Atos 27
Kokolo Kao Tesene Solo (KHS) vs NTLH
1 Alanase, iye selese niwa poti tiyapola: Itali peleya:wemi ha:na:na: e seyakeye. Aluse, iyawa Polewa tiyapola: tipolo sena nokalapulu ami ta:le ti sena sakopolo semetei yesila sena nowama tiye mikeye. Yesila sena amo unua Yuliasekeye. Ewa Sisa ami ta:le ti senakeye.
1 Ficou resolvido que devíamos embarcar para a Itália. Então entregaram Paulo e os outros presos a Júlio, um oficial romano que era do batalhão chamado “Batalhão do Imperador”.
2 Alanase, niwa fala: telesene poti semetei nowa Atalamitiame taune tese inapita: potapola: niwa emi talakeye. Poti amowa Esia peleya: hematapo poti palesene emi ela hanose ha:na:na:pela: elakeye. Aluse, niyawa poti mei komeniwa fakekepela: hapakeye. Hanosekiwa, Tesalonaika sena Alisitakase, Masetonia peleya:wemi tesene ewala ninipe hapakeye.
2 Nós embarcamos num navio da cidade de Adramítio, que estava pronto para navegar para os portos da província da Ásia. E assim começamos a viagem. Aristarco, um macedônio da cidade de Tessalônica, estava conosco.
3 Hanapola:, ikiwapo nowemi niwa Saitone taunewemi ha:na: palakeye. Emiwa, Yuliase eyawa Polema mane napolo timinise Polewa e mana salo hanapola: nano ketea hepe tela nowa tiyapamonote apoyakeye.
3 No dia seguinte chegamos ao porto de Sidom. Júlio tratava Paulo com bondade e lhe deu licença para ir ver os seus amigos e receber deles o que precisava.
4 Emi tese, niwa hano olosa tapo mene hapakeye. Aukamake, alopo fowa niwemi ine tise niwa Saipulusi o:lo:lu fo:su nono hapakeye.
4 Depois de sairmos de Sidom, navegamos ao norte da ilha de Chipre a fim de evitar os ventos que estavam soprando contra nós.
5 Apula: niwa hano tawala ka:nawa Silisia peleya: apula: Pamafilia peleya: elipei amo pawemi sa tepela: Maila taune Laisia peleya:wemi ha:na: palakeye.
5 Atravessamos o mar em frente ao litoral da região da Cilícia e província da Panfília e chegamos a Mirra, uma cidade da província da Lícia.
6 Emiwa, ami ta:le ti sena sakopolo semetei yesila sena amoke potakamakewa Alekesatia taune amo poti nowa Itali peleya:wemi ha:na:na:pela: elalapita: papokeye. Alanase, eyawa niwa siliye ha:na: emi talakeye.
6 Ali o oficial romano encontrou um navio da cidade de Alexandria, que ia para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Niwa emi tapela: hanosekiwa, aloka ilima tese niwa eta: kipila ha:na:na:ma tepita: ikila mutawemiwa niwa hokola hanose halute hapakeye. Ha:na: tese Nituse taune pawemi fiya telakeye. Alawamona, alotewi niwa mene polutiye ilikepililapita: niwa Kiliti o:lo:lu nono komemi Salomone taune pawemi hapakeye.
7 Navegamos bem devagar vários dias e com grande dificuldade chegamos em frente da cidade de Cnido. Como o vento não nos deixava continuar naquela direção, passamos pelo cabo Salmona da ilha de Creta e seguimos pelo lado sul daquela ilha, o qual é protegido dos ventos.
8 Apula: niwa Kiliti hema tapo hokola hanose hapawa ha:na: tese poti Palesene Napolo e selesene peleya: emi ine hetetikeye. Peleya: amowa Lasea taune pawemi elakeye.
8 Assim fomos navegando bem perto do litoral e, ainda com dificuldade, chegamos a um lugar chamado “Bons Portos”, perto da cidade de Laseia.
9 Emiwa, ikila muta itapa tepela:, Ikila Sosolo Yu Sena Ma:ne Hekila eta: nasema amowa kotetipela:, ikila emiwa, hano tawala ka:nawa mete olokeyatela hetetikeye. Alalapita:, Poleyewi ima penaiya selese,
9 Ficamos ali muito tempo, e tornou-se perigoso continuar a viagem porque o inverno estava chegando . Então Paulo avisou:
10 “Senala:, neye matanawa, niwamo ha:na:na:wa napu hanosaleke, niwa olokeyale tise nini ketea muta weyamowa ikomoma:na:nakeye. Amowa potiwalapulupela: ketea semetei kamo olokeyale tima:na: telamanakeye. Sena nini hepa:la weyala itapa tepesakeye.”
10 — Homens, estou vendo que daqui para diante a nossa viagem será perigosa. Haverá grandes prejuízos não somente com o navio e com a sua carga, mas também haverá perda de vidas.
11 Alawamona, ami ta:le ti sena sakopolo semetei yesila sena amokiwa Pole seyawa ta:tapola: eta: kulu hapomakeye. Eyawa poti tiye hanosene senayeniye poti amo ina elipei amo matana kemi kulu hapakeye.
11 Mas o oficial romano tinha mais confiança no capitão e no dono do navio do que em Paulo.
12 Poti palesene peleya: amowa alopo kiwemiwa napolo eta: tesemakeye. Aluse, sena mutayewi peleya: amowa iya:pela: hano tawala honosane kemi ke ha:na:na: matanakeye. Aluse, iye matanesekiwa iwa poti palesene peleya: Finikisiwemi ha:na: fiya tesaleke, alopo kiwemiwa iwa ili sita:laposa esa: matanakeye. Finikisi amowa Kiliti o:lo:lu nono komamo tapo elakeye. Peleya: amowa opo sinisene tapowa pota: elakeye.
12 O porto não era bom para passar o inverno. Por isso a maioria achava que devíamos sair dali e tentar chegar a Fênix. Essa cidade é um porto de Creta que tem um lado para o sudoeste e o outro para o noroeste. E eles achavam que poderíamos passar o inverno ali.
13 Aputa: alopo nono komamo tapo inisekiwa ma seli penanopita: iyawa ili ka hanaposa esa: matanakeye. Aluse, iyawa potiwemi ki hilila sepeya hano kolemi toliyetiwa mene sukulu tiye iwa Kiliti o:lo:lu hema tapo hapakeye.
13 Começou a soprar do sul um vento fraco, e por isso eles pensaram que podiam fazer o que tinham planejado. Levantamos âncora e fomos navegando o mais perto possível do litoral de Creta.
14 Alawamona, komaiyama kemi, alopo penaiya ilima peleya: nono fa:tamo tapo tepela: kipila minakeye. Alopo mina amo unua ‘fa:tamo tapo tepela: inisene alopo’ e selesekeye.
14 Mas, de repente, um vento muito forte, chamado “Nordeste”, veio da ilha
15 Alopo amokiwa potiwa polu tiye iya:tese alopo inana hekeya emiwa poti miwa eta: apola: hapamakeye. Aluse, niyawa alotewi potiwa poye hamonote ka apoyakeye.
15 e arrastou o navio de tal maneira, que não pudemos fazer com que ele seguisse na direção certa. Por isso desistimos e deixamos que o vento nos levasse.
16 Aluse, niwa ka hapawa ha:na: tese Kolota o:lo:lu kolotea nono komamo tapo emi hapakeye. Emiwa niyawa tinikiwa poti pawemi tiye mina:na:wa hokola ilima tese elakeye.
16 Para escaparmos do vento, passamos ao sul de uma pequena ilha chamada Cauda. Ali, com muita dificuldade, conseguimos recolher o bote do navio.
17 Apula: sena iyawa tiniki amowa sukulu tiye ine poti suwemi tuwapola: meiyewi poti ipi hasu tapowemi kokolopela: fiyane tese ta:pe polo tiye apoyakeye. Apula:, iwa Afilika peleya: Silitise pawemi semetouwemi meni tema:pekise ipilise fala: teyawa mene kopotikeye. Apula:, potiwa alotewi poya hamonote ka apoyakeye.
17 Os marinheiros levantaram o bote para dentro do navio e amarraram o casco do navio com cordas grossas. Estavam com medo de que o navio fosse arrastado para os bancos de areia que ficam perto do litoral da Líbia. Então desceram as velas e deixaram que o navio fosse levado pelo vento.
18 Aukamake, aloka ilima tese hano ko:luwewala ilima niwemi ine popita: kiapo nowemi sena iyawa nano keteawa hano sotukaiyakeye.
18 E a terrível tempestade continuou. No dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Apula:, ikila elipei itapa tepela:, amo kiapowemi fala:wala apula: fala: telesene isuwamuna kela ala sopoke ili tiya:yewi tiye hano sotukaiyakeye.
19 E, no outro dia, os marinheiros, com as próprias mãos, jogaram no mar uma parte do equipamento do navio.
20 Emiwa, ikila muta niyawa opo ho:liyawala meiyetoluwala eta: papomakeye. Alopo sosolo amowa kokolo kao ina:sela: enekeye. Puwano niyewi matanesekiwa niwa seli epesenenapo esa: matanawamona, ikila emiwa, niwa seli sitalaposa esa: matana amowa kepoliyetikeye.
20 Durante muitos dias não pudemos ver o sol nem as estrelas, e o vento continuava soprando forte. Finalmente perdemos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Aputa:, senala: iwa ma:na:wa eta: menama ela: ikila muta hanapita:, Polewa ili honosane tesi tese ima selese, “Senala:, niye selese Kilitiwemi tese hanapa e selaka kiyawa ta:toluwamo e selapokeye. Kiyawa topukiwa, ikomoma:na: ikila we kiyawa mapota: apula: keteawala ma sotukalemapekeye.
21 Fazia muito tempo que eles não comiam nada. Então Paulo ficou de pé no meio deles e disse: — Homens, vocês deviam ter dado atenção ao que eu disse e ter ficado em Creta; e assim não teríamos tido toda esta perda e este prejuízo.
22 Alake, neyawa kima penanose selakeye. Kiwa ipilamake penaiya sitalatipa:. Ko:yawemiye, sena semetei nowa makulaposakeye. Poti semetei olokeyaleye tiyaposakeye.
22 Mas agora peço que tenham coragem. Ninguém vai morrer; vamos perder somente o navio.
23 Newa Kote E senakeye. Aluse, newa E tima:na: tisekeye. Eli yopolotela honosanewemi Kote E hepene sena nowa ne pawemi ine tesi tiye elapita: papokeye.
23 Digo isso porque, na noite passada, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo apareceu a mim
24 Emiwa hepene senayewi nema selesekiwa ‘Pole, kewa ipipa. Kewa Sisa minitapo tesi tepesakeye. Alake, ta:ta:pa:. Koteyawa keyewi kulukululawa topukeye. Alanase sena kilipe potiwemi tala epa sopoke makulaposakeye, e selapita: topukeye.’
24 e disse: “Paulo, não tenha medo! Você precisa ir até a presença do Imperador. E Deus, na sua bondade, já lhe deu a vida de todos os que estão viajando com você.”
25 Alanase, senala: kiwa ipilamake penanose sitalatipa:. Ko:yawemiye, neyewi matanawa Koteyewi nano ketea epamowa sopoke timinima:na:keye esa: nema seya amowa heneye aupesa esa: seli matanekeye.
25 Por isso, homens, tenham coragem! Eu confio em Deus e estou certo de que ele vai fazer o que me disse.
26 Alawamona, potiwa ene matana ke ha:na: o:lo:lu nowemi ha:na: papelaposakeye,” Poleyawa au seyakeye.
26 Porém vamos ser arrastados para alguma ilha.
27 Aputa: sokatiye elipei itapa tepela: amo nukulapo honosanewemiwa alopo sosoyewi niwa poluse menitiye hano tawala ka:na sosolo Etiliatiki emi hapakeye. Ikila emiwa, poti tiye hanosene sena iyewi matanasekiwa hematapo papolo peleya:wa mapatopela: esa: matanese.
27 Duas semanas depois, à noite, continuávamos sendo levados pela tempestade no mar Mediterrâneo. Mais ou menos à meia-noite, os marinheiros começaram a sentir que estávamos chegando perto de terra.
28 Aluse, iyawa meiyewi hilila ketea nowa sepela: hano ki kolamo ta:pelema:na:pela: toliyetikeye. Apula:, potakamakiwa mitawa talo pinipe (40) hetetikeye. Apula:, komaiyama wa:ke me ta:pelekamakewa mitawa talo usulupe hetetikeye.
28 Então jogaram no mar uma corda com um peso na ponta e viram que a água ali tinha trinta e seis metros de fundura. Mais adiante tornaram a medir, e deu vinte e sete metros.
29 Aluse, niwa menitiye ha:na: etewawemi ha:na: poma:pekise ipilakeye. Alanase, iyawa poti kenatapo komemiwa ki hilila sewaya pinipewa hano kolemi tolusulakeye. Apula: ela:, ela:pe ikiwapita: Kotema kulukulula:nekeye.
29 Eles ficaram com muito medo de que o navio fosse bater contra as rochas. Por isso jogaram quatro âncoras da parte de trás do navio e oraram para que amanhecesse logo.
30 Aputa:, poti tiye hanosene sena nokamokiwa potiwa iya:pela: ha:na:pela: matanese tiniki sepeyawa fake tiye hano kolemi sine tuwapokeye. Amowa iyawa ta:ma: ki hilila sepeya noka poti mitapo toliyetiyalatapo emita: elakeye.
30 Aí os marinheiros tentaram escapar do navio. Baixaram o bote no mar, fingindo que iam jogar âncoras da parte da frente do navio.
31 Aputa: Poleyewi Lome ami ta:le ti sena sakopolo semetei yesila senamawana apula: ta:le ti senala:ma selese, “Sena ili epamowa poti suwemiwa masitalaleke, kiwa kulaposakeye.”
31 Então Paulo disse ao oficial romano e aos soldados: — Se os marinheiros não ficarem no navio, vocês não poderão se salvar.
32 Au selapita:, ta:le ti senayewi tiniki mei senawa nasolo tiye tolusulakeye.
32 Aí os soldados cortaram as cordas que prendiam o bote e o largaram no mar.
33 Aputa: ikiwapa:na: mapatopita:, Poleyewi iwa ma:na:wa maita: penana: tese selese, “Kiwa ma:na:wa eta: menama ikila sopoke ke yesipela: pota: sita: towaye ina:nekeye. Ale minawa napuwa sokatiye elipei tetakeye. Ale mina emiwa, kiwa ma:na: nowa eta: menamakeye.
33 De madrugada Paulo pediu a todos que comessem alguma coisa e disse: — Já faz catorze dias que vocês estão esperando e durante este tempo não comeram nada.
34 Alanase, neyawa kima penanose selakeye. Kiwa ma:na:wa maiya. Ma:na:yawa kewa talepa:taposakeye. Aluse, kewa ili tepesakeye. Kiwa semetei nowa ma olokeyaleye tiyaposakeye.
34 Agora comam alguma coisa, por favor. Vocês precisam se alimentar para poder continuar vivendo. Pois ninguém vai perder nem mesmo um fio de cabelo.
35 Poleyawa au selapola:, eyawa falawa towapowa tiyapola: ili sikapowemi Kotema napolo e sepela: falawa amowa pasoloyetiyapola: ma:ta: tiye menakeye.
35 Em seguida Paulo pegou pão e deu graças a Deus diante de todos. Depois partiu o pão e começou a comer.
36 Aputa:, iyawala sopoke kena:pano tese ma:na:wa menakeye.
36 Então eles ficaram com mais coragem e também comeram.
37 Nini poti sulu emi tala sena akeyawa sakopolo elipei epela: talo tomoipe epela: tekapeipekeye (276).
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Iwa ma:na:wa ili napela: iyawa potiwa hilima:pekise witi fo selawa hano sotukaiyakeye.
38 Depois que todos comeram, jogaram o trigo no mar para que o navio ficasse mais leve.
39 Aputa: ikiwatapita:, iyewi potakamakiwa peleya: nowa papokeye. Alawamona, peleya: amowa iwala tikili telakeye. Emiwa iyewi potakamakewa hano ka:tiye fiyanese semetou sa:le napolo elapita: iyawa potiwa emi ha:na: pama:na:keye e seya.
39 Quando amanheceu, os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma baía onde havia uma praia. Então resolveram fazer o possível para encalhar o navio lá.
40 Aluse, iyawa potiwemi ki hilila sewaya mei amowa sopoke nasolo tiye hano ke tolusulakeye. Aputa: ikila semetei kemi nokamokiwa poti hekelesene fita amuna mei sakowaya amowana fakewaya:nekeye. Apula: nokamokiwa fala: poti miwemi telesene amowa alokemi teyakeye. Aukamake, iwa semetou hekeya emi hapakeye.
40 Eles cortaram as cordas das âncoras, e as largaram no mar, e desamarraram os lemes. Em seguida suspenderam a vela do lado dianteiro, para que pudessem seguir na direção da praia.
41 Alawamona, poti miwa etewawemi ha:na: soluse menitese potiwa eta: popa:seyamakeye. Aukamake, poti kenawa ko:luwe sosoyewi ine pola:tekamake pasolotiye iya:peyakeye.
41 Mas o navio bateu num banco de areia e ficou encalhado. A parte da frente ficou presa, e a de trás começou a ser arrebentada pela força das ondas.
42 Aputa:, ta:le ti senayawa tipolo senawa sopoke yasokolutiye iya:pa:na: esa: matanakeye. Ko:yawemiye, iwa hawa powapola: netalewata: ha:na:pekitise.
42 Os soldados combinaram matar todos os prisioneiros, para que nenhum pudesse chegar até a praia e fugir.
43 Alawamona, Lome ami ta:le ti sena sakopolo semetei yesila sena amoke Polewa kumita:wa mamatanese ili solo sepapowa ‘aupa’ e seyakeye. Aluse, eyawa sena hawa polosene sopowa ela:pe puwano hematapowemi pola: ha:na:pa:, e seya.
43 Mas o oficial romano queria salvar Paulo e não deixou que fizessem isso. Pelo contrário, mandou que todos os que soubessem nadar fossem os primeiros a se jogar na água e a nadar até a praia.
44 Aputa:, sikape sena kili nokamowa poti pasoya i hekemiwana apula: nano ketea potiwemi alupu towalosene amo wapa:kemi tiye tasela: ha:na:pa:, e seya. Iwa sopoke epapuluse hematapo ha:na: seli napolo sipawayakeye.
44 E mandou também que os outros se salvassem, segurando-se em tábuas ou em pedaços do navio. E foi assim que todos nós chegamos a terra sãos e salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.