Mateus 20
Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs VC
1 «Yo nde, *Kandɔ te yi kwey nda wɛtɛ masa mɛsay ɛ punduma ɓemɛŋmɛnɛ nɛ kpuŋ yí kɛ̀ gɔsɔ ɓomɔ, nɛ́ ɓo kɛ̀ kel mɛsay kɛ ŋgwaŋ *vinyɛ nɛ.
1 Com efeito, o Reino dos céus é semelhante a um pai de família que saiu ao romper da manhã, a fim de contratar operários para sua vinha.
2 A kombila ɓenɛ ɓo nde, a ta gbo ɓo nda yi ɓo ɗiki gbo nɛ mɔ mɛsay kɛ yesɔ wɛtɛ kɛ́. Kɛ kɔŋte, ɛ nyɛ kwaŋɗye ɓo kɛnjɛ kɛ mɛsay kɛ ŋgwaŋ nɛ.
2 Ajustou com eles um denário por dia e enviou-os para sua vinha.
3 Kɛ yesɔ ma ɓendɔ kumɔ kɛ pɔku hawa yitan jɔ yini kɛ́, ɛ nyɛ pundɛ sendi. A dól ɓaŋa ɓomɔ kɛ ɗiyɔ kɛ babal kinɛ yaŋa te yi ɓo kelɛ na.
3 Cerca da terceira hora, saiu ainda e viu alguns que estavam na praça sem fazer nada.
4 Ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ ɓo nde: ‹Wunɛ sendi, wunɛ kɛ̂n kelɔ mɛsay kɛ ŋgwaŋ mbɛ, mi ta nyɛ wunɛ yasi te yi ta yaka wunɛ.›
4 Disse-lhes ele: - Ide também vós para minha vinha e vos darei o justo salário.
5 Ɛ ɓo kwa̧ kɛ̀ ŋgwaŋ. Ɗiyɔ kɛ́, ɛ masa mɛsay kɔ pundɛ sendi kɛ ɓembe yesɔ, nje pundɔ sendi kɛ pɔku hawa yitati te yi ɓekoko. A kelma ndi nda yi nyɛ kelma nɛ ɓari kɛ́.
5 Eles foram. À sexta hora saiu de novo e igualmente pela nona hora, e fez o mesmo.
6 Ɗiyɔ kɛ pɔku hawa yitan te yi ɓekoko kɛ́, ɛ nyɛ nje pundɔ sendi dolɔ ɓaŋa ɓomɔ ndi kɛ ɗiyɔ womɛte. Ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ ɓo nde: ‹Ŋge ɓa yi wunɛ kwaŋɗye ndiŋgɛlɛ yesɔ waka kinɛ yaŋa te yi wunɛ kelɛ kɛ́?›
6 Finalmente, pela undécima hora, encontrou ainda outros na praça e perguntou-lhes: - Por que estais todo o dia sem fazer nada?
7 Ɛ ɓo yeŋsa nyɛ nyɛ nde: ‹Yo nde, ko mumɔ tì jeɓa wusɛ nɛ mɛsay na.› Ɛ nyɛ nje lɛpɔ nyɛ ɓo nde: ‹Wunɛ sendi, wunɛ kɛ̂n kelɔ mɛsay kɛ ŋgwaŋ mbɛ.›
7 Eles responderam: - É porque ninguém nos contratou. Disse-lhes ele, então: - Ide vós também para minha vinha.
8 «Kɛ tu ma yinja kɛ́, ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ mɔ te ɛ ɗikima ɗiyɔ nɛ ɓotu ɓe mɛsay hɛnɛ kɔ nde: ‹Jeɓaŋgwɛ ɓotu ɓe mɛsay gbo mɔni yan nyɛ ɓo. Kanda gbona yan nɛ ɓotu ɓete ɓe mi nja̧ jeɓa njimɛ ɓaka kɛ̀ nɔ kɛ ɓe bosa ɓete.›
8 Ao cair da tarde, o senhor da vinha disse a seu feitor: - Chama os operários e paga-lhes, começando pelos últimos até os primeiros.
9 Ɓotu ɓete ɓe nyɛ jeɓama njimɛ kɛ hawa yitan te yi ɓekoko ɓaka nja̧. Ɓo gboma mumɔ hɛnɛ nda yi ɓo ɗiki gbo nɛ mɔ mɛsay kɛ yesɔ wɛtɛ kɛ́.
9 Vieram aqueles da undécima hora e receberam cada qual um denário.
10 Kɛ kɔŋte, ɛ ɓotu ɓete ɓe nyɛ kandima jeɓa ɓaka nje. Ɓo takima nde, ɓo ta ɓiye mɔni kwa̧ ɓari. Yasi wɛtɛ, ɓo gboma sendi ɓo ndi nda yi ɓo gbo nɛ mɔ mɛsay kɛ yesɔ wɛtɛ kɛ́.
10 Chegando por sua vez os primeiros, julgavam que haviam de receber mais. Mas só receberam cada qual um denário.
11 Kɛ ɓo ma ɓiye mɔni ɗete kɛ́, ɛ ɓo lɛpina ɓeyate suŋgwɛ nɛ masa mɛsay lɛpɔ nde:
11 Ao receberem, murmuravam contra o pai de família, dizendo:
12 ‹Ɓotu ɓete ɓe wɛ jeɓama njimɛ ɓaka kelma mɛsay ndi hawa wɛtɛ. Hɛ wɔnduma su ɓiriki kelɔ mɛsay kɛ ɓaŋɓaŋ yesɔ kandɛ ɓemɛŋmɛnɛ kumɔ ɓekoko. Ma ŋge kelɛ yi wɛ nje gbo sendi ɓo nda wusɛ kɛ́?›
12 - Os últimos só trabalharam uma hora... e deste-lhes tanto como a nós, que suportamos o peso do dia e do calor.
13 Ɛ masa mɛsay yeŋsa nyɛ mbaŋa nde: ‹Sɔ mbɛ, ɓeya yasi te nda yi mi kelma nɛ wɛ kɛ́? Nduku, ’hɛ kombila nde, mi ta gbo wɛ nda yi ɓo ɗiki gbo nɛ mɔ mɛsay kɛ yesɔ wɛtɛ kɛ́?
13 O senhor, porém, observou a um deles: - Meu amigo, não te faço injustiça. Não contrataste comigo um denário?
14 Ma ɓoŋgɔ mɔni yɔ, nɔ̀ lɔ̂ndu kɛ kɛki mbɛ. Mi kwaɗyɛ nyɛ yasi nyɛ mɔ te yi mi jeɓama njimɛ kɔ ndi nda yɔ sendi.
14 Toma o que é teu e vai-te. Eu quero dar a este último tanto quanto a ti.
15 ’Yite nde, mi yeti ka nɛ ɗeti te yi kelɔ yasi te yi mi kwaɗyɛ nɛ kusuku mbɛ na? ’Ma temɔ yɔ kwáki suŋgwɛ nɛ mi, kɛto mi kimɔ mumɔ?› »
15 Ou não me é permitido fazer dos meus bens o que me apraz? Porventura vês com maus olhos que eu seja bom?
16 Ɛ Yesus nje lɛpɔ nde: «Yo sendi ɗete, ɓotu ɓe njimɛ ta nje ɓɛ bosa ɓomɔ. Sendi, bosa ɓomɔ ta nje ɓɛ ɓotu ɓe njimɛ.»
16 Assim, pois, os últimos serão os primeiros e os primeiros serão os últimos. { Muitos serão os chamados, mas poucos os escolhidos.}
17 Kɛ ŋgimɔ te yi Yesus ɓa̧ kɛ ɓendɔ yí kɛ̀ pɛ Yerusalɛm kɛ́, ɛ nyɛ jeɓa ɓejekɛ ɓenɛ kamɔ jɔ yiɓa lɛpɔ nyɛ ɓo tandɛ yan kɛ nje nde:
17 Subindo para Jerusalém, durante o caminho, Jesus tomou à parte os Doze e disse-lhes:
18 «Nɛ ɓɛ̂ŋa, wusɛ ɓe ɓendɛ kɛ̀ pɛ Yerusalɛm ɓaka: Ɓo ta ɓu̧ *Mɔnɔ Mumɔ kaŋɛ nyɛ ɓekum ɓe ɓotu ɓe nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ nɛ̀ ɓotu ɓe kɛtina mɛyasi. Ɓo ta pɛsɔ nde, ɓo wôku nyɛ.
18 Eis que subimos a Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos príncipes dos sacerdotes e aos escribas. Eles o condenarão à morte.
19 Kɛ kɔŋte, ɓo má nje ɓu̧ nyɛ kaŋɛ nyɛ ɓotu ɓete ɓe yeti kɛ duwɛ Njambiyɛ ɓaka, nɛ́ ɓo nyɛti nyɛ njurɔ nyɛ nɛ njambala nje ŋgba nyɛ kɛ kroa, a má nje womiyɛ kɛ mɛtu yitati.»
19 E o entregarão aos pagãos para ser exposto às suas zombarias, açoitado e crucificado; mas ao terceiro dia ressuscitará.
20 Ndana kɛ́, ɛ nyaŋgwɛ nɛ ɓɔnɔ ɓe Seɓede ɓu̧ ɓo kɛ̀ nɔ kɛ yi Yesus, kusɛ mɛɓɔŋ kɛ mɛnɛti yí diyɛ nyɛ yiŋa yasi.
20 Nisso aproximou-se a mãe dos filhos de Zebedeu com seus filhos e prostrou-se diante de Jesus para lhe fazer uma súplica.
21 Ɛ Yesus diyɛ nyɛ nde: «Wɛ kwáɗyikwɛ ŋge?» Ɛ nyɛ yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Pɛsɔ nde, ɓɔnɔ ɓembɛ yiɓa ɓaka ɗîy mɛtiɗyɛ kɛ kɛki yɔ komɛ wɛ ta ɓu̧ ɗiyɔ kumande yɔ kɛ́, wɛtɛ pulɔ mbam ɓɔ, wɛtɛ pulɔ gare yɔ.»
21 Perguntou-lhe ele: Que queres? Ela respondeu: Ordena que estes meus dois filhos se sentem no teu Reino, um à tua direita e outro à tua esquerda.
22 Ɛ Yesus yeŋsa nde: «Wunɛ yeti kɛ duwɛ yasi te yi wunɛ diyɛ kɛ́ na. ’Wunɛ yakama hɔɓiye ka pelɔ mɛbɔnɛ mɛte yi mi ta hɔɓiye kɛ́?» Ɛ ɓo yeŋsa nde: «Hɛ yakama hɔɓiye.»
22 Jesus disse: Não sabeis o que pedis. Podeis vós beber o cálice que eu devo beber? Sim, disseram-lhe.
23 Ɛ nyɛ yeŋsa nyɛ ɓo nde: «Yo gbate nde, wunɛ ta hɔɓiye pelɔ mɛbɔnɛ mɛte yi mi ta hɔɓiye kɛ́. Ma yasi wɛtɛ, kɛ kasi ɗiyɔ mɛtiɗyɛ kɛ mbam ɓɔ ho kɛ gare mbɛ, yeti mi kaɓɛ yo nyɛ ɓomɔ na. Mɛmbɛy mɛte wókunaŋgwɛ nɛ ɓotu ɓete ɓe Saŋmbɛ sima si kombile yo tikɛ ɓo ɓaka.»
23 De fato, bebereis meu cálice. Quanto, porém, ao sentar-vos à minha direita ou à minha esquerda, isto não depende de mim vo-lo conceder. Esses lugares cabem àqueles aos quais meu Pai os reservou.
24 Kɛ ɓejekɛ te ɓari kamɔ ma wokɔ yasi te yi Jak ɓenɛ Jaŋ lɛpima kɛ́, ɛ temɔ yan kwa suŋgwɛ nɛ ɓo.
24 Os dez outros, que haviam ouvido tudo, indignaram-se contra os dois irmãos.
25 Ɛ Yesus jeɓa ɓejekɛ hɛnɛ lɛpɔ nde: «Wunɛ duwa̧ nde, ɓekum ɓete ɓe namɛ ɓomɔ kɛto mɛnɛti ɓaka kɛ ɓendɔ to yan ɓendɔ. Ma ɓe nyaŋgwɛ ɓomɔ ɓete ɓe kɛ njoka yan ɓaka kɛ kpalɔ natɛ ɓo nata.
25 Jesus, porém, os chamou e lhes disse: Sabeis que os chefes das nações as subjugam, e que os grandes as governam com autoridade.
26 Yasi wɛtɛ kɛ yun, yo tî kelnaŋgwɛ ɗete na. Mɔ te ɛ kwaɗyɛ ɓɛ nyaŋgwɛte kɛ njoka yun kɔ yâkaŋgwɛ kelɔ mɛsay nyɛ wunɛ.
26 Não seja assim entre vós. Todo aquele que quiser tornar-se grande entre vós, se faça vosso servo.
27 Ma yɔkɔ ɛ kwaɗyɛ ɓɛ bosa mumɔ kɛ njoka yun kɔ yâkaŋgwɛ ɓɛ bala ɓɛsɔ.
27 E o que quiser tornar-se entre vós o primeiro, se faça vosso escravo.
28 Yo ɗete, *Mɔnɔ mumɔ sendi nɛ ŋguru wenɛ ti ma njáki, nɛ́ ɓomɔ kel mɛsay nyɛ nyɛ na. Yasi wɛtɛ, a nja̧ nda mɔ mɛsay yí nyɛ joŋgwɛ ɗyenɛ yí kolɔ nɛ ɓuɗya ɓomɔ.»
28 Assim como o Filho do Homem veio, não para ser servido, mas para servir e dar sua vida em resgate por uma multidão.
29 Kɛ ŋgimɔ te yi Yesus ɓa̧ kɛ pundɔ ɗuwɛ kɛ Yeriko ɓenɛ ɓejekɛ ɓenɛ kɛ́, nyaŋgwɛ ŋgil ɓomɔ ɓa̧ kɛ ɓeŋgwɛ nyɛ.
29 Ao sair de Jericó, uma grande multidão o seguiu.
30 Yinɔri ɓaŋa ɓotu ɓete ɓe nɛ ɗiɓina misi ɓaka yiɓa ɓa̧ mɛtiɗyɛ kɛ kɛki nje. Kɛ ɓo ma wokɔ nde, Yesus kɛ kwa̧ kɛ́, ɛ ɓo kembɛ nde: «Nyaŋgwɛ Kumande, Mɔnɔ Davit, gwakɔ ŋgwɛtɛ wusu!»
30 Dois cegos, sentados à beira do caminho, ouvindo dizer que Jesus passava, começaram a gritar: Senhor, filho de Davi, tem piedade de nós!
31 Ɓo ɗikima ɓamɛ ɓo, nɛ́ ɓo ɗiɓi numbu. Ko ɗete, ɓo nja̧ kembɔ kwa̧ to te nde: «Nyaŋgwɛ Kumande, Mɔnɔ Davit, gwakɔ ŋgwɛtɛ wusu!»
31 A multidão, porém, os repreendia para que se calassem. Mas eles gritavam ainda mais forte: Senhor, filho de Davi, tem piedade de nós!
32 Ndana, ɛ Yesus tɛmɛ jeɓa ɓo diyɛ ɓo nde: «Nɛ kwáɗyikwɛ nde, mi kêl ŋge nyɛ wunɛ?»
32 Jesus parou, chamou-os e perguntou-lhes: Que quereis que eu vos faça?
33 Ɛ ɓo yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Nyaŋgwɛ Kumande, kelɔ nde, misi musu ɓɛ̂ŋnaŋgwɛ.»
33 Senhor, que nossos olhos se abram!
34 Yesus gwa̧ ŋgwɛtɛ yan kpokɛ misi man. Ndana ndana, ɛ ɓo kandɛ ɓɛŋna yasi kwa̧ ɓeŋgwɛ nyɛ.
34 Jesus, cheio de compaixão, tocou-lhes os olhos. Instantaneamente recobraram a vista e puseram-se a segui-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.