Mateus 20

Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs BKJ

Sair da comparação
1 «Yo nde, *Kandɔ te yi kwey nda wɛtɛ masa mɛsay ɛ punduma ɓemɛŋmɛnɛ nɛ kpuŋ yí kɛ̀ gɔsɔ ɓomɔ, nɛ́ ɓo kɛ̀ kel mɛsay kɛ ŋgwaŋ *vinyɛ nɛ.
1 Porque o reino do céu é semelhante a um homem que é um chefe de família, que saiu de manhã cedo para contratar trabalhadores para a sua vinha.
2 A kombila ɓenɛ ɓo nde, a ta gbo ɓo nda yi ɓo ɗiki gbo nɛ mɔ mɛsay kɛ yesɔ wɛtɛ kɛ́. Kɛ kɔŋte, ɛ nyɛ kwaŋɗye ɓo kɛnjɛ kɛ mɛsay kɛ ŋgwaŋ nɛ.
2 E, tendo acordado com os trabalhadores um denário por dia, mandou-os para a sua vinha.
3 Kɛ yesɔ ma ɓendɔ kumɔ kɛ pɔku hawa yitan jɔ yini kɛ́, ɛ nyɛ pundɛ sendi. A dól ɓaŋa ɓomɔ kɛ ɗiyɔ kɛ babal kinɛ yaŋa te yi ɓo kelɛ na.
3 E ele saindo perto da hora terceira, viu outros que estavam ociosos no mercado,
4 Ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ ɓo nde: ‹Wunɛ sendi, wunɛ kɛ̂n kelɔ mɛsay kɛ ŋgwaŋ mbɛ, mi ta nyɛ wunɛ yasi te yi ta yaka wunɛ.›
4 e disse-lhes: Ide vós também para a vinha, e dar-vos-ei o que for justo. E eles foram pelo caminho.
5 Ɛ ɓo kwa̧ kɛ̀ ŋgwaŋ. Ɗiyɔ kɛ́, ɛ masa mɛsay kɔ pundɛ sendi kɛ ɓembe yesɔ, nje pundɔ sendi kɛ pɔku hawa yitati te yi ɓekoko. A kelma ndi nda yi nyɛ kelma nɛ ɓari kɛ́.
5 Ele saindo outra vez, cerca da hora sexta e da nona, fez da mesma forma.
6 Ɗiyɔ kɛ pɔku hawa yitan te yi ɓekoko kɛ́, ɛ nyɛ nje pundɔ sendi dolɔ ɓaŋa ɓomɔ ndi kɛ ɗiyɔ womɛte. Ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ ɓo nde: ‹Ŋge ɓa yi wunɛ kwaŋɗye ndiŋgɛlɛ yesɔ waka kinɛ yaŋa te yi wunɛ kelɛ kɛ́?›
6 E, ele saindo cerca da hora undécima, encontrou outros que estavam ociosos, e disse-lhes: Por que estais ociosos todo o dia?
7 Ɛ ɓo yeŋsa nyɛ nyɛ nde: ‹Yo nde, ko mumɔ tì jeɓa wusɛ nɛ mɛsay na.› Ɛ nyɛ nje lɛpɔ nyɛ ɓo nde: ‹Wunɛ sendi, wunɛ kɛ̂n kelɔ mɛsay kɛ ŋgwaŋ mbɛ.›
7 Eles disseram-lhe: Porque nenhum homem nos contratou. Ele disse-lhes: Ide vós também para a vinha, e tudo quanto for justo, vós recebereis.
8 «Kɛ tu ma yinja kɛ́, ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ mɔ te ɛ ɗikima ɗiyɔ nɛ ɓotu ɓe mɛsay hɛnɛ kɔ nde: ‹Jeɓaŋgwɛ ɓotu ɓe mɛsay gbo mɔni yan nyɛ ɓo. Kanda gbona yan nɛ ɓotu ɓete ɓe mi nja̧ jeɓa njimɛ ɓaka kɛ̀ nɔ kɛ ɓe bosa ɓete.›
8 Assim, vindo a tarde, o senhor da vinha disse ao seu mordomo: Chama os trabalhadores, e paga-lhes o salário, começando pelos últimos até aos primeiros.
9 Ɓotu ɓete ɓe nyɛ jeɓama njimɛ kɛ hawa yitan te yi ɓekoko ɓaka nja̧. Ɓo gboma mumɔ hɛnɛ nda yi ɓo ɗiki gbo nɛ mɔ mɛsay kɛ yesɔ wɛtɛ kɛ́.
9 E, vindo os que foram cerca da hora undécima, receberam cada homem um denário.
10 Kɛ kɔŋte, ɛ ɓotu ɓete ɓe nyɛ kandima jeɓa ɓaka nje. Ɓo takima nde, ɓo ta ɓiye mɔni kwa̧ ɓari. Yasi wɛtɛ, ɓo gboma sendi ɓo ndi nda yi ɓo gbo nɛ mɔ mɛsay kɛ yesɔ wɛtɛ kɛ́.
10 Vindo, então, os primeiros, eles pensaram que haviam de receber mais; mas do mesmo modo recebeu cada homem um denário.
11 Kɛ ɓo ma ɓiye mɔni ɗete kɛ́, ɛ ɓo lɛpina ɓeyate suŋgwɛ nɛ masa mɛsay lɛpɔ nde:
11 E, recebendo-o, murmuravam contra o dono da casa,
12 ‹Ɓotu ɓete ɓe wɛ jeɓama njimɛ ɓaka kelma mɛsay ndi hawa wɛtɛ. Hɛ wɔnduma su ɓiriki kelɔ mɛsay kɛ ɓaŋɓaŋ yesɔ kandɛ ɓemɛŋmɛnɛ kumɔ ɓekoko. Ma ŋge kelɛ yi wɛ nje gbo sendi ɓo nda wusɛ kɛ́?›
12 dizendo: Estes últimos trabalharam somente uma hora, e os fizestes iguais a nós, que suportamos o fardo e o calor do dia.
13 Ɛ masa mɛsay yeŋsa nyɛ mbaŋa nde: ‹Sɔ mbɛ, ɓeya yasi te nda yi mi kelma nɛ wɛ kɛ́? Nduku, ’hɛ kombila nde, mi ta gbo wɛ nda yi ɓo ɗiki gbo nɛ mɔ mɛsay kɛ yesɔ wɛtɛ kɛ́?
13 Mas ele, respondendo, disse a um deles: Amigo, eu não te faço injustiça; tu não combinastes comigo um denário?
14 Ma ɓoŋgɔ mɔni yɔ, nɔ̀ lɔ̂ndu kɛ kɛki mbɛ. Mi kwaɗyɛ nyɛ yasi nyɛ mɔ te yi mi jeɓama njimɛ kɔ ndi nda yɔ sendi.
14 Toma o que é teu, e vai-te pelo caminho; eu quero dar a este último tanto como a ti.
15 ’Yite nde, mi yeti ka nɛ ɗeti te yi kelɔ yasi te yi mi kwaɗyɛ nɛ kusuku mbɛ na? ’Ma temɔ yɔ kwáki suŋgwɛ nɛ mi, kɛto mi kimɔ mumɔ?› »
15 Não me é lícito fazer o que eu quero do que é meu? Ou é mau o teu olho porque eu sou bom?
16 Ɛ Yesus nje lɛpɔ nde: «Yo sendi ɗete, ɓotu ɓe njimɛ ta nje ɓɛ bosa ɓomɔ. Sendi, bosa ɓomɔ ta nje ɓɛ ɓotu ɓe njimɛ.»
16 Assim os últimos serão os primeiros, e os primeiros os últimos; porque muitos são chamados, mas poucos os escolhidos.
17 Kɛ ŋgimɔ te yi Yesus ɓa̧ kɛ ɓendɔ yí kɛ̀ pɛ Yerusalɛm kɛ́, ɛ nyɛ jeɓa ɓejekɛ ɓenɛ kamɔ jɔ yiɓa lɛpɔ nyɛ ɓo tandɛ yan kɛ nje nde:
17 E, subindo Jesus para Jerusalém, tomou à parte os seus doze discípulos no caminho, e disse-lhes:
18 «Nɛ ɓɛ̂ŋa, wusɛ ɓe ɓendɛ kɛ̀ pɛ Yerusalɛm ɓaka: Ɓo ta ɓu̧ *Mɔnɔ Mumɔ kaŋɛ nyɛ ɓekum ɓe ɓotu ɓe nyɛna sadaka nyɛ Njambiyɛ nɛ̀ ɓotu ɓe kɛtina mɛyasi. Ɓo ta pɛsɔ nde, ɓo wôku nyɛ.
18 Eis que nós subimos para Jerusalém, e o Filho do homem será traído aos principais sacerdotes e aos escribas, e eles o condenarão à morte,
19 Kɛ kɔŋte, ɓo má nje ɓu̧ nyɛ kaŋɛ nyɛ ɓotu ɓete ɓe yeti kɛ duwɛ Njambiyɛ ɓaka, nɛ́ ɓo nyɛti nyɛ njurɔ nyɛ nɛ njambala nje ŋgba nyɛ kɛ kroa, a má nje womiyɛ kɛ mɛtu yitati.»
19 e o entregarão aos gentios para que dele zombem, e o açoitem e crucifiquem, e ao terceiro dia ele ressuscitará.
20 Ndana kɛ́, ɛ nyaŋgwɛ nɛ ɓɔnɔ ɓe Seɓede ɓu̧ ɓo kɛ̀ nɔ kɛ yi Yesus, kusɛ mɛɓɔŋ kɛ mɛnɛti yí diyɛ nyɛ yiŋa yasi.
20 Então se aproximou dele a mãe dos filhos de Zebedeu, com seus filhos, adorando-o, e desejando uma certa coisa.
21 Ɛ Yesus diyɛ nyɛ nde: «Wɛ kwáɗyikwɛ ŋge?» Ɛ nyɛ yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Pɛsɔ nde, ɓɔnɔ ɓembɛ yiɓa ɓaka ɗîy mɛtiɗyɛ kɛ kɛki yɔ komɛ wɛ ta ɓu̧ ɗiyɔ kumande yɔ kɛ́, wɛtɛ pulɔ mbam ɓɔ, wɛtɛ pulɔ gare yɔ.»
21 E ele disse para ela: O que tu queres? Ela disse: Concede que estes meus dois filhos se assentem, um à tua direita e outro à tua esquerda, no teu reino.
22 Ɛ Yesus yeŋsa nde: «Wunɛ yeti kɛ duwɛ yasi te yi wunɛ diyɛ kɛ́ na. ’Wunɛ yakama hɔɓiye ka pelɔ mɛbɔnɛ mɛte yi mi ta hɔɓiye kɛ́?» Ɛ ɓo yeŋsa nde: «Hɛ yakama hɔɓiye.»
22 Mas Jesus respondendo disse: Não sabeis o que pedis. Podeis vós beber o cálice que eu hei de beber, e ser batizados com o batismo com que eu sou batizado? Dizem-lhe eles: Nós podemos.
23 Ɛ nyɛ yeŋsa nyɛ ɓo nde: «Yo gbate nde, wunɛ ta hɔɓiye pelɔ mɛbɔnɛ mɛte yi mi ta hɔɓiye kɛ́. Ma yasi wɛtɛ, kɛ kasi ɗiyɔ mɛtiɗyɛ kɛ mbam ɓɔ ho kɛ gare mbɛ, yeti mi kaɓɛ yo nyɛ ɓomɔ na. Mɛmbɛy mɛte wókunaŋgwɛ nɛ ɓotu ɓete ɓe Saŋmbɛ sima si kombile yo tikɛ ɓo ɓaka.»
23 E diz-lhes ele: Na verdade bebereis o meu cálice e sereis batizados com o batismo com que eu sou batizado, mas o assentar-se à minha direita ou à minha esquerda não me pertence dá-lo, mas o será dado àqueles para quem meu Pai o tem preparado.
24 Kɛ ɓejekɛ te ɓari kamɔ ma wokɔ yasi te yi Jak ɓenɛ Jaŋ lɛpima kɛ́, ɛ temɔ yan kwa suŋgwɛ nɛ ɓo.
24 E, quando os dez ouviram isso, indignaram-se contra os dois irmãos.
25 Ɛ Yesus jeɓa ɓejekɛ hɛnɛ lɛpɔ nde: «Wunɛ duwa̧ nde, ɓekum ɓete ɓe namɛ ɓomɔ kɛto mɛnɛti ɓaka kɛ ɓendɔ to yan ɓendɔ. Ma ɓe nyaŋgwɛ ɓomɔ ɓete ɓe kɛ njoka yan ɓaka kɛ kpalɔ natɛ ɓo nata.
25 Mas Jesus chamando-os, disse: Sabeis que os príncipes dos gentios exercem domínio sobre eles, e os seus grandes exercem autoridade sobre eles.
26 Yasi wɛtɛ kɛ yun, yo tî kelnaŋgwɛ ɗete na. Mɔ te ɛ kwaɗyɛ ɓɛ nyaŋgwɛte kɛ njoka yun kɔ yâkaŋgwɛ kelɔ mɛsay nyɛ wunɛ.
26 Mas não será assim entre vós; mas quem dentre vós deseja ser grande, seja o vosso servidor;
27 Ma yɔkɔ ɛ kwaɗyɛ ɓɛ bosa mumɔ kɛ njoka yun kɔ yâkaŋgwɛ ɓɛ bala ɓɛsɔ.
27 e, quem deseja ser o primeiro, seja o vosso servo.
28 Yo ɗete, *Mɔnɔ mumɔ sendi nɛ ŋguru wenɛ ti ma njáki, nɛ́ ɓomɔ kel mɛsay nyɛ nyɛ na. Yasi wɛtɛ, a nja̧ nda mɔ mɛsay yí nyɛ joŋgwɛ ɗyenɛ yí kolɔ nɛ ɓuɗya ɓomɔ.»
28 Assim como o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
29 Kɛ ŋgimɔ te yi Yesus ɓa̧ kɛ pundɔ ɗuwɛ kɛ Yeriko ɓenɛ ɓejekɛ ɓenɛ kɛ́, nyaŋgwɛ ŋgil ɓomɔ ɓa̧ kɛ ɓeŋgwɛ nyɛ.
29 E, partindo eles de Jericó, uma grande multidão o seguia.
30 Yinɔri ɓaŋa ɓotu ɓete ɓe nɛ ɗiɓina misi ɓaka yiɓa ɓa̧ mɛtiɗyɛ kɛ kɛki nje. Kɛ ɓo ma wokɔ nde, Yesus kɛ kwa̧ kɛ́, ɛ ɓo kembɛ nde: «Nyaŋgwɛ Kumande, Mɔnɔ Davit, gwakɔ ŋgwɛtɛ wusu!»
30 E eis que dois homens cegos, assentados junto do caminho, ouvindo que Jesus passava, clamaram, dizendo: Tem misericórdia de nós, ó Senhor, Filho de Davi!
31 Ɓo ɗikima ɓamɛ ɓo, nɛ́ ɓo ɗiɓi numbu. Ko ɗete, ɓo nja̧ kembɔ kwa̧ to te nde: «Nyaŋgwɛ Kumande, Mɔnɔ Davit, gwakɔ ŋgwɛtɛ wusu!»
31 E a multidão os repreendia, para que se calassem; mas eles gritavam ainda mais, dizendo: Tem misericórdia de nós, ó Senhor, Filho de Davi.
32 Ndana, ɛ Yesus tɛmɛ jeɓa ɓo diyɛ ɓo nde: «Nɛ kwáɗyikwɛ nde, mi kêl ŋge nyɛ wunɛ?»
32 E Jesus, parando, chamou-os, e disse: O que quereis que eu vos faça?
33 Ɛ ɓo yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Nyaŋgwɛ Kumande, kelɔ nde, misi musu ɓɛ̂ŋnaŋgwɛ.»
33 Disseram-lhe eles: Senhor, que os nossos olhos possam ser abertos.
34 Yesus gwa̧ ŋgwɛtɛ yan kpokɛ misi man. Ndana ndana, ɛ ɓo kandɛ ɓɛŋna yasi kwa̧ ɓeŋgwɛ nyɛ.
34 Então Jesus teve compaixão deles, e tocou seus olhos; e imediatamente seus olhos receberam visão, e eles o seguiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.