Lucas 15

Topẽ vĩ rá (KGPNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Kejẽn ũ tỹ imposto mãg tĩ ag tóg ti to kãmũ mũ, Topẽ vĩ mranh tĩ ag ke gé. Ag tỹ ti vĩ mẽ sór vẽ.
1 Aproximavam-se de Jesus os publicanos e os pecadores para ouvi-lo.
2 Kỹ tóg Fariseu ag mỹ kórég nỹ, Topẽ vĩ to professor ag mỹ ke gé. Kỹ ag tóg ti to vĩ vĩ he mũ sir. “Topẽ vĩ mranh tĩ ag to tóg há nĩgtĩ, tag ti,” he ag tóg mũ. “Ag mré tóg jẽg tĩ mỹr,” he ag tóg mũ, Jesus to.
2 Os fariseus e os escribas murmuravam: Este homem recebe e come com pessoas de má vida!
3 Kỹ tóg ag kanhrãn jé ag mỹ: “ũ tỹ Topẽ vĩ mranh mũ tỹ ã jykre kórég tovãnh kỹ tóg ge nỹnh mũ, ha mẽ,” he mũ.
3 Então lhes propôs a seguinte parábola:
4 “Ũ tóg nĩ ja nĩgtĩ,” he tóg. “Ti mẽg tỹ mé vỹ tỹ 100 (ke) nỹtĩ, ti mẽg tỹ ovelha ti. Kỹ ti mẽg pir tóg vãfor mũ. Hã ra tóg ti kanẽg tĩ mũ, ti jãvãnh tĩ tóg mũ, ha mẽ. Ũn e ẽn tovãnh kỹ tóg ũn pir ẽn nón tĩ mũ. Ga kórég tá ag nỹtĩ, ti mẽg kar ẽn ag. Ag togvãnh kỹ tóg ũn pir ẽn nón tĩ mũ, ha mẽ.
4 Quem de vós que, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Kỹ tóg ti vég mũ sir, ti mẽg vãfor ja ẽn ti. Kỹ tóg ã nunh kri ti fi kỹ ma tĩ mũ. Ti fe tóg mrin ke mũ sir.
5 E depois de encontrá-la, a põe nos ombros, cheio de júbilo,
6 Kỹ tóg ã ĩn tá jun mũ. Tá tóg ã kanhkã fag jé prẽr mũ, ti rã hã nỹtĩ fag kar. Kỹ tóg fag mỹ tó mũ. “Inh mré ti to mỹ sér,” he tóg. “Inh mẽg vỹ vãfor ja nĩ, hã ra sóg ti ve mãn mũ ha,” he tóg mũ, ã mẽg to,” he tóg, Jesus ti.
6 e, voltando para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Regozijai-vos comigo, achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 “Hã ra tóg ge nĩ, ha mẽ. Ũ tỹ 99 (ke) ag tỹ vẽnh jykre kuryj han kỹ tóg há tĩ sir, kỹ tóg mỹ sér tĩ sir, kanhkã tá ke ag mỹ. Hã ra tóg mỹ sér kãfór tĩ, ũn pir tỹ ã jykre kórég tovãnh kỹ, ti tỹ ã tỹ Topẽ vĩ mranh mũ ẽn tovãnh kỹ, ha mẽ. Kỹ isũ ag vỹ e nỹtĩ,” he tóg, Jesus ti.
7 Digo-vos que assim haverá maior júbilo no céu por um só pecador que fizer penitência do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 “Kỹ ũn tỹtá to vẽme vỹ ge nĩ, ha mẽ,” he tóg. “Jãnkamy tỹ 10 (ke) tỹ fi tũ nĩ, jãnkamy tỹ por dia kaja tỹ 10 (ke) tỹ. Kejẽn ũn pir tóg fi mỹ vãfor mũ, kỹ fi tóg lampião grug mũ sir. Fi ĩn kãmĩ fi tóg prun kãn mũ. Ve há han fi tóg mũ, jãnkamy ẽn kanẽg jé, ĩn péno kar mĩ hã.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma delas, não acende a lâmpada, varre a casa e a busca diligentemente, até encontrá-la?
9 Vãhã fi tóg kejẽn ve mãn mũ sir. Kỹ fi tóg ã mré ke kar fag jé prẽr mũ, fi rã hã nỹtĩ fag kar ke gé. Kỹ fi tóg fag mỹ: “inh mré to mỹ sér,” he mũ. “Inh jãnkamy vỹ vãfor ja nĩ, hã ra sóg ve mãn mũ ha,” he fi tóg mũ.
9 E tendo-a encontrado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Regozijai-vos comigo, achei a dracma que tinha perdido.
10 Hã ra tóg ge nĩ, kanhkã tá, ha mẽ. Topẽ tỹ jẽnẽ jafã ag mỹ tóg sér tãvĩ tĩ, ũ tỹ ã jykre kórég to jũn kỹ, ti tỹ ã tỹ Topẽ vĩ mranh ẽn tovãnh kỹ, ha mẽ,” he tóg, Jesus ti.
10 Digo-vos que haverá júbilo entre os anjos de Deus por um só pecador que se arrependa.
11 Kỹ tóg ag mỹ tag tó mũ gé sir, ha mẽ. “Ũ vỹ tóg kósin régre ja nĩgtĩ,” he tóg.
11 Disse também: Um homem tinha dois filhos.
12 “Kỹ ti kósin tỹ ẽgno tóg ã panh mỹ: “panh',” he mũ. “Inh mỹ ũri isũ nĩm, ã tỹ inh mỹ nén nĩm ke mũ ẽn ti,” he tóg, ã panh mỹ. Ti tỹ to vĩnh ke tũ vẽ vẽ, hã ra tóg to vĩ mũ. Ge ra ti panh tóg ã krẽ mỹ ã tũ vẽnh kãpãm mũ sir.
12 O mais moço disse a seu pai: Meu pai, dá-me a parte da herança que me toca. O pai então repartiu entre eles os haveres.
13 Kãnhmar ti kósin kyrũ tóg ã tũ mãn kỹ kór há ra, kuvar há ra tĩ mũ, ga ũ ra. Tá tóg ã tũ vãm kãn mũ, nén ũ kórég kar to.
13 Poucos dias depois, ajuntando tudo o que lhe pertencia, partiu o filho mais moço para um país muito distante, e lá dissipou a sua fortuna, vivendo dissolutamente.
14 Vãm kãn ja tóg nĩgtĩ, ti jãnkamy ti. Kỹ tóg kejẽn tá prỹg han mũ sir, ga ẽn tá. Kỹ kyrũ ẽn tóg kókĩr mũ gé.
14 Depois de ter esbanjado tudo, sobreveio àquela região uma grande fome e ele começou a passar penúria.
15 Kỹ tóg tá ke ũ mré vẽmén tĩ mũ, ti tỹ ti mỹ vẽnh rãnhrãj nĩm jé. Kỹ tóg ti jẽnẽg mũ, ti tỹ ti porco ki rĩr jé sir, ti safra tá.
15 Foi pôr-se ao serviço de um dos habitantes daquela região, que o mandou para os seus campos guardar os porcos.
16 Kỹ tóg porco jẽn ko sór mũ, ti kókĩr nĩn kỹ. Hã ra ag tóg ti mỹ nén ũ nĩm tũg mũ, ti tỹ ko jé. Hã kỹ tóg kókĩr tãvĩ nĩ sir.
16 Desejava ele fartar-se das vagens que os porcos comiam, mas ninguém lhas dava.
17 Kỹ tóg kejẽn krĩ há han mũ. To jykrén tóg mũ sir. “Inh panh mỹ rãnhrãj tĩ ag vỹ pão mág ko tĩ. Ag mỹ tóg kén tĩ, ag jén tĩ. Jo sóg kókĩr kỹ ter ke mũ,” he tóg, kyrũ ti, ã pir mỹ nĩn kỹ.
17 Entrou então em si e refletiu: Quantos empregados há na casa de meu pai que têm pão em abundância... e eu, aqui, estou a morrer de fome!
18 “Inh jé hỹn inh panh kukãm tĩg ha,” he tóg. “Kỹ sóg ti mỹ: “panh',” henh ke mũ. “Kanhkã tá nĩ ẽn vĩ mranh inh, ã vĩ ti ke gé.
18 Levantar-me-ei e irei a meu pai, e dir-lhe-ei: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti;
19 Kỹ sóg vẽnhmỹ tỹ ã kósin tũ nĩ. Sỹ tỹ ã camarada nĩnh há tóg tĩ,” he jé sóg ke mũ, inh panh mỹ,” he tóg mũ, kyrũ ti.
19 já não sou digno de ser chamado teu filho. Trata-me como a um dos teus empregados.
20 Kỹ tóg tĩ mũ sir, ã panh kukãm.
20 Levantou-se, pois, e foi ter com seu pai. Estava ainda longe, quando seu pai o viu e, movido de compaixão, correu-lhe ao encontro, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Kỹ ti kósin tóg ti mỹ: “panh',” he mũ. “Kanhkã tá nĩ ẽn vĩ mranh inh, ã vĩ ke gé. Hã kỹ sóg vẽnhmỹ tỹ ã kósin tũ nĩ ha,” he tóg, ti panh mỹ.
21 O filho lhe disse, então: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Hã ra ti panh tóg ti mỹ: “vó, vẽnh pãte fón kỹ tóg nĩ,” he mũ. Kỹ tóg ã camarada ag mỹ: “kur há tãvĩ ẽn ma kãmũjẽg,” he mũ, “ti tỹ kur tãg ra rã jé. Ti mỹ nĩgé kãnĩm ja nĩm gé. Pẽn né ẽn tỹ, pẽn to ró ẽn tỹ ti mỹ jun gé.
22 Mas o pai falou aos servos: Trazei-me depressa a melhor veste e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e calçado nos pés.
23 Monh tãgy ẽn venh mũjẽg. Ti tãnh ra, ẽg tỹ ko jé, ẽg fe tỹ mrin ke jé.
23 Trazei também um novilho gordo e matai-o; comamos e façamos uma festa.
24 Inh kósin vỹ inh mỹ ter ja ri ke han, hã ra tóg rĩr mãn ri ke han. Vãfor ti vẽ vẽ, hã ra tóg kãtĩg mãn huri,” he tóg, ti panh ti. Kỹ tóg ag mỹ sér tĩ sir, ag tỹ festa han kỹ.
24 Este meu filho estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado. E começaram a festa.
25 Hã ra ti kósin sanh tóg ti japỹ tá rãnhrãj jẽ. Kỹ tóg vãhã tá kãtĩg kỹ ã ĩn tá jun mũ. Tá jun kỹ tóg vãkyr mẽg mũ, fag vẽnh gringrén ẽn ti.
25 O filho mais velho estava no campo. Ao voltar e aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Kỹ tóg ã camarada jé prẽr mũ. Ti mỹ tóg: “festa tỹ ne nẽ?” he mũ.
26 Chamou um servo e perguntou-lhe o que havia.
27 Kỹ tóg ti mỹ: “ã jãvy vỹ jun, kỹ ã panh vỹ monh tãgy ẽn tãnh,” he mũ. “Ti mỹ tóg sér tĩ, ti tỹ ti ve mãn kỹ. Kaga tũ tóg jẽ, há tóg jẽ, hã kỹ tóg ã panh mỹ sér tĩ,” he tóg, ti camarada ti.
27 Ele lhe explicou: Voltou teu irmão. E teu pai mandou matar um novilho gordo, porque o reencontrou são e salvo.
28 Kỹ tóg jũ mũ sir. Kỹ tóg ĩn kãra rã tũg mũ, jũ kỹ.
28 Encolerizou-se ele e não queria entrar, mas seu pai saiu e insistiu com ele.
29 Hã ra tóg ti mỹ: “vó,” he mũ. “Prỹg tỹ hẽn ri ke ki sóg ã rãnhrãj ti han, ha mẽ. Inh pi(jé) ã vĩ mranh ja nĩgtĩ'. Ge ra ã tóg inh mỹ nén ũ nĩm ja tũ nĩ. Ã pi(jé) inh mỹ cabrito fẽg tĩ', sỹ inh mré ke ag mỹ festa han jé.
29 Ele, então, respondeu ao pai: Há tantos anos que te sirvo, sem jamais transgredir ordem alguma tua, e nunca me deste um cabrito para festejar com os meus amigos.
30 Hã ra ã kósin ẽn tóg jun mũ sir, jo ã tóg ti mỹ monh tãgy ẽn tãnh. Kórég ti nĩ, ã kósin ẽn ti. Ã tũ fón kãn tóg mỹr, ũn tỹtá kórég fag to, hã ra ã tóg festa mág han mũ, ti kãtĩg kỹ,” he tóg, ti kósin sanh ti, ã panh mỹ.
30 E agora, que voltou este teu filho, que gastou os teus bens com as meretrizes, logo lhe mandaste matar um novilho gordo!
31 Hã ra ti panh tóg ti mỹ: “vó,” he mũ. “Inh mré ã tóg jẽ nĩ, kỹ tóg inh mỹ sér tĩ. Kỹ isũ kar vỹ tỹ ã tũ nỹtĩ, mỹr, ha mẽ.
31 Explicou-lhe o pai: Filho, tu estás sempre comigo, e tudo o que é meu é teu.
32 Hã ra festa tag vỹ há nĩ, ha mẽ. Ẽg mỹ tóg sér tãvĩ tĩ. Ã jãvy vỹ inh mỹ ter ja ri ke han, hã ra tóg rĩr mãn ri ke han. Vãfor ti vẽ vẽ, hã ra tóg kãtĩg mãn huri,” he tóg, ti panh ti, ã kósin sanh mỹ,” he tóg, Jesus ti. Ti tỹ Topẽ kãmén hã vẽ.
32 Convinha, porém, fazermos festa, pois este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.