Atos 19
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs NVI
1 Nǝboŋ aAp̃ollos totoh len naut a Korint, aPol iyar tur len naut gail a ut vǝbar naut a Efesus. Isab̃ ahai susur galevis ei,
1 Enquanto Apolo estava em Corinto, Paulo, atravessando as regiões altas, chegou a Éfeso. Ali encontrou alguns discípulos
2 ale eus galit ke, “Mǝtukad aNunun aGot nǝboŋ mǝttogǝm vi vanuan nadǝlomian a?” Lusor vari ke, “Ao, b̃ikad aNunun aGot, namtsasǝsǝloŋ hǝn natideh husuri.”
2 e lhes perguntou: "Vocês receberam o Espírito Santo quando creram? " Eles responderam: "Não, nem sequer ouvimos que existe o Espírito Santo".
3 Beti aPol eus ke, “Mǝtukad nǝbaptaisan tomabe?” Lusor vari ke, “Nǝbaptaisan siJon.”
3 "Então, que batismo vocês receberam? ", perguntou Paulo. "O batismo de João", responderam eles.
4 Ale aPol ike, “Nǝbaptaisan siJon evi nǝbaptaisan hǝn nǝpairan dan nǝsaan. AJon ikel mai nǝvanuan gail ke, leriŋ nǝlolit len ategaii b̃ehusuri. AJon isor husur aYesu.”
4 Disse Paulo: "O batismo de João foi um batismo de arrependimento. Ele dizia ao povo que cresse naquele que viria depois dele, isto é, em Jesus".
5 Nǝboŋ lotosǝsǝloŋ hǝn nasoruan enan, lubaptais len nahǝsan Nasub̃ aYesu.
5 Ouvindo isso, eles foram batizados no nome do Senhor Jesus.
6 Ale nǝboŋ aPol toriŋ navǝlan gǝlar len galit ṽisusua tonoŋ, aNunun aGot eb̃is len galito, ale lusor len nasoruan tiltile mai lukel ur nǝsa aGot tokel mai galito.
6 Quando Paulo lhes impôs as mãos, veio sobre eles o Espírito Santo, e começaram a falar em línguas e a profetizar.
7 Galit p̃isi lovi 12.
7 Eram ao todo uns doze homens.
8 APol eb̃is len naim nab̃onb̃onan seJu ale len nahǝbati itor isor ei namǝtahwan eb̃uer. Isor levlev mai isor vahvah husur natohan pipihabǝlan aGot.
8 Paulo entrou na sinagoga e ali falou com liberdade durante três meses, argumentando convincentemente acerca do Reino de Deus.
9 Be nǝboŋ galevis lotohaihai, lǝsadǝlomi, lotosor isa hǝn nap̃isal siNasub̃ van hǝn nab̃onb̃onan, aPol eriŋ galito. Esǝhar ahai susur gail maii, ale isor levlev akis len naim namitisau seTirannus.
9 Mas alguns deles se endureceram e se recusaram a crer, e começaram a falar mal do Caminho diante da multidão. Paulo, então, afastou-se deles. Tomando consigo os discípulos, passou a ensinar diariamente na escola de Tirano.
10 Imagenan tabtab len nasihau eru hǝn ke, galit p̃isi lototoh len naprovens Asia, naJu gail mai alat a Kris p̃isi, losǝsǝloŋ hǝn nasoruan siNasub̃.
10 Isso continuou por dois anos, de forma que todos os judeus e os gregos que viviam na província da Ásia ouviram a palavra do Senhor.
11 Len navǝlan aPol aGot igol namerikel gail sahun togolgole akis.
11 Deus fazia milagres extraordinários por meio de Paulo,
12 Natuhtaol o nahurabat gail lotobar aPol, nǝboŋ lotolav gail mai alat lotomǝsah, lumaur, mai nanunun nǝmargobut gail lumakuv.
12 de modo que até lenços e aventais que Paulo usava eram levados e colocados sobre os enfermos. Estes eram curados de suas doenças, e os espíritos malignos saíam deles.
13 Beti naJu galevis lotoyar titau hǝn lǝb̃ehut nanunun tosa gail, lukel ris nahǝsan Nasub̃ aYesu van hǝn alat lotokad nanunun nǝmargobut gail ke, “Len nahǝsan aYesu, aPol tokel uri, gimakuv!”
13 Alguns judeus que andavam expulsando espíritos malignos tentaram invocar o nome do Senhor Jesus sobre os endemoninhados, dizendo: "Em nome de Jesus, a quem Paulo prega, eu lhes ordeno que saiam! "
14 Ikad ab̃iltihai tutumav tovi Ju, nahǝsan aSkeva, tokad anatun ulum̃an tomǝlevru togol magenan hǝni.
14 Os que estavam fazendo isso eram os sete filhos de Ceva, um dos chefes dos sacerdotes dos judeus.
15 Avil nǝboŋ lotogole, nanunun nǝmargobut isor var galit ke, “Nolǝboi aYesu! Nǝsatǝtan hǝn aPol, avil gamit ase?”
15 Um dia, o espírito maligno lhes respondeu: "Jesus, eu conheço, Paulo, eu sei quem é; mas vocês, quem são? "
16 Beti naulum̃an tokad nanunun nǝmargobut emǝlah van hǝn galito, idaŋ masuṽ, esǝhor galito gol ke lugam dan naim enan b̃urmalmal mai nǝda halit isel.
16 Então o endemoninhado saltou sobre eles e os dominou, espancando-os com tamanha violência que eles fugiram da casa nus e feridos.
17 Nǝboŋ alat lototoh a Efesus, naJu gail mai alat a Kris p̃isi, lotosǝsǝloŋ lǝboi natenan, galit p̃isi lumaŋmaŋ lan ale loputsan nahǝsan Nasub̃ aYesu.
17 Quando isso se tornou conhecido de todos os judeus e os gregos que viviam em Éfeso, todos eles foram tomados de temor; e o nome do Senhor Jesus era engrandecido.
18 Galit lusob̃ur lotogǝm vi vanuan nadǝlomian, lusor tǝvah, lukel vǝhot nǝsa tosa lotogole.
18 Muitos dos que creram vinham, e confessavam e declaravam abertamente suas más obras.
19 Galit galevis lotogolgol nabehi a m̃o, lusah tuan nalob̃ulat na-golgol-behi-an salit gail, ale lopǝŋas p̃isi len nǝhon nǝvanuan gail. Lǝtake lǝtap̃ur hǝn nalob̃ulat gail, nǝvat halit tavi nakoin nasilva tavi 50,000.
19 Grande número dos que tinham praticado ocultismo reuniram seus livros e os queimaram publicamente. Calculado o valor total, este chegou a cinqüenta mil dracmas.
20 Len naṽide tomagenan aGot eṽusan nǝdaŋan san, ŋa nǝvanuan lusob̃ur am losǝsǝloŋ hǝn nasoruan siNasub̃ tobar nǝlolit am.
20 Dessa maneira a palavra do Senhor muito se difundia e se fortalecia.
21 Nǝboŋ natgalenan lotonoŋ, len nanunun aPol inau ke tiyar tur len naprovens Masetonia mai a Akaia vi Jerusalem. Ike, “Nǝboŋ nǝb̃ivan ei b̃inoŋ nimasvi Rom am.”
21 Depois dessas coisas, Paulo decidiu no espírito ir a Jerusalém, passando pela Macedônia e pela Acaia. Ele dizia: "Depois de haver estado ali, é necessário também que eu vá visitar Roma".
22 Ŋa esǝvat nǝvanuan na-vi-tarhǝte-an san eru, aTimoti mai aErastus vi Masetonia, be gai sǝb̃on itoh ebǝlav kǝkereh am len naprovens Asia.
22 Então enviou à Macedônia dois dos seus auxiliares, Timóteo e Erasto, e permaneceu mais um pouco na província da Ásia.
23 Len nǝboŋ enan, len nab̃iltivile Efesus ikad nab̃iltib̃alan tomǝdas alat lotohusur nap̃isal siNasub̃.
23 Naquele tempo houve um grande tumulto por causa do Caminho.
24 Ikad naulum̃an sual ei, nahǝsan aTemetrius toum hǝn natuhlablab hǝn naim nalotuan siArtemis hǝn nasilva. Eliv nǝvat isob̃ur m̃os alat lotoum len nasilva.
24 Um ourives chamado Demétrio, que fazia miniaturas de prata do templo de Ártemis e que dava muito lucro aos artífices,
25 Igol esan gail lub̃onb̃on mai alat lotoum len nasilva am, ale ike, “Lalum̃an, mǝtolǝboii ke dattolav nǝvat tosob̃ur len nabisnis egai.
25 reuniu-os juntamente com os trabalhadores dessa profissão e disse: "Senhores, vocês sabem que temos uma boa fonte de lucro nesta atividade
26 Mǝtoris lǝboii, mǝtosǝsǝloŋ lǝboii ke, savi geg a Efesus sǝb̃on ŋai, be len pǝpadaŋ hǝn naprovens Asia kavkav, atenan, aPol, esǝhar nǝvanuan isob̃ur. Egǝras galit ke nagot gail, nǝvanuan lotoum hǝni, lǝsavi got kitin.
26 e estão vendo e ouvindo como este indivíduo, Paulo, está convencendo e desviando grande número de pessoas aqui em Éfeso e em quase toda a província da Ásia. Diz ele que deuses feitos por mãos humanas não são deuses.
27 Ehum nǝhes hǝn nauman sidato b̃egǝm b̃isa, mai len nǝnauan salit p̃isi ehun naim nalotuan siArtemis, nagot tovi pǝhaṽut toyalyal, b̃egǝm vi ut kǝmas. Alitenan, nǝyalyalan san dereh timasig len nǝnauan silat a Asia mai navile a pan lotolotu hǝni!”
27 Não somente há o perigo de nossa profissão perder sua reputação, mas também de o templo da grande deusa Ártemis cair em descrédito e de a própria deusa, adorada em toda a província da Ásia e em todo o mundo, ser destituída de sua majestade divina".
28 Nǝboŋ lotosǝsǝloŋ hǝni, nǝlolit ipaŋpaŋ masuṽ, lukai habat ke, “Artemis ta Efesus iyalyal buni!”
28 Ao ouvirem isso, eles ficaram furiosos e começaram a gritar: "Grande é a Ártemis dos efésios! "
29 Sǝdareh nab̃iltivile enan epul hǝn nadǝdarŋab̃uan mai nǝlol paŋpaŋ. Naluṽoh lom̃ur vi lan naut hǝn nab̃iltib̃onb̃onan, loliv gargar aKaius mai aAristarkus, auleMasetonia gǝlaru artoyar mai aPol.
29 Em pouco tempo a cidade toda estava em tumulto. O povo foi às pressas para o teatro, arrastando os companheiros de viagem de Paulo, os macedônios Gaio e Aristarco.
30 Be nǝboŋ aPol toke tivan hǝn b̃isor mai naluṽoh, ahai susur gail lomǝtahusi.
30 Paulo queria apresentar-se à multidão, mas os discípulos não o permitiram.
31 Beti galevis am, lotoil a m̃o len naprovens Asia, lotolǝmas aPol, lopisul van hǝni ke, satevi lan nab̃iltib̃onb̃onan.
31 Alguns amigos de Paulo dentre as autoridades da província chegaram a mandar-lhe um recado, pedindo-lhe que não se arriscasse a ir ao teatro.
32 Len naut enan galevis lukai hǝn natsua, galevis am lukai hǝn natsua tile am husur nab̃onb̃onan edǝdarŋab̃u, ale isob̃ur lǝsalǝboii ke nab̃onb̃onan salit m̃os nǝsa.
32 A assembléia estava em confusão: uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. A maior parte do povo nem sabia por que estava ali.
33 NaJu gail lorusan aAleksada vi m̃o ale galevis len naluṽoh lukel maii hǝn nǝsa b̃ikele. Beti eb̃il hǝn navǝlan hǝn lǝb̃emǝdau hǝn b̃isor gol gai gabag.
33 Alguns da multidão julgaram que Alexandre era a causa do tumulto, quando os judeus o empurraram para frente. Ele fez sinal pedindo silêncio, com a intenção de fazer sua defesa diante do povo.
34 Nǝboŋ naluṽoh lotokǝta lǝboii ke aAleksada tovi Ju, lomǝtahuni, lub̃on hǝn lotokai ke, “Artemis ta Efesus iyalyal buni!” Imaienan hǝn nǝhaua toru.
34 Mas quando ficaram sabendo que ele era judeu, todos gritaram a uma só voz durante cerca de duas horas: "Grande é a Ártemis dos efésios! "
35 Nǝboŋ aklak hǝn nab̃iltivile tosor ṽǝhṽǝh naluṽoh hǝn lǝb̃emǝdau ike, “Lalum̃an a Efesus, nǝvanuan p̃isi lolǝboii ke nab̃iltivile Efesus ekǝtkǝta tǝban naim nalotuan siArtemis toyalyal mai nǝvat mot san toteh dan nǝmav.
35 O escrivão da cidade acalmou a multidão e disse: "Efésios, quem não sabe que a cidade de Éfeso é a guardiã do templo da grande Ártemis e da sua imagem que caiu do céu?
36 Husur ke sǝkad avan ideh hǝn b̃ike natgalenan lǝsakitin, mǝtemǝdau, samtigol natit tomelmel.
36 Portanto, visto que estes fatos são inegáveis, acalmem-se e não façam nada precipitadamente.
37 Mǝtosǝhar alaruenan gǝm gegai be arsavi vanuan navǝnvǝnahan gǝlaru hǝn naim nalotuan mai arsasǝvar nagot pǝhaṽut sidato.
37 Vocês trouxeram estes homens aqui, embora eles não tenham roubado templos nem blasfemado contra a nossa deusa.
38 ATemetrius mai alat lotoum len nasilva maii lǝb̃isor mǝtahun avan ideh, nakotan gail losǝŋav, ikad nǝmatsistret gail; ivoi ke leriŋ nakoblenan salito len nakotan galen ideh.
38 Se Demétrio e seus companheiros de profissão têm alguma queixa contra alguém, os tribunais estão abertos, e há procônsules. Eles que apresentem suas queixas ali.
39 Mǝtb̃elǝŋon natideh am, datib̃onb̃on tivoi hum nalo tokele, hǝn datb̃igole tinor.
39 Se há mais alguma coisa que vocês desejam apresentar, isso será decidido em assembléia, conforme a lei.
40 Husur nǝsa tovisi damǝŋai, hum ma alat a Rom lǝb̃isor tas gidato husur na-b̃onb̃on-b̃unoh-an sidato top̃erhado, bathut savi m̃os natideh.”
40 Da maneira como está, corremos o perigo de sermos acusados de perturbar a ordem pública por causa dos acontecimentos de hoje. Nesse caso, não seríamos capazes de justificar este tumulto, visto que não há razão para tal".
41 Nǝboŋ tokǝmaienan tonoŋ, esǝvat galit ke livan.
41 E, tendo dito isso, encerrou a assembléia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.