Gênesis 3
Allah Yubu (KKL) vs ARIB
1 Allah Nuni ponekori nia mangkina sumbaogne taneko nusamag wana olog hektopne phae nhon wamog. Phae anekori kelabo anekoag hailamogti, “Allahri, 'Kal wana ni tane teheng kom,' aro ambatsil, te?” aro haibaog.
1 Ora, a serpente era o mais astuto de todos os animais do campo, que o Senhor Deus tinha feito. E esta disse à mulher: É assim que Deus disse: Não comereis de toda árvore do jardim?
2 Wene seogpa, kelenekori, “Kom! 'Kal so'o eneag wamlange wana ni telamturom,' seo.
2 Respondeu a mulher à serpente: Do fruto das árvores do jardim podemos comer,
3 'Ot nusamag wamlange neneog salena babe saelbaheng kom, tena babe teheng kom. Tirumun sum a'unag agha tepna lag talul,' seo,” seog.
3 mas do fruto da árvore que está no meio do jardim, disse Deus: Não comereis dele, nem nele tocareis, para que não morrais.
4 — ausente —
4 Disse a serpente à mulher: Certamente não morrereis.
5 — ausente —
5 Porque Deus sabe que no dia em que comerdes desse fruto, vossos olhos se abrirão, e sereis como Deus, conhecendo o bem e o mal.
6 Wene seogpa, kelenekori kal “Tururom kom,” seog kal eneko kemelamogpa, kal aneko wana wali wamogpa, kal wana wali wamla aro kembaogti, “Kal wana ane teneba wana hekto yabinilul,” sembaog.
6 Então, vendo a mulher que aquela árvore era boa para se comer, e agradável aos olhos, e árvore desejável para dar entendimento, tomou do seu fruto, comeu, e deu a seu marido, e ele também comeu.
7 Terekti, abeneko kemel talamdekpa, kabeog wamdek. “Kabeog wamnam,” aro wana hekahiogpa, kal ara ma'al wiptekti enekarek.
7 Então foram abertos os olhos de ambos, e conheceram que estavam nus; pelo que coseram folhas de figueira, e fizeram para si aventais.
8 Ae sinag ae pho alamogpa, Allah Nuni poneko awe anekoag palamogha lilim ka'ebarekti, sin phende abeneko Nuniri ipsileag aro kal liliag toknol talamdek.
8 E, ouvindo a voz do Senhor Deus, que passeava no jardim à tardinha, esconderam-se o homem e sua mulher da presença do Senhor Deus, entre as árvores do jardim.
9 Toknop tarekti, wamdekpa, Allah Nuni ponekori nengabo anekoag, “Tala wamlam?” aro yobog.
9 Mas chamou o Senhor Deus ao homem, e perguntou-lhe: Onde estás?
10 Yobogpa, nengabo anekori, “An aweag yalamlama lilim ka'ebandi, kabeog wamna aro aliri toknol talan,” seog.
10 Respondeu-lhe o homem: Ouvi a tua voz no jardim e tive medo, porque estava nu; e escondi-me.
11 Wene seogpa, Allahri, “An kabeog wamlam aro etneri ambatkel?” seogti, “Kal wana teheng kom senne neneko telam, te?” aro haibaog.
11 Deus perguntou-lhe mais: Quem te mostrou que estavas nu? Comeste da árvore de que te ordenei que não comesses?
12 Haibaogpa, nimi nengabo anekori lelamogti, “Kelabo anap wamturom aro tatneomne nenekori kal wana aneko tatnelba, tendi wamna.”
12 Ao que respondeu o homem: A mulher que me deste por companheira deu-me a árvore, e eu comi.
13 Seogpa, Allah Nuni ponekori kelabo aneko hailamogti, “Sa'a sembe kal wana ane telam?” seog. Wene seogpa, kelenekori, “Phae aneri yubu neplamneldi, 'Tululam,' selba ten,” seog.
13 Perguntou o Senhor Deus à mulher: Que é isto que fizeste? Respondeu a mulher: A serpente enganou-me, e eu comi.
14 Wene seogpa, Allah Nuni ponekori phae anekoag yubu lelamogti, “Andi yubu orolenange leplamba, tam nubunge anag palilamna. Nia mangkina lebe aroba taneko, ot an aghabog so'o ina mon moagti lelepto palapmendi, so'o leng-lenga aghabog tero wapmendi, tebalulam aro yo'olangken,” seog.
14 Então o Senhor Deus disse à serpente: Porquanto fizeste isso, maldita serás tu dentre todos os animais domésticos, e dentre todos os animais do campo; sobre o teu ventre andarás, e pó comerás todos os dias da tua vida.
15 Yo'olangken seogti, “Nari salag lelamnari, anap keleneap aisa neneptangto wamturom aro salag palilamna. An anmaboap, kelene elmaboap isa orobog wamtumundi, andi, 'Keleneri elmabo nhon yan pubuag si sapsinun,' aro ulapmenba, eldi andi usog solapto olangkilul,” seog.
15 Porei inimizade entre ti e a mulher, e entre a tua descendência e a sua descendência; esta te ferirá a cabeça, e tu lhe ferirás o calcanhar.
16 Wene seogti, Nuni nenekori kelabo anekoag yubu lelamogti, “An me monag poroapmenba, an me mon maikno telangkilul. Me mangaro anep peram me mon ogti indolamlulam. Andi ana'ange sembe wana maikno seneraglamlulam, aghana eldi arukna nembangkilul,” seog.
16 E à mulher disse: Multiplicarei grandemente a dor da tua conceição; em dor darás à luz filhos; e o teu desejo será para o teu marido, e ele te dominará.
17 Wene seogti, Nuni nenekori nengabo anekoag, “Andi ankel yubu ka'ebalamdi, kal wana teheng kom senonge telamba, andi awe welapmenne mali talamlul aro yo'olangken. Andi awe kilim weyang alapmendi, welapmenne melapmenneog tero wamlulam.
17 E ao homem disse: Porquanto deste ouvidos à voz de tua mulher, e comeste da árvore de que te ordenei dizendo: Não comerás dela; maldita é a terra por tua causa; em fadiga comerás dela todos os dias da tua vida.
18 Yo yoaba, kirikna, werengkel, lea pongkaleba, paiag mo pongoroba aghabog mo tero wamlulam.
18 Ela te produzirá espinhos e abrolhos; e comerás das ervas do campo.
19 Awe welapmendi, whin yangkalangkel ebog tero wapmendi, tebalulam. An nong so'o agha sumbahiana tebamendi, samoro so'o talulam,” seog.
19 Do suor do teu rosto comerás o teu pão, até que tornes à terra, porque dela foste tomado; porquanto és pó, e ao pó tornarás.
20 Wene seogpa, kelabo aneko nimi ni sikinin talul aro ela'ange Adamdi Hawa engkaog.
20 Chamou Adão à sua mulher Eva, porque era a mãe de todos os viventes.
21 Engkaogpa, Allah Nuni nenekori sin phende sembe lebe aroba kon agha ag wetnero enekitsiog.
21 E o Senhor Deus fez túnicas de peles para Adão e sua mulher, e os vestiu.
22 Allah Nuni ponekori wanag agha seneragogti, “Wene sin phende nimi so'oag nimi agha Na saog uro wamdikti, “Malinge nene, walinge nene,” aro wana hekto yabihil. Sindi teban koma ya'ag kamag wamdikag aro, nimiri teropba nimi ya'ag kamag urop kal wana eneko turukang kom,” sembaog.
22 Então disse o Senhor Deus: Eis que o homem se tem tornado como um de nós, conhecendo o bem e o mal. Ora, não suceda que estenda a sua mão, e tome também da árvore da vida, e coma e viva eternamente.
23 Sembaogti, Eden awe so'oag aneko yaglamsiogti, “Nari a'un sumbahisi so'o enekoag welamlulam,” aro Adam neneko ambarog.
23 O Senhor Deus, pois, o lançou fora do jardim do Éden para lavrar a terra, de que fora tomado.
24 “Nimiri teropba nimi ane ya'ag kamag urop kal peramag babe pirikag, tena babe tirikag,” aro Allah arukna malaikat Eden so'oag anekoa heng walelingkirobag sip sekitsiog. Sekitsiogne, yae ua unneap, mal tomeag auk pog taktak aropne lemeng-lamang aropne sekitsiog.
24 E havendo lançado fora o homem, pôs ao oriente do jardim do Éden os querubins, e uma espada flamejante que se volvia por todos os lados, para guardar o caminho da árvore da vida.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.