2 Coríntios 5

Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Husur namtolǝboii ke, nǝboŋ naim nǝtap̃olen egai namttotohtoh lan b̃emǝtartar, nǝboŋ namtb̃imat, dereh namtikad naim toveveu len nǝmav, aGot toum hǝni m̃os ginamito, avan ideh saum hǝni. Dereh namtikad nibenamit b̃itoh vi sutuai.
1 Sabemos, com efeito, que ao se desfazer a tenda que habitamos neste mundo, recebemos uma casa preparada por Deus e não por mãos humanas, uma habitação eterna no céu.
2 Be nibenamit gagai len navile a pan, namtupetǝmas hǝni, namtolǝŋon masuṽ hǝn namtb̃esun nibenamit hǝn nǝmav hum namttosun nahurabat toveveu.
2 E por isto suspiramos e anelamos ser sobrevestidos da nossa habitação celeste,
3 Husur nǝboŋ namtb̃esun nibenamit hǝn nǝmav b̃inoŋ, asike namtumalmal hum nibenamit tob̃uer.
3 contanto que sejamos achados vestidos e não despidos.
4 Husur nǝboŋ namttotoh len nibenamit hǝn navile a pan, namtupetǝmas hǝni, namtolǝŋon isa. Savi husur namtuke namtimat, be husur namtuke namtesun nibenamit toveveu hǝn nǝmav, hǝn nibenamit hǝn nǝmatan b̃eb̃uer, ale namtb̃ikad nibenamit toveveu hǝn nǝmav.
4 Pois, enquanto permanecemos nesta tenda, gememos oprimidos: desejamos ser não despojados, mas revestidos com uma veste nova por cima da outra, de modo que o que há de mortal em nós seja absorvido pela vida.
5 AGot boh igol ginamit m̃os natgalenan, ale eviol hǝn aNunun mai ginamito, hum toririŋ gol ginamito, hǝn namtb̃elǝboii ke natit p̃isi tokel gati, dereh timagenan.
5 Aquele que nos formou para este destino é Deus mesmo, que nos deu por penhor o seu Espírito.
6 Imagenan namtoil b̃ur tabtab hǝn namǝtahwan sinamito. Namtolǝboii ke nǝboŋ namttokad nibenamit hǝn navile eg a pan, namtsatoh a im mai aGot sal.
6 Por isso, estamos sempre cheios de confiança. Sabemos que todo o tempo que passamos no corpo é um exílio longe do Senhor.
7 Husur, nap̃isal hǝn nǝmauran sinamito ipat len nadǝlomian, savi len nǝsa namttorisi.
7 Andamos na fé e não na visão.
8 Evoi, namtopul tabtab hǝn na-il-b̃uri-an, ale namtolǝŋon ke, namteriŋ nibenamito, hǝn namtb̃ivan hǝn namtb̃itoh a im mai Nasub̃.
8 Estamos, repito, cheios de confiança, preferindo ausentar-nos deste corpo para ir habitar junto do Senhor.
9 Imagenan, namtb̃itoh len nibenamit hǝn navile eg a pan o namtb̃imat, a mǝhat hǝn natit p̃isi am, namtuke Nasub̃ tehǝhaṽur hǝn ginamito.
9 É também por isso que, vivos ou mortos, nos esforçamos por agradar-lhe.
10 Husur gadit p̃isi dateil m̃au len nǝhon aKristo hǝn b̃epǝpehun navoian dan nǝsaan len gadito. Ale gadit p̃isi dereh datikad nap̃urp̃uran tonor hǝn nǝsa dattogol tovoi o tosa len nǝmauran sadit gail len navile eg a pan.
10 Porque teremos de comparecer diante do tribunal de Cristo. Ali cada um receberá o que mereceu, conforme o bem ou o mal que tiver feito enquanto estava no corpo.
11 Imagenan, husur ke namttolǝboi namǝtahwan len nǝyalyalan siNasub̃, namtohisi hisi hǝn nǝvanuan gail lǝb̃elǝboi sǝhot nakitinan husur aYesu. AGot elǝboi p̃is nǝsa topat len nǝlonamito, ale nuvatvat viri ke, gamit am mǝtelǝboi kitin hǝn ginamit maienan.
11 Compenetrados do temor do Senhor, procuramos persuadir os homens. Estamos a descoberto aos olhos de Deus, e espero que o estejamos também ante as vossas consciências.
12 Namtsakǝmaienan mai gamit hǝn namtb̃isor sal suh ginamit tǝtas, be hǝn mǝtb̃eṽiv len ginamito, hǝn mǝtb̃elǝboi mǝtb̃isor var alat lotoṽiv len nǝsa nǝvanuan tolǝboi b̃erisi, be nǝsa topat len nǝlon nǝvanuan savi natideh len galito.
12 Não estamos a gabar-nos ante os vossos olhos, mas damo-vos ocasião de vos gloriardes por nossa causa. Tereis assim o que responder àqueles que se prevalecem das aparências e não do que há no coração.
13 Hum ma nǝvanuan galevis lotonau suluṽi ke namttovinvinu. Namtb̃evinvinu, namtumaienan m̃os nǝyalyalan siGot. Ale nǝnauan sinamit b̃ivoi, namtumaienan hǝn namtb̃evi tarhǝt samito.
13 De fato, se ficamos arrebatados fora dos sentidos, é por Deus; e se raciocinamos sobriamente, é por vós.
14 Husur na-lǝmas-buni-an seKristo iwol hǝn ginamito. Husur namttolǝboi sǝhoti ke: aKristo imat sivanuan p̃isi, imat salit p̃isi; imagenan, ehum gidat p̃isi dattomat.
14 O amor de Cristo nos constrange, considerando que, se um só morreu por todos, logo todos morreram.
15 Ale aKristo imat sivanuan p̃isi. Imat salit p̃isi hǝn ke, nǝvanuan lotokad nǝmauran lan, asike lǝb̃ehusur nalǝŋonian salit sǝb̃olito, be hǝn lǝb̃ehusur nalǝŋonian siYesu tomat salito, aGot togol tole mǝhat dan nǝmatan.
15 Sim, ele morreu por todos, a fim de que os que vivem já não vivam para si, mas para aquele que por eles morreu e ressurgiu.
16 Ale gagai van nalǝboian sinamit ke nǝvanuan tovoi o tosa savi nabunusian silat navile a pan am. A m̃o namtohusur naṽide enan. Namtunau ke aKristo tovi vanuan tin ŋai sum̃an gidato. Be gagai namtsǝnau sǝmaienan am.
16 Por isso, nós daqui em diante a ninguém conhecemos de um modo humano. Muito embora tenhamos considerado Cristo dessa maneira, agora já não o julgamos assim.
17 Imaienan, avan ideh tovi seKristo, egǝm vi vanuan veveu aGot togole. Nǝmauran ta m̃o eb̃uer, avan enan egǝm veveu!
17 Todo aquele que está em Cristo é uma nova criatura. Passou o que era velho; eis que tudo se fez novo!
18 Ale aGot m̃au igol natgalen p̃isi. A m̃o datukad nǝsasaan mai aGot, be len aKristo, aGot igol datukad navoivoian maii. Ale evi aGot boh tolav nauman mai ginamito, hǝn namtb̃eliv alat lotokad nǝsasaan maii, gǝm hǝni, hǝn lǝb̃ikad navoivoian maii.
18 Tudo isso vem de Deus, que nos reconciliou consigo, por Cristo, e nos confiou o ministério desta reconciliação.
19 Ale len aKristo, aGot eliv nǝvanuan navile a pan gǝm hǝni, hǝn asike nǝsaan salit b̃evi nǝkabut salit am hǝn lǝb̃ipanis sile, be hǝn lǝb̃ikad navoivoian maii. Ale eriŋ napisulan enan len navǝlanamito hǝn namtb̃ikel uri.
19 Porque é Deus que, em Cristo, reconciliava consigo o mundo, não levando mais em conta os pecados dos homens, e pôs em nossos lábios a mensagem da reconciliação.
20 Imagenan, namtusor len nahǝsan aKristo. Ehum, len ginamito, aGot tosor mai gamito. Len nahǝsan aKristo, namtous gamit hǝn mǝtb̃egǝm hǝn aGot. Mitikad navoivoian maii m̃au!
20 Portanto, desempenhamos o encargo de embaixadores em nome de Cristo, e é Deus mesmo que exorta por nosso intermédio. Em nome de Cristo vos rogamos: reconciliai-vos com Deus!
21 AKristo sǝkad nǝsaan ideh. Avil aGot eriŋ nǝsaan sadit p̃isi lan hǝn b̃ipanis sadito. AKristo egǝm vi nǝsaan, hǝn ke, len gai, datb̃egǝm vi nanoran siGot.
21 Aquele que não conheceu o pecado, Deus o fez pecado por nós, para que nele nós nos tornássemos justiça de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.