Atos 20
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs NVT
1 Nǝboŋ nǝwalan hǝn nadǝdarŋab̃uan enan tonoŋ, aPol ekis ahai susur gail gǝmai. Nǝboŋ togol lotolǝŋon tovoi am len nǝlolito, esudǝlam̃ galito ale evi Masetonia.
1 Passado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos e os encorajou. Então se despediu e partiu para a Macedônia.
2 Iyar tur len naut gail a Masetonia, isor habat mai nǝvanuan nadǝlomian gail ei gol lolǝŋon ivoi am len nǝlolito. Beti ibar naut a Kris.
2 Enquanto estava lá, encorajou os discípulos em todas as cidades por onde passou. Em seguida, desceu à Grécia,
3 Itoh ei hǝn nahǝbati itor. APol eutaut hǝn b̃iwol vi Siria nǝboŋ tosǝsǝloŋ hǝni ke tokad na-sor-utaut-an seJu lotovi enemi san gail hǝn lǝb̃emǝdasi. Imagenan egǝgel hǝn nǝnauan san, inau ke tiyar tur len naprovens Masetonia vi Siria.
3 onde ficou por três meses. Quando se preparava para navegar de volta à Síria, descobriu que alguns judeus conspiravam contra sua vida e decidiu voltar pela Macedônia.
4 Nǝvanuan galevis lutah mai aPol, ikad aSopata tovi anatun aPirrhus ta Perea, aAristarkus mai aSekudus ta Tessalonika, aKaius ta Terpe, aTimoti mai alaruevis ta Asia, aTikikus mai aTrofimus.
4 Alguns homens viajavam com ele: Sópatro, filho de Pirro, de Bereia; Aristarco e Secundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e Tíquico e Trófimo, da província da Ásia.
5 Alatenan lotovan a m̃o lutoh vir ginamito len naut a Troas.
5 Eles foram adiante e esperaram por nós em Trôade.
6 Husur nǝboŋ hǝn Nǝhanan hǝn nabǝta sǝkad nayis lan, namtoriŋ naut a Filippi, namtuwol vi Troas len nǝmariboŋ erim. Namtub̃on tǝtas mai galito ale namtutoh ei nawik esua.
6 Terminada a Festa dos Pães sem Fermento, embarcamos num navio em Filipos e, cinco dias depois, nos reencontramos em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 Len nǝmariboŋ nametǝkav hǝn nawik, namtub̃on mai nǝvanuan nadǝlomian gail hǝn namtb̃ihan b̃onb̃on. APol isor van hǝn galito vǝbar tub̃loh len mariug husur pelan han dereh tivan.
7 No primeiro dia da semana, nos reunimos com os irmãos de lá para o partir do pão. Paulo começou a falar ao povo e, como pretendia embarcar no dia seguinte, continuou até a meia-noite.
8 Len narum̃ a mǝhat namttob̃onb̃on lan, ikad nam̃ial isob̃ur.
8 A sala no andar superior onde estávamos reunidos era iluminada por muitas lamparinas.
9 Amantuhmar sua, nahǝsan aEutikus, ebǝtah len natuhbopita tosǝŋav. Ale nǝboŋ aPol tosorsor van, namǝtan atenan inoṽ van vǝbar ipat buŋbuŋol, iteh dan naim nastori totor vi pan. Nǝboŋ lotopat risi lusab̃i ke tomat.
9 O discurso de Paulo se estendeu por horas, e um jovem chamado Êutico, que estava sentado no parapeito da janela, ficou muito sonolento. Por fim, adormeceu profundamente, caiu de uma altura de três andares e morreu.
10 Be aPol evi pan, ipat husuri, eriŋ navǝlan garu lan, ale ike, “Samtinau masuṽ hǝni, imaur tia!”
10 Paulo desceu, inclinou-se sobre o jovem e o abraçou. “Não se desesperem”, disse ele. “O rapaz está vivo!”
11 Beti galit p̃isi lotǝlmam vi mǝhat, aPol ilav nabǝta, eb̃uri ale luhan b̃onb̃on hǝni. Nǝboŋ lotohani tonoŋ, aPol isor tǝtas vǝbar nǝmav topitau, ale ivan.
11 Então todos subiram novamente, partiram o pão e comeram juntos. Paulo continuou a lhes falar até o amanhecer e depois partiu.
12 Beti galit losǝhar nǝmantuhmar tomaur vahim. Lolǝŋon ivoi habat am len nǝlolito.
12 Enquanto isso, o jovem foi levado para casa vivo, e todos sentiram grande alívio.
13 Namtovi m̃o vi lan nǝwag wol ale namtuwol vi Assos hǝn namtb̃eusan aPol ei husur isor utaut maienan hǝn b̃iyar vi Assos len tan sǝb̃on.
13 Paulo foi por terra até Assôs, onde havia definido que devíamos esperar por ele, enquanto nós fomos de navio.
14 Nǝboŋ tobubur mai ginamito len naut a Assos, namtousani ale namtuwol vi Mitilin.
14 Encontrou-se conosco em Assôs e navegamos juntos até Mitilene.
15 Pelan han namtoriŋ naut enan, namtuwol van salsal a tut hǝn naholoul Kios. Pelan han am namtubar naholoul Sam̃os ale pelan tǝtas am namtubar navile a Miletus.
15 No dia seguinte, passamos em frente à ilha de Quios. No outro dia, atravessamos para a ilha de Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 APol ike tiwol tukot a Efesus hǝn asike b̃itoh b̃ebǝlav len naprovens Asia, husur etutut hǝn ke hum ma b̃ibar naut a Jerusalem a tahw hǝn nǝboŋ hǝn naPentikost.
16 Paulo havia decidido não aportar em Éfeso, pois não queria passar mais tempo na província da Ásia. Tinha pressa de chegar a Jerusalém, se possível, para a Festa de Pentecostes.
17 Len naut a Miletus episul vi Efesus, eus ke alat lotoil a m̃o silat siYesu ei legǝm risi.
17 Por isso, em Mileto, mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso.
18 Nǝboŋ lotogǝm hǝni ikel mai galit ke, “Mǝtolǝboi naṽide hǝn nǝmauran sagw len nǝboŋ metǝkav notobar naprovens Asia, ale nototah mai gamit len natohan sagw ei kavkav.
18 Quando chegaram, ele lhes disse: “Vocês sabem que, desde o dia em que pisei na província da Ásia até agora,
19 Noum siNasub̃. Len na-lǝŋon-isa-an sagw, nǝlogw emǝdau, nǝsǝnau ginau, namǝtarur sagw isel, be nudaŋ b̃uri naut kǝmas natit p̃isi tosa naJu gail lotogole nǝboŋ lotosor utaut hǝn lǝb̃emǝdas ginau.
19 fiz o trabalho do Senhor humildemente e com muitas lágrimas. Suportei as provações decorrentes das intrigas dos judeus
20 Nǝsatǝgau gat natideh b̃evi tarhǝt samito, nusor vǝhot na-kel-uri-an tovoi, noṽusan gamito len nǝhon nǝvanuan p̃isi mai len naim ṽisusua.
20 e jamais deixei de dizer a vocês o que precisavam ouvir, seja publicamente, seja em seus lares.
21 Nukel p̃uli mai naJu gail mai alat a Kris ke lipair m̃au dan nǝsaan van hǝn aGot, ale leriŋ nǝlolit m̃au len aYesu, aMasta sidato.
21 Anunciei uma única mensagem tanto para judeus como para gregos: é necessário que se arrependam, se voltem para Deus e tenham fé em nosso Senhor Jesus.
22 “Gagai aNunun aGot italtal hǝn ke, ginau nǝb̃evi Jerusalem naut kǝmas ke nǝsalǝboi nǝsa b̃evisi hǝn ginau ei.
22 “Agora, impelido pelo Espírito, vou a Jerusalém. Não sei o que me espera ali,
23 Nolǝboii ŋai ke, len navile p̃isi notovi lan aNunun aGot ikel nalǝlǝgauan mai ginau ke, nǝvanuan gail dereh leriŋ ginau len naim bǝbaŋis mai ligol ginau nelǝŋon tisa masuṽ.
23 senão que o Espírito Santo me diz, em todas as cidades, que tenho pela frente prisão e sofrimento.
24 Avil nunau ke nǝmauran sagw evi ut kǝmas hǝn ginau. Nolǝŋon ŋai ke nibar nagilen nǝgaman sagw, ale um vurvur nauman Nasub̃ aYesu tolavi mai ginau, ke, nikel kot na-kel-uri-an tovoi hǝn navoian aGot toviol kǝmas hǝni.
24 Mas minha vida não vale coisa alguma para mim, a menos que eu a use para completar minha carreira e a missão que me foi confiada pelo Senhor Jesus: dar testemunho das boas-novas da graça de Deus.
25 “Len nǝyaran sagw, nukel ur natohan pipihabǝlan aGot mai gamito, be gagai nolǝboii ke asike mǝtoris nǝhogw am.
25 “Agora sei que nenhum de vocês, a quem anunciei o reino, me verá outra vez.
26 Imaienan nukel koti mai gamit ke, len nǝboŋ damǝŋai nǝsa b̃evisi hǝn gamit tipat len gamito! Asike ipat len ginau am,
26 Por isso, declaro hoje que, se alguém se perder, não será por minha culpa,
27 bathut nǝsatǝgau gat natideh hǝn nǝb̃esusuani dan gamito. Nukel nalǝŋonian kavkav siGot mai gamito.
27 pois não deixei de anunciar tudo que Deus quer que vocês saibam.
28 Mǝtelǝlǝgau hǝn gamito, mǝtekǝtkǝta tǝban navǝshǝsipsip samito lotovi alat siYesu. ANunun aGot igol ke mǝttoil a m̃o hǝn alat siGot, aGot toṽur galit hǝn nǝda hiNatun san.
28 “Portanto, cuidem de si mesmos e do rebanho sobre o qual o Espírito Santo os colocou como bispos, a fim de pastorearem sua igreja, comprada com seu próprio sangue.
29 Ginau nolǝboii ke, nǝboŋ nǝb̃ivan tia dereh galevis legǝm len gamito sum̃an nalipah katkat gail. Dereh lemǝdas navǝshǝsipsip siYesu.
29 Sei que depois de minha partida surgirão em seu meio falsos mestres, lobos ferozes que não pouparão o rebanho.
30 Gamit galevis, dereh lile mǝhat, pair hǝn nakitinan hǝn lǝb̃egǝras ahai susur gail, hǝn ahai susur gail lǝb̃ehusur galito.
30 Até mesmo entre vocês se levantarão homens que distorcerão a verdade a fim de conquistar seguidores.
31 Imagenan mǝtehulahul! Mitinau gati ke, len nasihau totor nǝsǝŋavŋav be nukel nalǝlǝgauan tabtab mai gamit ṽisusua len nalennǝyal mai nalenmariug. Vǝha-sob̃sob̃ur nutaŋis gamit p̃isi.
31 Portanto, vigiem! Lembrem-se dos três anos que estive com vocês, de como dia e noite nunca deixei de aconselhar com lágrimas cada um de vocês.
32 “Gagai neriŋ gamit len navǝlan aGot. Mitinau gat nasoruan husur navoian san tolǝboi b̃igol mǝtb̃idaŋ am mai b̃eviol mai gamit hǝn nǝsa b̃evi samit balai, gamit mǝttovi siGot.
32 “E, agora, eu os entrego a Deus e à mensagem de sua graça que pode edificá-los e dar-lhes uma herança junto com todos que ele separou para si.
33 Nǝsalǝŋon nagol, nasilva o nahurabat sivan ideh.
33 “Jamais cobicei a prata, o ouro ou as roupas de alguém.
34 Gamit, mǝtolǝboii ke, noum hǝn navǝlagw hǝn ke ginau mai alat lototah mai ginau, namtsǝpar titideh.
34 Vocês sabem que estas minhas mãos trabalharam para prover as minhas necessidades e as dos que estavam comigo.
35 Len natit p̃isi notogole, noṽusani ke datimasum tidaŋ magenan hǝn datb̃evi tarhǝt silat lǝsǝdaŋ. Mitinau gat nasoruan siNasub̃ aYesu toke, ‘AGot tigol navoian van hǝn alat lotoviol sǝhor alat lotolav naviolan.’”
35 Fui exemplo constante de como podemos, com trabalho árduo, ajudar os necessitados, lembrando as palavras do Senhor Jesus: ‘Há bênção maior em dar que em receber’”.
36 Nǝboŋ aPol tosor tonoŋ, etǝŋedur, gai mai galit p̃isi ale isor tuṽ.
36 Quando Paulo terminou de falar, ajoelhou-se e orou com eles.
37 Galit p̃isi lutaŋ habat; lolugum̃ gat aPol, losum̃ nǝtarhon.
37 Todos choraram muito enquanto se despediam dele com abraços e beijos.
38 Lulolosa masuṽ bathut nǝsa tokele ke, asike lorisi am. Beti losǝhari vi lan nǝwag wol.
38 O que mais os entristeceu foi ele ter dito que nunca mais o veriam. Então eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.