Lucas 15
Topẽ vĩ rá (KGPNT) vs NAA
1 Kejẽn ũ tỹ imposto mãg tĩ ag tóg ti to kãmũ mũ, Topẽ vĩ mranh tĩ ag ke gé. Ag tỹ ti vĩ mẽ sór vẽ.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Kỹ tóg Fariseu ag mỹ kórég nỹ, Topẽ vĩ to professor ag mỹ ke gé. Kỹ ag tóg ti to vĩ vĩ he mũ sir. “Topẽ vĩ mranh tĩ ag to tóg há nĩgtĩ, tag ti,” he ag tóg mũ. “Ag mré tóg jẽg tĩ mỹr,” he ag tóg mũ, Jesus to.
2 Os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: — Este recebe pecadores e come com eles.
3 Kỹ tóg ag kanhrãn jé ag mỹ: “ũ tỹ Topẽ vĩ mranh mũ tỹ ã jykre kórég tovãnh kỹ tóg ge nỹnh mũ, ha mẽ,” he mũ.
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 “Ũ tóg nĩ ja nĩgtĩ,” he tóg. “Ti mẽg tỹ mé vỹ tỹ 100 (ke) nỹtĩ, ti mẽg tỹ ovelha ti. Kỹ ti mẽg pir tóg vãfor mũ. Hã ra tóg ti kanẽg tĩ mũ, ti jãvãnh tĩ tóg mũ, ha mẽ. Ũn e ẽn tovãnh kỹ tóg ũn pir ẽn nón tĩ mũ. Ga kórég tá ag nỹtĩ, ti mẽg kar ẽn ag. Ag togvãnh kỹ tóg ũn pir ẽn nón tĩ mũ, ha mẽ.
4 — Qual de vocês é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Kỹ tóg ti vég mũ sir, ti mẽg vãfor ja ẽn ti. Kỹ tóg ã nunh kri ti fi kỹ ma tĩ mũ. Ti fe tóg mrin ke mũ sir.
5 E, quando a encontra, põe-na sobre os ombros, cheio de alegria.
6 Kỹ tóg ã ĩn tá jun mũ. Tá tóg ã kanhkã fag jé prẽr mũ, ti rã hã nỹtĩ fag kar. Kỹ tóg fag mỹ tó mũ. “Inh mré ti to mỹ sér,” he tóg. “Inh mẽg vỹ vãfor ja nĩ, hã ra sóg ti ve mãn mũ ha,” he tóg mũ, ã mẽg to,” he tóg, Jesus ti.
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: “Alegrem-se comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.”
7 “Hã ra tóg ge nĩ, ha mẽ. Ũ tỹ 99 (ke) ag tỹ vẽnh jykre kuryj han kỹ tóg há tĩ sir, kỹ tóg mỹ sér tĩ sir, kanhkã tá ke ag mỹ. Hã ra tóg mỹ sér kãfór tĩ, ũn pir tỹ ã jykre kórég tovãnh kỹ, ti tỹ ã tỹ Topẽ vĩ mranh mũ ẽn tovãnh kỹ, ha mẽ. Kỹ isũ ag vỹ e nỹtĩ,” he tóg, Jesus ti.
7 Digo a vocês que, assim, haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 “Kỹ ũn tỹtá to vẽme vỹ ge nĩ, ha mẽ,” he tóg. “Jãnkamy tỹ 10 (ke) tỹ fi tũ nĩ, jãnkamy tỹ por dia kaja tỹ 10 (ke) tỹ. Kejẽn ũn pir tóg fi mỹ vãfor mũ, kỹ fi tóg lampião grug mũ sir. Fi ĩn kãmĩ fi tóg prun kãn mũ. Ve há han fi tóg mũ, jãnkamy ẽn kanẽg jé, ĩn péno kar mĩ hã.
8 — Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma delas, não acende a lamparina, varre a casa e a procura com muito empenho até encontrá-la?
9 Vãhã fi tóg kejẽn ve mãn mũ sir. Kỹ fi tóg ã mré ke kar fag jé prẽr mũ, fi rã hã nỹtĩ fag kar ke gé. Kỹ fi tóg fag mỹ: “inh mré to mỹ sér,” he mũ. “Inh jãnkamy vỹ vãfor ja nĩ, hã ra sóg ve mãn mũ ha,” he fi tóg mũ.
9 E, quando a encontra, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: “Alegrem-se comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.”
10 Hã ra tóg ge nĩ, kanhkã tá, ha mẽ. Topẽ tỹ jẽnẽ jafã ag mỹ tóg sér tãvĩ tĩ, ũ tỹ ã jykre kórég to jũn kỹ, ti tỹ ã tỹ Topẽ vĩ mranh ẽn tovãnh kỹ, ha mẽ,” he tóg, Jesus ti.
10 Eu afirmo a vocês que a mesma alegria existe diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Kỹ tóg ag mỹ tag tó mũ gé sir, ha mẽ. “Ũ vỹ tóg kósin régre ja nĩgtĩ,” he tóg.
11 Jesus continuou:
12 “Kỹ ti kósin tỹ ẽgno tóg ã panh mỹ: “panh',” he mũ. “Inh mỹ ũri isũ nĩm, ã tỹ inh mỹ nén nĩm ke mũ ẽn ti,” he tóg, ã panh mỹ. Ti tỹ to vĩnh ke tũ vẽ vẽ, hã ra tóg to vĩ mũ. Ge ra ti panh tóg ã krẽ mỹ ã tũ vẽnh kãpãm mũ sir.
12 O mais moço deles disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê a parte dos bens que me cabe.” E o pai repartiu os bens entre eles.
13 Kãnhmar ti kósin kyrũ tóg ã tũ mãn kỹ kór há ra, kuvar há ra tĩ mũ, ga ũ ra. Tá tóg ã tũ vãm kãn mũ, nén ũ kórég kar to.
13 — Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá desperdiçou todos os seus bens, vivendo de forma desenfreada.
14 Vãm kãn ja tóg nĩgtĩ, ti jãnkamy ti. Kỹ tóg kejẽn tá prỹg han mũ sir, ga ẽn tá. Kỹ kyrũ ẽn tóg kókĩr mũ gé.
14 — Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Kỹ tóg tá ke ũ mré vẽmén tĩ mũ, ti tỹ ti mỹ vẽnh rãnhrãj nĩm jé. Kỹ tóg ti jẽnẽg mũ, ti tỹ ti porco ki rĩr jé sir, ti safra tá.
15 Então foi pedir trabalho a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a fim de cuidar dos porcos.
16 Kỹ tóg porco jẽn ko sór mũ, ti kókĩr nĩn kỹ. Hã ra ag tóg ti mỹ nén ũ nĩm tũg mũ, ti tỹ ko jé. Hã kỹ tóg kókĩr tãvĩ nĩ sir.
16 Ali, ele desejava alimentar-se das alfarrobas que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 Kỹ tóg kejẽn krĩ há han mũ. To jykrén tóg mũ sir. “Inh panh mỹ rãnhrãj tĩ ag vỹ pão mág ko tĩ. Ag mỹ tóg kén tĩ, ag jén tĩ. Jo sóg kókĩr kỹ ter ke mũ,” he tóg, kyrũ ti, ã pir mỹ nĩn kỹ.
17 Então, caindo em si, disse: “Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui estou morrendo de fome!
18 “Inh jé hỹn inh panh kukãm tĩg ha,” he tóg. “Kỹ sóg ti mỹ: “panh',” henh ke mũ. “Kanhkã tá nĩ ẽn vĩ mranh inh, ã vĩ ti ke gé.
18 Vou me arrumar, voltar para o meu pai e lhe dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e diante do senhor;
19 Kỹ sóg vẽnhmỹ tỹ ã kósin tũ nĩ. Sỹ tỹ ã camarada nĩnh há tóg tĩ,” he jé sóg ke mũ, inh panh mỹ,” he tóg mũ, kyrũ ti.
19 já não sou digno de ser chamado de seu filho; trate-me como um dos seus trabalhadores.’”
20 Kỹ tóg tĩ mũ sir, ã panh kukãm.
20 E, arrumando-se, foi para o seu pai.
21 Kỹ ti kósin tóg ti mỹ: “panh',” he mũ. “Kanhkã tá nĩ ẽn vĩ mranh inh, ã vĩ ke gé. Hã kỹ sóg vẽnhmỹ tỹ ã kósin tũ nĩ ha,” he tóg, ti panh mỹ.
21 E o filho lhe disse: “Pai, pequei contra Deus e diante do senhor; já não sou digno de ser chamado de seu filho.”
22 Hã ra ti panh tóg ti mỹ: “vó, vẽnh pãte fón kỹ tóg nĩ,” he mũ. Kỹ tóg ã camarada ag mỹ: “kur há tãvĩ ẽn ma kãmũjẽg,” he mũ, “ti tỹ kur tãg ra rã jé. Ti mỹ nĩgé kãnĩm ja nĩm gé. Pẽn né ẽn tỹ, pẽn to ró ẽn tỹ ti mỹ jun gé.
22 O pai, porém, disse aos servos: “Tragam depressa a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos pés.
23 Monh tãgy ẽn venh mũjẽg. Ti tãnh ra, ẽg tỹ ko jé, ẽg fe tỹ mrin ke jé.
23 Tragam e matem o bezerro gordo. Vamos comer e festejar,
24 Inh kósin vỹ inh mỹ ter ja ri ke han, hã ra tóg rĩr mãn ri ke han. Vãfor ti vẽ vẽ, hã ra tóg kãtĩg mãn huri,” he tóg, ti panh ti. Kỹ tóg ag mỹ sér tĩ sir, ag tỹ festa han kỹ.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.” E começaram a festejar.
25 Hã ra ti kósin sanh tóg ti japỹ tá rãnhrãj jẽ. Kỹ tóg vãhã tá kãtĩg kỹ ã ĩn tá jun mũ. Tá jun kỹ tóg vãkyr mẽg mũ, fag vẽnh gringrén ẽn ti.
25 — Ora, o filho mais velho estava no campo. Quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Kỹ tóg ã camarada jé prẽr mũ. Ti mỹ tóg: “festa tỹ ne nẽ?” he mũ.
26 Chamou um dos empregados e perguntou o que era aquilo.
27 Kỹ tóg ti mỹ: “ã jãvy vỹ jun, kỹ ã panh vỹ monh tãgy ẽn tãnh,” he mũ. “Ti mỹ tóg sér tĩ, ti tỹ ti ve mãn kỹ. Kaga tũ tóg jẽ, há tóg jẽ, hã kỹ tóg ã panh mỹ sér tĩ,” he tóg, ti camarada ti.
27 E ele informou: “O seu irmão voltou e, por tê-lo recuperado com saúde, o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 Kỹ tóg jũ mũ sir. Kỹ tóg ĩn kãra rã tũg mũ, jũ kỹ.
28 — O filho mais velho se indignou e não queria entrar. Saindo, porém, o pai, procurava convencê-lo a entrar.
29 Hã ra tóg ti mỹ: “vó,” he mũ. “Prỹg tỹ hẽn ri ke ki sóg ã rãnhrãj ti han, ha mẽ. Inh pi(jé) ã vĩ mranh ja nĩgtĩ'. Ge ra ã tóg inh mỹ nén ũ nĩm ja tũ nĩ. Ã pi(jé) inh mỹ cabrito fẽg tĩ', sỹ inh mré ke ag mỹ festa han jé.
29 Mas ele respondeu ao seu pai: “Faz tantos anos que sirvo o senhor e nunca transgredi um mandamento seu. Mas o senhor nunca me deu um cabrito sequer para fazer uma festa com os meus amigos.
30 Hã ra ã kósin ẽn tóg jun mũ sir, jo ã tóg ti mỹ monh tãgy ẽn tãnh. Kórég ti nĩ, ã kósin ẽn ti. Ã tũ fón kãn tóg mỹr, ũn tỹtá kórég fag to, hã ra ã tóg festa mág han mũ, ti kãtĩg kỹ,” he tóg, ti kósin sanh ti, ã panh mỹ.
30 Mas, quando veio esse seu filho, que sumiu com os bens do senhor, gastando tudo com prostitutas, o senhor mandou matar o bezerro gordo para ele!”
31 Hã ra ti panh tóg ti mỹ: “vó,” he mũ. “Inh mré ã tóg jẽ nĩ, kỹ tóg inh mỹ sér tĩ. Kỹ isũ kar vỹ tỹ ã tũ nỹtĩ, mỹr, ha mẽ.
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo; tudo o que eu tenho é seu.
32 Hã ra festa tag vỹ há nĩ, ha mẽ. Ẽg mỹ tóg sér tãvĩ tĩ. Ã jãvy vỹ inh mỹ ter ja ri ke han, hã ra tóg rĩr mãn ri ke han. Vãfor ti vẽ vẽ, hã ra tóg kãtĩg mãn huri,” he tóg, ti panh ti, ã kósin sanh mỹ,” he tóg, Jesus ti. Ti tỹ Topẽ kãmén hã vẽ.
32 Mas era preciso festejar e alegrar-se, porque este seu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.