Atos 13

Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Len alat siYesu len naut a Antiok, ikad ahai kelkel ur gail mai ahai p̃usan gail: aParnapas, aSimeon lotokisi hǝn aNiker, Lusius a Sairin, aManaen (lotohisi mai aHerot Antipas) mai namǝkot aSol.
1 Havia então na Igreja de Antioquia profetas e doutores, entre eles Barnabé, Simão, apelidado o Negro, Lúcio de Cirene, Manaém, companheiro de infância do tetrarca Herodes, e Saulo.
2 Nǝboŋ lotolotu hǝn Nasub̃ mai lǝsǝhan, aNunun aGot ike, “Mititabtabuh len aParnapas mai aSol m̃os ginau hǝn arb̃igol nauman notokis gǝlar hǝni tia.”
2 Enquanto celebravam o culto do Senhor, depois de terem jejuado, disse-lhes o Espírito Santo: Separai-me Barnabé e Saulo para a obra a que os tenho destinado.
3 Ŋa nǝboŋ lǝsǝhan, lotosor tuṽ tonoŋ, loriŋ navǝlalit len gǝlaru mai losǝvat gǝlaru van.
3 Então, jejuando e orando, impuseram-lhes as mãos e os despediram.
4 Imagenan aNunun aGot esǝvat gǝlaru van ale arovi Seleusia bitas. Arusah len nab̃iltib̃ot, aruwol vi lan naholoul Saiprus.
4 Enviados assim pelo Espírito Santo, foram a Selêucia e dali navegaram para a ilha de Chipre.
5 Nǝboŋ artobar naut a Salamis, navile sual a Saiprus, arukel ur nasoruan siGot len naim nab̃onb̃onan gail seJu. Arukad aJon Mak am hǝn toum mai gǝlaru.
5 Chegados a Salamina, pregavam a palavra de Deus nas sinagogas dos judeus. Tinham com eles João para auxiliá-los.
6 Nǝboŋ lotolavutur len naholoul kavkav van vǝbar naut a Pafos, lusab̃ naJu sua, nǝvanuan nabehi tovi ahai kelkel ur gǝgǝras, nahǝsan aParyesu.
6 Percorreram toda a ilha até Pafos e acharam um judeu chamado Barjesus, mago e falso profeta,
7 Gai itah mai aSerkius Paulus tovi gavna len naut a Saiprus. Agavna enan evi nǝvanuan tolǝboi natite ale episul hǝn aParnapas mai aSol gǝmai hǝn b̃esǝsǝloŋ hǝn nasoruan siGot.
7 que vivia na companhia do procônsul Sérgio Paulo, homem sensato. Este chamou Barnabé e Saulo, e exprimiu-lhes o desejo de ouvir a palavra de Deus.
8 Be nǝvanuan nabehi enan, nahǝsan aElimas len nasoruan ta Kris, isor tas gǝlaru ale igol risi ke agavna asike edǝlom nǝsa artokel uri.
8 Mas Élimas, o Mago - pois assim é interpretado o seu nome -, se lhes opunha, procurando desviar da fé o procônsul.
9 Beti aSol, nahǝsan togon aPol, topul hǝn aNunun aGot, ekǝta mǝtaltal van hǝn aElimas ike,
9 Então Saulo, chamado também Paulo, cheio do Espírito Santo, cravou nele os olhos e disse-lhe:
10 “Gaiug gopul hǝn nalibliboŋan mai nagǝgǝrasan, govi anatun natǝmat, govi enemi hǝn natit p̃isi tonor. Gugol nap̃isal tonor siNasub̃ ihab̃ tabtab, gesib hǝni ŋais?
10 Filho do demônio, cheio de todo engano e de toda astúcia, inimigo de toda justiça, não cessas de perverter os caminhos retos do Senhor!
11 Gagai Nasub̃ tipansem gaiug. Dereh gevi metb̃esw. Len nǝmariboŋ galevis dereh gedǝdas gǝb̃ekǝta ris nǝyal!” Vǝha-sua ŋai namǝtan arumotmot ale itaŋtaŋ kitev avan ideh hǝn b̃etǝgau navǝlan hǝn b̃esǝhari.
11 Eis que agora está sobre ti a mão do Senhor e ficarás cego. Não verás o sol até nova ordem! Caíram logo sobre ele a escuridão e as trevas, e, andando à roda, buscava quem lhe desse a mão.
12 Nǝboŋ agavna enan toris nǝsa tovisi, ikad nadǝlomian husur ip̃aŋ len nap̃usanan husur Nasub̃.
12 À vista deste prodígio, o procônsul abraçou a fé, admirando vivamente a doutrina do Senhor.
13 APol mai alat lototah maii loriŋ naut a Pafos, luwol vi Perka len naut a Pamfilia. Be aJon Mak eriŋ galito, etǝlmam vi Jerusalem.
13 Paulo e os seus companheiros navegaram de Pafos e chegaram a Perge, na Panfília, de onde João, apartando-se deles, voltou para Jerusalém.
14 Loriŋ naut a Perka luvahut van vǝbar naut a Antiok, navile sual a Pisitia. Len nǝSappat lob̃is lohoim len naim nab̃onb̃onan seJu ale lobǝtah.
14 Mas eles, deixando Perge, foram para Antioquia da Pisídia. Ali entraram em dia de sábado na sinagoga, e sentaram-se.
15 Nǝboŋ naṽuruŋian hǝn nalo siMoses mai natosian sihai kelkel ur gail tonoŋ, alat lotoil a m̃o len naim nab̃onb̃onan seJu lopisul van hǝn galit ke, “Bathudud, mǝtb̃ikad nasoruan b̃igol namtb̃elǝŋon b̃ivoi am len nǝlonamito, mitikele bai.”
15 Depois da leitura da lei e dos profetas, mandaram-lhes dizer os chefes da sinagoga: Irmãos, se tendes alguma palavra de exortação ao povo, falai-a.
16 Ŋa aPol eil, eb̃il hǝn navǝlan ke lemǝdau ale ike, “UleIsrael gail mai gamit mǝtsavi Ju be mǝttomǝtahw len nǝyalyalan siGot, mǝtesǝsǝloŋ hǝn ginau!
16 Paulo levantou-se, fez um sinal com a mão e falou: Homens de Israel e vós que temeis a Deus, ouvi.
17 AGot silat a Israel ilekis hǝn atǝmadat ta sutuai; igol galit lusob̃ur masuṽ nǝboŋ lototohtoh hum nametb̃os gail len naut a Ijip. Len nǝdaŋan san totibau esǝhar galit dan naut enan.
17 O Deus do povo de Israel escolheu nossos pais e exaltou este povo no tempo em que habitava na terra do Egito, de onde os tirou com o poder de seu braço.
18 Naut kǝmas lotohaihai, gai itah mai galit van vǝbar nasihau tovi 40 len naut masmas.
18 Por espaço de quarenta anos alimentou-os no deserto.
19 Beti ib̃al sǝhor p̃is naluṽoh lotomǝlevru hǝn nametb̃os len naut a Kenaan, ale epǝpehun nǝtan salit mai nǝvanuan san gail
19 Destruiu sete nações na terra de Canaã e distribuiu-lhes por sorte aquela terra durante quase quatrocentos e cinqüenta anos.
20 Natgalenan evisi len nasihau tovi 450. Ale aGot itabtabuh len nǝmatsistret lotoil a m̃o hǝn galito vǝbar aSamuel tovi ahai kelkel ur.
20 Em seguida, lhes deu juízes até o profeta Samuel.
21 Beti nǝvanuan gail lousi hǝn nakiŋ, ŋa aGot itabtabuh len aSol, anatun aKis, nahǝmar san tovi Penjamin, tovi kiŋ nasihau tovi 40.
21 Pediram então um rei, e Deus lhes deu, por quarenta anos, Saul, filho de Cis, da tribo de Benjamim.
22 Be aGot idakuv aSol, igol aTevit evi kiŋ salito. Isor ivoi husuri ke, ‘ATevit, anatun aJesse, evi naulum̃an notolǝmas buni; gai dereh tigol natit p̃isi notolǝŋoni.’
22 Depois, Deus o rejeitou e mandou-lhes Davi como rei, de quem deu este testemunho: Achei Davi, filho de Jessé, homem segundo o meu coração, que fará todas as minhas vontades.
23 Len nǝpasusan siTevit, aGot itabtabuh len avan sua, hum tokel gati a m̃o, hǝn tolav kuv alat a Israel dan nǝsaan salito, nahǝsan aYesu.
23 De sua descendência, conforme a promessa, Deus fez sair para Israel o Salvador Jesus.
24 A tahw hǝn nagǝmaian siYesu, aJon ikel uri tia mai alat a Israel p̃isi ke limaspair dan nǝsaan salito, limasbaptais.
24 João tinha pregado, desde antes da sua vinda, o batismo do arrependimento a todo o povo de Israel.
25 Nǝboŋ nauman siJon pǝpadaŋ hǝn tonoŋ aJon ike, ‘Gunau ke ginau ase? Aoa, nǝsavi atenan. Be atenan egǝm a tahw len ginau, ginau novi ut kǝmas ŋai, nǝsanor kasi hǝn nǝb̃isah rub̃at nǝhau hǝn naributbut san.’
25 Terminando a sua carreira, dizia: Eu não sou aquele que vós pensais, mas após mim virá aquele de quem não sou digno de desatar o calçado.
26 “Bathudud siApraham mai gamit mǝtsavi Ju mǝttomǝtahw len nǝyalyalan siGot, aGot episul gǝm hǝn gidato, episul hǝn napisulan egai hǝn nǝ-lav-kuvi-an dan nǝsaan.
26 Irmãos, filhos de Abraão, e os que entre vós temem a Deus: a nós é que foi dirigida a mensagem de salvação.
27 Alat a Jerusalem mai alat lotoil a m̃o salito lǝsakǝta lǝboi aYesu enan, ke aGot totabtabuh lan, lotǝtan hǝn nasoruan sihai kelkel ur gail lotoṽuruŋi len nǝSappat p̃isi. Ŋa lugol nǝsa ahai kelkel ur gail lotokele, isarpoh: len nǝnauan salit, timasmat.
27 Com efeito, os habitantes de Jerusalém e os seus magistrados não conheceram Jesus, e, sentenciando-o, cumpriram os oráculos dos profetas, que cada sábado são lidos.
28 Lǝsǝsab̃ natideh tonor hǝn b̃imat sile, be naut kǝmas natenan, lous aPilate hǝn b̃igole b̃imat.
28 Embora não achassem nele culpa alguma de morte, pediram a Pilatos que lhe tirasse a vida.
29 Nǝboŋ lotogol natit p̃isi ahai kelkel ur gail lototos husuri tonoŋ, lupat kuvi vi pan dan nǝhai, loriŋi ipat len nab̃urhuvat tovi b̃urhes.
29 Depois de realizarem todas as coisas que dele estavam escritas, tirando-o do madeiro, puseram-no num sepulcro.
30 Avil aGot igol ile mǝhat dan nǝmatan,
30 Mas Deus o ressuscitou dentre os mortos.
31 ale alat lotoyar maii gǝm a Kalili vi Jerusalem, lorisi len nǝmariboŋ tosob̃ur. Gagai galit lusor husuri mai nǝvanuan sidato, lukel ur nǝsa lotoris togole mai nǝsa lotosǝsǝloŋ hǝn tokele.
31 Durante muitos dias apareceu àqueles que com ele subiram da Galiléia a Jerusalém, os quais até agora são testemunhas dele junto ao povo.
32 “Ginamǝru, namrukel mai gamito na-kel-uri-an tovoi egai ke: Nǝsa aGot tokel gati mai atǝmadat ta sutuai,
32 Nós vos anunciamos: a promessa feita a nossos pais,
33 igol isarpoh m̃os gidato, anatulito. Igole nǝboŋ tolav kuv aYesu dan nǝmatan. Sum̃an aTevit totosi len nǝb̃e na-vǝha-ru-an ke,
33 Deus a tem cumprido diante de nós, seus filhos, suscitando Jesus, como também está escrito no Salmo segundo: Tu és meu Filho, eu hoje te gerei {Sl 2,7}.
34 AGot igol ile mǝhat dan nǝmatan hǝn asike b̃ib̃os nǝtan. Imaienan aGot ekǝmaiegai ke,
34 Que Deus o ressuscitou dentre os mortos, para nunca mais tornar à corrupção, ele o declarou desta maneira: Eu vos darei as coisas sagradas prometidas a Davi {Is 55,3}.
35 Ŋa len nǝb̃e sual am aTevit ike,
35 E diz também noutra passagem: Não permitirás que teu Santo experimente a corrupção {Sl 15,10}.
36 Husur nǝboŋ aTevit tomaur sal, igol p̃is nǝsa aGot tolǝŋoni, ale ipat len nǝmatan, lotavuni mai atǝman gail ta sutuai, ale niben ib̃os nǝtan.
36 Ora, Davi, depois de ter servido em vida aos desígnios de Deus, morreu. Foi reunido a seus pais e experimentou a corrupção.
37 Avil atenan aGot togol tole mǝhat dan nǝmatan, atenan sab̃os nǝtan.
37 Mas aquele a quem Deus ressuscitou não experimentou a corrupção.
38 Bathudud, husur natgalenan, namtukel uri mai gamito hǝn mǝtb̃elǝboii ke, len aYesu, aGot elǝboi b̃erub̃at nǝsaan samito.
38 Sabei, pois, irmãos, que por ele se vos anuncia a remissão dos pecados.
39 AGot eriŋi ke nǝvanuan p̃isi lotokad nadǝlomian len aYesu, lunor len nǝhon, len nǝsa aYesu togole. Be nalo siMoses edǝdas b̃eriŋi ke avan ideh tonor len nǝhon aGot.
39 Todo aquele que crê é justificado por ele de tudo aquilo que não pôde ser pela Lei de Moisés.
40 Mǝtelǝlǝgau hǝn ke nǝsa ahai kelkel ur gail lotokele satevisi hǝn gamito. Lokǝmaiegai ke,
40 Cuidai, pois, que não venha sobre vós o que foi dito pelos profetas:
41 “‘Mǝteris, gamit mǝttosor viles ginau,
41 Vede, ó desprezadores, pasmai e morrei de espanto. Pois eu vou realizar uma obra em vossos dias, obra a que não creríeis, se alguém vo-la contasse {Hab 1,5}.
42 Nǝboŋ aPol mai aParnapas artovivile, nǝvanuan gail lous gǝlaru hǝn arb̃isor husur natgalenan tǝtas len nǝSappat togon.
42 Ao saírem, rogavam que lhes repetissem essas palavras no sábado seguinte.
43 Nǝboŋ nab̃onan tonoŋ mai lotopǝpehw, naJu tosob̃ur mai alat lǝsavi Ju lotohusur kitin hǝn aGot, lohusur aPol mai aParnapas. Arusor mai galito ale arukel mai galit ke leriŋ nǝlolit len aGot toviol kǝmas hǝn navoian mai galito.
43 Depois que a assembléia terminou, muitos judeus e prosélitos devotos seguiram Paulo e Barnabé, os quais com muitas palavras os exortavam a perseverar na graça de Deus.
44 Len nǝSappat togon pǝpadaŋ galit p̃isi len nab̃iltivile enan lub̃onb̃on hǝn lǝb̃esǝsǝloŋ hǝn nasoruan siNasub̃.
44 No sábado seguinte, afluiu quase toda a cidade para ouvir a palavra de Deus.
45 Nǝboŋ alat lotoil a m̃o hǝn naJu gail lotoris naluṽoh, lutab̃ulol bulos gǝlaru ale lusor tastas nǝsa aPol tokele, lusor mǝdas nahǝsan.
45 Os judeus, vendo a multidão, encheram-se de inveja e puseram-se a protestar com injúrias contra o que Paulo falava.
46 Beti namǝtahwan eb̃uer, aPol mai aParnapas arusor idaŋ var galit ke, “Inor hǝn namrtokel ur nasoruan siGot mai gamit metǝkav. Be bathut mǝttomǝtahuni, gamit mǝtugol imasil ke mǝtsanor hǝn mǝtb̃ikad nǝmauran vi sutuai. Husur enan gagai namroriŋ gamito, namrulav nasoruan siGot mai alat lǝsavi Ju.
46 Então Paulo e Barnabé disseram-lhes resolutamente: Era a vós que em primeiro lugar se devia anunciar a palavra de Deus. Mas, porque a rejeitais e vos julgais indignos da vida eterna, eis que nos voltamos para os pagãos.
47 Husur Nasub̃ aGot ikele hǝn ginamit tia ke,
47 Porque o Senhor assim no-lo mandou: Eu te estabeleci para seres luz das nações, e levares a salvação até os confins da terra {Is 49,6}.
48 Nǝboŋ alat lǝsavi Ju lotosǝsǝloŋ hǝn natgalenan, lohǝhaṽur ale lusal suh nasoruan siNasub̃. Galit p̃isi aGot totabtabuh len galit hǝn lǝb̃imaur vi sutuai, lodǝlom nasoruan enan.
48 Estas palavras encheram de alegria os pagãos que glorificavam a palavra do Senhor. Todos os que estavam predispostos para a vida eterna fizeram ato de fé.
49 Nasoruan siNasub̃ iperŋan naut p̃isi lotodar vis naut enan.
49 Divulgava-se, assim, a palavra do Senhor por toda a região.
50 Avil alatpǝhaṽut lotoṽat nǝhes lotolotu hǝn aGot, mai alalum̃an lotoil a m̃o len nab̃iltivile enan, naJu gail lugol ke lotomǝtahun aPol mai aParnapas. Ale lomǝdas tabtab hǝn aPol mai aParnapas beti lohut gǝlaru dan naut en salito.
50 Mas os judeus instigaram certas mulheres religiosas da aristocracia e os principais da cidade, que excitaram uma perseguição contra Paulo e Barnabé e os expulsaram do seu território.
51 Ŋa gǝlaru arudardar hǝn narielaru hǝn nǝmasiav naut enan b̃imakuv hǝn b̃imasil ke aGot tomǝtahun galito, dereh tipansem galito. Beti arovi Ikonium.
51 Estes sacudiram contra eles o pó dos seus pés, e foram a Icônio.
52 Ale ahai susur gail lopul tabtab hǝn nakemkeman mai aNunun aGot.
52 Os discípulos, por sua vez, estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.