Atos 24
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs NVI
1 Len nǝboŋ torim tohusur enan, ab̃iltihai tutumav, aAnanias, egǝm mai galevis lotoil a m̃o seJu mai avan sua, nahǝsan aTertullus tovi ulum̃an tokad namitisau hǝn nalo. Ale lukel uri mai agavna nǝsa lotoke likot hǝn a Pol sile.
1 Cinco dias depois, o sumo sacerdote Ananias desceu a Cesaréia com alguns dos líderes dos judeus e um advogado chamado Tértulo, os quais apresentaram ao governador suas acusações contra Paulo.
2 Nǝboŋ lotokis aPol vi lohoim, aTertullus etub̃at sor tas aPol, ike, “AFeliks gotovi gavna, bathut namitisau sam̃ hǝn nautautan namtohǝhaṽur hǝn natǝm̃at topat tobǝlav mai natgalevis gotogǝgel hǝni tovoi len nǝkantri egai.
2 Quando Paulo foi chamado, Tértulo apresentou sua causa a Félix: "Temos desfrutado de um longo período de paz durante o teu governo, e o teu providente cuidado resultou em reformas nesta nação.
3 Akis len naut p̃isi namtosipa hǝn nǝsa gotogole, aFeliks gotoyalyal.
3 Em tudo e em toda parte, excelentíssimo Félix, reconhecemos estes benefícios com profunda gratidão.
4 Nomǝtahun nǝb̃igol gǝb̃ivekan. Imagenan, nous ke, gaiug gesǝsǝloŋ kǝkereh hǝn ginamito len navoian gotokade tabtab.
4 Todavia, a fim de não tomar-te mais tempo, peço-te o favor de ouvir-nos apenas por um pouco.
5 “Ategai, namtusab̃i ke tovi ulum̃an namǝdasian togol nǝ-b̃al-mǝtahuni-an len naJu p̃isi len navile a pan kavkav. Eil a m̃o hǝn naluṽoh lotosab, lotohusur ahai p̃usan ta Nasaret.
5 "Verificamos que este homem é um perturbador, que promove tumultos entre os judeus pelo mundo todo. Ele é o principal cabeça da seita dos nazarenos
6 — ausente —
6 e tentou até mesmo profanar o templo; então o prendemos e quisemos julgá-lo segundo a nossa lei.
7 — ausente —
7 Mas o comandante Lísias interveio, e com muita força o arrebatou de nossas mãos e ordenou que os seus acusadores se apresentassem.
8 — ausente —
8 Se tu mesmo o interrogares, poderás verificar a verdade a respeito de todas estas acusações que estamos fazendo contra ele".
9 NaJu gail ei lub̃on mai aTertulus, luke nǝsa tokele ekitin.
9 Os judeus confirmaram a acusação, garantindo que as afirmações eram verdadeiras.
10 Nǝboŋ agavna totinuh van hǝn aPol hǝn b̃isor, aPol ikel maii ke, “AFeliks aGavna, nolǝboii ke, len nasihau tosob̃ur gotopǝpehun nanoran dan nǝsaban len nǝkantri egai tia. Imaienan nohǝhaṽur hǝn nǝb̃isor husur natgalenan lotokel ke notogol tosa be sakitin.
10 Quando o governador lhe deu sinal para que falasse, Paulo declarou: "Sei que há muitos anos tens sido juiz nesta nação; por isso, de bom grado faço minha defesa.
11 Sǝdaŋ hǝn gǝb̃isab̃i ke, sǝbar nǝmariboŋ tovi 12 tovan, novi mǝhat vi Jerusalem hǝn nǝb̃ilotu.
11 Facilmente poderás verificar que há menos de doze dias subi a Jerusalém para adorar a Deus.
12 Naut kǝmas nǝsa lotokele, lǝsǝsab̃i ke notosor b̃alb̃al mai avan ideh, lǝsǝsab̃i ke notogol nadǝdarŋab̃uan len naluṽoh len naholǝvat todar vis naim siGot, len naim nab̃onb̃onan seJu ideh o len naut ideh len nab̃iltivile.
12 Meus acusadores não me encontraram discutindo com ninguém no templo, nem incitando uma multidão nas sinagogas ou em qualquer outro lugar na cidade.
13 Lukel mai gaiug ke notogol tosa, be lodǝdas lǝb̃eṽusan nakitinan hǝn nǝsa lotokele.
13 Nem tampouco podem provar-te as acusações que agora estão levantando contra mim.
14 Nukel lǝboi nategai mai gaiug ke, nulotu hǝn aGot setǝmanamit ta sutuai hǝn Nap̃isal siNasub̃ alategai lotoke tosab. Nodǝlom natit p̃isi len nalo siMoses mai len natosian sihai kelkel ur gail.
14 Confesso-te, porém, que adoro o Deus dos nossos antepassados como seguidor do Caminho, a que chamam seita. Creio em tudo o que concorda com a Lei e no que está escrito nos Profetas,
15 Sum̃an nǝsa alategai ma lotodǝlomi, ginau nuvatvat vir nǝboŋ aGot b̃igol na-le-mǝhat-an dan nǝmatan hǝn alat lotonor mai lǝsanor.
15 e tenho em Deus a mesma esperança desses homens: de que haverá ressurreição tanto de justos como de injustos.
16 Imaienan nohisi ke nǝlogw imasil len nǝhon aGot mai nǝvanuan p̃isi tabtab.
16 Por isso procuro sempre conservar minha consciência limpa diante de Deus e dos homens.
17 “Husur nasihau tosob̃ur notǝlmam hǝn nǝb̃eviol hǝn nǝvat mai nǝvanuan sagw gail lotom̃idol ale hǝn nǝb̃etutumav.
17 "Depois de estar ausente por vários anos, vim a Jerusalém para trazer esmolas ao meu povo e apresentar ofertas.
18 Nǝboŋ notogol natenan mai notogol ginau notoveveu tia, lusab̃ ginau len naholǝvat todar vis naim siGot, be sǝkad naluṽoh, sǝkad nadǝdarŋab̃uan ideh.
18 Enquanto fazia isso, já cerimonialmente puro, encontraram-me no templo, sem envolver-me em nenhum ajuntamento ou tumulto.
19 Avil ikad naJu galevis a Asia ei. Galit, lǝb̃elǝboi natideh notogol tosa, ivoi hǝn lǝb̃itoh gegai len nǝhom̃.
19 Mas há alguns judeus da província da Ásia que deveriam estar aqui diante de ti e apresentar acusações, se é que têm algo contra mim.
20 Galit gabag m̃au, likel mai gaiug natideh sanor lotosab̃i len ginau nǝboŋ notoil len nǝhon nǝSanhitrin salito!
20 Ou os que aqui se acham deveriam declarar que crime encontraram em mim quando fui levado perante o Sinédrio,
21 Sum̃an ma tovi nategai notokai habat hǝni nǝboŋ notoil len nab̃onb̃onan salit ke, ‘Lukot hǝn ginau damǝŋai husur nuvatvat vir na-le-mǝhat-an dan nǝmatan!’”
21 a não ser que tenha sido este: quando me apresentei a eles, bradei: Por causa da ressurreição dos mortos estou sendo julgado hoje diante de vocês".
22 Beti aFeliks tolǝboi masuṽ hǝn Nap̃isal siNasub̃, igol nakotan evǝlo, ike, “Nǝboŋ aLisias, nakomada b̃egǝmai, neriŋ na-sor-sab̃i-an sagw husur gaiug.”
22 Então Félix, que tinha bom conhecimento do Caminho, adiou a causa e disse: "Quando chegar o comandante Lísias, decidirei o caso de vocês".
23 Ale ikel mai nasenturion ke, tekǝtkǝta kǝkol hǝn aPol be teriŋi hǝn b̃iyaryar kǝkereh, ale tidam̃ hǝn nǝvanuan siPol gail lekǝtkǝta tǝban.
23 E ordenou ao centurião que mantivesse Paulo sob custódia, mas que lhe desse certa liberdade e permitisse que os seus amigos o servissem.
24 Nǝmariboŋ galevis tohusuri aFeliks egǝm mai asoan, nahǝsan aTrusilla, tovi Ju sua. Episul hǝn aPol b̃egǝm hǝni ale esǝsǝloŋ hǝn tosor husur nadǝlomian len aYesu Kristo.
24 Vários dias depois, Félix veio com Drusila sua mulher, que era judia, mandou chamar Paulo e o ouviu falar sobre a fé em Cristo Jesus.
25 APol ihol husur nanoran, mai nǝdaŋan hǝn avan ideh b̃ike, “Aoa,” hǝn nǝsaan, mai nǝboŋ aGot b̃ikot hǝn nǝvanuan p̃isi. Nǝboŋ tokǝmaienan, aFeliks emǝtahw, ike, “Givan bai, nǝb̃isab̃ nǝboŋ ideh am, dereh nepisul hǝn gaiug hǝn gǝb̃egǝmai.”
25 Quando Paulo se pôs a discorrer acerca da justiça, do domínio próprio e do juízo vindouro, Félix teve medo e disse: "Basta, por enquanto! Pode sair. Quando achar conveniente, mandarei chamá-lo de novo".
26 Bathut aFeliks tonau ke hum ma aPol b̃ilav nǝvat maii hǝn b̃imakuv, episul vǝha-sob̃sob̃ur hǝni hǝn b̃egǝm hol maii.
26 Ao mesmo tempo esperava que Paulo lhe oferecesse algum dinheiro, pelo que mandava buscá-lo freqüentemente e conversava com ele.
27 Nǝboŋ nasihau toru togam gole tonoŋ aPorsius Festus ilav namilen aFeliks. Ale husur aFeliks tolǝŋon ke naJu gail lehǝhaṽur hǝni, eriŋ aPol totoh tin len naim bǝbaŋis.
27 Passados dois anos, Félix foi sucedido por Pórcio Festo; todavia, porque desejava manter a simpatia dos judeus, Félix deixou Paulo na prisão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.