Hebreus 11
Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs VC
1 Tikina temɔ kɛ yi Njambiyɛ, yo komɛ mumɔ ɓɛ nɛ ɓiɓina temɔ nde, mɛyasi mɛte yi nyɛ tikɛ temɔ kɛte kɛ́ ta kelna gbate. Yo sendi komɛ mumɔ jayɛ gbate nde, mɛyasi mɛte yi nyɛ yeti kɛ ɓɛŋɛ nɛ misi kɛ́ kɛte gbate.
1 A fé é o fundamento da esperança, é uma certeza a respeito do que não se vê.
2 Yo tikina temɔ te yi ɓaŋa ɓotu ɓete ɓe joŋnama mbɔmbu ɓa̧ nɔ kɛ́ kelɛ nde, Njambiyɛ jâya ɓo.
2 Foi ela que fez a glória dos nossos, antepassados.
3 Yo nɛ nje tikina temɔ yi wusɛ kombile duwɛ nde, Njambiyɛ kusuma mbokɔ nɛ lɛpi te yi punduma kɛ numbu nɛ kɛ́. Yite nde, mɛyasi mɛte yi wusɛ ɓɛŋɛ muka kɛ́ ti wúla kɛ mɛyasi mɛte yi wusɛ ɓɛŋɛ kɛ́ na.
3 Pela fé reconhecemos que o mundo foi formado pela palavra de Deus e que as coisas visíveis se originaram do invisível.
4 Yo tikina temɔ te yi Abɛl ɓa̧ nɔ kɛ́ kelɛ nde, a nyɛ̂ki Njambiyɛ kpasa sadaka laŋsa yi *Kayin. Yo yite kelɛ nde, Njambiyɛ nɛ ŋguru wenɛ pɛ̂si nde, Abɛl mɛ nɛ ŋgbeŋ kɛ mbɔmbu wenɛ, jayɛ nɛ sadaka nɛ. Abɛl ma kíki gwe, ko ɗete, tikina temɔ te yi nyɛ tikima kɛ yi Njambiyɛ kɛ́ kɛ kelɔ nde, a lɛ̂pinaŋgwɛ nyɛ wusɛ kumɔ ndi muka.
4 Pela fé Abel ofereceu a Deus um sacrifício bem superior ao de Caim, e mereceu ser chamado justo, porque Deus aceitou as suas ofertas. Graças a ela é que, apesar de sua morte, ele ainda fala.
5 Yo tikina temɔ te yi Enɔk ɓa̧ nɔ kɛ́ kelɛ nde, Njambiyɛ ɓôŋ nyɛ nɛ joŋ kɛnjɛ ɗyoɓɔ, ma nyɛ nje saŋgwa nɛ sɔŋ. Ɓomɔ saŋma nyɛ kinɛ dolɔ na, kɛto Njambiyɛ ɓoŋma nyɛ. Mɛkana mɛ Njambiyɛ kɛ lɛpɔ nde, piŋɔ te yi Njambiyɛ tì pa ɓu̧ nyɛ nɛ joŋ kɛnjɛ ɗyoɓɔ, Njambiyɛ ɓa̧ nɛ mɛsosa nɛ nyɛ.
5 Pela fé Henoc foi arrebatado, sem ter conhecido a morte: e não foi achado, porquanto Deus o arrebatou; mas a Escritura diz que, antes de ser arrebatado, ele tinha agradado a Deus {Gn 5,24}.
6 Ma ŋgɛ mumɔ ti tikɛ temɔ kɛ yi Njambiyɛ na, ko Njambiyɛ tí ɓɛ nɛ mɛsosa nɛ nyɛ na. Yo nde, mɔ te ɛ kɛ̀ kɛ yi Njambiyɛ kɔ jâya nde, Njambiyɛ kɛte gbate, a jâya sendi nde, Njambiyɛ nyɛ̂ki kimɔ mɛyasi nyɛ ɓotu ɓete ɓe gɔsɛ nyɛ ɓaka.
6 Ora, sem fé é impossível agradar a Deus, pois para se achegar a ele é necessário que se creia primeiro que ele existe e que recompensa os que o procuram.
7 Yo tikina temɔ te yi Nɔy ɓa̧ nɔ kɛ yi Njambiyɛ kɛ́ kelɛ nde, a sâki nyaŋgwɛ kuka yí joŋgwɛ nɛ ɓotu ɓe tu̧ ɗyenɛ. Njambiyɛ kombila lɛpɔ mɛyasi mɛte yi ta kwaŋna kɛ́ nyɛ nyɛ piŋɔ te yi nyɛ tì pa ɓɛŋɛ yo ɓɛŋa nɛ misi mɛnɛ na. A jɛsima Njambiyɛ wokɔ mɛn nɛ, sa nyaŋgwɛ kuka. Yasi te yi nyɛ kelma kɛ́ téɗya nde, mɛkele mɛ ɓotu ɓete ɓari ɓa̧ ɓeyate. Tikina temɔ te yi Nɔy tikima ɗete kɛ yi Njambiyɛ kɛ́ kelma nde, Njambiyɛ ɓɛ̂ŋa nyɛ nde ŋgbeŋ mumɔ.
7 Pela fé na palavra de Deus, Noé foi avisado a respeito de acontecimentos imprevisíveis; cheio de santo temor, construiu a arca para salvar a sua família. Pela fé ele condenou o mundo e se tornou o herdeiro da justificação mediante a fé.
8 Yo kɛto Abaraham tikima temɔ kɛ yi Njambiyɛ, yori yi nyɛ wokuma jeɓan nɛ, tɛmɛ kwa̧ kɛ̀ kɛ mɛnɛti mɛte yi Njambiyɛ kpoma nde, a ta nyɛ nyɛ kɛ́. A tɛmma kwa̧ kinɛ duwɛ mbɛy te yi nyɛ kɛ̀ kɛte kɛ́ na.
8 Foi pela fé que Abraão, obedecendo ao apelo divino, partiu para uma terra que devia receber em herança. E partiu não sabendo para onde ia.
9 Yo tikina temɔ te yi nyɛ ɓa̧ nɔ kɛ́ kelɛ nde, a kɛ̂n kɛ̀ ɗiyɔ kɛ mɛnɛti mɛte yi Njambiyɛ kpoma nyɛ nyɛ kɛ́, ko nde, a ɓa̧ jɛŋgwɛ. A ɗikima joŋna kɛ mɛtu̧ mɛte yi ɓo kelɛ nɛ to mɛlambɔ kɛ́. Isak ɓenɛ Yakɔp joŋnama kɛ kiya kwalɔ mɛtu̧ mɛte sendi. Njambiyɛ kpoma mɛnɛti mɛte nyɛ ɓo sendi.
9 Foi pela fé que ele habitou na terra prometida, como em terra estrangeira, habitando aí em tendas com Isaac e Jacó, co-herdeiros da mesma promessa.
10 Abaraham joŋnama kɛ mɛtu̧ mɛlambɔ mɛte yite yí laɗye nde, a nyîŋa kɛ ɗya te yi mɛkol mɛtu̧ ɓɛ jelnate kɛ́. Yo Njambiyɛ gba ɗyanɔ te yi sumɔ yo. Yo sendi nyɛ nɛ ŋguru wenɛ sumɛ sendi yo.
10 Porque tinha a esperança fixa na cidade assentada sobre os fundamentos {eternos}, cujo arquiteto e construtor é Deus.
11 Yo kɛto Sara tikima temɔ kɛ yi Njambiyɛ, ɛ Njambiyɛ nyɛ nyɛ ɗeti te yi ja yí kusɔ nɛ kandɔ, ko ɓɛkɔ nde, a sima jombɛ. Yo kelnama ɗete, kɛto a ɓa̧ nɛ ɓiɓina temɔ nde, Njambiyɛ te ɛ kpoma mɛyasi mɛte kɔ ta tonjɛ yo.
11 Foi pela fé que a própria Sara cobrou o vigor de conceber, apesar de sua idade avançada, porque acreditou na fidelidade daquele que lhe havia prometido.
12 Ɗete, nyaŋgwɛ kandɔ nja̧ jaɗyɛ wulɛ ndi kɛ njombu mbam wɛtɛ ɛ mɛ ɗiyɔ laɗye ndi nɛ sɔŋ kɔ. Ɓuyɔ ɓotu ɓe kandɔ te nda ɓesisɔ̧ ɓete ɓe ɗiyɛ kɛ ɗyoɓɔ ɓaka, ɓuyɔ yan nda mɛsɛy mɛ maŋ, ɓo ti yaka tɔlɔ ɓuyɔ yan na.
12 Assim, de um só homem quase morto nasceu uma posteridade tão numerosa como as estrelas do céu e inumerável como os grãos de areia da praia do mar.
13 Ɓotu ɓaka hɛnɛ tikima temɔ kɛ yi Njambiyɛ gwe nɔ. Kɛ mɛyasi hɛnɛ te yi Njambiyɛ kpoma nyɛ ɓo kɛ́, ɓo sambila misi ɓɛŋɛ ndi yo ɓɛŋa nɛ naŋ, pɛpiɗye ɓɔ kɛnjɛ, yasi wɛtɛ, ɓo tì nje ɓɛ nɛ mɛyasi mɛte na. Ɓo jayma lɛpɔ nde, ɓo ɓejɛŋgwɛ, ɓo ɓeakwaŋkwaŋgɔ kɛ mɛnɛti maka.
13 Foi na fé que todos {nossos pais} morreram. Embora sem atingir o que lhes tinha sido prometido, viram-no e o saudaram de longe, confessando que eram só estrangeiros e peregrinos sobre a terra {Gn 23,4}.
14 Ɓotu ɓete ɓe lɛpɛ ɗete ɓaka kɛ kombile teɗye nde, ɓo kɛ nyɛ sosu yí kumɔ kɛ ɗya te yan.
14 Dizendo isto, declaravam que buscavam uma pátria.
15 Ma ɓo má gwaki wombolo ɗya te yi ɓo wulma kɛte kɛ́, ma ɓo yɔkwa̧ nɛ kɔkɔ kɛ̀ mate.
15 E se se referissem àquela donde saíram, ocasião teriam de tornar a ela...
16 Yo nde, ɗya te yi ɓo nya sosu yí kumɔ ndana kɛte kɔ láŋ ɓɛ kimɔte nɛ bosa te yɔru. Yɔkɔ yi ɓo lɛpɛ nɔ kɔ pɛlɛ ɗyoɓɔ. Ɗete, Njambiyɛ yeti kɛ gwe njɔn nde, ɓo jéɓaŋgwɛ nyɛ nde Njambiyɛ wan na, kɛto a sima kombile ɗya tikɛ ɓo.
16 Mas não. Eles aspiravam a uma pátria melhor, isto é, à celestial. Por isso, Deus não se dedigna de ser chamado o seu Deus; de fato, ele lhes preparou uma cidade.
17 Yo tikina temɔ te yi Abaraham ɓa̧ nɔ kɛ́ kelɛ nde, a ɓôŋ mɔnɔ wenɛ Isak nyɛ nɛ sadaka nyɛ Njambiyɛ kɛ ŋgimɔ te yi Njambiyɛ lɛpima nde, a kêl ɗete kɛ́. Njambiyɛ lɛ́pi ɗete yí ɓoɓɛ nɛ nyɛ. Yo kikɔ mɔnɔ wenɛ yi nyɛ nya Njambiyɛ nɛ sadaka ru. A kelma ɗete, ko ɓɛkɔ nde, Njambiyɛ kpoma yiŋa yasi nyɛ nyɛ
17 Foi pela sua fé que Abraão, submetido à prova, ofereceu Isaac, seu único filho,
18 lɛpɔ nde: ‹Ŋgbak ŋgbak ɓenday ɓɔ, yo ɓaka ɓe ta wulɛ kɛ mɛkiyɔ mɛ Isak.›
18 depois de ter recebido a promessa e ouvido as palavras: Uma posteridade com o teu nome te será dada em Isaac {Gn 21,12}.
19 Abaraham ɗikima lɛpɔ kɛ mɔy temɔ nɛ nde, Njambiyɛ nɛ ɗeti ko yí womiyɛ mumɔ soŋɛ kɛ njoka ɓemuŋ. Yori yi Njambiyɛ yɔkiɗya nɛ mɔnɔ wenɛ nyɛ nyɛ kɛ́. Yo kɛ teɗye wusɛ yiŋa yasi te yi ta kwaŋna kɛ́.
19 Estava ciente de que Deus é poderoso até para ressuscitar alguém dentre os mortos. Assim, ele conseguiu que seu filho lhe fosse devolvido. E isso é um ensinamento para nós!
20 Yo tikina temɔ te yi Isak ɓa̧ nɔ kɛ́ kelɛ nde, a nyɛ̂ki Yakɔp ɓenɛ Eso mɛkombila kɛ mɛyasi mɛte yi ta kwaŋna kɛ joŋgwɛ ɗyan kɛ mɛtu mɛte yi nje mbɔmbu kɛ́.
20 Foi inspirado pela fé que Isaac deu a Jacó e a Esaú uma bênção em vista de acontecimentos futuros.
21 Yo tikina temɔ te yi Yakɔp ɓa̧ nɔ kɛ́ kelɛ nde, kɛ ŋgimɔ te yi nyɛ ta ɓɛ kɛ gwe kɛ́, a nyɛ̂ki ɓɔnɔ ɓe Yosɛp hɛnɛ mɛkombila, kwa̧ jɛkima toŋgolo nɛ kanɔ Njambiyɛ.
21 Foi pela fé que Jacó, estando para morrer, abençoou cada um dos filhos de José e venerou a extremidade do seu bastão.
22 Yo tikina temɔ te yi Yosɛp ɓa̧ nɔ kɛ́ kelɛ nde, kɛ joŋgwɛ ɗyenɛ ma si wuta nɛ siynate, a lɛ̂pi nyɛ Ɓɔnɔ ɓe kandɔ Isarayɛl nde, ɓo ta ɗuwɛ kɛ Ejipt, lɛpɔ sendi yasi te yi ɓo yâkaŋgwɛ kelɔ nɛ mɛyesɔ mɛnɛ komɛ ɓo ta kwa̧ kɛ́.
22 Foi pela fé que José, quando estava para morrer, fez menção da partida dos filhos de Israel e dispôs a respeito dos seus despojos.
23 Yo tikina temɔ te yi saŋgwɛ nɛ Mɔyisi ɓenɛ nyaŋgwɛ ɓa̧ nɔ kɛ́ kelɛ nde, kɛ ɓo ma ja nyɛ, ɓo sɔ̂ɗyukwɛ nyɛ kɛ tu̧ kɛ mɛŋgwɛndɛ yitati kinɛ kambɔ mboŋga te yi kumande nya kɛ́ na. Ɓo kelma ɗete, kɛto mɔnɔsikɛ ɓa̧ nɛ nyɔŋɔ.
23 Foi pela fé que os pais de Moisés, vendo nele uma criança encantadora, o esconderam durante três meses e não temeram o edito real.
24 Yo tikina temɔ te yi Mɔyisi ɓa̧ nɔ kɛ́ kelɛ nde, komɛ nyɛ ma si ɗɔkɔ ɓɛ mumɔ kɛ́, a sɛ̂ŋa nde, ɓomɔ tî jeɓaŋgwɛ nyɛ nde mɔnɔ te ɛ ŋgɔndu Farawɔŋ na.
24 Foi pela fé que Moisés, uma vez crescido, renunciou a ser tido como filho da filha do faraó,
25 A laŋma ɓɛŋɛ kimɔte nde, a sâŋgwaŋgwɛ nɛ mɛbɔnɛ ɓenɛ ɓotu ɓe Njambiyɛ, laŋsa nde, a kɛ̂n mbɔmbu joŋna kɛ nyɛm nyɛm joŋgwɛ, kelɔ ɓeya yasi kɛ mɔnɔ mɛtu mɛte yi mumɔ kwaŋɗye kɛ mɛnɛti maka kɛ́.
25 preferindo participar da sorte infeliz do povo de Deus, a fruir dos prazeres culpáveis e passageiros.
26 A ɓɛŋma nde, ŋgɛ nyɛ saŋgwa nɛ wuŋgwa kɛto *Krist, yite gba mbɛri yasi ɓuɗyate laŋsa kpasa mɛkusuku mɛte yi ɗiyɛ kɛ Ejipt kɛ́, kɛto a sambila misi kɛnjɛ lɔndunate yí ɓɛŋɛ nɛ sol te yi Njambiyɛ ta nyɛ nyɛ kɛ́.
26 Com os olhos fixos na recompensa, considerava os ultrajes por amor de Cristo como um bem mais precioso que todos os tesouros dos egípcios.
27 Yo tikina temɔ te yi nyɛ ɓa̧ nɔ kɛ́ kelɛ nde, a tɛ̂ma ɗuwɛ kɛ Ejipt, yeti kɛto a gwa̧ wɔ̧ nyaŋgwɛ ŋgambi kumande na. A pɛsima ɗete, ɓiye nɛ ɓɔ ɗekɛ nda a ɓa̧ kɛ ɓɛŋɛ Njambiyɛ te yi ɓomɔ ti ɓɛ́ŋa kɔ.
27 Foi pela fé que deixou o Egito, não temendo a cólera do rei, com tanta segurança como estivesse vendo o invisível.
28 Yo sendi tikina temɔ te yi nyɛ ɓa̧ nɔ ɗete kɛ́ kelɛ nde, a lɛ̂pi nyɛ ɓotu ɓe Isarayɛl nde, ɓo wôku ɓɔnɔ ɓesam yí kelɔ nɛ wɛtɛ jesɔ nde *Paska. Yo tikina temɔ te yi nyɛ ɓa̧ nɔ kɛ́ kelɛ nde, a lɛ̂pi nyɛ ɓo nde, ɓo ɓôŋ mɛkiyɔ mɛ ɓɔnɔ ɓesam ɓete nyanje kɛ mɛnumɛy man, kambɔ jaki Njambiyɛ te ɛ ta nje wo ɓetomba mɔy kɛ mɛnɛti mɛ Ejipt ɓaka mɛ nje wo sendi ɓotu ɓe Isarayɛl.
28 Foi pela fé que mandou celebrar a Páscoa e aspergir {os portais} com sangue, para que o anjo exterminador dos primogênitos poupasse os dos filhos de Israel.
29 Yo tikina temɔ te yi ɓotu ɓe Isarayɛl ɓa̧ nɔ kɛ yi Njambiyɛ kɛ́ kelɛ nde, ɓo sâɓikwɛ Tena maŋ nɛ mɛkol nda yi mumɔ kɛndɛ nɔ kɛ kutu kutu mɛnɛti kɛ́. Ma kɛ ɓotu ɓe Ejipt ma ɓoɓɛ kwa̧ sendi ɗete kɛ́, ɛ ɗuku si mɛmiyɛ ɓo.
29 Foi pela fé que os fez atravessar o mar Vermelho, como por terreno seco, ao passo que os egípcios que se atreveram a persegui-los foram afogados.
30 Yo tikina temɔ te yi ɓotu ɓe Isarayɛl ɓa̧ nɔ kɛ́ kelɛ nde, nyaŋgwɛ ndoko te yi linja Yeriko kɛ́ gbûŋgulaŋgwɛ. Ɓo ɗikima kɛndɔ linje yo kɛ mɛyesɔ yitan jɔ yiɓa.
30 Foi pela fé que desabaram as muralhas de Jericó, depois de rodeadas por sete dias.
31 Yo tikina temɔ te yi Rahab te nya mɛwanja ɓa̧ nɔ kɛ́ kelɛ nde, ɓo tî woku nyɛ kɛ yi ɓo woma nɛ ɓotu ɓete ɓe tì tikɛ temɔ kɛ yi Njambiyɛ ɓaka na. A tì sɔmbɛ sɔŋ na, kɛto a ɓoŋma ɓotu ɓete ɓe pɔtama nje ɓɛŋɛ tɛri ɗya ɓaka nɛ tɛ.
31 Foi pela fé que Raab, a meretriz, não pereceu com aqueles que resistiram, por ter dado asilo aos espias.
32 Mi ta kɛ̀ mbɔmbu lɛpɔ nɛ ŋge? Ŋgɛ mi lɛpɛ ndana nde, mi ta pa sambile misi kɛnjɛ njimɛ yí lɛpɔ kasi Jedeyɔŋ nɛ̀ Barak nɛ̀ Samsɔn nɛ̀ Jɛfte nɛ̀ Davit nɛ̀ Samiyɛl nje ɓu̧ ɓotu ɓe punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ, yite ŋgimɔ ta siyɔ.
32 Que mais direi? Faltar-me-á o tempo, se falar de Gedeão, Barac, Sansão, Jefté, Davi, Samuel e dos profetas.
33 Tikina temɔ te yi ɓotu ɓete ɓa̧ nɔ kɛ yi Njambiyɛ kɛ́ kelma nde, ɓo lôŋ ɗyambi nɛ yiŋa mɛkandɔ laŋsa ɓo. Yo kelma nde, ɓo nâm ɓomɔ, kelɔ mɛyasi nɛ ŋgbeŋ, kelɔ sendi nde, ɓo ɓɛ̂ki nɛ mɛyasi mɛte yi Njambiyɛ kpoma nyɛ ɓo kɛ́. Tikina temɔ te yi ɓo ɓa̧ nɔ kɛ́ kelma sendi nde, ɓo ɗîɓi numbu ɓedila.
33 Graças à sua fé conquistaram reinos, praticaram a justiça, viram se realizar as promessas. Taparam bocas de leões,
34 Yo kelma nde, ɓo gwêsikwɛ joŋjoŋ nyan ɗitɛ, diyɔ kɛ numbu mɛkafa. Yo yo kelɛ nde, kɛ mbɛy te yi ɓo ɓa̧ tɛkinate ɓo kpâl nje ɓɛ nɛ ɗeti, ɓo ɓɛ̂ki ɓeŋgaŋ ɗyambi kɛ misi mɛ ɗyambi potɔ njɔŋ mɛɗyambi mɛte yi ɓetombɔ ɓe ɗikima nje lu̧ ɗyambi nɛ ɓo ɓaka.
34 extinguiram a violência do fogo, escaparam ao fio de espada, triunfaram de enfermidades, foram corajosos na guerra e puseram em debandada exércitos estrangeiros.
35 Tikina temɔ te yi ɓaŋa ɓomari ɓa̧ nɔ kɛ́ kelma nde, Njambiyɛ wômkwɛ ɓomɔ ɓan ɓe si gwe ɓaka nyɛ ɓo. Ma ŋgɛ ɓɛ ɓaŋa ɓotu ɓete ɓe ɗikima tikɔ temɔ kɛ yi Njambiyɛ ɓaka, ɓo téɗya ɓo ɓeya ɗetina mɛbɔnɛ. Ma nɛ nde, ɓo sɛ̂ŋa tikina temɔ te yi ɓo tikima kɛ yi Njambiyɛ kɛ́, nɛ́ ɓo soŋ ɓɔ nɛ ɓo, ɓo kpalma jayɛ sɔŋ, nɛ́ Njambiyɛ womiyɛ ɓo wɛtɛ yesɔ, nɛ́ ɓo ɓɛ nɛ kpasa joŋgwɛ laŋsa yikɛ.
35 Devolveram vivos às suas mães os filhos mortos. Alguns foram torturados, por recusarem ser libertados, movidos pela esperança de uma ressurreição mais gloriosa.
36 Kɛ yi ɓaŋa, ɓo saŋgwama nɛ nyɛ̀ti, njurɔ ɓo nɛ njambala. Ɓo ka̧ mbɔmbu wotɔ ɓo nɛ mɛkɔl mɛ sumba nyɛ ɓo kɛ jɔɓɔ.
36 Outros sofreram escárnio e açoites, cadeias e prisões.
37 Ɓo loŋma ɓaŋa nɛ mɛtari wo, kilɛ ɓaŋa nɛ njiki. Ɓo woma ɓaŋa nɛ kafa. Ɓo ɓa̧ nda ɓe yambala ŋgoto kinɛ mbɛy ɗiyɔ na. Ɓo ɗikima lɛŋɛ kotu ɓesam nɛ̀ kotu ɓegbataɓɔ, ko ɓo tì ɓɛ nɛ gbɛla mɔnɔ mbulma yaŋa na. Ɓo teɗya ɓo mɛbɔnɛ ɓuɗyate kelɔ ɓeya yasi nɛ ɓo.
37 Foram apedrejados, massacrados, serrados ao meio, mortos a fio de espada. Andaram errantes, vestidos de pele de ovelha e de cabra, necessitados de tudo, perseguidos e maltratados,
38 Ɓo ɗikima joŋna yan kɛ mɛkoŋgor, kɛ to mɛkeki, kɛ mɛŋguku mɛtari nɛ̀ kɛ mɛnjɛmbi kɛ mɔy mɛnɛti. Joŋgwɛ ɗyan ɓa̧ nɛ ŋgbeŋ, ɗete ɓotu ɓe mɛnɛti maka tì yaka joŋna ɓenɛ ɓo na.
38 homens de que o mundo não era digno! Refugiaram-se nas solidões das montanhas, nas cavernas e em antros subterrâneos.
39 Ma ɓotu ɓaka hɛnɛ ɓe Njambiyɛ jayma ɓo kɛto tikina temɔ te yi ɓo tikima kɛ yenɛ kɛ́ tì ɓiye ho ɓɛŋɛ yasi te yi Njambiyɛ kpoma nyɛ ɓo kɛ́ kɛ ŋgimɔ te yite na.
39 E, no entanto, todos estes mártires da fé não conheceram a realização das promessas!
40 Yo nde, Njambiyɛ sima kombile yiŋa kimɔ yasi te yi nyɛ ta nyɛ wusɛ kɛ́, laŋsa yiri yi ɓo ɗikima takɛ kɛ́. Ma Njambiyɛ tì kwaɗyɛ nde, ɓo kânda ɓɛ nɛ kimɔ yasi te li̧ wusɛ na.
40 Porque Deus, que tinha para nós uma sorte melhor, não quis que eles chegassem sem nós à perfeição {da felicidade}.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.