Lucas 14
Topẽ vĩ rá (KGPNT) vs ARIB
1 Kejẽn tóg vẽnhkán ke kurã tá krỹg mũ. Kỹ tóg pã'i ũ ĩn krẽm nĩ nĩ. Fariseu ag pã'i vẽ. Ti tỹ ti ĩn krẽm jẽn ke vẽ. Hã ra ag tóg tá ti tỹ rĩr mũ, “ti mỹ vẽnhkán ke kurã ki rãnhrãj ke tũ?” he ag tóg mũ.
1 Tendo Jesus entrado, num sábado, em casa de um dos chefes dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Hã ra ũ tóg tá nĩ gé, ũn kaga ũ. Kãnhpar kãn kỹ tóg jẽ. Jesus rĩn ja tá tóg jẽ nĩ.
2 Achava-se ali diante dele certo homem hidrópico.
3 Kỹ Jesus tóg Topẽ vĩ to professor ag mỹ ke mũ, Fariseu ag mỹ ke gé. Ag mỹ tóg: “ẽg tỹ vẽnhkán ke kurã kã ũ tỹ há' hen mỹ há nĩ, mỹ kórég nĩ vó?” he mũ.
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei e aos fariseus, e perguntou: É lícito curar no sábado, ou não?
4 Hã ra ag tóg ti mỹ nén ũ tó tũ nĩ. Kỹ Jesus tóg ũn kaga ẽn kri ã nĩgé fi kỹ ti tỹ há' he mũ sir. Kỹ tóg ti mỹ: “ha tĩg ge,” he mũ.
4 Eles, porém, ficaram calados. E Jesus, pegando no homem, o curou, e o despediu.
5 Kỹ tóg ag mỹ: “kejẽn ãjag kósin ũ tóg goj ki kutẽnh mũ,” he mũ, “goj nig ki, ke tũ nĩn kỹ ãjag mẽg tỹ monh. Vẽnhkán ke kurã ki tóg goj ki kutẽnh mũ, hẽn ri ke mũn. Kỹ ãjag tóg ti kunũg tĩ gé, ti tỹ vẽnhkán ke kurã kã ki kutẽn kỹ. Kỹ ãjag tỹ ne jé iso jũ sór nẽ?” he tóg.
5 Então lhes perguntou: Qual de vós, se lhe cair num poço um filho, ou um boi, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 Kỹ tóg ag tỹ ti mỹ nén tónh ke tóg tũ tĩ sir.
6 A isto nada puderam responder.
7 Kỹ Jesus tóg vẽnh kar kanhrãn jé tag tó mũ sir, ha mẽ. Ti mré jẽgjẽn kỹ nỹtĩ ag mỹ tóg kãmén mũ. Ag jẽn vén sór vẽ, ag tỹ tỹ ũn mág nỹtĩ jé. Hã vég tóg mũ, hã kỹ tóg ag kanhrãnrãn sór mũ, Jesus ti.
7 Ao notar como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes esta parábola:
8 Kỹ tóg ag mỹ: “kejẽn ũ tóg ãjag mỹ: “kurã ẽn kã sóg vẽnh prũg ke to festa han ke mũ. Ha inh mré jẽn kãtĩg,” henh ke mũ. Kỹ ti festa kã jẽn vén sór tũg nĩ. Hẽn ri ke mũn ã kãfór nĩ ũ tóg ki jun mũ.
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te reclines no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 Kỹ festa ki rĩr mũ tóg ã mỹ: “toreg ver',” henh ke mũ. “Ti jẽn kar kỹ ã tóg jẽn ke mũ. Mẽ kỹ jẽ nĩ ver,” he jé tóg ke mũ ã mỹ, ũ tỹ festa ki rĩr tĩ ti. Kỹ tóg ã mỹ'a tĩnh mũ sir, ha mẽ.
9 e vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o último lugar.
10 Kỹ ã tỹ festa venh tĩg kỹ mẽ kỹ nĩmnĩ ver, vẽjẽn jãvãnh kỹ. Kỹ festa ki rĩr mũ vỹ ã mỹ: “ha jẽn vén, fag mré,” henh ke mũ. Kỹ ã pi(jé) mỹ'ãg ke mũ',” he tóg ag mỹ, Jesus ti.
10 Mas, quando fores convidado, vai e reclina-te no último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante de todos os que estiverem contigo à mesa.
11 “Hã kỹ tóg ũ tỹ ag kãfór nĩ sór mũ térem ke mũ, vẽsỹkã, Topẽ ti, ha vemnĩ. Jãvo tóg ũ tỹ: “tỹ inh ũn sĩ nĩ,” he mũ ẽn jãnfyn ke mũ, ha vemnĩ,” he tóg, Jesus ti.
11 Porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Kỹ tóg ũ tỹ ã kógfyn mũ ẽn mỹ kãmén mũ gé. Ti mỹ tóg: “ã tỹ festa han sór kỹ ũn rico ag mỹ tó sór tũg nĩ, ã mré ke fag mỹ, ã kãke ag mỹ, ã jãvy ag mỹ, ã rã nỹtĩ ag mỹ tó tũg nĩ gé,” he mũ. “Ã tỹ ũn rico ag mỹ tó mũ ra ag tóg vẽnh kaja jé ã mỹ festa han sór mũ gé. Kỹ ã tóg ã festa kaja ti vég mũ sir, ẽprã.
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não convides teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem os vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso retribuído.
13 Ã tỹ festa han sór kỹ ũn kaga kỹ rãnhrãj vãnh ag mỹ tómnĩ, ũn kãnhgrĩ ag mỹ, ũn kyvó ag mỹ.
13 Mas quando deres um banquete, convida os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos;
14 Ã tỹ tag han kỹ Topẽ vỹ ã ve há han ke mũ, ha vemnĩ. Ã mỹ ag tóg festa han ke tũ nĩ, ag tỹ nén ũ tũ nĩn kỹ. Kỹ ã tóg ã rĩr mãn ken kỹ ti kaja venh ke mũ, Topẽ tỹ ũn jykre kuryj kar rĩnrĩr mãn ke kurã ẽn kã,” he tóg, Jesus ti.
14 e serás bem-aventurado; porque eles não têm com que te retribuir; pois retribuído te será na ressurreição dos justos.
15 Kỹ tóg tá nĩ ũ mỹ mẽ há tĩ, Jesus vĩ tag ti. Tá nĩg kỹ tóg ag mré jẽg mũ gé, hã kỹ tóg Jesus vĩ mẽg mũ. Kỹ tóg ti mỹ: “ũ tỹ Topẽ tỹ tỹ ẽg pã'i nĩ vég mũ mỹn hỹn sér pẽ tĩnh mũ, ũ tỹ tá festa vég mũ ẽn mỹ,” he mũ.
15 Ao ouvir isso um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Kỹ Jesus tóg ti kanhrãn kỹ ti mỹ: “kanhkã tá festa vỹ ge nĩnh mũ, ha mẽ,” he mũ. “Kejẽn ũ tóg nĩgtĩ. Festa mág han sór tóg mũ, kỹ tóg ũ tỹ hẽn ri ke ag mỹ tó ja nĩ, ti tỹ festa han ke to hã.
16 Jesus, porém, lhe disse: Certo homem dava uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 Ti festa kurãn kã tóg ã camarada jẽnẽg mũ, ti tỹ ũn kógfyn kỹ nỹtĩ ag mỹ: “ha kãmũjẽg,” he jé. “Kar kỹ tóg nĩ ha, inh festa ti,” hemnĩ,” he tóg, ã camarada mỹ. Kỹ tóg ag mỹ tónh tĩ mũ sir.
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: vinde, porque tudo já está preparado.
18 Hã ra ag tóg ve sór tũ nĩ, ag kar ti, hã kỹ ag tóg ti mỹ vĩ mũ. Ũ tóg ti mỹ: “ga kajãm inh,” he mũ. “Hã kỹ sóg ijapỹ venh tĩ mũ ver. Ũri tóg inh mỹ vẽnhmỹ tĩ. Sỹ festa venh tĩg ke vẽ vẽ, hã ra tóg vẽnhmỹ tĩ,” he tóg mũ.
18 Mas todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e preciso ir vê-lo; rogo-te que me dês por escusado.
19 Kỹ ũ tóg ti mỹ: “monh génh sóg, monh tỹ 5 (ke) régre,” he mũ gé. “Kỹ sóg ag venh tĩ mũ ver. Sỹ festa venh tĩg ke vẽ vẽ, hã ra tóg vẽnhmỹ ti,” he tóg mũ gé sir, ũ ti.
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me dês por escusado.
20 Kỹ ũ tóg ti mỹ: “ũri sóg prũg mũ ha, hã kỹ tóg vẽnhmỹ tĩ,” he mũ gé.
20 Ainda outro disse: Casei-me e portanto não posso ir.
21 Kỹ ti camarada tóg ti mỹ tónh kãtĩ mũ, ã patrão mỹ. Kỹ tóg jũ mũ. Ti mỹ tóg: “ẽpry ra tĩg, ẽmĩn mág ra, ẽpry kãsir ra ke gé, ẽmã kar ki,” he mũ. “Kỹ ũn jagtar ag tatĩ kãtĩg, ũn kónhgrĩ ag, ũn kyvó ag, ũn tĩg vãnh ag ke gé,” he tóg. Ã camarada mỹ tóg ke mũ.
21 Voltou o servo e contou tudo isto a seu senhor: Então o dono da casa, indignado, disse a seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Kỹ tóg tĩg mãn mũ, ti camarada ti. Kỹ tóg tá vỹn ke kỹ ã patrão mỹ: “ke kãn inh huri,” he mũ. “Ag tatĩ kãtĩg inh huri, hã ra tóg fór tũ nĩ ver, festa jo ĩn ti,” he tóg mũ, ti camarada ti, ti patrão mỹ.
22 Depois disse o servo: Senhor, feito está como o ordenaste, e ainda há lugar.
23 Kỹ ti patrão tóg ti mỹ: “vẽsỹkã tĩg mãn ge,” he mũ. “Vãnh kãmĩ tĩg, ẽmã kãsir pẽ kãmĩ ke gé, ẽpry ra, ẽmĩn jagma,” he tóg. “Tá ag mỹ tugtónh tĩg. Ag kutãn nĩ, ag kãmũ jé, festa jo ĩn fór jé,” he tóg, patrão ti, ã camarada mỹ,” he tóg, Jesus ti.
23 Respondeu o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e obriga-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 “Hã kỹ sóg ãjag mỹ ke mũ,” he tóg. “Ũ mỹ sóg tó vén ja nĩ, hã ra ag tóg inh festa venh ke tũ pẽ nĩ, sỹ ũ mỹ tó vén ja ag,” he tóg. Jesus tỹ Fariseu ag mré jẽn kỹ ag mỹ kãmén hã vẽ.
24 Pois eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Kejẽn ũn e ag tóg Jesus nón mũ mũ. Kỹ tóg ag jé vĩrĩn ke kỹ ag mỹ:
25 Ora, iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 “ha mẽ,” he mũ. “Ũ tỹ inh mré tĩg pẽ han sór mũ jé inh hã to há kãfór nĩ, ã han mũ fag kri, ti prũ fi kri, ti krẽ kri, ti kãke ag kri, ti jãvy ag kri, ti ve fag kri, vẽnh kri ke gé, mỹr, ha mẽ,” he tóg. “Ke tũ nĩ mũ ra tóg inh mré kãtĩg ke tũ nĩ, kỹ tóg tỹ inh mré ke nĩnh ke tũ nĩ gé.
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a pai e mãe, a mulher e filhos, a irmãos e irmãs, e ainda também à própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Ha vé, ag tỹ inh cruz tỹ inh kri fi kỹ sóg tĩg ke mũ, ag tỹ to isa kỹ isén jé, ha vemnĩ. Vẽnh nenh ke tũ sóg nĩ. Ũ tỹ inh ri ke han sór tũ nĩn kỹ tóg inh mré kãtĩg ke tũ nĩ, kỹ tóg tỹ inh mré ke nĩnh ke tũ nĩ gé,” he tóg, Jesus ti,
27 Quem não leva a sua cruz e não me segue, não pode ser meu discípulo.
28 “To jykrén, ũ tỹ ĩn téj han sór mũ ẽn to. Ti tỹ ĩn téj han sór kỹ tóg ã jãnkamy nĩkrén vén ke mũ. Kỹ tóg ĩn kaja to jykrén ke mũ gé sir. Kar kỹ tóg ĩn han sór ke mũ vãhã.
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se senta primeiro a calcular as despesas, para ver se tem com que a acabar?
29 Ti tỹ to hã to jykrén há han tũ ra tóg vẽnhmỹ tĩ. Kỹ tóg ĩn jẽg ken ki kũm kỹ ti króggróg han ke mũ sir. Ti króggróg han kỹ ti jãnkamy tóg tũ' henh ke mũ, kỹ tóg tovãnh ke mũ sir, ti tỹ ĩn han ti. Kỹ ti mré ke ag tóg ti to vĩ kỹ ti nynh mũ sir.
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a zombar dele,
30 Ti to ag tóg: “ha mẽ, ĩn téj han sór tóg mũ vẽ, hã ra tóg to jykrén há han ja tũ nĩ, hã kỹ tóg kar tũ nĩ,” henh ke mũ, ti régre ag,” he tóg.
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não pode acabar.
31 “Kar pã'i mág to jykrén nĩ gé. Pã'i ũ tỹ ti mré vẽnh génh sór kỹ tóg ã krẽm ke ag nĩkrén ke mũ gé sir, vẽnh génh ke to hã. “10 mil (ke) ẽg nỹtĩ,” he jé tóg ke mũ. “Ẽg mỹ ag tỹ hẽn ri kenh mũ vỹ?” he jé tóg ke mũ. “20 mil (ke) ag nỹtĩ. Ag mỹ ẽg tỹ tũ' he kãn ke tũ nĩ vỹ? Ẽg kãfór ag tóg nỹtĩ. Ẽg hỹn hẽ ri kenh mũ, ag tỹ ẽg tovãnh jé?” he jé tóg ke mũ, pã'i ti.
31 Ou qual é o rei que, indo entrar em guerra contra outro rei, não se senta primeiro a consultar se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Ti tỹ tag to jykrén kỹ tóg pã'i ũ ẽn mỹ vẽnh vĩ jẽnẽnh mũ, ti tỹ kór há tá nĩ (hã) ra, kuvar há tá. Ti mỹ vẽnh vĩ jẽnẽn kỹ tóg ti mỹ: “ã mỹ ẽg tovãnh ke tũ nĩ'?” he mũ. “Inh ã mỹ ne nĩm mũ, ã tỹ isovãnh jé?” he jé tóg ke mũ, pã'i ẽn mỹ,” he tóg, Jesus ti.
32 No caso contrário, enquanto o outro ainda está longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 “Hã kỹ to jykrén nĩ, ãjag tỹ inh mré mũ pẽ han ke to. Iso há kãfór nỹtĩmnĩ, ãjag tũ kar kri. Ke tũ nĩ mũ ra ãjag pi(jé) inh mré mũ pẽ han mũ',” he tóg, Jesus ti.
33 Assim, pois, todo aquele dentre vós que não renuncia a tudo quanto possui, não pode ser meu discípulo.
34 “Sa vỹ há nĩ. Hã ra sa kãhór tĩn kỹ ẽg tỹ ne tỹ ti tỹ kajã' henh ke tóg tũ tĩ, tỹ sa' he mãn ke tũ tóg tĩ,” he tóg.
34 Bom é o sal; mas se o sal se tornar insípido, com que se há de restaurar-lhe o sabor?
35 “Ti kãhór tĩn kỹ tóg kórég nĩ, kỹ ẽg tóg fón tĩ. Ẽg pi(jé) ẽg japỹ ki ti fón tĩ', ti tỹ ẽg jakré tỹ há' he tũ nĩn kỹ, sa kãhór ti. Ti fón pẽ han jé ẽg tóg ke mũ. Ri ke ãjag nỹtĩ, ãjag tỹ inh mré mũ pẽ han tũ nĩn kỹ. Jẽmẽ há han nĩ, sỹ ãjag mỹ nén tó mũ tag ti,” he tóg, Jesus ti.
35 Não presta nem para terra, nem para adubo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.