2 Coríntios 1
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs BKJ
1 Ginau aPol nutos nalob̃ulat napisulan egai. Len nalǝŋonian siGot, ilekis hǝn ginau hǝn notovi ahai pispisul seKristo, aYesu. Ginau mai aṽadato len nadǝlomian, aTimoti, namrutosi. Nutos nalob̃ulat napisulan egai van hǝn alat siGot len naut a Korint, mai alat lotovi siGot sǝb̃on len naut p̃isi len naprovens Akaia.
1 Paulo, um apóstolo de Jesus Cristo pela vontade de Deus, e Timóteo nosso irmão, à igreja de Deus, que está em Corinto, com todos os santos que estão em toda a Acaia:
2 AGot aTǝmadato mai Nasub̃ aYesu Kristo, areviol kǝmas hǝn navoian mai gamito, mai arigol nǝlomit tikad natǝm̃at tabtab.
2 Graça seja convosco, e a paz de Deus nosso Pai, e do Senhor Jesus Cristo.
3 Nǝ-sal-suhi-an tivan hǝn aGot aTǝman aMasta sidato, aYesu Kristo. AGot evi aTǝmadato nǝlon totaŋis gidato, evi nǝkadun navoian p̃isi togol nǝlon nǝvanuan tolǝŋon tovoi am.
3 Bendito seja o Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai das misericórdias, e o Deus de toda consolação;
4 Igol nǝlonamit elǝŋon ivoi am len na-lǝŋon-isa-vǝsa-an p̃isi sinamito. Igole hǝn namtb̃elǝboi namtb̃igol alat lotolǝŋon tosa vǝsa, lǝb̃elǝŋon b̃ivoi am len nǝlolito. Ale len nǝsa aGot togole hǝn ginamito, namtigole hǝn galito.
4 que nos conforta em toda a nossa tribulação, para que também possamos confortar os que estiverem em alguma tribulação, por meio do consolo com o qual nós mesmos somos confortados por Deus.
5 Hum namttolǝŋon tosa vǝsa sil aKristo, hum namttokatǝp̃ol hǝn na-lǝŋon-isa-vǝsa-an san, len naṽide tomaienan, len aKristo, aGot igol namtolǝŋon ivoi am len nǝlonamito, igol na-lǝŋon-ivoi-an len nǝlonamito epul sǝsǝhov.
5 Porque como os sofrimentos de Cristo são abundantes em nós, assim também a nossa consolação é abundante por meio de Cristo.
6 Namtb̃elǝŋon b̃isa vǝsa, nǝmauran sinamit b̃idaŋ, imagenan hǝn namtb̃igol mǝtb̃elǝŋon b̃ivoi am len nǝlomito, imagenan hǝn mǝtb̃ikad nǝ-lav-kuv-gamit-an dan nǝsaan samito. AGot b̃igol namtb̃elǝŋon b̃ivoi am len nǝlonamito, imagenan hǝn namtb̃igol mǝtb̃elǝŋon b̃ivoi am len nǝlomito. Ale naṽit natenan evi nǝ-daŋ-b̃uri-an len gamito, hǝn mǝtb̃elǝboi mǝtb̃idaŋ b̃ur na-lǝŋon-isa-vǝsa-an top̃itoṽ hǝn namttolǝŋon tosa vǝsa lan.
6 E se somos afligidos, é para vossa consolação e salvação; que é eficaz na perseverança dos mesmos sofrimentos que nós também sofremos; ou se somos confortados, é para vossa consolação e salvação.
7 Namtudaŋ len nǝ-vatvat-viri-an namttokade hǝn gamito. Namtolǝboii ke, hum mǝttokatǝp̃ol hǝn na-lǝŋon-isa-vǝsa-an sinamito, len naṽide tomaienan dereh aGot tigol mǝtelǝŋon tivoi am len nǝlomito, hum togole len nǝlonamito.
7 E a nossa esperança acerca de vós é firme, sabendo que assim como sois participantes dos sofrimentos, assim também o sereis da consolação.
8 Bathudud nadǝlomian, namtomǝtahun mǝtb̃etǝtan hǝn na-lǝŋon-isa-vǝsa-an tovisi hǝn ginamito len naprovens Asia. Namtolǝŋon isa vǝsa batbat sǝhor masuṽ hǝn nǝdaŋan namttokade hǝn namtb̃idaŋ b̃uri. Nǝlonamit ib̃ov hǝn nǝmauran sinamito.
8 Porque nós não queremos, irmãos, que ignoreis a dificuldade que nos sobreveio na Ásia, que fomos oprimidos excessivamente, acima das nossas forças, de tal modo que nos desesperamos até da vida;
9 Kitin, namtunau ke namtb̃imat. Naten evisi hǝn asike namtb̃eriŋ nǝlonamit len ginamit sǝb̃onamito, be hǝn namtb̃eriŋ nǝlonamit len aGot togolgol alat lotomat lile mǝhat dan nǝmatan.
9 mas tínhamos a sentença de morte em nós mesmos, para que não confiássemos em nós mesmos, mas em Deus que ressuscita os mortos;
10 Ilav kuv ginamit dan nǝmatan pǝpadaŋ hǝn tobar ginamito. Ale namtolǝboii ke dereh tilav kuv ginamito tǝtas am. Namtoriŋ nǝlonamit lan hǝn b̃ilav kuv tabtab hǝn ginamit sal.
10 o qual nos livrou de tão grande morte e livra; em quem confiamos que ainda nos livrará;
11 Ale len na-sor-tuṽ-an samit gail mǝtovi tarhǝt sinamito. Ŋa nǝvanuan b̃isob̃ur lǝb̃isor tuṽ m̃os ginamito, dereh aGot tivoi masuṽ hǝn ginamito, ale nǝvanuan tisob̃ur lesipa vi tǝban aGot hǝni.
11 juntos também ajudando com orações por nós, para que pelo dom a nós concedido, por meio de muitas pessoas, graças sejam dadas por muitos a nosso respeito.
12 Namtoṽiv len nategai ke: nǝlonamito tomasil ikel koti ke: len nǝmauran sinamit len navile eg a pan, mai len naṽide namttokade mai gamito, namtsasusuan natideh, namtohusur nalǝŋonian siGot. Naṽide sinamit sagǝm len namitisau sinǝvanuan, be egǝm len navoian aGot toviol kǝmas hǝni.
12 Porque o nosso regozijo é este: o testemunho da nossa consciência, de que, com simplicidade e sinceridade piedosa, não com sabedoria carnal, mas pela graça de Deus, tivemos nossa conversação no mundo, e mais abundantemente convosco.
13 — ausente —
13 Porque não vos escrevemos nenhumas outras coisas, senão as que ledes ou reconheceis; e eu confio que vós as reconhecereis até ao fim;
14 — ausente —
14 como também nos reconhecestes em parte, que somos o vosso regozijo, assim como também vós sois o nosso no dia do Senhor Jesus.
15 Bathut notonau lǝboi natgalen tia, a m̃o nunau utaut hǝn nǝb̃egǝm ris vǝha-ru hǝn gamito, hǝn nǝb̃evi tarhǝt samit vǝha-ru.
15 E nesta confiança propus anteriormente ir até vós, para que tivésseis um segundo benefício;
16 Nunau ke len nǝyaran sagw vi lan naprovens Masetonia, dereh negǝm ris gamito. Ale nǝboŋ nǝb̃etǝlmam dan naut a Masetonia, dereh neris gamit tǝtas, hǝn mǝtb̃evi tarhǝt sagw len nǝyaran vi Jutea.
16 e de passar por vós até a Macedônia, e novamente retornar da Macedônia e ir a vós, e ser conduzido por vós no meu caminho em direção à Judeia.
17 Hum ma mǝttosor isa hǝn ginau husur notogǝgel hǝn nǝ-nau-utaut-an sagw. Nǝboŋ notonau utaut maienan, mǝtunau ke nǝlogw emǝlala hǝni a? Mǝtunau ke len nǝnauan sagw nohusur naṽide silat navile a pan lotogǝgǝras, lotoke, “Evoi,” be namilen ke, “Ao?”
17 Quando eu, portanto, deliberei isto, usei de leviandade? Ou o que proponho, o delibero segundo a carne, para que em mim haja sim, sim, e não, não?
18 Be sum̃an aGot togol tabtab hǝn nǝsa tokele, nasoruan sinamit van hǝn gamito sagǝgel, sakel b̃onb̃on hǝn “Evoi” mai “Ao.”
18 Mas como Deus é verdadeiro, a nossa palavra para convosco não foi sim e não.
19 Ginamit, aSilas, aTimoti mai ginau, namtukel ur na-kel-uri-an tovoi husur aYesu Kristo, anatun aGot. Ale aYesu sagǝgel boŋ ideh, savi “Evoi” mai “Ao” b̃onb̃on. Be len gai, akis aGot ekitin, igol nǝsa tokele, ike, “Evoi.”
19 Porque o Filho de Deus, Jesus Cristo, que foi pregado entre vós por nós, por mim, Silvano e Timóteo, não foi sim e não, mas nele foi sim.
20 Husur na-kel-gati-an p̃isi siGot, lusarpoh len aKristo. Len aKristo aGot ike, “Evoi,” igol natit p̃isi tokel gati ke tigole. Ale len aKristo datuke, “Ganan! Evoi!” mai aGot hǝn datb̃isal suh nǝyalyalan san.
20 Porque todas as promessas de Deus nele são sim, e por ele o Amém, para a glória de Deus por nós.
21 Be evi aGot m̃au togol gidat datudaŋ am, gamit mai ginamito, hǝn datb̃eil gǝgat len aKristo. Itabtabuh len gidato hǝn datb̃evi esan sǝb̃on.
21 Ora, aquele que nos estabelece convosco em Cristo, e o que nos ungiu, é Deus;
22 Evi aGot m̃au tota gat nahǝsan len gidato, ke dattovi esan sǝb̃on, eriŋ aNunun len nǝlodato hum toririŋ gol gidato, hǝn datb̃elǝboii ke, natit p̃isi tokel gati, dereh timagenan.
22 o qual também nos selou, e deu o penhor do Espírito em nossos corações.
23 Nous aGot hǝn b̃isor vi tarhǝt sagw ke notokitin. Nǝsatǝlmam vi Korint husur nomǝtahun nǝb̃etunus gamit am.
23 Além disso, eu invoco a Deus por testemunha sobre a minha alma, de que para vos poupar ainda não fui para Corinto.
24 Namtomǝtahun namtb̃ipatpat ginamit mǝhat len na-il-a-m̃o-an hum nadǝlomian samit topat len navǝlanamito. Husur ipat m̃au len gamito. Ale len nadǝlomian samito, mǝtoil gǝgat tia. Be namtuke namteum b̃onb̃on mai gamito m̃os nakemkeman samito.
24 Não que tenhamos domínio sobre a vossa fé, mas somos ajudadores de vossa alegria; porque pela fé estais em pé.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.