2 Coríntios 10
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs ARA
1 Ginau m̃au, aPol, nous gamit hǝn natsua. Hum ma mǝttoke nǝboŋ nototoh mai gamito nǝlogw emǝdau, nǝsavi natideh, be nǝboŋ nototoh a tut naṽide sagw idaŋ van hǝn gamito, nitos nalob̃ulat todaŋ van hǝn gamito. Be len AKristo, nǝlon tomǝdau, togol tomǝdau hǝn nǝvanuan gail,
1 E eu mesmo, Paulo, vos rogo, pela mansidão e benignidade de Cristo, eu que, na verdade, quando presente entre vós, sou humilde; mas, quando ausente, ousado para convosco,
2 nous gamit ke, mitigol naṽide samit tinor, hǝn asike naṽide sagw b̃idaŋ van hǝn gamit galevis lotonau ke, namttohusur naṽide silat navile eg a pan.
2 sim, eu vos rogo que não tenha de ser ousado, quando presente, servindo-me daquela firmeza com que penso devo tratar alguns que nos julgam como se andássemos em disposições de mundano proceder.
3 Husur, naut kǝmas namttotoh len navile a pan, len nab̃iltib̃alan namttob̃al lan, namtsǝb̃al sum̃an alat navile a pan.
3 Porque, embora andando na carne, não militamos segundo a carne.
4 Ao, natit nǝb̃alan namttob̃al hǝn gail lukad nǝdaŋan siGot, hǝn lǝb̃itohtoh naut ideh aSetan toum hǝni len nǝmauran sinǝvanuan topat kǝkol hǝni dan aGot. Namtop̃ip̃itas nagǝgǝrasan lotosor tas nakitinan len na-sor-levlev-an ideh.
4 Porque as armas da nossa milícia não são carnais, e sim poderosas em Deus, para destruir fortalezas, anulando nós sofismas
5 Ale nǝ-patpat-nǝvanuan-an ideh mǝhat toil gol nǝvanuan dan aGot, hǝn asike lǝb̃elǝboii, namtop̃ip̃itasi. Nǝnauan p̃isi, namtubaŋis gat gail hǝn lǝb̃igol nǝsa aKristo tokele.
5 e toda altivez que se levante contra o conhecimento de Deus, e levando cativo todo pensamento à obediência de Cristo,
6 Ale nǝboŋ mǝtb̃igol kavkav hǝn nalǝŋonian seKristo, dereh namteutaut hǝn namtb̃ipansem nǝvanuan p̃isi lotomǝtahun lǝb̃igol husuri.
6 e estando prontos para punir toda desobediência, uma vez completa a vossa submissão.
7 Gamit mǝtoris nǝsa topat vivile ŋai! Be mitinau nategai ke: Avan ideh b̃inau lǝboii ke tovi seKristo, tinau len gai gabag tǝtas am ke, ginamit am namtovi seKristo sum̃an gai.
7 Observai o que está evidente. Se alguém confia em si que é de Cristo, pense outra vez consigo mesmo que, assim como ele é de Cristo, também nós o somos.
8 Hum ma mǝttonau suluṽi ke, notosor sal suh habat hǝn na-il-a-m̃o-an Nasub̃ toriŋi len navǝlanamito. Be eriŋi len navǝlanamito hǝn namtb̃igol mǝtb̃idaŋ am len nǝmauran samito, savi hǝn namtb̃emǝdas nadǝlomian samito. Imagenan nahurunamito sǝsa lan.
8 Porque, se eu me gloriar um pouco mais a respeito da nossa autoridade, a qual o Senhor nos conferiu para edificação e não para destruição vossa, não me envergonharei,
9 Nomǝtahun mǝtb̃inau ke, notolǝŋon ke, mǝtb̃emǝtahw len nalob̃ulat napisulan nototos gail.
9 para que não pareça ser meu intuito intimidar-vos por meio de cartas.
10 Husur gamit galevis luke, “Len nalob̃ulat napisulan san gail nasoruan siPol emǝlas, idaŋ, be nǝboŋ totoh mai gidato, gai sǝdaŋ, ale nasoruan san savi natideh.”
10 As cartas, com efeito, dizem, são graves e fortes; mas a presença pessoal dele é fraca, e a palavra, desprezível.
11 Nǝvanuan lotomaienan limasnau sǝhoti ke, nǝsa namttokele len nalob̃ulat napisulan gail nǝboŋ namttotoh a tut, ep̃itoṽ hǝn nǝsa namtb̃igole nǝboŋ namtb̃egǝmai.
11 Considere o tal isto: que o que somos na palavra por cartas, estando ausentes, tal seremos em atos, quando presentes.
12 Namtomǝtahun namtb̃ep̃itoṽ hum nǝvanuan galevis lotosor sal suh galit sǝb̃olito. Namtomǝtahun namtb̃enǝnoṽ hǝn ginamit mai galito. Nǝboŋ lotonǝnoṽ hǝn galit mai galit gabag ŋai, hum lotovi natesua tonor hǝn lǝb̃elǝboi sǝhot galit gabag lan, lumelmel.
12 Porque não ousamos classificar-nos ou comparar-nos com alguns que se louvam a si mesmos; mas eles, medindo-se consigo mesmos e comparando-se consigo mesmos, revelam insensatez.
13 Be ginamit, namtsasor sal suh ginamito sǝhor nakitinan. Ao, dereh namtisor sal suh ginamit len nauman aGot toriŋi len navǝlanamito ŋai. AGot eriŋ navilah hǝn nauman enan, nauman enan sinamito, etibau van vǝbar gamito.
13 Nós, porém, não nos gloriaremos sem medida, mas respeitamos o limite da esfera de ação que Deus nos demarcou e que se estende até vós.
14 Len na-sor-sal-suhi-an sinamito, namtsasǝhor navilah hǝn nauman aGot toriŋi. Husur naut samito ipat len navilah enan, ale namtogǝm bar gamit a Korint metǝkav hǝn namttokel na-kel-uri-an tovoi husur aKristo.
14 Porque não ultrapassamos os nossos limites como se não devêssemos chegar até vós, posto que já chegamos até vós com o evangelho de Cristo;
15 Ale namtsasor sal suh nauman avan tile am togole hǝn namtb̃ipatpat ginamit mǝhat lan. Avil namtuvatvat viri ke, nadǝlomian samit dereh tetibtibau am hǝn namtb̃igol nauman b̃etibau habat am len gamito.
15 não nos gloriando fora de medida nos trabalhos alheios e tendo esperança de que, crescendo a vossa fé, seremos sobremaneira engrandecidos entre vós, dentro da nossa esfera de ação,
16 B̃imagenan, dereh namtelǝboi namtb̃ikel ur na-kel-uri-an tovoi len naut gail lotopat a tut dan gamito. Husur namtomǝtahun namtb̃isor sal suh nauman namttogole len naut nǝvanuan tile am toumum lan tia.
16 a fim de anunciar o evangelho para além das vossas fronteiras, sem com isto nos gloriarmos de coisas já realizadas em campo alheio.
17 Be hum natosian siGot toke, “Avan ideh toke b̃isor sal suh natideh, tisor patpat Nasub̃ aGot mǝhat.”
17 Aquele, porém, que se gloria, glorie-se no Senhor.
18 Husur nǝvanuan tosor sal suh gai, aGot sahǝhaṽur hǝni. Be nǝvanuan aGot tosor sal suhi, aGot ehǝhaṽur hǝn avan enan.
18 Porque não é aprovado quem a si mesmo se louva, e sim aquele a quem o Senhor louva.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.