Atos 19
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs NVT
1 Nǝboŋ aAp̃ollos totoh len naut a Korint, aPol iyar tur len naut gail a ut vǝbar naut a Efesus. Isab̃ ahai susur galevis ei,
1 Enquanto Apolo estava em Corinto, Paulo viajou pelas regiões do interior até chegar a Éfeso, no litoral, onde encontrou alguns discípulos.
2 ale eus galit ke, “Mǝtukad aNunun aGot nǝboŋ mǝttogǝm vi vanuan nadǝlomian a?” Lusor vari ke, “Ao, b̃ikad aNunun aGot, namtsasǝsǝloŋ hǝn natideh husuri.”
2 Ele lhes perguntou: “Vocês receberam o Espírito Santo quando creram?”. “Não”, responderam eles. “Nem sequer ouvimos que existe o Espírito Santo.”
3 Beti aPol eus ke, “Mǝtukad nǝbaptaisan tomabe?” Lusor vari ke, “Nǝbaptaisan siJon.”
3 “Então que batismo vocês receberam?”, perguntou ele. “O batismo de João”, responderam.
4 Ale aPol ike, “Nǝbaptaisan siJon evi nǝbaptaisan hǝn nǝpairan dan nǝsaan. AJon ikel mai nǝvanuan gail ke, leriŋ nǝlolit len ategaii b̃ehusuri. AJon isor husur aYesu.”
4 Paulo disse: “João batizava com o batismo de arrependimento, dizendo ao povo que cresse naquele que viria depois, isto é, em Jesus”.
5 Nǝboŋ lotosǝsǝloŋ hǝn nasoruan enan, lubaptais len nahǝsan Nasub̃ aYesu.
5 Assim que ouviram isso, foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 Ale nǝboŋ aPol toriŋ navǝlan gǝlar len galit ṽisusua tonoŋ, aNunun aGot eb̃is len galito, ale lusor len nasoruan tiltile mai lukel ur nǝsa aGot tokel mai galito.
6 Paulo lhes impôs as mãos e o Espírito Santo veio sobre eles, e falaram em línguas e profetizaram.
7 Galit p̃isi lovi 12.
7 Eram ao todo uns doze homens.
8 APol eb̃is len naim nab̃onb̃onan seJu ale len nahǝbati itor isor ei namǝtahwan eb̃uer. Isor levlev mai isor vahvah husur natohan pipihabǝlan aGot.
8 Em seguida, Paulo foi à sinagoga e ali pregou corajosamente durante três meses, argumentando de modo convincente sobre o reino de Deus.
9 Be nǝboŋ galevis lotohaihai, lǝsadǝlomi, lotosor isa hǝn nap̃isal siNasub̃ van hǝn nab̃onb̃onan, aPol eriŋ galito. Esǝhar ahai susur gail maii, ale isor levlev akis len naim namitisau seTirannus.
9 Mas alguns deles se mostraram endurecidos, rejeitaram a mensagem e falaram publicamente contra o Caminho. Paulo, então, deixou a sinagoga e levou consigo os discípulos, passando a realizar discussões diárias na escola de Tirano.
10 Imagenan tabtab len nasihau eru hǝn ke, galit p̃isi lototoh len naprovens Asia, naJu gail mai alat a Kris p̃isi, losǝsǝloŋ hǝn nasoruan siNasub̃.
10 Isso continuou durante os dois anos seguintes, e gente de toda a província da Ásia, tanto judeus como gregos, ouviu a palavra do Senhor.
11 Len navǝlan aPol aGot igol namerikel gail sahun togolgole akis.
11 Deus concedeu a Paulo o poder de realizar milagres extraordinários.
12 Natuhtaol o nahurabat gail lotobar aPol, nǝboŋ lotolav gail mai alat lotomǝsah, lumaur, mai nanunun nǝmargobut gail lumakuv.
12 Quando lenços ou aventais usados por ele eram colocados sobre enfermos, estes eram curados de suas doenças e deles saíam espíritos malignos.
13 Beti naJu galevis lotoyar titau hǝn lǝb̃ehut nanunun tosa gail, lukel ris nahǝsan Nasub̃ aYesu van hǝn alat lotokad nanunun nǝmargobut gail ke, “Len nahǝsan aYesu, aPol tokel uri, gimakuv!”
13 Alguns judeus viajavam pelas cidades expulsando espíritos malignos. Tentavam usar o nome do Senhor Jesus, dizendo: “Ordeno que saia em nome de Jesus, a quem Paulo anuncia!”.
14 Ikad ab̃iltihai tutumav tovi Ju, nahǝsan aSkeva, tokad anatun ulum̃an tomǝlevru togol magenan hǝni.
14 Os homens que faziam isso eram os sete filhos de Ceva, um dos principais sacerdotes.
15 Avil nǝboŋ lotogole, nanunun nǝmargobut isor var galit ke, “Nolǝboi aYesu! Nǝsatǝtan hǝn aPol, avil gamit ase?”
15 Certa ocasião, o espírito maligno respondeu: “Eu conheço Jesus e conheço Paulo, mas quem são vocês?”.
16 Beti naulum̃an tokad nanunun nǝmargobut emǝlah van hǝn galito, idaŋ masuṽ, esǝhor galito gol ke lugam dan naim enan b̃urmalmal mai nǝda halit isel.
16 O homem possuído pelo espírito maligno saltou em cima deles e os atacou com tanta violência que fugiram da casa, despidos e feridos.
17 Nǝboŋ alat lototoh a Efesus, naJu gail mai alat a Kris p̃isi, lotosǝsǝloŋ lǝboi natenan, galit p̃isi lumaŋmaŋ lan ale loputsan nahǝsan Nasub̃ aYesu.
17 A notícia do ocorrido se espalhou rapidamente por toda a cidade de Éfeso, tanto entre judeus como entre gregos, e sobre eles veio um temor reverente, e o nome do Senhor Jesus era engrandecido.
18 Galit lusob̃ur lotogǝm vi vanuan nadǝlomian, lusor tǝvah, lukel vǝhot nǝsa tosa lotogole.
18 Muitos dos que creram confessaram suas obras pecaminosas.
19 Galit galevis lotogolgol nabehi a m̃o, lusah tuan nalob̃ulat na-golgol-behi-an salit gail, ale lopǝŋas p̃isi len nǝhon nǝvanuan gail. Lǝtake lǝtap̃ur hǝn nalob̃ulat gail, nǝvat halit tavi nakoin nasilva tavi 50,000.
19 Vários deles, que haviam praticado feitiçaria, trouxeram seus livros de encantamentos e os queimaram publicamente. O valor dos livros totalizou cinquenta mil moedas de prata.
20 Len naṽide tomagenan aGot eṽusan nǝdaŋan san, ŋa nǝvanuan lusob̃ur am losǝsǝloŋ hǝn nasoruan siNasub̃ tobar nǝlolit am.
20 Assim, a mensagem a respeito do Senhor se espalhou amplamente e teve efeito poderoso.
21 Nǝboŋ natgalenan lotonoŋ, len nanunun aPol inau ke tiyar tur len naprovens Masetonia mai a Akaia vi Jerusalem. Ike, “Nǝboŋ nǝb̃ivan ei b̃inoŋ nimasvi Rom am.”
21 Depois disso, Paulo se sentiu impelido pelo Espírito a passar pela Macedônia e a Acaia antes de ir a Jerusalém. “E, de lá, devo prosseguir para Roma!”, disse ele.
22 Ŋa esǝvat nǝvanuan na-vi-tarhǝte-an san eru, aTimoti mai aErastus vi Masetonia, be gai sǝb̃on itoh ebǝlav kǝkereh am len naprovens Asia.
22 Então, enviou adiante dele à Macedônia dois assistentes, Timóteo e Erasto, e permaneceu um pouco mais na província da Ásia.
23 Len nǝboŋ enan, len nab̃iltivile Efesus ikad nab̃iltib̃alan tomǝdas alat lotohusur nap̃isal siNasub̃.
23 Por essa época, houve enorme tumulto em Éfeso por causa do Caminho.
24 Ikad naulum̃an sual ei, nahǝsan aTemetrius toum hǝn natuhlablab hǝn naim nalotuan siArtemis hǝn nasilva. Eliv nǝvat isob̃ur m̃os alat lotoum len nasilva.
24 Começou com Demétrio, ourives que fabricava modelos de prata do templo da deusa grega Ártemis e que empregava muitos artífices.
25 Igol esan gail lub̃onb̃on mai alat lotoum len nasilva am, ale ike, “Lalum̃an, mǝtolǝboii ke dattolav nǝvat tosob̃ur len nabisnis egai.
25 Ele os reuniu a outros que trabalhavam em ofícios semelhantes e disse: “Senhores, vocês sabem que nossa prosperidade vem deste empreendimento.
26 Mǝtoris lǝboii, mǝtosǝsǝloŋ lǝboii ke, savi geg a Efesus sǝb̃on ŋai, be len pǝpadaŋ hǝn naprovens Asia kavkav, atenan, aPol, esǝhar nǝvanuan isob̃ur. Egǝras galit ke nagot gail, nǝvanuan lotoum hǝni, lǝsavi got kitin.
26 Mas, como vocês viram e ouviram, esse sujeito, Paulo, convenceu muita gente de que deuses feitos por mãos humanas não são deuses de verdade. Fez isso não apenas aqui em Éfeso, mas em toda a província.
27 Ehum nǝhes hǝn nauman sidato b̃egǝm b̃isa, mai len nǝnauan salit p̃isi ehun naim nalotuan siArtemis, nagot tovi pǝhaṽut toyalyal, b̃egǝm vi ut kǝmas. Alitenan, nǝyalyalan san dereh timasig len nǝnauan silat a Asia mai navile a pan lotolotu hǝni!”
27 Claro que não me refiro apenas à perda do respeito público por nossa atividade. Também me preocupa que o templo da grande deusa Ártemis perca sua influência e que esta deusa magnífica, adorada em toda a província da Ásia e ao redor do mundo, seja destituída de seu grande prestígio!”.
28 Nǝboŋ lotosǝsǝloŋ hǝni, nǝlolit ipaŋpaŋ masuṽ, lukai habat ke, “Artemis ta Efesus iyalyal buni!”
28 Ao ouvir isso, ficaram furiosos e começaram a gritar: “Grande é Ártemis dos efésios!”.
29 Sǝdareh nab̃iltivile enan epul hǝn nadǝdarŋab̃uan mai nǝlol paŋpaŋ. Naluṽoh lom̃ur vi lan naut hǝn nab̃iltib̃onb̃onan, loliv gargar aKaius mai aAristarkus, auleMasetonia gǝlaru artoyar mai aPol.
29 Em pouco tempo, a cidade toda estava uma confusão. O povo correu para o anfiteatro, arrastando os macedônios Gaio e Aristarco, companheiros de viagem de Paulo.
30 Be nǝboŋ aPol toke tivan hǝn b̃isor mai naluṽoh, ahai susur gail lomǝtahusi.
30 Ele também quis entrar, mas os discípulos não permitiram.
31 Beti galevis am, lotoil a m̃o len naprovens Asia, lotolǝmas aPol, lopisul van hǝni ke, satevi lan nab̃iltib̃onb̃onan.
31 Alguns amigos de Paulo, oficiais da província, também lhe enviaram um recado no qual suplicaram que não arriscasse a vida entrando no anfiteatro.
32 Len naut enan galevis lukai hǝn natsua, galevis am lukai hǝn natsua tile am husur nab̃onb̃onan edǝdarŋab̃u, ale isob̃ur lǝsalǝboii ke nab̃onb̃onan salit m̃os nǝsa.
32 Lá dentro, em polvorosa, o povo todo gritava, e cada um dizia uma coisa. Na verdade, a maioria nem sabia por que estava ali.
33 NaJu gail lorusan aAleksada vi m̃o ale galevis len naluṽoh lukel maii hǝn nǝsa b̃ikele. Beti eb̃il hǝn navǝlan hǝn lǝb̃emǝdau hǝn b̃isor gol gai gabag.
33 Entre a multidão, os judeus empurraram Alexandre para a frente e ordenaram que explicasse a situação. Ele fez sinal pedindo silêncio e tentou falar.
34 Nǝboŋ naluṽoh lotokǝta lǝboii ke aAleksada tovi Ju, lomǝtahuni, lub̃on hǝn lotokai ke, “Artemis ta Efesus iyalyal buni!” Imaienan hǝn nǝhaua toru.
34 No entanto, quando a multidão percebeu que ele era judeu, começou a gritar novamente e continuou por cerca de duas horas: “Grande é Ártemis dos efésios!”.
35 Nǝboŋ aklak hǝn nab̃iltivile tosor ṽǝhṽǝh naluṽoh hǝn lǝb̃emǝdau ike, “Lalum̃an a Efesus, nǝvanuan p̃isi lolǝboii ke nab̃iltivile Efesus ekǝtkǝta tǝban naim nalotuan siArtemis toyalyal mai nǝvat mot san toteh dan nǝmav.
35 Por fim, o escrivão da cidade conseguiu acalmar a multidão e disse: “Cidadãos de Éfeso, todos sabem que Éfeso é a guardiã do templo da grande Ártemis, cuja imagem caiu do céu para nós.
36 Husur ke sǝkad avan ideh hǝn b̃ike natgalenan lǝsakitin, mǝtemǝdau, samtigol natit tomelmel.
36 Portanto, sendo este um fato inegável, acalmem-se e não façam nada precipitadamente.
37 Mǝtosǝhar alaruenan gǝm gegai be arsavi vanuan navǝnvǝnahan gǝlaru hǝn naim nalotuan mai arsasǝvar nagot pǝhaṽut sidato.
37 Vocês trouxeram estes homens aqui, mas eles não roubaram nada do templo nem disseram coisa alguma contra nossa deusa.
38 ATemetrius mai alat lotoum len nasilva maii lǝb̃isor mǝtahun avan ideh, nakotan gail losǝŋav, ikad nǝmatsistret gail; ivoi ke leriŋ nakoblenan salito len nakotan galen ideh.
38 “Se Demétrio e seus artífices têm alguma queixa contra eles, os tribunais estão abertos e há oficiais disponíveis para ouvir o caso. Que façam acusações formais.
39 Mǝtb̃elǝŋon natideh am, datib̃onb̃on tivoi hum nalo tokele, hǝn datb̃igole tinor.
39 E, se há outras queixas que desejam apresentar, elas podem ser resolvidas em assembleia, conforme a lei.
40 Husur nǝsa tovisi damǝŋai, hum ma alat a Rom lǝb̃isor tas gidato husur na-b̃onb̃on-b̃unoh-an sidato top̃erhado, bathut savi m̃os natideh.”
40 Corremos o perigo de ser acusados de provocar desordem, pois não há motivo para este tumulto. E, se exigirem de nós uma explicação, não teremos o que dizer”.
41 Nǝboŋ tokǝmaienan tonoŋ, esǝvat galit ke livan.
41 Então os despediu, e a multidão se dispersou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.