João 20

Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Kɛ bosa yesɔ te ɛ kandɛ jɔnja sɔndi ma ɗya̧, ɛ Mariya te ŋgɔndu Magdala tɛmɛ ɓemɛŋmɛnɛ nɛ sut kɛ̀ kɛ ɓoŋsɔŋ, yite yasi ndi nɛ mbimbi mbilip. A dolma nde, ɓo ma soŋɛ tari te yi ɓa̧ kɛ numbu ɓoŋsɔŋ kɛ́.
1 No primeiro dia da semana, Maria Madalena foi ao sepulcro de madrugada, sendo ainda escuro, e viu que a pedra estava revolvida.
2 Ɛ nyɛ sɛɗyɛ kɛ̀ kɛ yi Simɔn Piyɛr, kɛ̀ sendi kɛ yi jekɛ te ɛ Yesus ɗikima kwaɗyɛ ɓuɗyate kɔ lɛpɔ nyɛ ɓo nde: «Ɓo ma soŋɛ muŋ Nyaŋgwɛ Kumande kɛ ɓoŋsɔŋ. Wusɛ yeti kɛ duwɛ mbɛy te yi ɓo ka̧ tikɔ nyɛ kɛte kɛ́ na.»
2 Então, correu e foi ter com Simão Pedro e com o outro discípulo, a quem Jesus amava, e disse-lhes: Tiraram do sepulcro o Senhor, e não sabemos onde o puseram.
3 Ɛ Piyɛr tɛmɛ pundɔ ɓenɛ jekɛ te yɔru yí kɛ̀ kɛ ɓoŋsɔŋ.
3 Saiu, pois, Pedro e o outro discípulo e foram ao sepulcro.
4 Ɓo hɛnɛ yiɓa ɓa̧ kɛ sɛɗyɛ, yasi wɛtɛ, jekɛ te yɔru nja̧ sɛɗyɛ kwa̧ Piyɛr, ɛ nyɛ kandɛ kumɔ nɛ kɛ ɓoŋsɔŋ.
4 Ambos corriam juntos, mas o outro discípulo correu mais depressa do que Pedro e chegou primeiro ao sepulcro;
5 Kɛ nyɛ ma ɓutuma kɛ́, ɛ nyɛ ɓɛŋɛ mɛlambɔ kɛ mɛnɛti kɛ mɔy ɓoŋsɔŋ. Yasi wɛtɛ, a tì nyiŋɛ kɛ̀ mate na.
5 e, abaixando-se, viu os lençóis de linho; todavia, não entrou.
6 Simɔn Piyɛr ɓa̧ kɛ ɓeŋgwɛ nyɛ kɔŋ nɛ kɔŋ. Ɛ nyɛ ɗya̧ nyiŋɛ nɛ kɛ ɓoŋsɔŋ, ɛ nyɛ ɓɛŋɛ mɛlambɔ kɛ mɛnɛti,
6 Então, Simão Pedro, seguindo-o, chegou e entrou no sepulcro. Ele também viu os lençóis,
7 ɓɛŋɛ sendi kum kandɔ te yi ɓo ɓɔyma nɛ to nɛ kɛ́. Yasi wɛtɛ, kum kandɔ te yite tì ɓɛ kɛ kiya mbɛy wɛtɛ nɛ mɛndɔmbɔ mɛte yiri na. Yo nja̧ ɓɛ nɛ ɓɔynate kɛ mbɛy te wenɛ dɛlɛ.
7 e o lenço que estivera sobre a cabeça de Jesus, e que não estava com os lençóis, mas deixado num lugar à parte.
8 Ndana kɛ́, ɛ jekɛ te ɛ kandima ɗya̧ kɔ nje nyiŋɛ sendi kɛ ɓoŋsɔŋ. Ɛ nyɛ ɓɛŋɛ tikɔ temɔ kɛ mɛlɛpi mɛ Kumande Yesus.
8 Então, entrou também o outro discípulo, que chegara primeiro ao sepulcro, e viu, e creu.
9 Yo nde, kumɔ kɛ ŋgimɔ te yite ɓejekɛ tì ɓɛ kɛ ɓiye to mɛlɛpi mɛte yi ɓa̧ kɛtinate kɛ mɛkana mɛ Njambiyɛ nde, Yesus yâkaŋgwɛ womiyɛ kɛ njoka ɓemuŋ kɛ́ na.
9 Pois ainda não tinham compreendido a Escritura, que era necessário ressuscitar ele dentre os mortos.
10 Ndana, ɛ ɓejekɛ ɓaka yiɓa nje yɔkwɛ kɛ̀ kɛ mbɛy te yi ɓo ɗikima ɗiyɔ kɛte kɛ́.
10 E voltaram os discípulos outra vez para casa.
11 Yinɔri Mariya ɓa̧ nɛ kɛ kɛki ɓoŋsɔŋ kɛ puyɛ kɛ lelɔ. Ɛ nyɛ kwa̧ ɓutuma ndi nɛ ɗukwe kɛ numbu yi ɓɛŋɛ nɛ mɔy ɓoŋsɔŋ.
11 Maria, entretanto, permanecia junto à entrada do túmulo, chorando. Enquanto chorava, abaixou-se, e olhou para dentro do túmulo,
12 Ɛ nyɛ ɓɛŋɛ ɓejaki Njambiyɛ yiɓa mɛtiɗyɛ nɛ wumna mɛlambɔ kɛ yotu kɛ mbɛy komɛ ɓo niŋgwa muŋ Yesus kɛ́. Wɛtɛ ɓa̧ mɛtiɗyɛ pulɔ to, wɛtɛ pulɔ mɛkol.
12 e viu dois anjos vestidos de branco, sentados onde o corpo de Jesus fora posto, um à cabeceira e outro aos pés.
13 Ɛ ɓo diyɛ nyɛ nde: «Nyari, wɛ lél ŋge?» Ɛ nyɛ yeŋsa nyɛ ɓo nde: «Ɓo soŋma muŋ Nyaŋgwɛ Kumande wombɛ, ma mi yeti kɛ duwɛ mbɛy te yi ɓo ka̧ tikɔ nyɛ kɛte kɛ́ na.»
13 Então, eles lhe perguntaram: Mulher, por que choras? Ela lhes respondeu: Porque levaram o meu Senhor, e não sei onde o puseram.
14 Kɛ nyɛ ma lɛpɔ ɗete kɛ́, ɛ nyɛ nje yeŋsa ɓɛŋɛ pulɔ kɔŋ nɛ. A ɓɛ́ŋa Yesus tɛmnate, yasi wɛtɛ, a tì duwɛ nde, yo nyɛ na.
14 Tendo dito isto, voltou-se para trás e viu Jesus em pé, mas não reconheceu que era Jesus.
15 Ɛ Yesus diyɛ nyɛ nde: «Nyari, wɛ lél ŋge? Wɛ sáŋ nda?» Mariya takima nde, yo mɔ ɓakiɗya ŋgwaŋ, ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Nyaŋgwɛ mbam, ŋgɛ ɓɛ nde, yo wɛ ɓu̧ nyɛ kwa̧ nɔ, teɗya mi mbɛy te yi wɛ tikima nyɛ kɛte kɛ́, nɛ́ mi kɛ̀ ɓu̧ nyɛ.»
15 Perguntou-lhe Jesus: Mulher, por que choras? A quem procuras? Ela, supondo ser ele o jardineiro, respondeu: Senhor, se tu o tiraste, dize-me onde o puseste, e eu o levarei.
16 Ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Mariya!» Ɛ Mariya yeŋsa ɓɛŋɛ pulɔ kɔŋ nɛ lɛpɔ nyɛ nyɛ kɛ numbu Hebere nde: «Rabuni!» Yite nde yekele.
16 Disse-lhe Jesus: Maria! Ela, voltando-se, lhe disse, em hebraico: Raboni (que quer dizer Mestre)!
17 Ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Wɛ tî kpoka mi na, kɛto mi tì pa ɓendɔ kɛ̀ pɛ yi Saŋmbɛ na. Yasi wɛtɛ, kɛn dolɔ ɓenjɔŋ ɓembɛ lɛpɔ nyɛ ɓo nde: Mi kɛ ɓendɔ kɛ̀ pɛ yi Saŋmbɛ te Saŋgwɛ wun sendi, kɛ̀ pɛ yi Njambiyɛ wombɛ te Njambiyɛ wun sendi.»
17 Recomendou-lhe Jesus: Não me detenhas; porque ainda não subi para meu Pai, mas vai ter com os meus irmãos e dize-lhes: Subo para meu Pai e vosso Pai, para meu Deus e vosso Deus.
18 Ɛ Mariya te ŋgɔndu Magdala kwa̧ kɛ̀ lɛpɔ nyɛ ɓejekɛ nde: «Mi ɓɛŋma Nyaŋgwɛ Kumande.» Ɛ nyɛ lɛpɛ mɛyasi mɛte yi Kumande Yesus lɛpima kɛ́ nyɛ ɓo.
18 Então, saiu Maria Madalena anunciando aos discípulos: Vi o Senhor! E contava que ele lhe dissera estas coisas.
19 Kɛ kiya yesɔ te ɓekoko, kɛ bosa yesɔ te ɛ kandɛ jɔnja sɔndi ɓejekɛ ɓa̧ kɛ mbɛy wɛtɛ kɛ tu̧. Ɓo ndaɗya mɛnumɛy, kɛto ɓo ɓa̧ kɛ kambɔ ɓekum Ɓeyudɛn. Ɓo sém semɔ nde, Yesus ɗyaŋma tɛmɛ kɛ njoka yan lɛpɔ nyɛ ɓo nde: «Wunɛ ɗîy nɛ tɛ!»
19 Ao cair da tarde daquele dia, o primeiro da semana, trancadas as portas da casa onde estavam os discípulos com medo dos judeus, veio Jesus, pôs-se no meio e disse-lhes: Paz seja convosco!
20 Kɛ nyɛ ma si lɛpɔ ɗete kɛ́, ɛ nyɛ teɗye ɓo mɛɓɔ mɛnɛ nɛ̀ mbanjɔ nɛ. Ɛ ɓejekɛ sosa ɓuɗyate kɛ ŋgimɔ te yi ɓo ɓɛŋma Kumande Yesus kɛ́.
20 E, dizendo isto, lhes mostrou as mãos e o lado. Alegraram-se, portanto, os discípulos ao verem o Senhor.
21 Ɛ nyɛ ɓasiɗye lɛpɔ nyɛ ɓo nde: «Wunɛ ɗîy nɛ tɛ! Mi kɛ tomɔ sendi wunɛ nda yi Da tomma nɛ mi kɛ́.»
21 Disse-lhes, pois, Jesus outra vez: Paz seja convosco! Assim como o Pai me enviou, eu também vos envio.
22 Kɛ nyɛ ma si lɛpɔ ɗete kɛ́, ɛ nyɛ wumbiɗye ɓo lɛpɔ nde: «Kimɔ Sisiŋ kɛ̂n kɛ yotu yun.
22 E, havendo dito isto, soprou sobre eles e disse-lhes: Recebei o Espírito Santo.
23 Mumɔ hɛnɛ te yi wunɛ ta tikɔ mɛɓeyɔ mɛnɛ nɛ ŋgwɛtɛ, yo kɛ ɗuwɛ kɛ to nɛ. Ma yɔkɔ yi wunɛ tí tikɔ mɛɓeyɔ mɛnɛ nɛ ŋgwɛtɛ na, yo ta ɓɔnɛ ndi kɛ to nɛ.»
23 Se de alguns perdoardes os pecados, são-lhes perdoados; se lhos retiverdes, são retidos.
24 Yinɔri kɛ ŋgimɔ te yi Yesus nja̧ punjɛ nɛ yotu nyɛ ɓejekɛ ɓenɛ kɛ́, wɛtɛ jekɛ wenɛ ɛ ɓa̧ kɛ njoka ɓejekɛ ɓenɛ kamɔ jɔ yiɓa kɔ tì ɓɛ ɓenɛ ɓɛsɔ na. Yo ɓa̧ Tomasi te yi ɓo jeɓa sendi nde Ɓeadan kɔ.
24 Ora, Tomé, um dos doze, chamado Dídimo, não estava com eles quando veio Jesus.
25 Ɛ ɓejekɛ te ɓari nje lɛpɔ nyɛ nyɛ nde: «Wusɛ ɓɛŋma Nyaŋgwɛ Kumande.» Yasi wɛtɛ, ɛ nyɛ lɛpɛ nyɛ ɓo nde: «Ŋgɛ mi tì pa ɓɛŋɛ mbɛy mɛpɔndi kɛ mɛɓɔ mɛnɛ, nyɛ nyɛy ɓɔ mbɛ kɛ mbɛy mɛpɔndi, nyɛ sendi ɓɔ mbɛ kɛ mbanjɔ nɛ na, ko mi tí jayɛ nde, a womiya na.»
25 Disseram-lhe, então, os outros discípulos: Vimos o Senhor. Mas ele respondeu: Se eu não vir nas suas mãos o sinal dos cravos, e ali não puser o dedo, e não puser a mão no seu lado, de modo algum acreditarei.
26 Ya mɛtu yitan jɔ yitati kɛ kɔŋte, ɛ ɓejekɛ kala wesiɗya kɛ mbɛy wɛtɛ kɛ mɔy tu̧. Tomasi ɓa̧ ɓenɛ ɓo, mɛnumɛy ɓa̧ sendi ndaɗyate. Ɓo sém semɔ, Yesus ɗyaŋma tɛmɛ kɛ njoka yan lɛpɔ nde: «Wunɛ ɗîy nɛ tɛ!»
26 Passados oito dias, estavam outra vez ali reunidos os seus discípulos, e Tomé, com eles. Estando as portas trancadas, veio Jesus, pôs-se no meio e disse-lhes: Paz seja convosco!
27 Kɛ kɔŋte, ɛ nyɛ ɗiyɛ lɛpɔ nyɛ Tomasi nde: «Sambila nyɛy ɓɔ yɔ waka, nɔ̀ ɓɛ̂ŋa mɛɓɔ mɛmbɛ. Sambila sendi ɓɔ yɔ ɓoɓile nɛ mbanjɔ mbɛ. Ma wɛ tî kɛn mbɔmbu yí sɛŋɛ na, yasi wɛtɛ, jaya.»
27 E logo disse a Tomé: Põe aqui o dedo e vê as minhas mãos; chega também a mão e põe-na no meu lado; não sejas incrédulo, mas crente.
28 Ɛ Tomasi yeŋsa nyɛ nyɛ nde: «Wɛ Kumande wombɛ, wɛ Njambiyɛ wombɛ!»
28 Respondeu-lhe Tomé: Senhor meu e Deus meu!
29 Ɛ Yesus lɛpɛ nyɛ nyɛ nde: «Wɛ tíki temɔ ndana, kɛto wɛ ɓɛŋma mi. Mɛsosa nɛ ɓotu ɓete ɓe tikɛ temɔ kinɛ pa ɓɛŋɛ ɓaka.»
29 Disse-lhe Jesus: Porque me viste, creste? Bem-aventurados os que não viram e creram.
30 Yesus kelma sendi yiŋa ɓuɗya mɛyekambiyɛ kɛ misi mɛ ɓejekɛ ɓenɛ, ndi nde, ɓo tì kɛtɛ yo hɛnɛ kɛ mɛkana maka na.
30 Na verdade, fez Jesus diante dos discípulos muitos outros sinais que não estão escritos neste livro.
31 Yo nde, ɓo kɛ́ti mɛyasi mɛte yikɛ, nɛ́ wunɛ tiki temɔ nde, Yesus, nyɛ *Krist, Mɔnɔ Njambiyɛ. Yaka nɔ, ŋgɛ wunɛ tikɛ temɔ ɗete, wunɛ ta ɓɛ nɛ joŋgwɛ kɛto ɗinɔ ɗyenɛ.
31 Estes, porém, foram registrados para que creiais que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo, tenhais vida em seu nome.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.