Lucas 8

Topẽ vĩ rá (KGPNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Tag pãte Jesus vỹ cidade kar mĩ tĩg kãn mũ, ẽmã kãsir mĩ ke gé. Topẽ vĩ tó tóg tĩ mũ. Ag mỹ tóg: “Topẽ tỹ tỹ ãjag pã'i nĩ sór vẽ,” he mũ. Kỹ ũ tỹ 12 (ke) ag tóg ti mré mũ mũ.
1 Aconteceu, depois disso, que Jesus andava de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do Reino de Deus. Iam com ele os doze discípulos,
2 Kỹ ũn tỹtá fag tóg ti mré mũ mũ gé sir. Jesus tóg fag tỹ há' he ja nĩ. Ũ fag tóg kaga ja nỹtĩgtĩ, kỹ ũ fag tóg jagrẽ kórég ja nỹtĩgtĩ gé. Hã ra Jesus tóg fag tỹ hághá' he kãn ja nĩ. Ũ fi vỹ tỹ Maria fi nĩ, Madalena he mũ tag fi. Jesus vỹ fi jagrẽ kórég pan ja nĩ, ũ tỹ 7 (ke) vẽ, ha mẽ, fi jagrẽ kórég ag.
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 Kar ũ fi vỹ tỹ Joana fi nĩ gé, Cuza prũ fi vẽ, pã'i mág tỹ Herodes tũ vég nĩ ẽn prũ fi vẽ. Kar ũ fi vỹ tỹ Suzana fi nĩ gé. Kar ũ fag vỹ ti mré mũ mũ gé, ti mỹ vẽjẽn han jé. Ãjag tũ tỹ fag tóg ti mỹ vẽjẽn han tĩ, kar ti mré mũ tĩ ag mré hã.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes; Suzana e muitas outras, as quais, com os seus bens, ajudavam Jesus e os seus discípulos.
4 Kejẽn ũn e ag vỹ vẽnh mãn mũ sir, ẽmã tỹ hẽn ri ke tá kãmũ kỹ. Jesus to ag tóg vẽnh mãn mũ. Kỹ tóg ag kanhrãnrãn kỹ ag mỹ: “ũ tỹ Topẽ vĩ tó tĩ vỹ ge nỹnh mũ, ha mẽ,” he mũ.
4 Quando uma grande multidão se reuniu e pessoas de todas as cidades vieram até Jesus, ele disse por parábola:
5 “Kejẽn ũ tóg trigo fy vãvãm tĩ mũ. Ti tỹ vãvãm kỹ ti fy ũ tóg ẽpry kri, ẽmĩn kri vár mũ, kỹ ag tóg ti sãn mũ, kỹ sẽsĩ ag vỹ ko mũ gé sir, jẽsĩ tóg tỹ tũg' ke mũ sir.
5 — Um semeador saiu a semear. E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Ti fy ũ tóg pãró kri vár mũ. Kỹ tóg mur mũ vẽ, hã ra tóg tóg mũ sir. Ga tỹ sĩ nĩn kỹ tóg goj ve ja tũ nĩ, hã kỹ tóg tóg mũ sir.
6 Outra parte caiu sobre a pedra e, tendo crescido, secou por falta de umidade.
7 Ti fy ũ tóg sónh kãki vár mũ. Kỹ sónh tóg ti mré mur mũ, ti kri tóg rũm ke mũ sir. Kỹ tóg ter mũ sir, sónh kãki.
7 Outra caiu no meio dos espinhos; e os espinhos, ao crescerem com ela, a sufocaram.
8 Ti fy ũ tóg ga há kri vár mũ. Kỹ tóg mur há han mũ, kanẽ há ke gé. Kanẽ tỹ 100 (ke) han tóg mũ sir, ga há kri,” he tóg, Jesus ti. Kỹ tóg tag tó kar kỹ prẽr mũ. “!..Ũ nĩgrẽg nỹtĩ ag tỹ ki ẽmẽn jé..!” he tóg, prẽr kỹ, Jesus ti.
8 Outra, enfim, caiu em boa terra; cresceu e produziu a cem por um. Dizendo isto, Jesus clamou:
9 Kỹ ti mré mũ tĩ ag tóg ti ki jẽmẽg mũ. “Ne to ke nẽ, trigo fy kãme tag ti?” he ag tóg mũ, Jesus mỹ.
9 Então os discípulos de Jesus lhe perguntaram o que significava essa parábola.
10 Kỹ tóg ag mỹ: “ãjag hã mỹ sóg Topẽ tỹ tỹ ẽg pã'i nĩ ẽn kãmén há han ke mũ, ijo tó ja tũ ẽn ti,” he mũ. “Hã ra sóg ũ ag mỹ comparação tãvĩ han mũ. Ag mỹ sóg tó há han ke tũ nĩ, ũ tỹ ón kỹ mẽg mũ ag mỹ, kỹ ag tóg ãjag tỹ vég mũ ra ki kagtĩg nỹtĩ, ãjag tỹ mẽg mũ ra ag tóg to jykrén tũ nỹtĩ, kỹ tóg ag tỹ to jykrén ke tũ tĩ,” he tóg.
10 Jesus respondeu:
11 Kỹ tóg ag mỹ kãmén mũ. “Nén fy kãme vỹ ge nỹnh mũ, ha mẽ,” he tóg. “Topẽ vĩ vỹ trigo fy ri ke nĩ.
11 — Este é o significado da parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Ũ ag tóg Topẽ vĩ jẽmẽg tĩ. Jẽmẽ kar kỹ Japo tóg ag mỹ tỹ tũg' he tĩ, Topẽ vĩ tỹ. Kỹ ag tóg sir ti ki ge tũ nĩgtĩ, krenkren ke tũ ag nĩgtĩ sir. Kỹ tóg ẽpry ẽn, ẽmĩn kri vár mũ ẽn ri ke nĩ, ẽn ti.
12 Os que estão à beira do caminho são os que a ouviram; depois vem o diabo e tira-lhes a palavra do coração, para não acontecer que, crendo, sejam salvos.
13 Kar ũ ag tóg pãró kri vár mũ ẽn ri ke nỹtĩ gé. Mẽg ag tóg tĩ vẽ, Topẽ vĩ ti. Kỹ ag tóg: “hej,” he mũ. Ag mỹ tóg sér tĩ sir. Hã ra ag tóg tỹ nén kré jãre tũ ri ke nỹtĩ mỹr, ha mẽ. Mũ sĩ han ag tóg mũ, Topẽ mré. Nén ũ jagy kutẽ kỹ ag tóg Topẽ tovãnh mũ sir, ag tỹ Topẽ vĩ mranh sór kỹ.
13 Os que estão sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria. Estes não têm raiz, creem apenas por algum tempo e, na hora da provação, se desviam.
14 Kar ti tỹ sónh kãki vár mũ vỹ ge nỹtĩgtĩ gé. Topẽ vĩ mẽg ag tóg tĩ gé. Hã ra ag tóg mũ mũ sir, ãjag rãnhrãj nón. Ón kỹ ag tóg rico nỹtĩ sór mũ, ãjag rãnhrãj to. Hã to ag tóg krĩ kufy nỹtĩ. Nén kar to én ag tóg tĩ, kỹ tag hã ne ag mỹ há tĩ'. Hã kỹ ag tóg Topẽ vĩ to jykrén mãn tũ nĩgtĩ sir. Hã kỹ ag tóg kanẽ há han tũ nĩ gé sir.
14 A parte que caiu entre espinhos, estes são os que ouviram e, no decorrer dos dias, foram sufocados com as preocupações, as riquezas e os prazeres desta vida; os seus frutos não chegam a amadurecer.
15 Kar ga há kri vár mũ vỹ ge nĩ gé. Jẽmẽg ag tóg tĩ gé, Topẽ vĩ ti. Kỹ ag tóg ãjag fe tỹ ti ki rãg mũ sir, ag tỹ ti vĩ ki króm jé. Kỹ ag tóg kanẽ há han mũ sir. Komẽr hã ag tóg kanẽ há han', han', he mũ, ag tỹ nén ũ jagy vég mũ ra,” he tóg. Ti tỹ ag mỹ ẽg tỹ Topẽ tovãnh ke tũ kãmén hã vẽ, Jesus ti.
15 A parte que caiu na terra boa, estes são os que, tendo ouvido de bom e reto coração, retêm a palavra; estes frutificam com perseverança.
16 Kỹ tóg ag mỹ: ẽg tỹ lampião grug kỹ ẽg pi(jé) kẽj krẽm fẽg tĩ',” he mũ. “Ẽg pi(jé) cama krẽm fẽg tĩ gé', néj gru ti. Ti fẽg jafã kri ẽg tóg ti fẽg tĩ. Kỹ vẽnh kar tóg vég mũ sir, ag tỹ ẽg ĩn kãra kãgen kỹ.
16 — Ninguém, depois de acender uma lamparina, a cobre com um vaso ou a põe debaixo de uma cama; pelo contrário, coloca-a num lugar em que ilumina bem, a fim de que os que entram vejam a luz.
17 Ge ti nỹ, sỹ ãjag mỹ nén tó mũ kar ti. Ver ãjag tóg to jykrén tũ nĩgtĩ. Ãjag tỹ vãhã to jykrén kãn ke vẽ. Ver ãjag tóg ki kagtĩg nỹtĩ. Ãjag tỹ vãhã ki kanhrãn kãn ke vẽ,” he tóg.
17 Não há nada oculto que não venha a ser manifesto, nem escondido que não venha a ser conhecido e revelado.
18 “Hã kỹ jẽmẽ há han nĩ. Ũ tỹ to jykrén há han kỹ tóg ũ to jykrén mãn', ũ to jykrén mãn', henh ke mũ. Ũ tỹ inh vĩ to jykrén há han tũ nĩn kỹ tóg ti mỹ tũg' he kãn mũ, ti tỹ nén ũ to jykrén mũ kar ẽn mré hã,” he tóg. Ti tỹ ag mỹ ẽg tỹ ti vĩ to jykrén há han ke kãmén hã vẽ, Jesus ti.
18 Portanto, vejam como vocês ouvem. Porque ao que tiver, mais será dado; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Kejẽn Jesus mỹnh fi vỹ ti venh kãtĩ mũ, ti jãvy ag mré. Hã ra fag tóg ti ki junjun tũ nĩ. Ti pénĩn tóg fór tãvĩ tĩ, hã kỹ ag tóg ti ki junjun tũ nĩ, ti mỹnh fi mré hã.
19 A mãe e os irmãos de Jesus chegaram até onde ele estava, mas não podiam aproximar-se por causa da multidão.
20 Kỹ ũ tóg ti mỹ: “ã mỹnh fi vỹ re tá jẽ, ã jãvy ag mré,” he mũ. “Fag tỹ ã venh kãmũ vẽ,” he tóg, Jesus mỹ.
20 E lhe comunicaram: — A sua mãe e os seus irmãos estão lá fora e querem vê-lo.
21 Hã ra Jesus tóg ti mỹ: “mẽ',” he mũ. “Hã ra ũ tỹ Topẽ vĩ jẽmẽg mũ fag vỹ inh mỹnh pẽ ri ke nỹtĩ, inh jãvy pẽ ri ke ke gé, ũ tỹ Topẽ vĩ ki króm mũ ag,” he tóg, Jesus ti.
21 Jesus, porém, lhes respondeu:
22 Kejẽn tóg canoa kãra rã mũ, ti mré mũ tĩ ag mré. Kỹ tóg ag mỹ: “mũ nỹ, goj nig kafã ũ ra,” he mũ. Kỹ ag tóg mũ mũ, canoa kãmĩ.
22 Aconteceu que, num daqueles dias, Jesus entrou num barco em companhia dos seus discípulos e lhes disse: E partiram.
23 Ag mũn ki Jesus tóg nũr mũ sir. Kỹ vãhã kóho jũ tóg kraug he mũ sir. Króg ke tóg mũ sir, kóho ti. Kỹ goj tóg canoa kãki krém ke mũ. Ti fãn sór tóg mũ sir. Kỹ tóg ag mỹ ag kãgter ha mẽ tĩ.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. E sobreveio uma tempestade de vento no lago, e eles corriam perigo.
24 Kỹ ag tóg ti rĩn mũ mũ. Ti mỹ ag tóg: “Senhor', Senhor',” he mũ. “Ẽg mỹ ẽg kãgter ha mẽ tóg tĩ,” he ag tóg ti mỹ. Kỹ tóg rĩr mũ sir. Kỹ tóg kóho mỹ vĩ mũ, goj mỹ ke gé, goj vóg nén ẽn mỹ. Kỹ tóg krỹg' he mũ sir, kóho ti. Katy' he tóg mũ sir.
24 Chegando-se a Jesus, os discípulos o despertaram, dizendo: — Mestre, Mestre, estamos perecendo! Levantando-se, Jesus repreendeu o vento e a fúria da água. Tudo cessou e ficou bem calmo.
25 Kỹ tóg ag mỹ ke mũ. “Ajag tỹ ne jé inh ki ge há han tũ nĩ nẽ?” he tóg. Kỹ ag tóg kanẽ jur nỹtĩ nĩ. Ag mỹ tóg e tĩ, kỹ ag tóg jagnẽ mỹ: “ti jykre tóg ẽg mỹ e tĩ,” he mũ. “Kóho mỹ tóg vĩ mũ, Kỹ tóg ki hã ke mũ, kóho ti, goj ti ke gé,” he ag tóg mũ, jagnẽ mỹ.
25 Então Jesus lhes perguntou: Eles, possuídos de temor e admiração, diziam uns aos outros: — Quem é este que até manda nos ventos e nas ondas, e lhe obedecem?
26 Kóho tỹ tũg' hen kỹ ag tóg Gerasa ag jamã tá junjun mũ sir. Goj nig kafã ũ tá tóg nĩ, ga tỹ Galiléia to hã.
26 Então rumaram para a terra dos gerasenos, que fica de frente para a Galileia.
27 Kỹ tóg canoa kãki kãkutẽ mũ, Jesus ti. Kỹ ũ tóg ti kato tẽ mũ, cidade tá ke ũ, hã ra tóg jagrẽ kórég tỹ hẽn ri ke nĩ. Si há tóg tĩ ha, ti jagrẽ e nĩ ti. Kỹ tóg kur tũ nĩ. Kato r tóg nĩ. Ĩn tũ ti nĩ gé. Vẽnh kej tá tóg jẽgtĩ, pãró tỹ vẽnh kej tá.
27 Logo que Jesus desembarcou, veio da cidade ao seu encontro um homem possuído de demônios que, havia muito, não se vestia, nem habitava em casa alguma, porém vivia nos túmulos.
28 Ẽn tóg Jesus kato tẽ mũ. Kỹ tóg ti krẽm mũg ke mũ. Prẽr kỹ tóg: “!..ã isỹ hẽ ri kenh mũ, Jesus'..!” he mũ. “!..Kynhmỹ Topẽ kósin'..!” he tóg. “!..Ã mỹ sóg to vĩnh mũ, ã tỹ inh vóg kónãn tũ nĩ jé..!” he tóg, prẽr kỹ, ũn jagrẽ kórég ẽn ti.
28 Quando ele viu Jesus, prostrou-se diante dele, dizendo com voz forte: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Peço-lhe que não me atormente.
29 Hã ra Jesus tóg Nén-Kórég mỹ: “ti ki pa jẽg,” he ja nĩ, hã kỹ tóg prẽr mũ. Ti ki vĩrĩn ke', ti ki vĩrĩn ke' tỹ hẽn ri ke han ja ag tóg nĩgtĩ, Nén-Kórég ag. Kỹ ti mré ke ag tóg ti se ja nĩgtĩ gé, ti mrĩnh kỹ, ferro tỹ, ti nĩgé, ti pẽn ke gé. Hã ra tóg ã se ja kykym kãn ja nĩgtĩ. Kỹ Nén-Kórég ag tóg ẽmã tũg ja ra ti tĩn ja nĩgtĩ. Hã kỹ tóg vẽnh kej mĩ tĩgtĩ, ũn jagrẽ kórég ẽn ti.
29 Porque Jesus havia ordenado ao espírito imundo que saísse do homem, pois muitas vezes se havia apoderado dele. E, embora procurassem conservá-lo preso com cadeias e correntes, despedaçava tudo e era impelido pelo demônio para o deserto.
30 Kỹ Jesus tóg ti mỹ: “ã jiji hẽ ri ke tĩ?” he mũ. Kỹ tóg: “Mil,” he mũ. Nén-Kórég tỹ hẽn ri ke ag tỹ tóg jagrẽ nĩ, hã kỹ tóg: “Mil,” he mũ.
30 Jesus perguntou a ele: Ele respondeu: — Legião. Isto porque muitos demônios tinham entrado nele.
31 Kỹ ag tóg Jesus mỹ to vĩ mũ, Nén-Kórég ag, ti tỹ nũgme ra ag jẽgnẽg tũ nĩ jé, inferno ra.
31 Estes pediram a Jesus que não os mandasse para o abismo.
32 Hã ra porco tỹ hẽn ri ke tóg tá jẽg nỹtĩ nĩ, pãnónh tá. Kỹ Nén-Kórég ag tóg Jesus mỹ to vĩ e han, ti tỹ ag mỹ: “ha porco ki ge jẽg, ge kỹ,” he jé. Kỹ tóg ag mỹ ke mũ.
32 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali no monte. E os demônios pediram a Jesus que os deixasse entrar naqueles porcos. E Jesus o permitiu.
33 Kỹ ag tóg ẽn ki kãpa mũ sir, Nén-Kórég ag. Porco ag ki ag tóg ge mũ sir. Kỹ porco ag tóg mer ki re mũ, rán ki, goj nig ra. Goj ki ag tóg vár mũ sir. Nãgnãr kỹ ag tóg tũ' he kãn mũ sir.
33 Tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do lago, e se afogou.
34 Kỹ ũ tỹ porco ki rĩr tĩ ag tóg vég mũ. Kỹ ag tóg pétẽ mũ, cidade ra. Tá ag tóg kãmén mũ, ẽmã kãsir mĩ hã ke gé.
34 Vendo o que tinha acontecido, os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos.
35 Kỹ tá ke ag tóg ra mũ kãn mũ, ag vĩ mẽg mũ ag. Ag tỹ nén ẽn ve sór vẽ. Ra mũ kỹ ag tóg Jesus tá junjun mũ. Kỹ ag tóg ti vég mũ sir, ũn jagrẽ kórég ja ti. Nĩ tóg mũ ha, Jesus rã hã. Kur tóg nĩ ha, krĩ há tóg nĩ ha. Kỹ ag fe tóg jũrũn ke mũ sir.
35 Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido. Aproximando-se de Jesus, encontraram o homem de quem tinham saído os demônios, vestido, em perfeito juízo, sentado aos pés de Jesus; e temeram.
36 Ũ tỹ Jesus tỹ ti tỹ há' he mũ vég mũ ẽn ag tóg kãmén kãn mũ sir, ũ tỹ ũri ti venh kãmũ mũ ẽn ag mỹ. Ũn jagrẽ kórég tó ag tóg mũ, ag mỹ, Jesus tỹ ti han ja ti, porco kãgter ja ti ke gé.
36 E algumas pessoas que tinham presenciado os fatos contaram-lhes também como o endemoniado tinha sido salvo.
37 Kỹ tá ke ag tóg ti mỹ to vĩ mũ, Jesus mỹ, ti tỹ tá kãkutẽ jé. Gerasa tá ke kar ag tóg kanẽ jur nỹtĩ, hã kỹ ag tóg ti mỹ: “ã tĩg kỹ tóg ẽg mỹ há tĩnh mũ,” he mũ. Kỹ tóg canoa kãra rã kỹ tĩg sór mũ, ti mré mũ tĩ ag mré.
37 Todo o povo da terra dos gerasenos pediu a Jesus que se retirasse, pois ficaram com muito medo. E Jesus, entrando de novo no barco, voltou.
38 Kỹ ũn jagrẽ kórég ja tóg ti mỹ to vĩ e han mũ, “nhỹ ã mré tĩg mũ,” hen kỹ, Jesus mỹ. Hã ra Jesus tóg ti pẽre tĩg jãvãnh nĩ.
38 O homem de quem tinham saído os demônios lhe pediu que o deixasse estar com ele. Jesus, porém, o despediu, dizendo:
39 “Ã jamã ra vỹn ké,” he tóg ti mỹ. “Tá ag mỹ kãmén nĩ, Topẽ tỹ ã tỹ há' he ja tag ti,” he tóg, Jesus ti. Kỹ tóg tĩ mũ sir, ũn jagrẽ kórég ja ti. Cidade kar mĩ tóg tĩ mũ. Ag mỹ tóg kãmén mũ sir, Jesus tỹ ti tỹ há' he ja ẽn ti.
39 — Volte para a sua casa e conte tudo o que Deus fez por você. Então ele foi, proclamando por toda a cidade o que Jesus lhe tinha feito.
40 Kỹ Jesus tóg vỹn ke mũ, nig kafã ũ ra. Kỹ tóg vẽnh e ẽn mỹ sér tĩ, ag tỹ ti ven kỹ. Ti jãvãnh ja ag tóg nĩ, hã kỹ tóg ag mỹ sér tĩ, ag tỹ ti ven kỹ.
40 Quando Jesus voltou, a multidão o recebeu com alegria, porque todos o estavam esperando.
41 Kỹ vãhã ũ tóg ti ki jun mũ, Jesus ki. Israel ag vẽnh kanhrãn jafã to pã'i vẽ, ti jyjyn hã vỹ: Jairo, he mũ. Ẽn tóg Jesus krẽm mũg ke mũ, ã jakrĩ tỹ tóg jẽ mũ, kỹ tóg ti mỹ vĩ mũ, ti tỹ ti ĩn ra tĩg jé, Jesus ti.
41 Eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga, e, prostrando-se aos pés de Jesus, suplicou-lhe que fosse até a sua casa.
42 Ti kósin pir fi vỹ kaga tãvĩ nỹ, kỹ fi kaga tãvĩ ẽn vỹ fi tén sór mũ. Kri prỹg tỹ 12 (ke) fi nĩ, Jairo kósin pir ẽn fi. Kỹ tóg ti mré tĩ mũ, Jesus ti.
42 Pois tinha uma filha única de uns doze anos, que estava morrendo. Enquanto Jesus caminhava, as multidões o apertavam.
43 Kỹ ag kã ũ fi tóg ag pétẽm mũ. Kyvénh krỹg tũ han kỹ fi tóg nĩ, prỹg tỹ 12 (ke) ki. Hã ra ag tóg fi kaga tỹ hẽ ri ke ja tũ nĩ, ag tỹ fi kygtãg mũ ra, médico ag.
43 Certa mulher que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia e que havia gastado todos os seus bens com os médicos, sem que ninguém a pudesse curar,
44 Ẽn fi tóg ti nón ti kur mráj vóg mũ. Kỹ vẽsỹmér fi kyvénh tóg tũ' he mũ.
44 veio por trás de Jesus e tocou na borda da capa dele. E logo a hemorragia dela estancou.
45 Kỹ Jesus tóg: “ũ nỹ inh kur vóg?” he mũ. Hã ra vẽnh kar tóg: “inh hã tũ vẽ, inh hã tũ vẽ,” he mũ. Kỹ Pedro tóg ti mỹ vĩ mũ, Jesus mré mũ tĩ ag kar ke gé. Ti mỹ ag tóg: “ã kur mẽ kãn ẽg tóg, hã ra ã tóg: “ũ nỹ inh kur vóg?” he mũ,” he tóg, Pedro ti, Jesus mỹ.
45 Mas Jesus perguntou: Como todos negassem, Pedro disse: — Mestre, é a multidão que o rodeia e aperta!
46 Hã ra Jesus tóg: “vó,” he mũ. “Ũ tóg inh kur vóg,” he tóg. “Inh kuprĩg tóg inh ki kãtére, hã kỹ sóg ki kanhrãn mũ,” he tóg.
46 Mas Jesus insistiu:
47 Kỹ ũn tỹtá ẽn fi tóg to jykrén mũ sir. “Ti hỹn tóg inh vé,” he fi tóg. Hã kỹ fi tóg jũrũn ke kỹ kãtĩ mũ. Jesus krẽm fi tóg mũg ke mũ. Kỹ fi tóg ti mỹ tó kãn mũ, vẽnh kar rĩnve. Ti mỹ fi tóg ã kaga ja ẽn kãmén kãn mũ, fi tỹ ti kur vóg ja ẽn ti ke gé, fi tỹ há' he ja ti ke gé. “Isỹ ã kur vóg kỹ sóg vẽsỹmér há' hé,” he fi tóg, Jesus mỹ.
47 A mulher, vendo que não podia passar despercebida, aproximou-se trêmula e, prostrando-se diante de Jesus, declarou, à vista de todo o povo, o motivo por que havia tocado nele e como imediatamente tinha sido curada.
48 Kỹ tóg fi mỹ vĩ há han mũ, Jesus ti. “Inh kósin',” he tóg. “Ã tỹ inh ki rã kỹ ã tóg há' hé. Ha tĩg, jatun mỹ. Há ã tóg nĩ ha,” he tóg fi mỹ, fi han kar kỹ, Jesus ti.
48 Então Jesus lhe disse:
49 Ti tỹ ver fi mré vẽmén jẽ ra ũ tóg jun mũ, pã'i tỹ Jairo ẽn ĩn tá. “Ã kósin fi hur ter,” he tóg, pã'i mỹ. “Tũg ja fi tóg nĩ ha,” he tóg, Jairon mỹ. “Hã kỹ ti mỹ: kunĩg, he mãn tũg nĩ, ti kutãn mãn tũg nĩ,” he tóg.
49 Enquanto Jesus ainda falava, veio uma pessoa da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; não incomode mais o Mestre.
50 Hã ra Jesus tóg mẽg mũ, kỹ tóg ti mỹ: “mũmẽg tũg nĩ,” he mũ. “Inh vĩ hã kri fimnĩ, kỹ ã kósin fi tóg há' henh mũ,” he tóg.
50 Mas Jesus, ouvindo isto, lhe disse:
51 Kỹ ag tóg mũ kỹ ti ĩn tá junjun mũ sir, Jairo ĩn tá. Kỹ Jesus tóg ag tỹ ĩn kãra ge kamẽg mũ. “Pedro vỹ ĩn ra rãnh mũ, inh mré, João ke gé, João kãke tỹ Tiago ke gé, gĩr fi panh ke gé, fi mỹnh fi ke gé,” he tóg, Jesus ti.
51 Tendo chegado à casa, Jesus não permitiu que ninguém entrasse com ele, a não ser Pedro, João e Tiago, além do pai e da mãe da menina.
52 Hã ra ũn e fag vỹ tá nỹtĩ nĩ gé, kygfỹ fag nỹtĩ nĩ, vẽsỹrénh kỹ, Kỹ Jesus tóg fag mỹ: “kygfỹ tũg ra,” he mũ. “Fi pi(jé) ter mũ'. Fi nũr vẽ,” he tóg.
52 E todos choravam e a pranteavam. Mas Jesus disse:
53 Hã ra fag tóg ti nyg mũ. Fi ter ki kanhró fag tóg nỹtĩ, hã kỹ fag tóg ti nyg mũ. Hã ra Jesus tóg fag mỹ: “ha mũjẽg,” he mũ.
53 E riam-se dele, porque sabiam que ela estava morta.
54 Fag mũn kar kỹ Jesus tóg fi nĩgé kãgmĩg mũ, kỹ tóg prẽr mũ sir. “!..Nĩ ra, já..!” he tóg, jamã hár(a).
54 Mas Jesus, tomando-a pela mão, disse em voz alta:
55 Kỹ fi kuprĩg tóg fi to vỹn ke mũ. Nĩ fi tóg mũ sir, mỹr, ha mẽ, ũn ter mũ ẽn fi. Kỹ Jesus tóg fag mỹ tó mũ, fag tỹ fi mỹ vẽjẽn ven jé.
55 Voltou-lhe o espírito, ela imediatamente se levantou, e Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Kỹ tóg fi han mũ fag mỹ e tãvĩ tĩ sir. Hã ra Jesus tóg fag mỹ tó mũ, fag tỹ ũ mỹ tó tũg jé, fi rĩr mãn ja tag ti. Hã ra tóg fi ter mũ ra fi rĩn, Jesus ti.
56 Seus pais ficaram maravilhados, mas ele lhes advertiu que a ninguém contassem o que havia acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.