Atos 21

Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Nǝboŋ namttoriŋ galit tia, namtuwol inor van vǝbar naut a Kos, ale pelan han namtubar naholoul Rotes, beti namtovi Patara.
1 Depois de nos despedirmos, navegamos em direção à ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes e, então, a Pátara.
2 Nǝboŋ namttosab̃ nǝwag wolwol b̃evi Fonisia, namtusah lan, namtuwol.
2 Ali, embarcamos num navio que partia para a Fenícia.
3 Namtoris naholoul Saiprus, ale nǝboŋ namttowol dani len nǝmair sinamito namtuwol vi Siria. Namtubar naut a Tair husur nǝwag wol tedǝdaŋ tite ei.
3 Avistamos a ilha de Chipre, passamos por ela à nossa esquerda e aportamos em Tiro, na Síria, onde o navio deixaria sua carga.
4 Namtusab̃ ahai susur galevis, ale namtutoh ei nǝmariboŋ emǝlevru. Len aNunun aGot galit lukel mai aPol ke satevi mǝhat vi Jerusalem.
4 No desembarque, encontramos os discípulos que ali viviam e ficamos com eles por uma semana. Pelo Espírito, eles advertiam Paulo de que não fosse a Jerusalém.
5 Nǝboŋ namttotoh ei tonoŋ, namtoriŋ naut enan len nǝyaran sinamito. Galit p̃isi mai asoalit mai anatulit luyar mai ginamito vi lan nǝtarhǝvile. Len nabitas ei ginamit p̃isi namtotǝŋadur, namtusor tuṽ,
5 Ao fim de nosso tempo ali, voltamos ao navio, e toda a congregação, incluindo mulheres e crianças, saiu da cidade e nos acompanhou até a praia. Ali nos ajoelhamos, oramos
6 ale namtosudǝlam̃ ginamit gabag. Namtusah len nǝwag wol, be galito luvahim.
6 e nos despedimos. Então subimos a bordo, e eles voltaram para casa.
7 Namtuwol a Tair van vǝbar naut a Ptolemais. Len naut enan namtuke, “Ivoi,” mai nǝvanuan nadǝlomian gail ale namtutoh mai galito hǝn nǝmariboŋ esua.
7 Depois que partimos de Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos e passamos um dia.
8 Pelan han namtovi Sisarea ale namtutoh mai a Filip tokelkel ur na-kel-uri-an tovoi, tovi vanuan sua len natikon lotomǝlevru.
8 No dia seguinte, prosseguimos para Cesareia e nos hospedamos na casa de Filipe, o evangelista, um dos sete que tinham servido na igreja em Jerusalém.
9 Gai ikad anatvavin ivat lotovi vensus lotokel ur nǝsa aGot tokel mai galito.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Nǝboŋ namttotoh ei len nǝmariboŋ galevis, ahai kelkel ur sua, nahǝsan aAkapus egǝm len naut a Jutea gǝm vi pan.
10 Muitos dias depois, chegou da Judeia um profeta chamado Ágabo.
11 Egǝm hǝn ginamito, ilav nǝhau tutuṽ siPol ale ibaŋis gat gabag narien mai navǝlan p̃isi hǝni. Ike, “ANunun aGot ekǝmaiegai ke, ‘Naulum̃an nǝhau tutuṽ egai tovi esan, alat a Jutea len naut a Jerusalem dereh libaŋis gati hǝn lǝb̃eriŋi len navǝlan alat lǝsavi Ju.’”
11 Ele veio ao nosso encontro, tomou o cinto de Paulo e com ele amarrou os próprios pés e as mãos. Em seguida, disse: “O Espírito Santo declara: ‘Assim o dono deste cinto será amarrado pelos judeus, em Jerusalém, e entregue aos gentios’”.
12 Nǝboŋ namttosǝsǝloŋ hǝn natgalenan, ginamit mai alat lotosuh ei namtoŋiri ke, aPol satevi Jerusalem.
12 Ao ouvir isso, nós e os irmãos dali suplicamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Beti aPol isor var ginamit ke, “Mǝtumabe? Mǝtutaŋ, ale nǝlogw itaŋis habat hǝn gamito. Be savi nǝ-baŋis-gati-an ŋai notoutaut hǝni, noutaut hǝn nǝb̃imat len naut a Jerusalem sil nahǝsan Nasub̃ aYesu.”
13 Ele, porém, disse: “Por que todo esse choro? Assim vocês me partem o coração! Estou pronto não apenas para ser preso em Jerusalém, mas para morrer pelo Senhor Jesus”.
14 Husur namttohisi sob̃uer, namtsasor am be namtuke, “Nǝsa Nasub̃ tolǝŋoni m̃au tevisi.”
14 Quando ficou evidente que não conseguiríamos fazê-lo mudar de ideia, desistimos e dissemos: “Que seja feita a vontade do Senhor”.
15 Husur nǝboŋ galenan namtoutaut ale namtovi mǝhat vi Jerusalem.
15 Depois disso, arrumamos nossas coisas e partimos para Jerusalém.
16 Ahai susur galevis a Sisarea lutah mai ginamito, ale losǝhar ginamit vi lan naim siMnason, auleSaiprus sua tovi ahai susur a m̃o tia, ale namtutoh maii.
16 Alguns discípulos de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa de Mnasom, nascido em Chipre e um dos primeiros discípulos.
17 Nǝboŋ namttobar naut a Jerusalem, nǝvanuan nadǝlomian gail lohǝhaṽur hǝn namttogǝmai.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos deram calorosas boas-vindas.
18 Pelan han namtutah mai aPol hǝn namtb̃eris aJemes, ale alat lotoil a m̃o silat siYesu logǝmai.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco a um encontro com Tiago, e todos os presbíteros da igreja de Jerusalém estavam presentes.
19 APol ikel na-ke-ivoi-an mai galito, ale isor husur natit p̃isi ṽisusua aGot togole len alat lǝsavi Ju nǝboŋ aPol toum m̃os galito.
19 Depois que Paulo os cumprimentou, relatou em detalhes o que Deus havia realizado entre os gentios por meio de seu ministério.
20 Alat lotosǝsǝloŋ hǝn natgalenan lusor sal suh aGot ale lukel mai aPol ke, “Wawa, goris lǝboii ke naJu gail lusob̃ur masuṽ logǝm vi vanuan nadǝlomian gail. Galit p̃isi lolǝŋon buni ke lehusur nalo.
20 Quando ouviram isso, louvaram a Deus e disseram: “Você sabe, irmão, quantos milhares de judeus também creram, e todos eles seguem à risca a lei de Moisés.
21 Losǝsǝloŋ hǝn na-kel-uri-an husur gaiug ke, gotoṽusan naJu gail lotosuh mai alat lǝsavi Ju ke lipair dan aMoses, saletiv dalus anatulit gail ale salehusur naṽide seJu gail.
21 Mas eles foram informados de que você ensina todos os judeus que vivem entre os gentios a abandonarem a lei de Moisés. Ouviram que você os instrui a não circuncidarem os filhos nem seguirem os costumes judaicos.
22 Dereh lesǝsǝloŋ hǝn gotogǝmai, ale namtigol nǝsa?
22 Que faremos? Certamente eles saberão que você chegou.
23 Gigol nǝsa namttokel mai gaiug bai. Ikad ivat len ginamito lotogol na-kel-gati-an van hǝn aGot.
23 “Queremos que você faça o seguinte. Temos aqui quatro homens que cumpriram um voto.
24 Gitah mai galito, gigol giveveu len nǝhon aGot mai galito, ale lav nǝvat mai galit hǝn lǝb̃esir nǝkadulito. Imagenan nǝvanuan p̃isi dereh lelǝboii ke, nǝsa lotosǝsǝloŋ hǝni husur gaiug sakitin, avil ke gaiug gugol husur nalo siMoses.
24 Vá com eles ao templo e participe da cerimônia de purificação. Pague as despesas para realizarem o ritual de raspar a cabeça. Então todos saberão que os rumores são falsos e que você mesmo cumpre as leis judaicas.
25 Be tarhǝt alat lǝsavi Ju, namtutosi tia ke salihan namǝŋod tovi violan len natutumavan van hǝn nǝlablab, salihan nǝda o namǝŋod nǝhau tobaŋis bun navǝdolon mai saligol naitian tosa.”
25 “Quanto aos convertidos gentios, devem fazer aquilo que pedimos por carta: abster-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados e de praticar a imoralidade sexual”.
26 Pelan han aPol esǝhar alalum̃an ale lugol luveveu. Beti eb̃is len naholǝvat todar vis naim siGot hǝn b̃ikel ur nǝboŋ hǝn nanoŋan hǝn naveveuan salito, nǝboŋ ahai tutumav b̃etutumav hǝn naviolan m̃os galit ṽisusua.
26 No dia seguinte, Paulo se purificou junto com aqueles homens e entrou no templo. Declarou quando terminariam os dias da purificação e quando seria oferecido o sacrifício em favor deles.
27 Nǝboŋ nǝmariboŋ tomǝlevru pǝpadaŋ hǝn tonoŋ, naJu galevis ta Asia loris aPol len naholǝvat todar vis naim siGot. Nasoran salito igol naluṽoh kavkav nǝlolit ipaŋpaŋ van lutah gat aPol,
27 Estando os sete dias quase no fim, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo no templo e incitaram a multidão contra ele. Agarraram-no,
28 lukai ke, “UleIsrael gail, mǝtevi tarhǝt sinamito! Ategai evi naulum̃an toṽusan nǝvanuan p̃isi len naut p̃isi. Len nap̃usanan san isor tas nǝvanuan sidat gail, nalo sidato mai naut egai. A mǝhat hǝn natgalenan, esǝhar auleKris gail vi lan naut siGot, gol ke naut tolo egai eb̃iŋb̃iŋal len nǝhon aGot.”
28 gritando: “Homens de Israel, ajudem-nos! Este é o homem que fala contra nosso povo em toda parte e ensina todos a desobedecerem às leis judaicas. Fala contra o templo e até profana este santo lugar, trazendo gentios para dentro dele”.
29 (Lokǝmaienan husur lotoris aTrofimus ta Efesus tia totah mai aPol len nab̃iltivile. Ale lunau ke aPol tosǝhari vi lan naholǝvat todar vis naim siGot.)
29 Antes tinham visto Paulo na cidade com Trófimo, um gentio de Éfeso, e concluíram que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 Beti nǝvanuan len nab̃iltivile kavkav, nǝlolit ipaŋpaŋ, lom̃ur b̃onb̃on, tah gat aPol, liv gargari dan naholǝvat todar vis naim siGot, ale vǝha-sua ŋai nabopita gail lokǝkol.
30 Toda a cidade se agitou com essas acusações, e houve grande tumulto. A multidão agarrou Paulo e o arrastou para fora do templo, e imediatamente foram fechadas as portas.
31 Nǝboŋ lotohisi hǝn lǝb̃iṽabuni, na-kel-uri-an ibar nakomada toil a m̃o hǝn nasoltia gail p̃isi siRom ei, ke len naut a Jerusalem kavkav ikad nǝ-b̃al-taṽtaṽor-an tomǝdas natit gail.
31 Quando procuravam matar Paulo, chegou ao comandante do regimento romano a notícia de que toda a Jerusalém estava em rebuliço.
32 Vǝha-sua ŋai esǝhar nasoltia mai nasenturion gail, lugam vi pan van hǝn naluṽoh. Nǝboŋ naluṽoh lotoris nasoltia gail mai nakomada toil a m̃o, lǝsǝṽas aPol am.
32 No mesmo instante, ele chamou seus soldados e oficiais e correu para o meio da multidão. Quando viram o comandante e os soldados se aproximarem, pararam de espancar Paulo.
33 Beti nakomada egǝm hǝn aPol, itah gati, ale ikel mai nasoltia gail ke, libaŋis gati hǝn natsen teru. Ale eus naluṽoh ke nahǝsan ase mai igol nǝsa.
33 Então o comandante o prendeu e mandou que o amarrassem com duas correntes. Em seguida, perguntou à multidão quem era ele e o que havia feito.
34 Galevis len naluṽoh lukai hǝn natsua, galevis am lukai hǝn natsual am. Ale husur edǝdas b̃elǝboi nǝsa tovisi bathut nǝwalan, ike nasoltia gail lesǝhar aPol vi lan naim sisoltia gail.
34 Uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não conseguindo descobrir a verdade no meio de todo o tumulto, ordenou que Paulo fosse levado à fortaleza.
35 Nǝboŋ aPol tobar na-mel-pǝlpǝlau-an hǝn naim sisoltia gail, lupati husur nab̃iltilol paŋpaŋ sinaluṽoh.
35 Quando Paulo chegou às escadas, o povo se tornou tão violento que os soldados tiveram de levantá-lo nos ombros para protegê-lo.
36 Naluṽoh lotohusur galito lukaikai ke, “Ṽabuni! Ṽabuni!”
36 E a multidão foi atrás, gritando: “Matem-no! Matem-no!”.
37 Nǝboŋ lotosǝhsǝhar aPol vi lohoim sisoltia gail, aPol eus nakomada ke, “Nolǝboi nǝb̃isor mai gaiug?” Atenan isor vari ke, “Golǝboi nasoruan ta Kris a?
37 Quando Paulo estava para ser levado à fortaleza, disse ao comandante: “Posso ter uma palavra com o senhor?”. Surpreso, o comandante perguntou: “Você fala grego?
38 Be gaiug gǝsavi uleIjip togol nǝb̃alan mai a Rom a m̃o, ale tosǝhar alalum̃an lotogolgol nǝmatan lotovi 4,000 vi lan naut masmas a?”
38 Não é você o egípcio que liderou uma rebelião algum tempo atrás e levou consigo ao deserto quatro mil assassinos?”.
39 APol ike, “Ao, ginau novi naJu, auleTarsus a Silisia, naulum̃an hǝn nab̃iltivile enan. Nous gaiug ke, nolǝboi nǝb̃isor mai nǝvanuan galeg bai a?”
39 “Não”, respondeu Paulo. “Sou judeu e cidadão de Tarso, cidade importante da Cilícia. Por favor, permita-me falar a esta gente.”
40 Nǝboŋ todam̃ hǝni aPol eil len na-mel-pǝlpǝlau-an ale eb̃il hǝn navǝlan van hǝn naluṽoh. Nǝboŋ naut tob̃ut, isor mai galit len nasoruan seIpru gail ke,
40 O comandante concordou, de modo que Paulo ficou em pé na escadaria e fez sinal para o povo se calar. Logo, um silêncio profundo envolveu a multidão, e ele lhes falou em aramaico, o idioma deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.