Atos 2
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs ARC
1 Len nǝboŋ hǝn naPentikost togǝmai lub̃on len naut esua.
1 Cumprindo-se o dia de Pentecostes, estavam todos reunidos no mesmo lugar;
2 Vǝha-sua ŋai ikad nǝwalan dan nǝmav tosum̃an nǝlan paru, ale naim lotobǝtah lan epul hǝni.
2 e, de repente, veio do céu um som, como de um vento veemente e impetuoso, e encheu toda a casa em que estavam assentados.
3 Loris natit tohun natuhuhab lotowunwun lotopǝpehw ale lupat len galit ṽisusua.
3 E foram vistas por eles línguas repartidas, como que de fogo, as quais pousaram sobre cada um deles.
4 Galit p̃isi lopul hǝn aNunun aGot ale lotub̃at sor len nasoruan tiltile gail tonor hǝn nǝsa aNunun aGot tolavi mai galito.
4 E todos foram cheios do Espírito Santo e começaram a falar em outras línguas, conforme o Espírito Santo lhes concedia que falassem.
5 Len nǝboŋ enan len naut a Jerusalem ikad naJu lotolotu hǝn aGot, nǝvanuan naut p̃isi lotohusur kitin hǝn na-lotu-hǝn-aGot-an.
5 E em Jerusalém estavam habitando judeus, varões religiosos, de todas as nações que estão debaixo do céu.
6 Nǝboŋ lotosǝsǝloŋ hǝn nǝwalan enan, naluṽoh logǝm b̃onb̃on nǝnauan salit ebutbutut husur lotosǝsǝloŋ lǝboi nasoruan salit ṽisusua.
6 E, correndo aquela voz, ajuntou-se uma multidão e estava confusa, porque cada um os ouvia falar na sua própria língua.
7 Lumaŋmaŋ, lup̃aŋ, luke, “Galit lotosor, lovi alat a Kalili m̃au?
7 E todos pasmavam e se maravilhavam, dizendo uns aos outros: Pois quê! Não são galileus todos esses homens que estão falando?
8 Imabe datosǝsǝloŋ hǝn nasoruan lotopas gidat ṽisusua maii?
8 Como pois os ouvimos, cada um, na nossa própria língua em que somos nascidos?
9 Alat a Partia, a Mitia mai a Elam. Alat lotosuh a Mesopotamia, a Jutea mai a Kappatosia, a Pontus mai a Asia,
9 Partos e medos, elamitas e os que habitam na Mesopotâmia, e Judeia, e Capadócia, e Ponto, e Ásia,
10 alat a Frijia mai a Pamfilia, a Ijip mai tarhǝt a Lipia pǝpadaŋ hǝn naut a Sairin, mai galevis lovi metb̃os hǝn naut a Rom.
10 e Frígia, e Panfília, Egito e partes da Líbia, junto a Cirene, e forasteiros romanos (tanto judeus como prosélitos),
11 Gidat galevis datovi uleJutea a m̃o ale galevis datohusur nadǝlomian salito. Alat a Krit, alat a Arapia, gadit p̃isi datosǝsǝloŋ lǝboi galit lotosor len nasoruan sadit gabag. Lukel ur nǝyalyalan siGot len natit gai togol gail len nǝdaŋan san!”
11 e cretenses, e árabes, todos os temos ouvido em nossas próprias línguas falar das grandezas de Deus.
12 Galit p̃isi lup̃aŋ mai lodǝdarŋab̃u. Lous galit gabag ke, “Namilen nategai imabe?”
12 E todos se maravilhavam e estavam suspensos, dizendo uns para os outros: Que quer isto dizer?
13 Wake galit galevis lusor viles ahai susur gail ke, “Lomun nǝwain toveveu ale lotǝrog.”
13 E outros, zombando, diziam: Estão cheios de mosto.
14 Be aPita eil mai esǝŋavur pisan esua, ale isor habat am hǝn tokel mai naluṽoh ke, “Gamit a Jutea mai gamit mǝttotoh a Jerusalem, ivoi ke gamit mǝtelǝboi naten tovisi; mǝtesǝsǝloŋ hǝn nasoruan sagw.
14 Pedro, porém, pondo-se em pé com os onze, levantou a voz e disse-lhes: Varões judeus e todos os que habitais em Jerusalém, seja-vos isto notório, e escutai as minhas palavras.
15 Naut kǝmas nǝsa mǝttonau maienan, alategai lǝsatǝrog husur namityal evi mǝlapat dudulan ŋai.
15 Estes homens não estão embriagados, como vós pensais, sendo esta a terceira hora do dia.
16 Natenan tomadhavisi, ahai kelkel ur siGot, aJoel ikele tia:
16 Mas isto é o que foi dito pelo profeta Joel:
17 “AGot ikele ke, ‘Len nǝboŋ hǝn nanoŋan hǝn navile a pan,
17 E nos últimos dias acontecerá, diz Deus, que do meu Espírito derramarei sobre toda a carne; e os vossos filhos e as vossas filhas profetizarão, os vossos jovens terão visões, e os vossos velhos sonharão sonhos;
18 Dereh nevur san aNunugw hǝn nǝb̃eviol hǝni
18 e também do meu Espírito derramarei sobre os meus servos e minhas servas, naqueles dias, e profetizarão;
19 Dereh nigol namerikel gail len nǝmav
19 e farei aparecer prodígios em cima no céu e sinais em baixo na terra: sangue, fogo e vapor de fumaça.
20 Namityal tegǝgel vamotmot mai nahǝbati tehum nǝda
20 O sol se converterá em trevas, e a lua, em sangue, antes de chegar o grande e glorioso Dia do Senhor;
21 Beti nǝvanuan p̃isi lotokai vi tǝban nahǝsan Nasub̃ hǝn b̃evi tarhǝt salito,
21 e acontecerá que todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo.
22 “UleIsrael gail, mǝtesǝsǝloŋ hǝn nǝsa nǝb̃ikele: aYesu ta Nasaret, aGot itabtabuh lan. Ale aGot igol naten tomasil len nǝhomito, husur len aYesu egaii, aGot igol namerikel lotodaŋ, namerikel mǝttomaŋmaŋ len gail, mai namerikel lotokel kot aYesu. Gamit p̃isi mǝtolǝboi natgalenan tia.
22 Varões israelitas, escutai estas palavras: A Jesus Nazareno, varão aprovado por Deus entre vós com maravilhas, prodígios e sinais, que Deus por ele fez no meio de vós, como vós mesmos bem sabeis;
23 Nǝsa tovisi hǝn aYesu inor hǝn na-sor-utaut-an siGot sutuai tia. AGot eriŋi ke lǝb̃ilav aYesu mai gamito ale gamit mǝtup̃os gati len nǝhai balbal. Alat lǝsavi Ju losusupah mai gamit hǝn mǝttogol tomat len nǝhai balbal.
23 a este que vos foi entregue pelo determinado conselho e presciência de Deus, tomando-o vós, o crucificastes e matastes pelas mãos de injustos;
24 Wake aGot ilavi dan nǝmatan. Igol imakuv dan na-pǝŋas-masuṽ-an hǝn nǝmatan, husur nǝmatan edǝdas b̃etǝgau gati.
24 ao qual Deus ressuscitou, soltas as ânsias da morte, pois não era possível que fosse retido por ela.
25 Imagenan aTevit isor husuri ke,
25 Porque dele disse Davi: Sempre via diante de mim o Senhor, porque está à minha direita, para que eu não seja comovido;
26 Husur enan nǝlogw ivoi,
26 por isso, se alegrou o meu coração, e a minha língua exultou; e ainda a minha carne há de repousar em esperança.
27 Husur gaiug, Nasub̃ aGot, asike geriŋ gab̃ulan ginau len naut nǝmatan,
27 Pois não deixarás a minha alma no Hades, nem permitirás que o teu Santo veja a corrupção.
28 Goṽusan ginau hǝn nap̃isal gail hǝn nǝmauran;
28 Fizeste-me conhecidos os caminhos da vida; com a tua face me encherás de júbilo.
29 “Bathudud gail, nolǝboi nakitinan ale nukel mai gamit ke atǝmadato, aTevit imat tia. Lutavuni tia, ale nab̃urhes han ipat sal van vǝbar nǝboŋ damǝŋai.
29 Varões irmãos, seja-me lícito dizer-vos livremente acerca do patriarca Davi que ele morreu e foi sepultado, e entre nós está até hoje a sua sepultura.
30 Be evi ahai kelkel ur. Elǝboii ke aGot tota gat na-kel-gati-an sua todaŋ toke, avan sua len nǝpasusan siTevit dereh tegǝm vi kiŋ sum̃an aTevit.
30 Sendo, pois, ele profeta e sabendo que Deus lhe havia prometido com juramento que do fruto de seus lombos, segundo a carne, levantaria o Cristo, para o assentar sobre o seu trono,
31 ATevit elǝboi nǝsa b̃evisi balai, ale isor husur na-le-mǝhat-an seKristo dan nǝmatan. Ike,
31 nesta previsão, disse da ressurreição de Cristo, que a sua alma não foi deixada no Hades, nem a sua carne viu a corrupção.
32 “Imagenan, aYesu egaii, aGot igol tole mǝhat dan nǝmatan tia, ginamit p̃isi namtoris lǝboi natenan.
32 Deus ressuscitou a este Jesus, do que todos nós somos testemunhas.
33 Itoh tia a mǝhat len nǝtarhǝt nǝmatu siGot. Ale aTǝman eviol hǝn aNunun maii hum tokel gati tia. Ale aYesu evur san nǝsa mǝttomadharisi mai sǝsǝloŋ hǝni vi lan ginamito.
33 De sorte que, exaltado pela destra de Deus e tendo recebido do Pai a promessa do Espírito Santo, derramou isto que vós agora vedes e ouvis.
34 Husur aTevit savi mǝhat vi lan nǝmav, be gai sǝb̃on ike,
34 Porque Davi não subiu aos céus, mas ele próprio diz: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
35 vir nǝb̃eriŋ aenemi sam̃ gail pipit nariem̃ gǝlaru
35 até que ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés.
36 “Imagenan, ivoi ke alat a Israel p̃isi lelǝboi koti ke aYesu egaii, mǝttoriŋi len nǝhai balbal, aGot igol etibau tia len na-il-a-m̃o-an, tovi Masta mai Kristo, aGot totabtabuh lan.”
36 Saiba, pois, com certeza, toda a casa de Israel que a esse Jesus, a quem vós crucificastes, Deus o fez Senhor e Cristo.
37 Nǝboŋ nǝvanuan gail lotosǝsǝloŋ hǝn nasoran enan, ibar nǝlolito ale lous aPita mai ahai pispisul gail ke, “Bathudud gail, namtimabe?”
37 Ouvindo eles isto, compungiram-se em seu coração e perguntaram a Pedro e aos demais apóstolos: Que faremos, varões irmãos?
38 APita isor var galit ke, “Mitipair dan nǝsaan samito ale gamit p̃isi mitibaptais len nahǝsan aYesu Kristo hǝn aGot b̃erub̃at nǝsaan samito, beti aGot dereh teviol hǝn aNunun mai gamito.
38 E disse-lhes Pedro: Arrependei-vos, e cada um de vós seja batizado em nome de Jesus Cristo para perdão dos pecados, e recebereis o dom do Espírito Santo.
39 Husur ke na-kel-gati-an enan evi samito mai sinaur p̃isi lǝb̃ehusur gamito, mai silat p̃isi lotosuh a tut, alatenan, Nasub̃ aGot sidato b̃ekis galit balai.”
39 Porque a promessa vos diz respeito a vós, a vossos filhos e a todos os que estão longe: a tantos quantos Deus, nosso Senhor, chamar.
40 Beti aPita isor ebǝlav, ikel nalǝlǝgauan mai galito, ikel taltal hǝni ke, “Mǝteus aGot hǝn b̃ilav kuv gamit dan nǝpanismen b̃ibar naur egai lotosa, lotomǝtahun aYesu.”
40 E com muitas outras palavras isto testificava e os exortava, dizendo: Salvai-vos desta geração perversa.
41 Alat lotodǝlom nǝsa tokele, ahai pispisul lubaptais hǝn galito, ale 3,000 am lohusur aYesu len nǝboŋ enan ŋai.
41 De sorte que foram batizados os que de bom grado receberam a sua palavra; e, naquele dia, agregaram-se quase três mil almas.
42 Akis losǝsǝloŋ bun nǝsa ahai pispisul gail lotop̃usan hǝni, lub̃on len nǝmauran salito; lob̃ur nabǝta hǝn lotohan b̃onb̃on, ale lusor tuṽ.
42 E perseveravam na doutrina dos apóstolos, e na comunhão, e no partir do pão, e nas orações.
43 Nǝvanuan p̃isi lomǝtahw len nǝyalyalan siGot, husur len nǝdaŋan siGot ahai pispisul gail lugol namerikel isob̃ur toṽusani ke galit siGot.
43 Em cada alma havia temor, e muitas maravilhas e sinais se faziam pelos apóstolos.
44 Alat lotokad nadǝlomian losuh b̃onb̃on, natit p̃isi lotokade evi salit p̃isi.
44 Todos os que criam estavam juntos e tinham tudo em comum.
45 Nǝboŋ lotopar tete sua, lop̃ur hǝn nǝtan o natit salit gail ale lopǝpehun nǝvat han mai galito lotom̃idol.
45 Vendiam suas propriedades e fazendas e repartiam com todos, segundo cada um tinha necessidade.
46 Len nǝboŋ p̃isi lub̃on tabtab len naholǝvat todar vis naim siGot ale nǝnauan salit esua. Lohusur naim ṽisusua salit gail lob̃ur nabǝta hǝn lotohan b̃onb̃on husur ke nǝlolit ehǝhaṽur, nǝlolit inor,
46 E, perseverando unânimes todos os dias no templo e partindo o pão em casa, comiam juntos com alegria e singeleza de coração,
47 lusal suh aGot ale luvoi, lunor len nǝnauan sinǝvanuan p̃isi. Len nǝboŋ p̃isi Nasub̃ ilav kuv galevis dan nǝsaan salito, gol ke alat lotokad nadǝlomian lusob̃sob̃ur am.
47 louvando a Deus e caindo na graça de todo o povo. E todos os dias acrescentava o Senhor à igreja aqueles que se haviam de salvar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.