2 Coríntios 1
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs ACF
1 Ginau aPol nutos nalob̃ulat napisulan egai. Len nalǝŋonian siGot, ilekis hǝn ginau hǝn notovi ahai pispisul seKristo, aYesu. Ginau mai aṽadato len nadǝlomian, aTimoti, namrutosi. Nutos nalob̃ulat napisulan egai van hǝn alat siGot len naut a Korint, mai alat lotovi siGot sǝb̃on len naut p̃isi len naprovens Akaia.
1 Paulo, apóstolo de Jesus Cristo, pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus, que está em Corinto, com todos os santos que estão em toda a Acaia.
2 AGot aTǝmadato mai Nasub̃ aYesu Kristo, areviol kǝmas hǝn navoian mai gamito, mai arigol nǝlomit tikad natǝm̃at tabtab.
2 Graça a vós e paz da parte de Deus nosso Pai, e da do Senhor Jesus Cristo.
3 Nǝ-sal-suhi-an tivan hǝn aGot aTǝman aMasta sidato, aYesu Kristo. AGot evi aTǝmadato nǝlon totaŋis gidato, evi nǝkadun navoian p̃isi togol nǝlon nǝvanuan tolǝŋon tovoi am.
3 Bendito seja o Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai das misericórdias e o Deus de toda a consolação;
4 Igol nǝlonamit elǝŋon ivoi am len na-lǝŋon-isa-vǝsa-an p̃isi sinamito. Igole hǝn namtb̃elǝboi namtb̃igol alat lotolǝŋon tosa vǝsa, lǝb̃elǝŋon b̃ivoi am len nǝlolito. Ale len nǝsa aGot togole hǝn ginamito, namtigole hǝn galito.
4 Que nos consola em toda a nossa tribulação, para que também possamos consolar os que estiverem em alguma tribulação, com a consolação com que nós mesmos somos consolados por Deus.
5 Hum namttolǝŋon tosa vǝsa sil aKristo, hum namttokatǝp̃ol hǝn na-lǝŋon-isa-vǝsa-an san, len naṽide tomaienan, len aKristo, aGot igol namtolǝŋon ivoi am len nǝlonamito, igol na-lǝŋon-ivoi-an len nǝlonamito epul sǝsǝhov.
5 Porque, como as aflições de Cristo são abundantes em nós, assim também é abundante a nossa consolação por meio de Cristo.
6 Namtb̃elǝŋon b̃isa vǝsa, nǝmauran sinamit b̃idaŋ, imagenan hǝn namtb̃igol mǝtb̃elǝŋon b̃ivoi am len nǝlomito, imagenan hǝn mǝtb̃ikad nǝ-lav-kuv-gamit-an dan nǝsaan samito. AGot b̃igol namtb̃elǝŋon b̃ivoi am len nǝlonamito, imagenan hǝn namtb̃igol mǝtb̃elǝŋon b̃ivoi am len nǝlomito. Ale naṽit natenan evi nǝ-daŋ-b̃uri-an len gamito, hǝn mǝtb̃elǝboi mǝtb̃idaŋ b̃ur na-lǝŋon-isa-vǝsa-an top̃itoṽ hǝn namttolǝŋon tosa vǝsa lan.
6 Mas, se somos atribulados, é para vossa consolação e salvação; ou, se somos consolados, para vossa consolação é, a qual se opera suportando com paciência as mesmas aflições que nós também padecemos;
7 Namtudaŋ len nǝ-vatvat-viri-an namttokade hǝn gamito. Namtolǝboii ke, hum mǝttokatǝp̃ol hǝn na-lǝŋon-isa-vǝsa-an sinamito, len naṽide tomaienan dereh aGot tigol mǝtelǝŋon tivoi am len nǝlomito, hum togole len nǝlonamito.
7 E a nossa esperança acerca de vós é firme, sabendo que, como sois participantes das aflições, assim o sereis também da consolação.
8 Bathudud nadǝlomian, namtomǝtahun mǝtb̃etǝtan hǝn na-lǝŋon-isa-vǝsa-an tovisi hǝn ginamito len naprovens Asia. Namtolǝŋon isa vǝsa batbat sǝhor masuṽ hǝn nǝdaŋan namttokade hǝn namtb̃idaŋ b̃uri. Nǝlonamit ib̃ov hǝn nǝmauran sinamito.
8 Porque não queremos, irmãos, que ignoreis a tribulação que nos sobreveio na Ásia, pois que fomos sobremaneira agravados mais do que podíamos suportar, de modo tal que até da vida desesperamos.
9 Kitin, namtunau ke namtb̃imat. Naten evisi hǝn asike namtb̃eriŋ nǝlonamit len ginamit sǝb̃onamito, be hǝn namtb̃eriŋ nǝlonamit len aGot togolgol alat lotomat lile mǝhat dan nǝmatan.
9 Mas já em nós mesmos tínha- mos a sentença de morte, para que não confiássemos em nós, mas em Deus, que ressuscita os mortos;
10 Ilav kuv ginamit dan nǝmatan pǝpadaŋ hǝn tobar ginamito. Ale namtolǝboii ke dereh tilav kuv ginamito tǝtas am. Namtoriŋ nǝlonamit lan hǝn b̃ilav kuv tabtab hǝn ginamit sal.
10 O qual nos livrou de tão grande morte, e livra; em quem esperamos que também nos livrará ainda,
11 Ale len na-sor-tuṽ-an samit gail mǝtovi tarhǝt sinamito. Ŋa nǝvanuan b̃isob̃ur lǝb̃isor tuṽ m̃os ginamito, dereh aGot tivoi masuṽ hǝn ginamito, ale nǝvanuan tisob̃ur lesipa vi tǝban aGot hǝni.
11 Ajudando-nos também vós com orações por nós, para que pela mercê, que por muitas pessoas nos foi feita, por muitas também sejam dadas graças a nosso respeito.
12 Namtoṽiv len nategai ke: nǝlonamito tomasil ikel koti ke: len nǝmauran sinamit len navile eg a pan, mai len naṽide namttokade mai gamito, namtsasusuan natideh, namtohusur nalǝŋonian siGot. Naṽide sinamit sagǝm len namitisau sinǝvanuan, be egǝm len navoian aGot toviol kǝmas hǝni.
12 Porque a nossa glória é esta: o testemunho da nossa consciência, de que com simplicidade e sinceridade de Deus, não com sabedoria carnal, mas na graça de Deus, temos vivido no mundo, e de modo particular convosco.
13 — ausente —
13 Porque nenhumas outras coisas vos escrevemos, senão as que já sabeis ou também reconheceis; e espero que também até ao fim as reconhecereis.
14 — ausente —
14 Como também já em parte reconhecestes em nós, que somos a vossa glória, como também vós sereis a nossa no dia do Senhor Jesus.
15 Bathut notonau lǝboi natgalen tia, a m̃o nunau utaut hǝn nǝb̃egǝm ris vǝha-ru hǝn gamito, hǝn nǝb̃evi tarhǝt samit vǝha-ru.
15 E com esta confiança quis primeiro ir ter convosco, para que tivésseis uma segunda graça;
16 Nunau ke len nǝyaran sagw vi lan naprovens Masetonia, dereh negǝm ris gamito. Ale nǝboŋ nǝb̃etǝlmam dan naut a Masetonia, dereh neris gamit tǝtas, hǝn mǝtb̃evi tarhǝt sagw len nǝyaran vi Jutea.
16 E por vós passar à macedônia, e da macedônia ir outra vez ter convosco, e ser guiado por vós à Judéia.
17 Hum ma mǝttosor isa hǝn ginau husur notogǝgel hǝn nǝ-nau-utaut-an sagw. Nǝboŋ notonau utaut maienan, mǝtunau ke nǝlogw emǝlala hǝni a? Mǝtunau ke len nǝnauan sagw nohusur naṽide silat navile a pan lotogǝgǝras, lotoke, “Evoi,” be namilen ke, “Ao?”
17 E, deliberando isto, usei porventura de leviandade? Ou o que delibero, o delibero segundo a carne, para que haja em mim sim, sim, e não, não?
18 Be sum̃an aGot togol tabtab hǝn nǝsa tokele, nasoruan sinamit van hǝn gamito sagǝgel, sakel b̃onb̃on hǝn “Evoi” mai “Ao.”
18 Antes, como Deus é fiel, a nossa palavra para convosco não foi sim e não.
19 Ginamit, aSilas, aTimoti mai ginau, namtukel ur na-kel-uri-an tovoi husur aYesu Kristo, anatun aGot. Ale aYesu sagǝgel boŋ ideh, savi “Evoi” mai “Ao” b̃onb̃on. Be len gai, akis aGot ekitin, igol nǝsa tokele, ike, “Evoi.”
19 Porque o Filho de Deus, Jesus Cristo, que entre vós foi pregado por nós, isto é, por mim, Silvano e Timóteo, não foi sim e não; mas nele houve sim.
20 Husur na-kel-gati-an p̃isi siGot, lusarpoh len aKristo. Len aKristo aGot ike, “Evoi,” igol natit p̃isi tokel gati ke tigole. Ale len aKristo datuke, “Ganan! Evoi!” mai aGot hǝn datb̃isal suh nǝyalyalan san.
20 Porque todas quantas promessas há de Deus, são nele sim, e por ele o Amém, para glória de Deus por nós.
21 Be evi aGot m̃au togol gidat datudaŋ am, gamit mai ginamito, hǝn datb̃eil gǝgat len aKristo. Itabtabuh len gidato hǝn datb̃evi esan sǝb̃on.
21 Mas o que nos confirma convosco em Cristo, e o que nos ungiu, é Deus,
22 Evi aGot m̃au tota gat nahǝsan len gidato, ke dattovi esan sǝb̃on, eriŋ aNunun len nǝlodato hum toririŋ gol gidato, hǝn datb̃elǝboii ke, natit p̃isi tokel gati, dereh timagenan.
22 O qual também nos selou e deu o penhor do Espírito em nossos corações.
23 Nous aGot hǝn b̃isor vi tarhǝt sagw ke notokitin. Nǝsatǝlmam vi Korint husur nomǝtahun nǝb̃etunus gamit am.
23 Invoco, porém, a Deus por testemunha sobre a minha alma, que para vos poupar não tenho até agora ido a Corinto;
24 Namtomǝtahun namtb̃ipatpat ginamit mǝhat len na-il-a-m̃o-an hum nadǝlomian samit topat len navǝlanamito. Husur ipat m̃au len gamito. Ale len nadǝlomian samito, mǝtoil gǝgat tia. Be namtuke namteum b̃onb̃on mai gamito m̃os nakemkeman samito.
24 Não que tenhamos domínio sobre a vossa fé, mas porque somos cooperadores de vosso gozo; porque pela fé estais em pé.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.