Atos 21

Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Nǝboŋ namttoriŋ galit tia, namtuwol inor van vǝbar naut a Kos, ale pelan han namtubar naholoul Rotes, beti namtovi Patara.
1 Depois de nos separarmos deles, embarcamos e navegamos diretamente para Cós. No dia seguinte fomos para Rodes, e dali até Pátara.
2 Nǝboŋ namttosab̃ nǝwag wolwol b̃evi Fonisia, namtusah lan, namtuwol.
2 Encontrando um navio que ia fazer a travessia para a Fenícia, embarcamos nele e partimos.
3 Namtoris naholoul Saiprus, ale nǝboŋ namttowol dani len nǝmair sinamito namtuwol vi Siria. Namtubar naut a Tair husur nǝwag wol tedǝdaŋ tite ei.
3 Depois de avistarmos Chipre e seguirmos rumo sul, navegamos para a Síria. Desembarcamos em Tiro, onde o nosso navio deveria deixar sua carga.
4 Namtusab̃ ahai susur galevis, ale namtutoh ei nǝmariboŋ emǝlevru. Len aNunun aGot galit lukel mai aPol ke satevi mǝhat vi Jerusalem.
4 Encontrando os discípulos dali, ficamos com eles sete dias. Eles, pelo Espírito, recomendavam a Paulo que não fosse a Jerusalém.
5 Nǝboŋ namttotoh ei tonoŋ, namtoriŋ naut enan len nǝyaran sinamito. Galit p̃isi mai asoalit mai anatulit luyar mai ginamito vi lan nǝtarhǝvile. Len nabitas ei ginamit p̃isi namtotǝŋadur, namtusor tuṽ,
5 Mas quando terminou o nosso tempo ali, partimos e continuamos nossa viagem. Todos os discípulos, com suas mulheres e filhos, nos acompanharam até fora da cidade, e ali na praia nos ajoelhamos e oramos.
6 ale namtosudǝlam̃ ginamit gabag. Namtusah len nǝwag wol, be galito luvahim.
6 Depois de nos despedirmos, embarcamos, e eles voltaram para casa.
7 Namtuwol a Tair van vǝbar naut a Ptolemais. Len naut enan namtuke, “Ivoi,” mai nǝvanuan nadǝlomian gail ale namtutoh mai galito hǝn nǝmariboŋ esua.
7 Demos prosseguimento à nossa viagem partindo de Tiro, e aportamos em Ptolemaida, onde saudamos os irmãos e passamos um dia com eles.
8 Pelan han namtovi Sisarea ale namtutoh mai a Filip tokelkel ur na-kel-uri-an tovoi, tovi vanuan sua len natikon lotomǝlevru.
8 Partindo no dia seguinte, chegamos a Cesaréia e ficamos na casa de Filipe, o evangelista, um dos sete.
9 Gai ikad anatvavin ivat lotovi vensus lotokel ur nǝsa aGot tokel mai galito.
9 Ele tinha quatro filhas virgens, que profetizavam.
10 Nǝboŋ namttotoh ei len nǝmariboŋ galevis, ahai kelkel ur sua, nahǝsan aAkapus egǝm len naut a Jutea gǝm vi pan.
10 Depois de passarmos ali vários dias, desceu da Judéia um profeta chamado Ágabo.
11 Egǝm hǝn ginamito, ilav nǝhau tutuṽ siPol ale ibaŋis gat gabag narien mai navǝlan p̃isi hǝni. Ike, “ANunun aGot ekǝmaiegai ke, ‘Naulum̃an nǝhau tutuṽ egai tovi esan, alat a Jutea len naut a Jerusalem dereh libaŋis gati hǝn lǝb̃eriŋi len navǝlan alat lǝsavi Ju.’”
11 Vindo ao nosso encontro, tomou o cinto de Paulo e, amarrando as suas próprias mãos e pés, disse: "Assim diz o Espírito Santo: ‘Desta maneira os judeus amarrarão o dono deste cinto em Jerusalém e o entregarão aos gentios’ ".
12 Nǝboŋ namttosǝsǝloŋ hǝn natgalenan, ginamit mai alat lotosuh ei namtoŋiri ke, aPol satevi Jerusalem.
12 Quando ouvimos isso, nós e o povo dali rogamos a Paulo que não subisse para Jerusalém.
13 Beti aPol isor var ginamit ke, “Mǝtumabe? Mǝtutaŋ, ale nǝlogw itaŋis habat hǝn gamito. Be savi nǝ-baŋis-gati-an ŋai notoutaut hǝni, noutaut hǝn nǝb̃imat len naut a Jerusalem sil nahǝsan Nasub̃ aYesu.”
13 Então Paulo respondeu: "Por que vocês estão chorando e partindo o meu coração? Estou pronto não apenas para ser amarrado, mas também para morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus".
14 Husur namttohisi sob̃uer, namtsasor am be namtuke, “Nǝsa Nasub̃ tolǝŋoni m̃au tevisi.”
14 Como não pudemos dissuadi-lo, desistimos e dissemos: "Seja feita a vontade do Senhor".
15 Husur nǝboŋ galenan namtoutaut ale namtovi mǝhat vi Jerusalem.
15 Depois disso, preparamo-nos e subimos para Jerusalém.
16 Ahai susur galevis a Sisarea lutah mai ginamito, ale losǝhar ginamit vi lan naim siMnason, auleSaiprus sua tovi ahai susur a m̃o tia, ale namtutoh maii.
16 Alguns dos discípulos de Cesaréia nos acompanharam e nos levaram à casa de Mnasom, onde devíamos ficar. Ele era natural de Chipre e um dos primeiros discípulos.
17 Nǝboŋ namttobar naut a Jerusalem, nǝvanuan nadǝlomian gail lohǝhaṽur hǝn namttogǝmai.
17 Quando chegamos em Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Pelan han namtutah mai aPol hǝn namtb̃eris aJemes, ale alat lotoil a m̃o silat siYesu logǝmai.
18 No dia seguinte Paulo foi conosco encontrar-se com Tiago, e todos os presbíteros estavam presentes.
19 APol ikel na-ke-ivoi-an mai galito, ale isor husur natit p̃isi ṽisusua aGot togole len alat lǝsavi Ju nǝboŋ aPol toum m̃os galito.
19 Paulo os saudou e relatou minuciosamente o que Deus havia feito entre os gentios por meio do seu ministério.
20 Alat lotosǝsǝloŋ hǝn natgalenan lusor sal suh aGot ale lukel mai aPol ke, “Wawa, goris lǝboii ke naJu gail lusob̃ur masuṽ logǝm vi vanuan nadǝlomian gail. Galit p̃isi lolǝŋon buni ke lehusur nalo.
20 Ouvindo isso, eles louvaram a Deus e disseram a Paulo: "Veja, irmão, quantos milhares de judeus creram, e todos eles são zelosos da lei.
21 Losǝsǝloŋ hǝn na-kel-uri-an husur gaiug ke, gotoṽusan naJu gail lotosuh mai alat lǝsavi Ju ke lipair dan aMoses, saletiv dalus anatulit gail ale salehusur naṽide seJu gail.
21 Eles foram informados de que você ensina todos os judeus que vivem entre os gentios a se afastarem de Moisés, dizendo-lhes que não circuncidem seus filhos nem vivam de acordo com os nossos costumes.
22 Dereh lesǝsǝloŋ hǝn gotogǝmai, ale namtigol nǝsa?
22 Que faremos? Certamente eles saberão que você chegou;
23 Gigol nǝsa namttokel mai gaiug bai. Ikad ivat len ginamito lotogol na-kel-gati-an van hǝn aGot.
23 portanto, faça o que lhe dizemos. Estão conosco quatro homens que fizeram um voto.
24 Gitah mai galito, gigol giveveu len nǝhon aGot mai galito, ale lav nǝvat mai galit hǝn lǝb̃esir nǝkadulito. Imagenan nǝvanuan p̃isi dereh lelǝboii ke, nǝsa lotosǝsǝloŋ hǝni husur gaiug sakitin, avil ke gaiug gugol husur nalo siMoses.
24 Participe com esses homens dos rituais de purificação e pague as despesas deles, para que rapem a cabeça. Então todos saberão que não é verdade o que falam de você, mas que você continua vivendo em obediência à lei.
25 Be tarhǝt alat lǝsavi Ju, namtutosi tia ke salihan namǝŋod tovi violan len natutumavan van hǝn nǝlablab, salihan nǝda o namǝŋod nǝhau tobaŋis bun navǝdolon mai saligol naitian tosa.”
25 Quanto aos gentios convertidos, já lhes escrevemos a nossa decisão de que eles devem abster-se de comida sacrificada aos ídolos, do sangue, da carne de animais estrangulados e da imoralidade sexual".
26 Pelan han aPol esǝhar alalum̃an ale lugol luveveu. Beti eb̃is len naholǝvat todar vis naim siGot hǝn b̃ikel ur nǝboŋ hǝn nanoŋan hǝn naveveuan salito, nǝboŋ ahai tutumav b̃etutumav hǝn naviolan m̃os galit ṽisusua.
26 No dia seguinte Paulo tomou aqueles homens e purificou-se juntamente com eles. Depois foi ao templo para declarar o prazo do cumprimento dos dias da purificação e da oferta que seria feita individualmente em favor deles.
27 Nǝboŋ nǝmariboŋ tomǝlevru pǝpadaŋ hǝn tonoŋ, naJu galevis ta Asia loris aPol len naholǝvat todar vis naim siGot. Nasoran salito igol naluṽoh kavkav nǝlolit ipaŋpaŋ van lutah gat aPol,
27 Quando já estavam para terminar os sete dias, alguns judeus da Província da Ásia, vendo Paulo no templo, agitaram toda a multidão e o agarraram,
28 lukai ke, “UleIsrael gail, mǝtevi tarhǝt sinamito! Ategai evi naulum̃an toṽusan nǝvanuan p̃isi len naut p̃isi. Len nap̃usanan san isor tas nǝvanuan sidat gail, nalo sidato mai naut egai. A mǝhat hǝn natgalenan, esǝhar auleKris gail vi lan naut siGot, gol ke naut tolo egai eb̃iŋb̃iŋal len nǝhon aGot.”
28 gritando: "Israelitas, ajudem-nos! Este é o homem que ensina a todos em toda parte contra o nosso povo, contra a nossa lei e contra este lugar. Além disso, ele fez entrar gregos no templo e profanou este santo lugar".
29 (Lokǝmaienan husur lotoris aTrofimus ta Efesus tia totah mai aPol len nab̃iltivile. Ale lunau ke aPol tosǝhari vi lan naholǝvat todar vis naim siGot.)
29 Anteriormente eles haviam visto o efésio Trófimo na cidade com Paulo e julgaram que Paulo o tinha introduzido no templo.
30 Beti nǝvanuan len nab̃iltivile kavkav, nǝlolit ipaŋpaŋ, lom̃ur b̃onb̃on, tah gat aPol, liv gargari dan naholǝvat todar vis naim siGot, ale vǝha-sua ŋai nabopita gail lokǝkol.
30 Toda a cidade ficou alvoroçada, e juntou-se uma multidão. Agarrando Paulo, arrastaram-no para fora do templo, e imediatamente as portas foram fechadas.
31 Nǝboŋ lotohisi hǝn lǝb̃iṽabuni, na-kel-uri-an ibar nakomada toil a m̃o hǝn nasoltia gail p̃isi siRom ei, ke len naut a Jerusalem kavkav ikad nǝ-b̃al-taṽtaṽor-an tomǝdas natit gail.
31 Tentando eles matá-lo, chegaram notícias ao comandante das tropas romanas de que toda a cidade de Jerusalém estava em tumulto.
32 Vǝha-sua ŋai esǝhar nasoltia mai nasenturion gail, lugam vi pan van hǝn naluṽoh. Nǝboŋ naluṽoh lotoris nasoltia gail mai nakomada toil a m̃o, lǝsǝṽas aPol am.
32 Ele reuniu imediatamente alguns oficiais e soldados, e com eles correu para o meio da multidão. Quando viram o comandante e os seus soldados, pararam de espancar Paulo.
33 Beti nakomada egǝm hǝn aPol, itah gati, ale ikel mai nasoltia gail ke, libaŋis gati hǝn natsen teru. Ale eus naluṽoh ke nahǝsan ase mai igol nǝsa.
33 O comandante chegou, prendeu-o e ordenou que ele fosse amarrado com duas correntes. Então perguntou quem era ele e o que tinha feito.
34 Galevis len naluṽoh lukai hǝn natsua, galevis am lukai hǝn natsual am. Ale husur edǝdas b̃elǝboi nǝsa tovisi bathut nǝwalan, ike nasoltia gail lesǝhar aPol vi lan naim sisoltia gail.
34 Alguns da multidão gritavam uma coisa, outros gritavam outra; não conseguindo saber ao certo o que havia acontecido, por causa do tumulto, o comandante ordenou que Paulo fosse levado para a fortaleza.
35 Nǝboŋ aPol tobar na-mel-pǝlpǝlau-an hǝn naim sisoltia gail, lupati husur nab̃iltilol paŋpaŋ sinaluṽoh.
35 Quando chegou às escadas, a violência do povo era tão grande que ele precisou ser carregado pelos soldados.
36 Naluṽoh lotohusur galito lukaikai ke, “Ṽabuni! Ṽabuni!”
36 A multidão que o seguia continuava gritando: "Acaba com ele! "
37 Nǝboŋ lotosǝhsǝhar aPol vi lohoim sisoltia gail, aPol eus nakomada ke, “Nolǝboi nǝb̃isor mai gaiug?” Atenan isor vari ke, “Golǝboi nasoruan ta Kris a?
37 Quando os soldados estavam para introduzir Paulo na fortaleza, ele perguntou ao comandante: "Posso dizer-te algo? " "Você fala grego? ", perguntou ele.
38 Be gaiug gǝsavi uleIjip togol nǝb̃alan mai a Rom a m̃o, ale tosǝhar alalum̃an lotogolgol nǝmatan lotovi 4,000 vi lan naut masmas a?”
38 "Não é você o egípcio que iniciou uma revolta e há algum tempo levou quatro mil assassinos para o deserto? "
39 APol ike, “Ao, ginau novi naJu, auleTarsus a Silisia, naulum̃an hǝn nab̃iltivile enan. Nous gaiug ke, nolǝboi nǝb̃isor mai nǝvanuan galeg bai a?”
39 Paulo respondeu: "Sou judeu, cidadão de Tarso, cidade importante da Cilícia. Permite-me falar ao povo".
40 Nǝboŋ todam̃ hǝni aPol eil len na-mel-pǝlpǝlau-an ale eb̃il hǝn navǝlan van hǝn naluṽoh. Nǝboŋ naut tob̃ut, isor mai galit len nasoruan seIpru gail ke,
40 Tendo recebido permissão do comandante, Paulo levantou-se na escadaria e fez sinal à multidão. Quando todos fizeram silêncio, dirigiu-se a eles em aramaico:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.