Hebreus 11

Mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ Jɔnja Mbon (KKJ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Tikina temɔ kɛ yi Njambiyɛ, yo komɛ mumɔ ɓɛ nɛ ɓiɓina temɔ nde, mɛyasi mɛte yi nyɛ tikɛ temɔ kɛte kɛ́ ta kelna gbate. Yo sendi komɛ mumɔ jayɛ gbate nde, mɛyasi mɛte yi nyɛ yeti kɛ ɓɛŋɛ nɛ misi kɛ́ kɛte gbate.
1 A fé é a certeza de que vamos receber as coisas que esperamos e a prova de que existem coisas que não podemos ver.
2 Yo tikina temɔ te yi ɓaŋa ɓotu ɓete ɓe joŋnama mbɔmbu ɓa̧ nɔ kɛ́ kelɛ nde, Njambiyɛ jâya ɓo.
2 Foi pela fé que as pessoas do passado conseguiram a aprovação de Deus.
3 Yo nɛ nje tikina temɔ yi wusɛ kombile duwɛ nde, Njambiyɛ kusuma mbokɔ nɛ lɛpi te yi punduma kɛ numbu nɛ kɛ́. Yite nde, mɛyasi mɛte yi wusɛ ɓɛŋɛ muka kɛ́ ti wúla kɛ mɛyasi mɛte yi wusɛ ɓɛŋɛ kɛ́ na.
3 É pela fé que entendemos que o Universo foi criado pela palavra de Deus e que aquilo que pode ser visto foi feito daquilo que não se vê.
4 Yo tikina temɔ te yi Abɛl ɓa̧ nɔ kɛ́ kelɛ nde, a nyɛ̂ki Njambiyɛ kpasa sadaka laŋsa yi *Kayin. Yo yite kelɛ nde, Njambiyɛ nɛ ŋguru wenɛ pɛ̂si nde, Abɛl mɛ nɛ ŋgbeŋ kɛ mbɔmbu wenɛ, jayɛ nɛ sadaka nɛ. Abɛl ma kíki gwe, ko ɗete, tikina temɔ te yi nyɛ tikima kɛ yi Njambiyɛ kɛ́ kɛ kelɔ nde, a lɛ̂pinaŋgwɛ nyɛ wusɛ kumɔ ndi muka.
4 Foi pela fé que Abel ofereceu a Deus um sacrifício melhor do que o de Caim. Pela fé ele conseguiu a aprovação de Deus como homem correto, tendo o próprio Deus aprovado as suas ofertas. Por meio da sua fé, Abel, mesmo depois de morto, ainda fala.
5 Yo tikina temɔ te yi Enɔk ɓa̧ nɔ kɛ́ kelɛ nde, Njambiyɛ ɓôŋ nyɛ nɛ joŋ kɛnjɛ ɗyoɓɔ, ma nyɛ nje saŋgwa nɛ sɔŋ. Ɓomɔ saŋma nyɛ kinɛ dolɔ na, kɛto Njambiyɛ ɓoŋma nyɛ. Mɛkana mɛ Njambiyɛ kɛ lɛpɔ nde, piŋɔ te yi Njambiyɛ tì pa ɓu̧ nyɛ nɛ joŋ kɛnjɛ ɗyoɓɔ, Njambiyɛ ɓa̧ nɛ mɛsosa nɛ nyɛ.
5 Foi pela fé que Enoque escapou da morte. Ele foi levado para Deus, e ninguém o encontrou porque Deus mesmo o havia levado. As Escrituras Sagradas dizem que antes disso ele já havia agradado a Deus.
6 Ma ŋgɛ mumɔ ti tikɛ temɔ kɛ yi Njambiyɛ na, ko Njambiyɛ tí ɓɛ nɛ mɛsosa nɛ nyɛ na. Yo nde, mɔ te ɛ kɛ̀ kɛ yi Njambiyɛ kɔ jâya nde, Njambiyɛ kɛte gbate, a jâya sendi nde, Njambiyɛ nyɛ̂ki kimɔ mɛyasi nyɛ ɓotu ɓete ɓe gɔsɛ nyɛ ɓaka.
6 Sem fé ninguém pode agradar a Deus, porque quem vai a ele precisa crer que ele existe e que recompensa os que procuram conhecê-lo melhor.
7 Yo tikina temɔ te yi Nɔy ɓa̧ nɔ kɛ yi Njambiyɛ kɛ́ kelɛ nde, a sâki nyaŋgwɛ kuka yí joŋgwɛ nɛ ɓotu ɓe tu̧ ɗyenɛ. Njambiyɛ kombila lɛpɔ mɛyasi mɛte yi ta kwaŋna kɛ́ nyɛ nyɛ piŋɔ te yi nyɛ tì pa ɓɛŋɛ yo ɓɛŋa nɛ misi mɛnɛ na. A jɛsima Njambiyɛ wokɔ mɛn nɛ, sa nyaŋgwɛ kuka. Yasi te yi nyɛ kelma kɛ́ téɗya nde, mɛkele mɛ ɓotu ɓete ɓari ɓa̧ ɓeyate. Tikina temɔ te yi Nɔy tikima ɗete kɛ yi Njambiyɛ kɛ́ kelma nde, Njambiyɛ ɓɛ̂ŋa nyɛ nde ŋgbeŋ mumɔ.
7 Foi pela fé que Noé ouviu os avisos de Deus sobre as coisas que iam acontecer e que não podiam ser vistas. Noé obedeceu a Deus e construiu uma barca em que ele e a sua família foram salvos. Assim Noé condenou o mundo e recebeu de Deus a aprovação que vem por meio da fé.
8 Yo kɛto Abaraham tikima temɔ kɛ yi Njambiyɛ, yori yi nyɛ wokuma jeɓan nɛ, tɛmɛ kwa̧ kɛ̀ kɛ mɛnɛti mɛte yi Njambiyɛ kpoma nde, a ta nyɛ nyɛ kɛ́. A tɛmma kwa̧ kinɛ duwɛ mbɛy te yi nyɛ kɛ̀ kɛte kɛ́ na.
8 Foi pela fé que Abraão, ao ser chamado por Deus, obedeceu e saiu para uma terra que Deus lhe prometeu dar. Ele deixou o seu próprio país, sem saber para onde ia.
9 Yo tikina temɔ te yi nyɛ ɓa̧ nɔ kɛ́ kelɛ nde, a kɛ̂n kɛ̀ ɗiyɔ kɛ mɛnɛti mɛte yi Njambiyɛ kpoma nyɛ nyɛ kɛ́, ko nde, a ɓa̧ jɛŋgwɛ. A ɗikima joŋna kɛ mɛtu̧ mɛte yi ɓo kelɛ nɛ to mɛlambɔ kɛ́. Isak ɓenɛ Yakɔp joŋnama kɛ kiya kwalɔ mɛtu̧ mɛte sendi. Njambiyɛ kpoma mɛnɛti mɛte nyɛ ɓo sendi.
9 Pela fé ele morou como estrangeiro na terra que Deus lhe havia prometido. Viveu em barracas com Isaque e Jacó, que também receberam a mesma promessa de Deus.
10 Abaraham joŋnama kɛ mɛtu̧ mɛlambɔ mɛte yite yí laɗye nde, a nyîŋa kɛ ɗya te yi mɛkol mɛtu̧ ɓɛ jelnate kɛ́. Yo Njambiyɛ gba ɗyanɔ te yi sumɔ yo. Yo sendi nyɛ nɛ ŋguru wenɛ sumɛ sendi yo.
10 Porque Abraão esperava a cidade que Deus planejou e construiu, a cidade que tem alicerces que não podem ser destruídos.
11 Yo kɛto Sara tikima temɔ kɛ yi Njambiyɛ, ɛ Njambiyɛ nyɛ nyɛ ɗeti te yi ja yí kusɔ nɛ kandɔ, ko ɓɛkɔ nde, a sima jombɛ. Yo kelnama ɗete, kɛto a ɓa̧ nɛ ɓiɓina temɔ nde, Njambiyɛ te ɛ kpoma mɛyasi mɛte kɔ ta tonjɛ yo.
11 Foi pela fé que Abraão se tornou pai, embora fosse velho demais e a própria Sara não pudesse ter filhos. Ele creu que Deus ia cumprir a sua promessa.
12 Ɗete, nyaŋgwɛ kandɔ nja̧ jaɗyɛ wulɛ ndi kɛ njombu mbam wɛtɛ ɛ mɛ ɗiyɔ laɗye ndi nɛ sɔŋ kɔ. Ɓuyɔ ɓotu ɓe kandɔ te nda ɓesisɔ̧ ɓete ɓe ɗiyɛ kɛ ɗyoɓɔ ɓaka, ɓuyɔ yan nda mɛsɛy mɛ maŋ, ɓo ti yaka tɔlɔ ɓuyɔ yan na.
12 Assim, de um só homem, que estava praticamente morto, nasceram tantos descendentes como as estrelas do céu, tão numerosos como os grãos de areia da praia do mar.
13 Ɓotu ɓaka hɛnɛ tikima temɔ kɛ yi Njambiyɛ gwe nɔ. Kɛ mɛyasi hɛnɛ te yi Njambiyɛ kpoma nyɛ ɓo kɛ́, ɓo sambila misi ɓɛŋɛ ndi yo ɓɛŋa nɛ naŋ, pɛpiɗye ɓɔ kɛnjɛ, yasi wɛtɛ, ɓo tì nje ɓɛ nɛ mɛyasi mɛte na. Ɓo jayma lɛpɔ nde, ɓo ɓejɛŋgwɛ, ɓo ɓeakwaŋkwaŋgɔ kɛ mɛnɛti maka.
13 Todos esses morreram cheios de fé. Não receberam as coisas que Deus tinha prometido, mas as viram de longe e ficaram contentes por causa delas. E declararam que eram estrangeiros e refugiados, de passagem por este mundo.
14 Ɓotu ɓete ɓe lɛpɛ ɗete ɓaka kɛ kombile teɗye nde, ɓo kɛ nyɛ sosu yí kumɔ kɛ ɗya te yan.
14 E aqueles que dizem isso mostram bem claro que estão procurando uma pátria para si mesmos.
15 Ma ɓo má gwaki wombolo ɗya te yi ɓo wulma kɛte kɛ́, ma ɓo yɔkwa̧ nɛ kɔkɔ kɛ̀ mate.
15 Não ficaram pensando em voltar para a terra de onde tinham saído. Se quisessem, teriam a oportunidade de voltar.
16 Yo nde, ɗya te yi ɓo nya sosu yí kumɔ ndana kɛte kɔ láŋ ɓɛ kimɔte nɛ bosa te yɔru. Yɔkɔ yi ɓo lɛpɛ nɔ kɔ pɛlɛ ɗyoɓɔ. Ɗete, Njambiyɛ yeti kɛ gwe njɔn nde, ɓo jéɓaŋgwɛ nyɛ nde Njambiyɛ wan na, kɛto a sima kombile ɗya tikɛ ɓo.
16 Mas, pelo contrário, estavam procurando uma pátria melhor, a pátria celestial. E Deus não se envergonha de ser chamado de o Deus deles, porque ele mesmo preparou uma cidade para eles.
17 Yo tikina temɔ te yi Abaraham ɓa̧ nɔ kɛ́ kelɛ nde, a ɓôŋ mɔnɔ wenɛ Isak nyɛ nɛ sadaka nyɛ Njambiyɛ kɛ ŋgimɔ te yi Njambiyɛ lɛpima nde, a kêl ɗete kɛ́. Njambiyɛ lɛ́pi ɗete yí ɓoɓɛ nɛ nyɛ. Yo kikɔ mɔnɔ wenɛ yi nyɛ nya Njambiyɛ nɛ sadaka ru. A kelma ɗete, ko ɓɛkɔ nde, Njambiyɛ kpoma yiŋa yasi nyɛ nyɛ
17 Foi pela fé que Abraão, quando Deus o quis pôr à prova, ofereceu o seu filho Isaque em sacrifício . Deus tinha prometido muitos descendentes a Abraão, mas mesmo assim ele estava pronto para oferecer o seu único filho em sacrifício.
18 lɛpɔ nde: ‹Ŋgbak ŋgbak ɓenday ɓɔ, yo ɓaka ɓe ta wulɛ kɛ mɛkiyɔ mɛ Isak.›
18 Deus lhe tinha dito: “Por meio de Isaque é que você terá descendentes.”
19 Abaraham ɗikima lɛpɔ kɛ mɔy temɔ nɛ nde, Njambiyɛ nɛ ɗeti ko yí womiyɛ mumɔ soŋɛ kɛ njoka ɓemuŋ. Yori yi Njambiyɛ yɔkiɗya nɛ mɔnɔ wenɛ nyɛ nyɛ kɛ́. Yo kɛ teɗye wusɛ yiŋa yasi te yi ta kwaŋna kɛ́.
19 Abraão reconhecia que Deus era capaz de ressuscitar Isaque, e, por assim dizer, Abraão tornou a receber da morte o seu filho Isaque.
20 Yo tikina temɔ te yi Isak ɓa̧ nɔ kɛ́ kelɛ nde, a nyɛ̂ki Yakɔp ɓenɛ Eso mɛkombila kɛ mɛyasi mɛte yi ta kwaŋna kɛ joŋgwɛ ɗyan kɛ mɛtu mɛte yi nje mbɔmbu kɛ́.
20 Foi pela fé que Isaque prometeu bênçãos para o futuro a Jacó e a Esaú.
21 Yo tikina temɔ te yi Yakɔp ɓa̧ nɔ kɛ́ kelɛ nde, kɛ ŋgimɔ te yi nyɛ ta ɓɛ kɛ gwe kɛ́, a nyɛ̂ki ɓɔnɔ ɓe Yosɛp hɛnɛ mɛkombila, kwa̧ jɛkima toŋgolo nɛ kanɔ Njambiyɛ.
21 Foi pela fé que Jacó, pouco antes de morrer, abençoou os filhos de José. Ele se apoiou na sua bengala e adorou a Deus.
22 Yo tikina temɔ te yi Yosɛp ɓa̧ nɔ kɛ́ kelɛ nde, kɛ joŋgwɛ ɗyenɛ ma si wuta nɛ siynate, a lɛ̂pi nyɛ Ɓɔnɔ ɓe kandɔ Isarayɛl nde, ɓo ta ɗuwɛ kɛ Ejipt, lɛpɔ sendi yasi te yi ɓo yâkaŋgwɛ kelɔ nɛ mɛyesɔ mɛnɛ komɛ ɓo ta kwa̧ kɛ́.
22 Foi pela fé que José, quando estava para morrer, falou da saída dos israelitas do Egito e deu ordens sobre o que deveria ser feito com o seu corpo.
23 Yo tikina temɔ te yi saŋgwɛ nɛ Mɔyisi ɓenɛ nyaŋgwɛ ɓa̧ nɔ kɛ́ kelɛ nde, kɛ ɓo ma ja nyɛ, ɓo sɔ̂ɗyukwɛ nyɛ kɛ tu̧ kɛ mɛŋgwɛndɛ yitati kinɛ kambɔ mboŋga te yi kumande nya kɛ́ na. Ɓo kelma ɗete, kɛto mɔnɔsikɛ ɓa̧ nɛ nyɔŋɔ.
23 Foi pela fé que os pais de Moisés, quando ele nasceu, o esconderam durante três meses. Eles viram que o menino era bonito e não tiveram medo de desobedecer à ordem do rei.
24 Yo tikina temɔ te yi Mɔyisi ɓa̧ nɔ kɛ́ kelɛ nde, komɛ nyɛ ma si ɗɔkɔ ɓɛ mumɔ kɛ́, a sɛ̂ŋa nde, ɓomɔ tî jeɓaŋgwɛ nyɛ nde mɔnɔ te ɛ ŋgɔndu Farawɔŋ na.
24 Foi pela fé que Moisés, quando já era adulto, não quis ser chamado de filho da filha de Faraó.
25 A laŋma ɓɛŋɛ kimɔte nde, a sâŋgwaŋgwɛ nɛ mɛbɔnɛ ɓenɛ ɓotu ɓe Njambiyɛ, laŋsa nde, a kɛ̂n mbɔmbu joŋna kɛ nyɛm nyɛm joŋgwɛ, kelɔ ɓeya yasi kɛ mɔnɔ mɛtu mɛte yi mumɔ kwaŋɗye kɛ mɛnɛti maka kɛ́.
25 Ele preferiu sofrer com o povo de Deus em vez de gozar, por pouco tempo, os prazeres do pecado.
26 A ɓɛŋma nde, ŋgɛ nyɛ saŋgwa nɛ wuŋgwa kɛto *Krist, yite gba mbɛri yasi ɓuɗyate laŋsa kpasa mɛkusuku mɛte yi ɗiyɛ kɛ Ejipt kɛ́, kɛto a sambila misi kɛnjɛ lɔndunate yí ɓɛŋɛ nɛ sol te yi Njambiyɛ ta nyɛ nyɛ kɛ́.
26 Ele achou que era muito melhor sofrer o desprezo por causa do Messias do que possuir todos os tesouros do Egito. É que ele tinha os olhos fixos na recompensa futura.
27 Yo tikina temɔ te yi nyɛ ɓa̧ nɔ kɛ́ kelɛ nde, a tɛ̂ma ɗuwɛ kɛ Ejipt, yeti kɛto a gwa̧ wɔ̧ nyaŋgwɛ ŋgambi kumande na. A pɛsima ɗete, ɓiye nɛ ɓɔ ɗekɛ nda a ɓa̧ kɛ ɓɛŋɛ Njambiyɛ te yi ɓomɔ ti ɓɛ́ŋa kɔ.
27 Foi pela fé que Moisés saiu do Egito, sem ter medo da raiva do rei, e continuou firme, como se estivesse vendo o Deus invisível.
28 Yo sendi tikina temɔ te yi nyɛ ɓa̧ nɔ ɗete kɛ́ kelɛ nde, a lɛ̂pi nyɛ ɓotu ɓe Isarayɛl nde, ɓo wôku ɓɔnɔ ɓesam yí kelɔ nɛ wɛtɛ jesɔ nde *Paska. Yo tikina temɔ te yi nyɛ ɓa̧ nɔ kɛ́ kelɛ nde, a lɛ̂pi nyɛ ɓo nde, ɓo ɓôŋ mɛkiyɔ mɛ ɓɔnɔ ɓesam ɓete nyanje kɛ mɛnumɛy man, kambɔ jaki Njambiyɛ te ɛ ta nje wo ɓetomba mɔy kɛ mɛnɛti mɛ Ejipt ɓaka mɛ nje wo sendi ɓotu ɓe Isarayɛl.
28 Pela fé Moisés começou o costume de celebrar a Páscoa e mandou marcar com sangue as portas das casas dos israelitas para que o Anjo da Morte não matasse os filhos mais velhos deles.
29 Yo tikina temɔ te yi ɓotu ɓe Isarayɛl ɓa̧ nɔ kɛ yi Njambiyɛ kɛ́ kelɛ nde, ɓo sâɓikwɛ Tena maŋ nɛ mɛkol nda yi mumɔ kɛndɛ nɔ kɛ kutu kutu mɛnɛti kɛ́. Ma kɛ ɓotu ɓe Ejipt ma ɓoɓɛ kwa̧ sendi ɗete kɛ́, ɛ ɗuku si mɛmiyɛ ɓo.
29 Foi pela fé que os israelitas atravessaram o mar Vermelho como se fosse terra seca. E, quando os egípcios tentaram atravessar, o mar os engoliu.
30 Yo tikina temɔ te yi ɓotu ɓe Isarayɛl ɓa̧ nɔ kɛ́ kelɛ nde, nyaŋgwɛ ndoko te yi linja Yeriko kɛ́ gbûŋgulaŋgwɛ. Ɓo ɗikima kɛndɔ linje yo kɛ mɛyesɔ yitan jɔ yiɓa.
30 Foi pela fé que caíram as muralhas de Jericó, depois que os israelitas marcharam em volta delas durante sete dias.
31 Yo tikina temɔ te yi Rahab te nya mɛwanja ɓa̧ nɔ kɛ́ kelɛ nde, ɓo tî woku nyɛ kɛ yi ɓo woma nɛ ɓotu ɓete ɓe tì tikɛ temɔ kɛ yi Njambiyɛ ɓaka na. A tì sɔmbɛ sɔŋ na, kɛto a ɓoŋma ɓotu ɓete ɓe pɔtama nje ɓɛŋɛ tɛri ɗya ɓaka nɛ tɛ.
31 Foi pela fé que Raabe, a prostituta, não morreu com os que tinham desobedecido a Deus, pois ela havia recebido bem os espiões israelitas.
32 Mi ta kɛ̀ mbɔmbu lɛpɔ nɛ ŋge? Ŋgɛ mi lɛpɛ ndana nde, mi ta pa sambile misi kɛnjɛ njimɛ yí lɛpɔ kasi Jedeyɔŋ nɛ̀ Barak nɛ̀ Samsɔn nɛ̀ Jɛfte nɛ̀ Davit nɛ̀ Samiyɛl nje ɓu̧ ɓotu ɓe punja mɛlɛpi mɛ Njambiyɛ, yite ŋgimɔ ta siyɔ.
32 O que mais posso dizer? O tempo é pouco para falar de Gideão, de Baraque, de Sansão, de Jefté, de Davi, de Samuel e dos profetas .
33 Tikina temɔ te yi ɓotu ɓete ɓa̧ nɔ kɛ yi Njambiyɛ kɛ́ kelma nde, ɓo lôŋ ɗyambi nɛ yiŋa mɛkandɔ laŋsa ɓo. Yo kelma nde, ɓo nâm ɓomɔ, kelɔ mɛyasi nɛ ŋgbeŋ, kelɔ sendi nde, ɓo ɓɛ̂ki nɛ mɛyasi mɛte yi Njambiyɛ kpoma nyɛ ɓo kɛ́. Tikina temɔ te yi ɓo ɓa̧ nɔ kɛ́ kelma sendi nde, ɓo ɗîɓi numbu ɓedila.
33 Pela fé eles lutaram contra nações inteiras e venceram. Fizeram o que era correto e receberam o que Deus lhes havia prometido. Fecharam a boca de leões,
34 Yo kelma nde, ɓo gwêsikwɛ joŋjoŋ nyan ɗitɛ, diyɔ kɛ numbu mɛkafa. Yo yo kelɛ nde, kɛ mbɛy te yi ɓo ɓa̧ tɛkinate ɓo kpâl nje ɓɛ nɛ ɗeti, ɓo ɓɛ̂ki ɓeŋgaŋ ɗyambi kɛ misi mɛ ɗyambi potɔ njɔŋ mɛɗyambi mɛte yi ɓetombɔ ɓe ɗikima nje lu̧ ɗyambi nɛ ɓo ɓaka.
34 apagaram incêndios terríveis e escaparam de serem mortos à espada. Eram fracos, mas se tornaram fortes. Foram poderosos na guerra e venceram exércitos estrangeiros.
35 Tikina temɔ te yi ɓaŋa ɓomari ɓa̧ nɔ kɛ́ kelma nde, Njambiyɛ wômkwɛ ɓomɔ ɓan ɓe si gwe ɓaka nyɛ ɓo. Ma ŋgɛ ɓɛ ɓaŋa ɓotu ɓete ɓe ɗikima tikɔ temɔ kɛ yi Njambiyɛ ɓaka, ɓo téɗya ɓo ɓeya ɗetina mɛbɔnɛ. Ma nɛ nde, ɓo sɛ̂ŋa tikina temɔ te yi ɓo tikima kɛ yi Njambiyɛ kɛ́, nɛ́ ɓo soŋ ɓɔ nɛ ɓo, ɓo kpalma jayɛ sɔŋ, nɛ́ Njambiyɛ womiyɛ ɓo wɛtɛ yesɔ, nɛ́ ɓo ɓɛ nɛ kpasa joŋgwɛ laŋsa yikɛ.
35 Pela fé mulheres receberam de volta os seus mortos, que ressuscitaram. Outros foram torturados até a morte; eles recusaram ser postos em liberdade a fim de ressuscitar para uma vida melhor.
36 Kɛ yi ɓaŋa, ɓo saŋgwama nɛ nyɛ̀ti, njurɔ ɓo nɛ njambala. Ɓo ka̧ mbɔmbu wotɔ ɓo nɛ mɛkɔl mɛ sumba nyɛ ɓo kɛ jɔɓɔ.
36 Alguns foram insultados e surrados; e outros, acorrentados e jogados na cadeia.
37 Ɓo loŋma ɓaŋa nɛ mɛtari wo, kilɛ ɓaŋa nɛ njiki. Ɓo woma ɓaŋa nɛ kafa. Ɓo ɓa̧ nda ɓe yambala ŋgoto kinɛ mbɛy ɗiyɔ na. Ɓo ɗikima lɛŋɛ kotu ɓesam nɛ̀ kotu ɓegbataɓɔ, ko ɓo tì ɓɛ nɛ gbɛla mɔnɔ mbulma yaŋa na. Ɓo teɗya ɓo mɛbɔnɛ ɓuɗyate kelɔ ɓeya yasi nɛ ɓo.
37 Outros foram mortos a pedradas; outros, serrados pelo meio; e outros, mortos à espada. Andaram de um lado para outro vestidos de peles de ovelhas e de cabras; eram pobres, perseguidos e maltratados.
38 Ɓo ɗikima joŋna yan kɛ mɛkoŋgor, kɛ to mɛkeki, kɛ mɛŋguku mɛtari nɛ̀ kɛ mɛnjɛmbi kɛ mɔy mɛnɛti. Joŋgwɛ ɗyan ɓa̧ nɛ ŋgbeŋ, ɗete ɓotu ɓe mɛnɛti maka tì yaka joŋna ɓenɛ ɓo na.
38 Andaram como refugiados pelos desertos e montes, vivendo em cavernas e em buracos na terra. O mundo não era digno deles!
39 Ma ɓotu ɓaka hɛnɛ ɓe Njambiyɛ jayma ɓo kɛto tikina temɔ te yi ɓo tikima kɛ yenɛ kɛ́ tì ɓiye ho ɓɛŋɛ yasi te yi Njambiyɛ kpoma nyɛ ɓo kɛ́ kɛ ŋgimɔ te yite na.
39 Porque creram, todas essas pessoas foram aprovadas por Deus, mas não receberam o que ele havia prometido.
40 Yo nde, Njambiyɛ sima kombile yiŋa kimɔ yasi te yi nyɛ ta nyɛ wusɛ kɛ́, laŋsa yiri yi ɓo ɗikima takɛ kɛ́. Ma Njambiyɛ tì kwaɗyɛ nde, ɓo kânda ɓɛ nɛ kimɔ yasi te li̧ wusɛ na.
40 Pois Deus tinha preparado um plano ainda melhor para nós, a fim de que, somente conosco, elas fossem aperfeiçoadas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.