Gênesis 35

Allah Yubu (KKL) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Wamogpa Allahri Yakubag yubu lelamogti, “Ando Esau sembe logti palumba, Na Nani Allah an whingag lag tahinge nenekori lelamna. Lag tahiag aneko as Betel pimendi, wapmendi, Na sembe mhong towalengenag sobanululam,” aro ambarog.
1 Depois disse Deus a Jacó: Levanta-te, sobe a Betel e habita ali; e faze ali um altar ao Deus que te apareceu quando fugias da face de Esaú, teu irmão.
2 — ausente —
2 Então disse Jacó à sua família, e a todos os que com ele estavam: Lançai fora os deuses estranhos que há no meio de vós, e purificai-vos e mudai as vossas vestes.
3 — ausente —
3 Levantemo-nos, e subamos a Betel; ali farei um altar ao Deus que me respondeu no dia da minha angústia, e que foi comigo no caminho por onde andei.
4 Ambatsiogpa mema tanekoap, aoag tolongoroba tanekoap Yakubag tarekpa, Yakubti as Sikhem peramag kal nubunge wamogne neneko tamag sikog.
4 Entregaram, pois, a Jacó todos os deuses estranhos, que tinham nas mãos, e as arrecadas que pendiam das suas orelhas; e Jacó os escondeu debaixo do carvalho que está junto a Siquém.
5 Sikogti Yakub elmaboap lanalamekpa, Allahri nimi as kanero wamekne nimi taneko log nembhaiogpa, “Yakub elmaboap opsukap,” aro sarenelebahinep kom uaog.
5 Então partiram; e o terror de Deus sobreveio às cidades que lhes estavam ao redor, de modo que não perseguiram os filhos de Jacó.
6 Pinep kom wamogpa, Yakub elmaboap as Betel samenag as si Lus engerobag Kanaan so'oag ane piek.
6 Assim chegou Jacó à Luz, que está na terra de Canaã {esta é Betel}, ele e todo o povo que estava com ele.
7 Piekti Yakub nenekori Allahag mhong towalengenag sobaogti, wanag agha seneraglamogti, “Na naro sembe logti palamsiba, Allah lag taogti, El wamlaag ane,” aro si El Betel engkaog.
7 Edificou ali um altar, e chamou ao lugar El-Betel; porque ali Deus se lhe tinha manifestado quando fugia da face de seu irmão.
8 Engkaogti tane wamekag anekoa Ribka nong ologhag agha piamog pahabog wamog kel Debora neneko tebaogpa, as Betel aneko mombolag sip kal nubunge wamogha mombolag sip sikog. Kal nubunge wamogpa, sikogag wamog kal eneko si “Engena kal” engkaog.
8 Morreu Débora, a ama de Rebeca, e foi sepultada ao pé de Betel, debaixo do carvalho, ao qual se chamou Alom-Bacute.
9 Yakub neneko samenag Aram mog so'o laplobiagha yalamogha as Betel yaogpa, nen Allah el whingag lag taogti, kiplamogti,
9 Apareceu Deus outra vez a Jacó, quando ele voltou de Padã-Arã, e o abençoou.
10 “An si wene Yakub wamlamne Yakub alangkukang kom, wene Israel alangkukang,” aro engkaog.
10 E disse-lhe Deus: O teu nome é Jacó; não te chamarás mais Jacó, mas Israel será o teu nome. Chamou-lhe Israel.
11 Engkaogti, nen lelamogti, “Na Allah Imap So'oap Saelbamnange yubu lelamna. Andi mangarobari mangkahyikne maikno taikti, as nubunge yubu a'ero-a'ero leropne wamukang. Sin wamikne taneko anabiag agha nimi nubunge raja seklamukang.
11 Disse-lhe mais: Eu sou Deus Todo-Poderoso; frutifica e multiplica-te; uma nação, sim, uma multidão de nações sairá de ti, e reis procederão dos teus lombos;
12 'So'o anisag Abrahamap ani Ishakap tatsinun,' sehinge neneko an anmabori ngai taukangba, tatsinun,” aro ambarogti,
12 a terra que dei a Abraão e a Isaque, a ti a darei; também à tua descendência depois de ti a darei.
13 Yakub liloa piog.
13 E Deus subiu dele, do lugar onde lhe falara.
14 Piogpa Yakub ponekori, “Allahri nanag yubu leplaag ane,” aro kekneba kirik nhon so'oag mebirogti, kirik anekoag anggur magap kal saitun wangka lolterobaap ikog.
14 Então Jacó erigiu uma coluna no lugar onde Deus lhe falara, uma coluna de pedra; e sobre ela derramou uma libação e deitou-lhe também azeite;
15 Ikogti si Betel ya'ag engkaog.
15 e Jacó chamou Betel ao lugar onde Deus lhe falara.
16 Wameka Yakub elmaboap as Betel laplobiagha Efrata peramag palamekpa, Rahel neneko me mangal dona peram taogti, monag ta'ap alamogpa,
16 Depois partiram de Betel; e, faltando ainda um trecho pequeno para chegar a Efrata, Raquel começou a sentir dores de parto, e custou-lhe o dar à luz.
17 in tolamog abeneko el yeplamog kel enekori ambarelamogti, “Nen nengabo me nhon mangaro alulam. Ikin uro wamseng kom,” seog.
17 Quando ela estava nas dores do parto, disse-lhe a parteira: Não temas, pois ainda terás este filho.
18 Seogpa Rahel neneko tebanep hain kom tanogpa, me aneko si Ben-Oni engkaog, aghana iliri Benyamin engkaog.
18 Então Raquel, ao sair-lhe a alma {porque morreu}, chamou ao filho Benôni; mas seu pai chamou-lhe Benjamim.
19 Rahel neneko tebaogpa, Efrata ina pirobag inaag sikog. Samenag as Efrata engeropne neneko wene Betlehem alamang.
19 Assim morreu Raquel, e foi sepultada no caminho de Efrata {esta é Bete-Leém}.
20 Sikoghag aneko Yakob ponekori kekneba kirik nhon mebirogne neneko wene babe wamla.
20 E Jacó erigiu uma coluna sobre a sua sepultura; esta é a coluna da sepultura de Raquel até o dia de hoje.
21 Undo unuaogti, Yakub neneko ae wenge solingkirobag si Eder neneko phibom agha piogti, ae kalun ae soro wamog.
21 Então partiu Israel, e armou a sua tenda além de Migdal-Eder.
22 Wamogti Ruben nenekori iliri elkel nenero aogne Bilha nenekoap mabogne sembe Yakubti ka'ebaogti, wamog.
22 Quando Israel habitava naquela terra, foi Rúben e deitou-se com Bila, concubina de seu pai; e Israel o soube. Eram doze os filhos de Jacó:
23 Elkel Lea nenekori elme samenagne Ruben mangaro aogti, Simeonap, Lewiap, Yehudaap, Isakharap, Zebulonap, mangkahaiog.
23 Os filhos de Léia: Rúben o primogênito de Jacó, depois Simeão, Levi, Judá, Issacar e Zebulom;
24 Elkel Rahel nenekori Yusubap Benyaminap mangkahaiog.
24 os filhos de Raquel: José e Benjamim;
25 Rahel arukna Bilha nenekori Danap Naptaliap mangkahaiog.
25 os filhos de Bila, serva de Raquel: Dã e Naftali;
26 Lea arukna Zilpa nenekori Gadap Asyerap mangkahaiog. Me taneko nina Aram so'oag agha mangkahiek.
26 os filhos de Zilpa, serva de Léia: Gade e Aser. Estes são os filhos de Jacó, que lhe nasceram em Padã-Arã.
27 Wamekti Yakub neneko ili Ishakag Hebron peramag as Mamre piog. Samenag as eneko Abrahamap Ishakap nimi sekelanan nang saog uro wamdek.
27 Jacó veio a seu pai Isaque, a Manre, a Quiriate-Arba {esta é Hebrom}, onde peregrinaram Abraão e Isaque.
28 — ausente —
28 Foram os dias de Isaque cento e oitenta anos;
29 — ausente —
29 e, exalando o espírito, morreu e foi congregado ao seu povo, velho e cheio de dias; e Esaú e Jacó, seus filhos, o sepultaram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 35, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.