Atos 24
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs NAA
1 Len nǝboŋ torim tohusur enan, ab̃iltihai tutumav, aAnanias, egǝm mai galevis lotoil a m̃o seJu mai avan sua, nahǝsan aTertullus tovi ulum̃an tokad namitisau hǝn nalo. Ale lukel uri mai agavna nǝsa lotoke likot hǝn a Pol sile.
1 Cinco dias depois, o sumo sacerdote Ananias foi até Cesareia com alguns anciãos e com certo orador, chamado Tértulo, os quais apresentaram ao governador a sua acusação contra Paulo.
2 Nǝboŋ lotokis aPol vi lohoim, aTertullus etub̃at sor tas aPol, ike, “AFeliks gotovi gavna, bathut namitisau sam̃ hǝn nautautan namtohǝhaṽur hǝn natǝm̃at topat tobǝlav mai natgalevis gotogǝgel hǝni tovoi len nǝkantri egai.
2 Depois que Paulo foi chamado, Tértulo passou a acusá-lo, dizendo: — Excelentíssimo Félix, tendo nós desfrutado de paz perene por meio do senhor e tendo sido feitas, por seu providente cuidado, notáveis reformas em benefício deste povo,
3 Akis len naut p̃isi namtosipa hǝn nǝsa gotogole, aFeliks gotoyalyal.
3 sempre e em todos os lugares, reconhecemos isto com profunda gratidão.
4 Nomǝtahun nǝb̃igol gǝb̃ivekan. Imagenan, nous ke, gaiug gesǝsǝloŋ kǝkereh hǝn ginamito len navoian gotokade tabtab.
4 Entretanto, para não deter o senhor por muito tempo, peço que, de acordo com a sua clemência, nos ouça por alguns instantes.
5 “Ategai, namtusab̃i ke tovi ulum̃an namǝdasian togol nǝ-b̃al-mǝtahuni-an len naJu p̃isi len navile a pan kavkav. Eil a m̃o hǝn naluṽoh lotosab, lotohusur ahai p̃usan ta Nasaret.
5 Porque, tendo nós verificado que este homem é uma peste e promove desordens entre os judeus do mundo inteiro, sendo também o principal agitador da seita dos nazarenos,
6 — ausente —
6 o qual também tentou profanar o templo, nós o prendemos com o intuito de julgá-lo segundo a nossa Lei.
7 — ausente —
7 Mas, sobrevindo o comandante Lísias, o arrebatou das nossas mãos com grande violência,
8 — ausente —
8 ordenando que os seus acusadores viessem à presença do senhor. Se o interrogar, o senhor mesmo poderá tomar conhecimento de todas as coisas de que nós o acusamos.
9 NaJu gail ei lub̃on mai aTertulus, luke nǝsa tokele ekitin.
9 Os judeus também concordaram na acusação, afirmando que estas coisas eram assim.
10 Nǝboŋ agavna totinuh van hǝn aPol hǝn b̃isor, aPol ikel maii ke, “AFeliks aGavna, nolǝboii ke, len nasihau tosob̃ur gotopǝpehun nanoran dan nǝsaban len nǝkantri egai tia. Imaienan nohǝhaṽur hǝn nǝb̃isor husur natgalenan lotokel ke notogol tosa be sakitin.
10 Quando o governador fez sinal para que Paulo falasse, ele disse: — Sabendo que há muitos anos o senhor é juiz desta nação, sinto-me à vontade para me defender.
11 Sǝdaŋ hǝn gǝb̃isab̃i ke, sǝbar nǝmariboŋ tovi 12 tovan, novi mǝhat vi Jerusalem hǝn nǝb̃ilotu.
11 O senhor mesmo pode verificar que não se passaram mais de doze dias desde que fui a Jerusalém para adorar a Deus;
12 Naut kǝmas nǝsa lotokele, lǝsǝsab̃i ke notosor b̃alb̃al mai avan ideh, lǝsǝsab̃i ke notogol nadǝdarŋab̃uan len naluṽoh len naholǝvat todar vis naim siGot, len naim nab̃onb̃onan seJu ideh o len naut ideh len nab̃iltivile.
12 e que não me acharam no templo discutindo com ninguém, nem agitando o povo, fosse nas sinagogas ou na cidade;
13 Lukel mai gaiug ke notogol tosa, be lodǝdas lǝb̃eṽusan nakitinan hǝn nǝsa lotokele.
13 nem podem provar diante do senhor as acusações que agora fazem contra mim.
14 Nukel lǝboi nategai mai gaiug ke, nulotu hǝn aGot setǝmanamit ta sutuai hǝn Nap̃isal siNasub̃ alategai lotoke tosab. Nodǝlom natit p̃isi len nalo siMoses mai len natosian sihai kelkel ur gail.
14 Porém confesso ao senhor que, segundo o Caminho, a que chamam seita, assim eu sirvo ao Deus de nossos pais, acreditando em todas as coisas que concordam com a lei e os escritos dos profetas,
15 Sum̃an nǝsa alategai ma lotodǝlomi, ginau nuvatvat vir nǝboŋ aGot b̃igol na-le-mǝhat-an dan nǝmatan hǝn alat lotonor mai lǝsanor.
15 tendo esperança em Deus, como também estes a têm, de que haverá ressurreição, tanto de justos como de injustos.
16 Imaienan nohisi ke nǝlogw imasil len nǝhon aGot mai nǝvanuan p̃isi tabtab.
16 Por isso, também me esforço por ter sempre uma consciência pura diante de Deus e dos homens.
17 “Husur nasihau tosob̃ur notǝlmam hǝn nǝb̃eviol hǝn nǝvat mai nǝvanuan sagw gail lotom̃idol ale hǝn nǝb̃etutumav.
17 — Depois de anos, vim trazer donativos para o meu povo e também fazer oferendas,
18 Nǝboŋ notogol natenan mai notogol ginau notoveveu tia, lusab̃ ginau len naholǝvat todar vis naim siGot, be sǝkad naluṽoh, sǝkad nadǝdarŋab̃uan ideh.
18 e foi nesta prática que alguns judeus da província da Ásia me encontraram já purificado no templo, sem ajuntamento de povo e sem tumulto,
19 Avil ikad naJu galevis a Asia ei. Galit, lǝb̃elǝboi natideh notogol tosa, ivoi hǝn lǝb̃itoh gegai len nǝhom̃.
19 os quais deviam comparecer diante do senhor e fazer as acusações, se tivessem alguma coisa contra mim.
20 Galit gabag m̃au, likel mai gaiug natideh sanor lotosab̃i len ginau nǝboŋ notoil len nǝhon nǝSanhitrin salito!
20 Ou então que estes homens que estão aqui digam que crime acharam em mim, por ocasião do meu comparecimento diante do Sinédrio,
21 Sum̃an ma tovi nategai notokai habat hǝni nǝboŋ notoil len nab̃onb̃onan salit ke, ‘Lukot hǝn ginau damǝŋai husur nuvatvat vir na-le-mǝhat-an dan nǝmatan!’”
21 salvo estas palavras que clamei, estando entre eles: “Hoje estou sendo julgado por vocês por causa da ressurreição dos mortos.”
22 Beti aFeliks tolǝboi masuṽ hǝn Nap̃isal siNasub̃, igol nakotan evǝlo, ike, “Nǝboŋ aLisias, nakomada b̃egǝmai, neriŋ na-sor-sab̃i-an sagw husur gaiug.”
22 Então Félix, conhecendo mais acuradamente as coisas relacionadas com o Caminho, adiou a causa, dizendo: — Quando chegar o comandante Lísias, tomarei uma decisão a respeito do caso de vocês.
23 Ale ikel mai nasenturion ke, tekǝtkǝta kǝkol hǝn aPol be teriŋi hǝn b̃iyaryar kǝkereh, ale tidam̃ hǝn nǝvanuan siPol gail lekǝtkǝta tǝban.
23 E ordenou ao centurião que conservasse Paulo na prisão, tratando-o com tolerância e não impedindo que os seus próprios o servissem.
24 Nǝmariboŋ galevis tohusuri aFeliks egǝm mai asoan, nahǝsan aTrusilla, tovi Ju sua. Episul hǝn aPol b̃egǝm hǝni ale esǝsǝloŋ hǝn tosor husur nadǝlomian len aYesu Kristo.
24 Passados alguns dias, Félix veio com Drusila, sua mulher, que era judia. Mandou chamar Paulo e passou a ouvi-lo a respeito da fé em Cristo Jesus.
25 APol ihol husur nanoran, mai nǝdaŋan hǝn avan ideh b̃ike, “Aoa,” hǝn nǝsaan, mai nǝboŋ aGot b̃ikot hǝn nǝvanuan p̃isi. Nǝboŋ tokǝmaienan, aFeliks emǝtahw, ike, “Givan bai, nǝb̃isab̃ nǝboŋ ideh am, dereh nepisul hǝn gaiug hǝn gǝb̃egǝmai.”
25 Quando Paulo começou a falar sobre a justiça, o domínio próprio e o Juízo vindouro, Félix ficou amedrontado e disse: — Por agora, você pode retirar-se, e, quando eu tiver oportunidade, mandarei chamá-lo.
26 Bathut aFeliks tonau ke hum ma aPol b̃ilav nǝvat maii hǝn b̃imakuv, episul vǝha-sob̃sob̃ur hǝni hǝn b̃egǝm hol maii.
26 Ao mesmo tempo, esperava que Paulo lhe desse dinheiro. Por isso, chamando-o mais frequentemente, conversava com ele.
27 Nǝboŋ nasihau toru togam gole tonoŋ aPorsius Festus ilav namilen aFeliks. Ale husur aFeliks tolǝŋon ke naJu gail lehǝhaṽur hǝni, eriŋ aPol totoh tin len naim bǝbaŋis.
27 Dois anos mais tarde, Félix teve por sucessor Pórcio Festo. E, como Félix queria assegurar o apoio dos judeus, manteve Paulo encarcerado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.