar, perguntavam uns aos outros: Que significam estas coisas?
13 Wake galit galevis lusor viles ahai susur gail ke, “Lomun nǝwain toveveu ale lotǝrog.”
13 Outros, porém, escarnecendo, diziam: Estão todos embriagados de vinho doce.
14 Be aPita eil mai esǝŋavur pisan esua, ale isor habat am hǝn tokel mai naluṽoh ke, “Gamit a Jutea mai gamit mǝttotoh a Jerusalem, ivoi ke gamit mǝtelǝboi naten tovisi; mǝtesǝsǝloŋ hǝn nasoruan sagw.
14 Pedro então, pondo-se de pé em companhia dos Onze, com voz forte lhes disse: Homens da Judéia e vós todos que habitais em Jerusalém: seja-vos isto conhecido e prestai atenção às minhas palavras.
15 Naut kǝmas nǝsa mǝttonau maienan, alategai lǝsatǝrog husur namityal evi mǝlapat dudulan ŋai.
15 Estes homens não estão embriagados, como vós pensais, visto não ser ainda a hora terceira do dia.
16 Natenan tomadhavisi, ahai kelkel ur siGot, aJoel ikele tia:
16 Mas cumpre-se o que foi dito pelo profeta Joel:
17 “AGot ikele ke, ‘Len nǝboŋ hǝn nanoŋan hǝn navile a pan,
17 Acontecerá nos últimos dias - é Deus quem fala -, que derramarei do meu Espírito sobre todo ser vivo: profetizarão os vossos filhos e as vossas filhas. Os vossos jovens terão visões, e os vossos anciãos sonharão.
18 Dereh nevur san aNunugw hǝn nǝb̃eviol hǝni
18 Sobre os meus servos e sobre as minhas servas derramarei naqueles dias do meu Espírito e profetizarão.
19 Dereh nigol namerikel gail len nǝmav
19 Farei aparecer prodígios em cima, no céu, e milagres embaixo, na terra: sangue fogo e vapor de fumaça.
20 Namityal tegǝgel vamotmot mai nahǝbati tehum nǝda
20 O sol se converterá em trevas e a lua em sangue, antes que venha o grande e glorioso dia do Senhor.
21 Beti nǝvanuan p̃isi lotokai vi tǝban nahǝsan Nasub̃ hǝn b̃evi tarhǝt salito,
21 E então todo o que invocar o nome do Senhor será salvo {Jl 3,1-5}.
22 “UleIsrael gail, mǝtesǝsǝloŋ hǝn nǝsa nǝb̃ikele: aYesu ta Nasaret, aGot itabtabuh lan. Ale aGot igol naten tomasil len nǝhomito, husur len aYesu egaii, aGot igol namerikel lotodaŋ, namerikel mǝttomaŋmaŋ len gail, mai namerikel lotokel kot aYesu. Gamit p̃isi mǝtolǝboi natgalenan tia.
22 Israelitas, ouvi estas palavras: Jesus de Nazaré, homem de quem Deus tem dado testemunho diante de vós com milagres, prodígios e sinais que Deus por ele realizou no meio de vós como vós mesmos o sabeis,
23 Nǝsa tovisi hǝn aYesu inor hǝn na-sor-utaut-an siGot sutuai tia. AGot eriŋi ke lǝb̃ilav aYesu mai gamito ale gamit mǝtup̃os gati len nǝhai balbal. Alat lǝsavi Ju losusupah mai gamit hǝn mǝttogol tomat len nǝhai balbal.
23 depois de ter sido entregue, segundo determinado desígnio e presciência de Deus, vós o matastes, crucificando-o por mãos de ímpios.
24 Wake aGot ilavi dan nǝmatan. Igol imakuv dan na-pǝŋas-masuṽ-an hǝn nǝmatan, husur nǝmatan edǝdas b̃etǝgau gati.
24 Mas Deus o ressuscitou, rompendo os grilhões da morte, porque não era possível que ela o retivesse em seu poder.
25 Imagenan aTevit isor husuri ke,
25 Pois dele diz Davi: Eu via sempre o Senhor perto de mim, pois ele está à minha direita, para que eu não seja abalado.
26 Husur enan nǝlogw ivoi,
26 Alegrou-se por isso o meu coração e a minha língua exultou. Sim, também a minha carne repousará na esperança,
27 Husur gaiug, Nasub̃ aGot, asike geriŋ gab̃ulan ginau len naut nǝmatan,
27 pois não deixarás a minha alma na região dos mortos, nem permitirás que o teu santo conheça a corrupção.
28 Goṽusan ginau hǝn nap̃isal gail hǝn nǝmauran;
28 Fizeste-me conhecer os caminhos da vida, e me encherás de alegria com a visão de tua face {Sl 15,8-11}.
29 “Bathudud gail, nolǝboi nakitinan ale nukel mai gamit ke atǝmadato, aTevit imat tia. Lutavuni tia, ale nab̃urhes han ipat sal van vǝbar nǝboŋ damǝŋai.
29 Irmãos, seja permitido dizer-vos com franqueza: do patriarca Davi dizemos que morreu e foi sepultado, e o seu sepulcro está entre nós até o dia de hoje.
30 Be evi ahai kelkel ur. Elǝboii ke aGot tota gat na-kel-gati-an sua todaŋ toke, avan sua len nǝpasusan siTevit dereh tegǝm vi kiŋ sum̃an aTevit.
30 Mas ele era profeta e sabia que Deus lhe havia jurado que um dos seus descendentes seria colocado no seu trono.
31 ATevit elǝboi nǝsa b̃evisi balai, ale isor husur na-le-mǝhat-an seKristo dan nǝmatan. Ike,
31 É, portanto, a ressurreição de Cristo que ele previu e anunciou por estas palavras: Ele não foi abandonado na região dos mortos, e sua carne não conheceu a corrupção.
32 “Imagenan, aYesu egaii, aGot igol tole mǝhat dan nǝmatan tia, ginamit p̃isi namtoris lǝboi natenan.
32 A este Jesus, Deus o ressuscitou: do que todos nós somos testemunhas.
33 Itoh tia a mǝhat len nǝtarhǝt nǝmatu siGot. Ale aTǝman eviol hǝn aNunun maii hum tokel gati tia. Ale aYesu evur san nǝsa mǝttomadharisi mai sǝsǝloŋ hǝni vi lan ginamito.
33 Exaltado pela direita de Deus, havendo recebido do Pai o Espírito Santo prometido, derramou-o como vós vedes e ouvis.
34 Husur aTevit savi mǝhat vi lan nǝmav, be gai sǝb̃on ike,
34 Pois Davi pessoalmente não subiu ao céu, todavia diz: O Senhor disse a meu Senhor: Senta-te à minha direita
35 vir nǝb̃eriŋ aenemi sam̃ gail pipit nariem̃ gǝlaru
35 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés {Sl 109,1}.
36 “Imagenan, ivoi ke alat a Israel p̃isi lelǝboi koti ke aYesu egaii, mǝttoriŋi len nǝhai balbal, aGot igol etibau tia len na-il-a-m̃o-an, tovi Masta mai Kristo, aGot totabtabuh lan.”
36 Que toda a casa de Israel saiba, portanto, com a maior certeza de que este Jesus, que vós crucificastes, Deus o constituiu Senhor e Cristo.
37 Nǝboŋ nǝvanuan gail lotosǝsǝloŋ hǝn nasoran enan, ibar nǝlolito ale lous aPita mai ahai pispisul gail ke, “Bathudud gail, namtimabe?”
37 Ao ouvirem essas coisas, ficaram compungidos no íntimo do coração e indagaram de Pedro e dos demais apóstolos: Que devemos fazer, irmãos?
38 APita isor var galit ke, “Mitipair dan nǝsaan samito ale gamit p̃isi mitibaptais len nahǝsan aYesu Kristo hǝn aGot b̃erub̃at nǝsaan samito, beti aGot dereh teviol hǝn aNunun mai gamito.
38 Pedro lhes respondeu: Arrependei-vos e cada um de vós seja batizado em nome de Jesus Cristo para remissão dos vossos pecados, e recebereis o dom do Espírito Santo.
39 Husur ke na-kel-gati-an enan evi samito mai sinaur p̃isi lǝb̃ehusur gamito, mai silat p̃isi lotosuh a tut, alatenan, Nasub̃ aGot sidato b̃ekis galit balai.”
39 Pois a promessa é para vós, para vossos filhos e para todos os que ouvirem de longe o apelo do Senhor, nosso Deus.
40 Beti aPita isor ebǝlav, ikel nalǝlǝgauan mai galito, ikel taltal hǝni ke, “Mǝteus aGot hǝn b̃ilav kuv gamit dan nǝpanismen b̃ibar naur egai lotosa, lotomǝtahun aYesu.”
40 Ainda com muitas outras palavras exortava-os, dizendo: Salvai-vos do meio dessa geração perversa!
41 Alat lotodǝlom nǝsa tokele, ahai pispisul lubaptais hǝn galito, ale 3,000 am lohusur aYesu len nǝboŋ enan ŋai.
41 que receberam a sua palavra foram batizados. E naquele dia elevou-se a mais ou menos três mil o número dos adeptos.
42 Akis losǝsǝloŋ bun nǝsa ahai pispisul gail lotop̃usan hǝni, lub̃on len nǝmauran salito; lob̃ur nabǝta hǝn lotohan b̃onb̃on, ale lusor tuṽ.
42 Perseveravam eles na doutrina dos apóstolos, na reunião em comum, na fração do pão e nas orações.
43 Nǝvanuan p̃isi lomǝtahw len nǝyalyalan siGot, husur len nǝdaŋan siGot ahai pispisul gail lugol namerikel isob̃ur toṽusani ke galit siGot.
43 De todos eles se apoderou o temor, pois pelos apóstolos foram feitos também muitos prodígios e milagres em Jerusalém e o temor estava em todos os corações.
44 Alat lotokad nadǝlomian losuh b̃onb̃on, natit p̃isi lotokade evi salit p̃isi.
44 Todos os fiéis viviam unidos e tinham tudo em comum.
45 Nǝboŋ lotopar tete sua, lop̃ur hǝn nǝtan o natit salit gail ale lopǝpehun nǝvat han mai galito lotom̃idol.
45 Vendiam as suas propriedades e os seus bens, e dividiam-nos por todos, segundo a necessidade de cada um.
46 Len nǝboŋ p̃isi lub̃on tabtab len naholǝvat todar vis naim siGot ale nǝnauan salit esua. Lohusur naim ṽisusua salit gail lob̃ur nabǝta hǝn lotohan b̃onb̃on husur ke nǝlolit ehǝhaṽur, nǝlolit inor,
46 Unidos de coração freqüentavam todos os dias o templo. Partiam o pão nas casas e tomavam a comida com alegria e singeleza de coração,
47 lusal suh aGot ale luvoi, lunor len nǝnauan sinǝvanuan p̃isi. Len nǝboŋ p̃isi Nasub̃ ilav kuv galevis dan nǝsaan salito, gol ke alat lotokad nadǝlomian lusob̃sob̃ur am.
47 louvando a Deus e cativando a simpatia de todo o povo. E o Senhor cada dia lhes ajuntava outros que estavam a caminho da salvação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.