Atos 13
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs NAA
1 Len alat siYesu len naut a Antiok, ikad ahai kelkel ur gail mai ahai p̃usan gail: aParnapas, aSimeon lotokisi hǝn aNiker, Lusius a Sairin, aManaen (lotohisi mai aHerot Antipas) mai namǝkot aSol.
1 Havia na igreja de Antioquia profetas e mestres: Barnabé; Simeão, chamado Níger; Lúcio, de Cirene; Manaém, que tinha sido criado com Herodes, o tetrarca; e Saulo.
2 Nǝboŋ lotolotu hǝn Nasub̃ mai lǝsǝhan, aNunun aGot ike, “Mititabtabuh len aParnapas mai aSol m̃os ginau hǝn arb̃igol nauman notokis gǝlar hǝni tia.”
2 Enquanto eles estavam adorando o Senhor e jejuando, o Espírito Santo disse: — Separem-me, agora, Barnabé e Saulo para a obra a que os tenho chamado.
3 Ŋa nǝboŋ lǝsǝhan, lotosor tuṽ tonoŋ, loriŋ navǝlalit len gǝlaru mai losǝvat gǝlaru van.
3 Então, jejuando e orando, e impondo as mãos sobre eles, os despediram.
4 Imagenan aNunun aGot esǝvat gǝlaru van ale arovi Seleusia bitas. Arusah len nab̃iltib̃ot, aruwol vi lan naholoul Saiprus.
4 Barnabé e Saulo, enviados pelo Espírito Santo, foram até Selêucia e dali navegaram para Chipre.
5 Nǝboŋ artobar naut a Salamis, navile sual a Saiprus, arukel ur nasoruan siGot len naim nab̃onb̃onan gail seJu. Arukad aJon Mak am hǝn toum mai gǝlaru.
5 Quando chegaram a Salamina, começaram a anunciar a palavra de Deus nas sinagogas judaicas. Tinham também João como auxiliar.
6 Nǝboŋ lotolavutur len naholoul kavkav van vǝbar naut a Pafos, lusab̃ naJu sua, nǝvanuan nabehi tovi ahai kelkel ur gǝgǝras, nahǝsan aParyesu.
6 Havendo atravessado toda a ilha até Pafos, encontraram certo judeu, de nome Barjesus, que praticava magia e era falso profeta.
7 Gai itah mai aSerkius Paulus tovi gavna len naut a Saiprus. Agavna enan evi nǝvanuan tolǝboi natite ale episul hǝn aParnapas mai aSol gǝmai hǝn b̃esǝsǝloŋ hǝn nasoruan siGot.
7 Ele estava com o procônsul Sérgio Paulo, que era um homem inteligente. O procônsul, tendo chamado Barnabé e Saulo, desejava ouvir a palavra de Deus.
8 Be nǝvanuan nabehi enan, nahǝsan aElimas len nasoruan ta Kris, isor tas gǝlaru ale igol risi ke agavna asike edǝlom nǝsa artokel uri.
8 Porém o mago Elimas — e é assim que se traduz o nome dele — se opunha a eles, procurando afastar da fé o procônsul.
9 Beti aSol, nahǝsan togon aPol, topul hǝn aNunun aGot, ekǝta mǝtaltal van hǝn aElimas ike,
9 Mas Saulo, também chamado Paulo, cheio do Espírito Santo, olhando firmemente para Elimas, disse:
10 “Gaiug gopul hǝn nalibliboŋan mai nagǝgǝrasan, govi anatun natǝmat, govi enemi hǝn natit p̃isi tonor. Gugol nap̃isal tonor siNasub̃ ihab̃ tabtab, gesib hǝni ŋais?
10 — Ó filho do diabo, cheio de todo o engano e de toda a maldade, inimigo de toda a justiça, por que você não deixa de perverter os retos caminhos do Senhor?
11 Gagai Nasub̃ tipansem gaiug. Dereh gevi metb̃esw. Len nǝmariboŋ galevis dereh gedǝdas gǝb̃ekǝta ris nǝyal!” Vǝha-sua ŋai namǝtan arumotmot ale itaŋtaŋ kitev avan ideh hǝn b̃etǝgau navǝlan hǝn b̃esǝhari.
11 Eis que, agora, a mão do Senhor está contra você, e você ficará cego, não vendo o sol por algum tempo. No mesmo instante, caiu sobre ele névoa e escuridão, e, andando em círculos, procurava quem o guiasse pela mão.
12 Nǝboŋ agavna enan toris nǝsa tovisi, ikad nadǝlomian husur ip̃aŋ len nap̃usanan husur Nasub̃.
12 Então o procônsul, vendo o que havia acontecido, creu, maravilhado com a doutrina do Senhor.
13 APol mai alat lototah maii loriŋ naut a Pafos, luwol vi Perka len naut a Pamfilia. Be aJon Mak eriŋ galito, etǝlmam vi Jerusalem.
13 E, navegando de Pafos, Paulo e seus companheiros viajaram a Perge da Panfília. João, porém, deixando-os, voltou para Jerusalém.
14 Loriŋ naut a Perka luvahut van vǝbar naut a Antiok, navile sual a Pisitia. Len nǝSappat lob̃is lohoim len naim nab̃onb̃onan seJu ale lobǝtah.
14 Mas eles, saindo de Perge, chegaram a Antioquia da Pisídia. No sábado, entraram na sinagoga e sentaram-se.
15 Nǝboŋ naṽuruŋian hǝn nalo siMoses mai natosian sihai kelkel ur gail tonoŋ, alat lotoil a m̃o len naim nab̃onb̃onan seJu lopisul van hǝn galit ke, “Bathudud, mǝtb̃ikad nasoruan b̃igol namtb̃elǝŋon b̃ivoi am len nǝlonamito, mitikele bai.”
15 Depois da leitura da Lei e dos Profetas, os chefes da sinagoga mandaram dizer-lhes: — Irmãos, se vocês têm alguma palavra de consolo para o povo, falem.
16 Ŋa aPol eil, eb̃il hǝn navǝlan ke lemǝdau ale ike, “UleIsrael gail mai gamit mǝtsavi Ju be mǝttomǝtahw len nǝyalyalan siGot, mǝtesǝsǝloŋ hǝn ginau!
16 Paulo, levantando-se e fazendo com a mão sinal de silêncio, disse: — Israelitas e todos vocês que temem a Deus, escutem!
17 AGot silat a Israel ilekis hǝn atǝmadat ta sutuai; igol galit lusob̃ur masuṽ nǝboŋ lototohtoh hum nametb̃os gail len naut a Ijip. Len nǝdaŋan san totibau esǝhar galit dan naut enan.
17 O Deus do povo de Israel escolheu os nossos pais e exaltou o povo durante a sua peregrinação na terra do Egito, de onde os tirou com braço poderoso.
18 Naut kǝmas lotohaihai, gai itah mai galit van vǝbar nasihau tovi 40 len naut masmas.
18 Suportou os maus costumes do povo durante uns quarenta anos no deserto.
19 Beti ib̃al sǝhor p̃is naluṽoh lotomǝlevru hǝn nametb̃os len naut a Kenaan, ale epǝpehun nǝtan salit mai nǝvanuan san gail
19 E, havendo destruído sete nações em Canaã, deu essas terras como herança ao seu povo.
20 Natgalenan evisi len nasihau tovi 450. Ale aGot itabtabuh len nǝmatsistret lotoil a m̃o hǝn galito vǝbar aSamuel tovi ahai kelkel ur.
20 Tudo isso levou cerca de quatrocentos e cinquenta anos. Depois disso, lhes deu juízes, até o profeta Samuel.
21 Beti nǝvanuan gail lousi hǝn nakiŋ, ŋa aGot itabtabuh len aSol, anatun aKis, nahǝmar san tovi Penjamin, tovi kiŋ nasihau tovi 40.
21 Então eles pediram um rei, e Deus lhes deu Saul, filho de Quis, da tribo de Benjamim, e isto durante quarenta anos.
22 Be aGot idakuv aSol, igol aTevit evi kiŋ salito. Isor ivoi husuri ke, ‘ATevit, anatun aJesse, evi naulum̃an notolǝmas buni; gai dereh tigol natit p̃isi notolǝŋoni.’
22 E, tendo tirado Saul, levantou-lhes o rei Davi, do qual também, dando testemunho, disse: “Achei Davi, filho de Jessé, homem segundo o meu coração, que fará toda a minha vontade.”
23 Len nǝpasusan siTevit, aGot itabtabuh len avan sua, hum tokel gati a m̃o, hǝn tolav kuv alat a Israel dan nǝsaan salito, nahǝsan aYesu.
23 Da descendência deste, conforme a promessa, Deus trouxe a Israel o Salvador, que é Jesus.
24 A tahw hǝn nagǝmaian siYesu, aJon ikel uri tia mai alat a Israel p̃isi ke limaspair dan nǝsaan salito, limasbaptais.
24 Antes da manifestação dele, João pregou um batismo de arrependimento a todo o povo de Israel.
25 Nǝboŋ nauman siJon pǝpadaŋ hǝn tonoŋ aJon ike, ‘Gunau ke ginau ase? Aoa, nǝsavi atenan. Be atenan egǝm a tahw len ginau, ginau novi ut kǝmas ŋai, nǝsanor kasi hǝn nǝb̃isah rub̃at nǝhau hǝn naributbut san.’
25 Quando João estava completando a sua carreira, disse: “Quem vocês pensam que sou? Não sou aquele que vocês esperam. Mas depois de mim vem aquele de cujos pés não sou digno de desamarrar as sandálias.”
26 “Bathudud siApraham mai gamit mǝtsavi Ju mǝttomǝtahw len nǝyalyalan siGot, aGot episul gǝm hǝn gidato, episul hǝn napisulan egai hǝn nǝ-lav-kuvi-an dan nǝsaan.
26 — Irmãos, descendência de Abraão e todos vocês que temem a Deus, a nós foi enviada a palavra desta salvação.
27 Alat a Jerusalem mai alat lotoil a m̃o salito lǝsakǝta lǝboi aYesu enan, ke aGot totabtabuh lan, lotǝtan hǝn nasoruan sihai kelkel ur gail lotoṽuruŋi len nǝSappat p̃isi. Ŋa lugol nǝsa ahai kelkel ur gail lotokele, isarpoh: len nǝnauan salit, timasmat.
27 Pois os moradores e as autoridades de Jerusalém, não conhecendo Jesus nem as palavras dos profetas que são lidas todos os sábados, cumpriram as profecias, quando condenaram Jesus.
28 Lǝsǝsab̃ natideh tonor hǝn b̃imat sile, be naut kǝmas natenan, lous aPilate hǝn b̃igole b̃imat.
28 E, embora não achassem nenhuma causa de morte, pediram a Pilatos que ele fosse morto.
29 Nǝboŋ lotogol natit p̃isi ahai kelkel ur gail lototos husuri tonoŋ, lupat kuvi vi pan dan nǝhai, loriŋi ipat len nab̃urhuvat tovi b̃urhes.
29 Depois de cumprirem tudo o que estava escrito a respeito dele, tirando-o do madeiro, puseram-no em um túmulo.
30 Avil aGot igol ile mǝhat dan nǝmatan,
30 Mas Deus o ressuscitou dentre os mortos,
31 ale alat lotoyar maii gǝm a Kalili vi Jerusalem, lorisi len nǝmariboŋ tosob̃ur. Gagai galit lusor husuri mai nǝvanuan sidato, lukel ur nǝsa lotoris togole mai nǝsa lotosǝsǝloŋ hǝn tokele.
31 e durante muitos dias ele foi visto pelos que o tinham acompanhado da Galileia para Jerusalém, os quais são agora as suas testemunhas diante do povo.
32 “Ginamǝru, namrukel mai gamito na-kel-uri-an tovoi egai ke: Nǝsa aGot tokel gati mai atǝmadat ta sutuai,
32 E nós anunciamos a vocês o evangelho da promessa feita aos nossos pais,
33 igol isarpoh m̃os gidato, anatulito. Igole nǝboŋ tolav kuv aYesu dan nǝmatan. Sum̃an aTevit totosi len nǝb̃e na-vǝha-ru-an ke,
33 como Deus a cumpriu plenamente a nós, seus filhos, ressuscitando Jesus, como também está escrito no Salmo número dois: “Você é meu Filho; hoje eu gerei você.”
34 AGot igol ile mǝhat dan nǝmatan hǝn asike b̃ib̃os nǝtan. Imaienan aGot ekǝmaiegai ke,
34 — E quanto ao fato de que o ressuscitaria dentre os mortos para que jamais voltasse à corrupção, Deus o expressou desta maneira: “E cumprirei a favor de vocês as santas e fiéis promessas feitas a Davi.”
35 Ŋa len nǝb̃e sual am aTevit ike,
35 — Por isso, também diz em outro Salmo: “Não permitirás que o teu Santo veja corrupção.”
36 Husur nǝboŋ aTevit tomaur sal, igol p̃is nǝsa aGot tolǝŋoni, ale ipat len nǝmatan, lotavuni mai atǝman gail ta sutuai, ale niben ib̃os nǝtan.
36 — Porque tendo Davi, no seu tempo, servido conforme o plano de Deus, morreu, foi sepultado ao lado de seus pais e viu corrupção.
37 Avil atenan aGot togol tole mǝhat dan nǝmatan, atenan sab̃os nǝtan.
37 Porém aquele a quem Deus ressuscitou não viu corrupção.
38 Bathudud, husur natgalenan, namtukel uri mai gamito hǝn mǝtb̃elǝboii ke, len aYesu, aGot elǝboi b̃erub̃at nǝsaan samito.
38 Portanto, meus irmãos, saibam que é por meio de Jesus que a remissão dos pecados é anunciada a vocês;
39 AGot eriŋi ke nǝvanuan p̃isi lotokad nadǝlomian len aYesu, lunor len nǝhon, len nǝsa aYesu togole. Be nalo siMoses edǝdas b̃eriŋi ke avan ideh tonor len nǝhon aGot.
39 e, por meio dele, todo o que crê é justificado de todas as coisas das quais vocês não puderam ser justificados pela lei de Moisés.
40 Mǝtelǝlǝgau hǝn ke nǝsa ahai kelkel ur gail lotokele satevisi hǝn gamito. Lokǝmaiegai ke,
40 Portanto, tenham cuidado para que não lhes aconteça o que os profetas disseram:
41 “‘Mǝteris, gamit mǝttosor viles ginau,
41 “Vejam, ó desprezadores! Fiquem maravilhados e desapareçam, porque, no tempo de vocês, eu realizo obra tal que vocês não acreditarão se alguém lhes contar.”
42 Nǝboŋ aPol mai aParnapas artovivile, nǝvanuan gail lous gǝlaru hǝn arb̃isor husur natgalenan tǝtas len nǝSappat togon.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo, as pessoas pediram que, no sábado seguinte, lhes falassem estas mesmas palavras.
43 Nǝboŋ nab̃onan tonoŋ mai lotopǝpehw, naJu tosob̃ur mai alat lǝsavi Ju lotohusur kitin hǝn aGot, lohusur aPol mai aParnapas. Arusor mai galito ale arukel mai galit ke leriŋ nǝlolit len aGot toviol kǝmas hǝn navoian mai galito.
43 Terminada a reunião na sinagoga, muitos dos judeus e dos prosélitos piedosos seguiram Paulo e Barnabé, e estes, falando com eles, os persuadiam a continuar firmes na graça de Deus.
44 Len nǝSappat togon pǝpadaŋ galit p̃isi len nab̃iltivile enan lub̃onb̃on hǝn lǝb̃esǝsǝloŋ hǝn nasoruan siNasub̃.
44 No sábado seguinte, quase toda a cidade se reuniu para ouvir a palavra do Senhor.
45 Nǝboŋ alat lotoil a m̃o hǝn naJu gail lotoris naluṽoh, lutab̃ulol bulos gǝlaru ale lusor tastas nǝsa aPol tokele, lusor mǝdas nahǝsan.
45 Mas os judeus, vendo as multidões, ficaram com muita inveja e, blasfemando, contradiziam o que Paulo falava.
46 Beti namǝtahwan eb̃uer, aPol mai aParnapas arusor idaŋ var galit ke, “Inor hǝn namrtokel ur nasoruan siGot mai gamit metǝkav. Be bathut mǝttomǝtahuni, gamit mǝtugol imasil ke mǝtsanor hǝn mǝtb̃ikad nǝmauran vi sutuai. Husur enan gagai namroriŋ gamito, namrulav nasoruan siGot mai alat lǝsavi Ju.
46 Então Paulo e Barnabé, falando ousadamente, disseram: — Era necessário pregar a palavra de Deus primeiro a vocês. Mas, como vocês a rejeitam e se julgam indignos da vida eterna, eis que nos voltamos para os gentios.
47 Husur Nasub̃ aGot ikele hǝn ginamit tia ke,
47 Porque o Senhor assim nos determinou: “Eu coloquei você como luz dos gentios, a fim de que você seja para salvação até os confins da terra.”
48 Nǝboŋ alat lǝsavi Ju lotosǝsǝloŋ hǝn natgalenan, lohǝhaṽur ale lusal suh nasoruan siNasub̃. Galit p̃isi aGot totabtabuh len galit hǝn lǝb̃imaur vi sutuai, lodǝlom nasoruan enan.
48 Os gentios, ouvindo isto, se alegravam e glorificavam a palavra do Senhor. E creram todos os que haviam sido destinados para a vida eterna.
49 Nasoruan siNasub̃ iperŋan naut p̃isi lotodar vis naut enan.
49 E a palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Avil alatpǝhaṽut lotoṽat nǝhes lotolotu hǝn aGot, mai alalum̃an lotoil a m̃o len nab̃iltivile enan, naJu gail lugol ke lotomǝtahun aPol mai aParnapas. Ale lomǝdas tabtab hǝn aPol mai aParnapas beti lohut gǝlaru dan naut en salito.
50 Mas os judeus instigaram as mulheres piedosas de alta posição e os principais da cidade e levantaram perseguição contra Paulo e Barnabé, expulsando-os do seu território.
51 Ŋa gǝlaru arudardar hǝn narielaru hǝn nǝmasiav naut enan b̃imakuv hǝn b̃imasil ke aGot tomǝtahun galito, dereh tipansem galito. Beti arovi Ikonium.
51 E estes, sacudindo contra eles o pó dos pés, foram para Icônio.
52 Ale ahai susur gail lopul tabtab hǝn nakemkeman mai aNunun aGot.
52 Os discípulos, porém, estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.