Mateus 27
Ɛkáti Nku Nkɔ (KENNT) vs ARIB
1 Nɛ́yí nɔ́kɔ́, bǒbati bachiǎkap Mandɛm nɛ bǒbati ɛtɔk báchɔ́kɔ betí betí báká ɛyɔŋ ɛ́mɔt ɛnyǔ bábhɔ́ŋɔ́ bɛkʉ bɛ mángwáy Yesu.
1 Ora, chegada a manhã, todos os principais sacerdotes e os anciãos do povo entraram em conselho contra Jesus, para o matarem;
2 Báchyɛ́ ɛyɔŋ bɛ mángwɔ́t yi. Bafyɛ́ yi ngɛm amɔ, básɔ́t bárɔ́k ntá Páílet, mmu Rom anɛ achí nyaka gɔ́bhanɔ atú Judɛ́ya mpok yɔ.
2 e, maniatando-o, levaram-no e o entregaram a Pilatos, o governador.
3 Júdas mmu átí Yesu ághók nɔ́kɔ́ bɛ́ bábhɔŋ bɛway Yesu nɛdǐ kɛbhɔ nɛ́jwí yi antɨ ɛ̌ti ɛpɔ̌ndak ɛnɛ yi ákʉ́. Asɔt nkáp silbha bɛbhɔ́k ɛsa nsɛm byo anɛ báchyɛ́ yí antí Yesu arɔk bɛ́kɛ́mɛ ntá bǒbati bachiǎkap Mandɛm nɛ bǒbati ɛtɔk.
3 Então Judas, aquele que o traíra, vendo que Jesus fora condenado, devolveu, compungido, as trinta moedas de prata aos anciãos, dizendo:
4 Ágháká nɔ́kɔ́ bɛsí ɛbhap arɛm bɛ, “Nkʉ-bɛbʉ́ ndu ntí mmu anɛ ábhɨ́kɨ́ kʉ yɛ̌nyɨŋ, kpatɛ bátwɔ̀ way yi.” Bákɛ́mɛ yí bɛ, “Ɛyɔ ɛ́yɨ́ŋɨ́ bhɛsɛ́ ná? Ɛsɔŋɔri ɛyɛ kɛ ɛ́chí.”
4 Pequei, traindo o sangue inocente. Responderam eles: Que nos importa? Seja isto lá contigo.
5 Júdas aták nkáp wu amɨk amɛm ɛkɛrákap Mandɛm, afú arɔk asuri.
5 E tendo ele atirado para dentro do santuário as moedas de prata, retirou-se, e foi enforcar-se.
6 Bǒbati bachiǎkap Mandɛm bárɔ́k bábwɔ́pti nkáp wu, bárɛ́m bɛ, “Nkáp anɛ chí nkáp manoŋ nɛ ɛbhé ɛyɛsɛ ɛ́bhɨ́kɨ́ ka bɛ mánchɛ́m nkáp manoŋ nɛ anɛ́ ɛkɛrákap Mandɛm.”
6 Os principais sacerdotes, pois, tomaram as moedas de prata, e disseram: Não é lícito metê-las no cofre das ofertas, porque é preço de sangue.
7 Báká nɔ́kɔ́ ɛyɔŋ ɛ́mɔ́t, básɔt nkáp wu bárɔ́k bákú nɛbhʉɛ́rɛ́mɨk ntá ngoko bɛte ndu bɛ́bhɛ́mɛ nɔkɔ mankɔ.
7 E, tendo deliberado em conselho, compraram com elas o campo do oleiro, para servir de cemitério para os estrangeiros.
8 Ɛ̌ti ɛyɔ kɛ̌ bó bábhʉɛ́t bɛ́bhɨ́ŋɨ nɛbhʉ́ɛ́rɛ́mɨk wu bɛ́ Mmɨkɨ́ Manoŋ kpátɛ̌ ɛchɔŋ.
8 Por isso tem sido chamado aquele campo, até o dia de hoje, Campo de Sangue.
9 Ɛ́fákárí nɔ́kɔ́ ɛnyu ɛyɔ, ɛnyɨŋ ɛnɛ ndɛmɛkɛpɨ̌ntɨ Mandɛm Jeremáya árɛ́mɛ́ nyaka ɛ́fú tɛtɛp. Jeremáya arɛm nyaka bɛ, “Básɔ́t bɛbhɔ́kɔ́ nkáp ɛsa nsɛm byo, manyǔ nkáp anɛ mbɔk bo Israɛl bághɔ́ bɛ ákway bɛ́chyɛ́ ntá mmu anɛ ati yi.
9 Cumpriu-se, então, o que foi dito pelo profeta Jeremias: Tomaram as trinta moedas de prata, preço do que foi avaliado, a quem certos filhos de Israel avaliaram,
10 Bákú mmɨk ntá ngoko-bɛte nɛ nkáp ɛ́rɛ, nkúbhɛ́ mbɔ ɛnyu Mandɛm ághátí nyaka mɛ nkʉ.”
10 e deram-nas pelo campo do oleiro, assim como me ordenou o Senhor.
11 Bárɔ́ŋ nɔ́kɔ́ ntá Páílet nɛ Yesu, ate bɛsí bhi. Páílet abhɛ́p yi bɛ, “Wɔ kɛ ɔ́chí nɛ́ Mfɔ bo Israɛl?” Yesu akɛmɛ yi bɛ, “Ɛ́chí mbɔ ɛnyu ɔ́rɛ́mɛ́.”
11 Jesus, pois, ficou em pé diante do governador; e este lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Respondeu-lhe Jesus: É como dizes.
12 Bǒbati bachiǎkap Mandɛm nɛ bǒbati ɛtɔk bábhó bɛ́bhát yí barak amʉɛt, kɛ abhɨ́kɨ́ kɛmɛ yɛ̌ ɛyɔŋ.
12 Mas ao ser acusado pelos principais sacerdotes e pelos anciãos, nada respondeu.
13 Ɛ́kʉ́ Páílet arɛm ntá yi bɛ, “Ɔpú ghók nɔ́ bɛyǎ mɛnyɨŋ ɛbhɛ́n bárɛ̀m bɛ́ ɔkʉ?”
13 Perguntou-lhe então Pilatos: Não ouves quantas coisas testificam contra ti?
14 Kɛ Yesu akɛrɛm yɛ̌nyɨŋ. Ɛ́kʉ́ gɔbhánɔ abhak maknkay tontó.
14 E Jesus não lhe respondeu a uma pergunta sequer; de modo que o governador muito se admirava.
15 Gɔ́bhanɔ abhɔ̌ŋ nyaka ɛpɨŋ bɛ yɛ̌ntɨkɨ mmíɛ́, ndǔ mpok Ɛpǎ Nɛkɨŋɨ, ǎfɛrɛ mǔkɛnɔŋ amɔt anɛ bo báyàŋ yí ámfɛ́rɛ́.
15 Ora, por ocasião da festa costumava o governador soltar um preso, escolhendo o povo aquele que quisesse.
16 Mpok yɔ, mǔkɛnɔŋ amɔt anɛ bo báré rɨŋɨ ɛ̌ti barak anɛ yí áré kʉ, abhak ɛkɛrɛ́kɛnɔŋ. Aka nnyɛ́n bɛ́ Barábas.
16 Nesse tempo tinham um preso notório, chamado Barrabás.
17 Bɛyǎ bhó báchɛ́mɛ nɔ́kɔ́ ɛkɛt Páílet betí ɛbhɔ, abhɛ́p bɔ́ bɛ, “Agha bǎyáŋ mɛndɔ́ ándɔ́k, Barábas kɛ chí Yesu, anɛ bábhɨ̀ŋɨ bɛ́ Mpɛmɛ Mandɛm afyɛ́ nyaka bariɛp bɛ ǎtò?”
17 Portanto, estando o povo reunido, perguntou-lhe Pilatos: Qual quereis que vos solte? Barrabás, ou Jesus, chamado o Cristo?
18 Páílet arɨ́ŋɨ́ nyaka sayri bɛ́ bǒbati bo Israɛl bákɛm Yesu bárɔ̌ŋ ntá yi nɛ yi chi ɛ̌ti mpabhamɨ́k.
18 Pois sabia que por inveja o haviam entregado.
19 Ɛ́fákárí nkwɔ́ bɛ, ɛnɛ́ Páílet áchɔ́kɔ́ bɛ́táŋ Yesu, ngɔrɛ́ ywi ató mmu ntá yi nɛ ɛyɔŋ bɛ, “Dɔ̌ mmu wu ándɔ́k. Achi chak. Ngɔ kɛnɔ́ ɛkɛ́n kɛ́re sɔŋɔri mɛ ɛ̌ti yi ndǔ bɛti ɛbhɛ́n bɛ́fʉɛ́rɛ́.”
19 E estando ele assentado no tribunal, sua mulher mandou dizer-lhe: Não te envolvas na questão desse justo, porque muito sofri hoje em sonho por causa dele.
20 Mpok yɔ nɔ, bǒbati bachiǎkap nɛ bǒbati ɛtɔk báré ghati bɛyǎ bhó abhɛn báchí arɛ́ bɛ́ bákɛ́ rɔ bɛbhɛp Páílet ándɔ́ chí Barábas ándɔ́k, anchyɛ bɛtaŋ bɛ mángwáy Yesu.
20 Mas os principais sacerdotes e os anciãos persuadiram as multidões a que pedissem Barrabás e fizessem morrer Jesus.
21 Ɛ́kʉ́ Páílet apɛt abhɛ́p bɔ́ bɛ, “Ndǔ bǒbhɛn bati apay, anɛ bǎyáŋ ndɔ́ ándɔ́k chí agha?” Bábɨ́k bɛ, “Barábas!”
21 O governador, pois, perguntou-lhes: Qual dos dois quereis que eu vos solte? E disseram: Barrabás.
22 “Nkʉ́ yi nɛ Yesu mmu bábhɨ̀ŋɨ bɛ́ Mpɛmɛ Mandɛm afyɛ́ nyaka bariɛp bɛ ǎtò?” Bɔ́ mankɛm bábhó bɛ́bɨ́k bɛ, “Dɛm mángó yi ndǔ ɛkotákátí!”
22 Tornou-lhes Pilatos: Que farei então de Jesus, que se chama Cristo? Disseram todos: Seja crucificado.
23 Kɛ Páílet abhɛ́p bɔ́ bɛ, “Ntɨkɨ ɛbɛ́ptí ndak yi ákʉ́?” Bɔ́ mankɛm bápɛ́t bábhó bɛ́bɨ́k bɛ, “Dɛm mángó yi ndǔ ɛkotákátí!”
23 Pilatos, porém, disse: Pois que mal fez ele? Mas eles clamavam ainda mais: Seja crucificado.
24 Páílet ághɔ́ nɔ́kɔ́ bɛ́ yí ǎchɔŋti chí mpok nɛ bɛ́ ɛbyɔk ɛ́bho bɛ́kwɛ́n, arɛm mántwɔ́ yí nɛ manyiɛp ndǔ ɛnyɨŋ. Asɔt manyiɛp amɔ aso amɔ amɛm bɛsí bɛyǎ bǒbhɔ andɛm nɔkɔ bɛ, “Mɛ mbɨ́kɨ́ bhɔ́ŋ amɔ ndǔ nɛwú mmu nɛ. Nɛwú ɛni nɛ́yɨ́ŋɨ́ chí bhé!”
24 Ao ver Pilatos que nada conseguia, mas pelo contrário que o tumulto aumentava, mandando trazer água, lavou as mãos diante da multidão, dizendo: Sou inocente do sangue deste homem; seja isso lá convosco.
25 Bɔ́ mankɛm bákɛ́mɛ bɛ, “Dɔ manoŋ ami ámbák bhɛsɛ́ antí, nɛ bɔ̌ bhɛsɛ́!”
25 E todo o povo respondeu: O seu sangue caia sobre nós e sobre nossos filhos.
26 Páílet afɛrɛ yɛ Barábas mmǔ bo Israɛl nɛ bǒbati bhap báyàŋ yi amfɛrɛ. Achyɛ ɛyɔŋ bɛ́ batɛmɛ́ nɛnu mándɛn Yesu nɛ ɛ́kpá, mánsɔt yí, mándɔk, mángó ndǔ ɛkotákátí.
26 — ausente —
27 Batɛmɛ́ nɛnu Páílet básɔ́t Yesu bárɔ́k amɛm áchá ywi nɛ yí, batɛmɛ́ nɛnu báchák mankɛm ndǔ ɛká batɛmɛ́ nɛnu ɛyap bátwɔ́ nkwɔ́ bákáp Yesu.
27 Nisso os soldados do governador levaram Jesus ao pretório, e reuniram em torno dele toda a corte.
28 Báyók nkú yi amʉɛt, básɔ́t nkú chu báfyɛ́ yí amʉɛt.
28 E, despindo-o, vestiram-lhe um manto escarlate;
29 Básɔ́t bɔ̌batábhɛ́nɔk nsɛ̌nsé mánɨ́ mbɔ ntá kɛfɔ báfyɛ́ yí antí, básɔ́t ɛnɔkɔfú báfyɛ́ awɔ́nɛm aywi. Bábhó bɛ́tɛ́p mánɛ́n bɛsí ɛbhi máŋɔkɔ nɔkɔ yí bɛ, “Acha mfɔ bo Israɛl, kɛnókó kɛ́chí ɛkɛ ɛta!”
29 e tecendo uma coroa de espinhos, puseram-lha na cabeça, e na mão direita uma cana, e ajoelhando-se diante dele, o escarneciam, dizendo: Salve, rei dos judeus!
30 Bákʉ́ nɔ́kɔ́ nɔ́, bápáti yí batiɛ́ amʉɛt, báfɔ́ŋɔ ɛnɔk ɛyɔ yi awɔ bákɛ́bhɛ bɛdɛpti yi anti nɛ yɔ.
30 E, cuspindo nele, tiraram-lhe a cana, e davam-lhe com ela na cabeça.
31 Bápɔbhɛ nɔkɔ bɛyɔkɔ yi, báfɛ́rɛ nkú chu yi amʉɛt, básɔ́t ayi yímbɔŋ bákɛ́mɛ yi amʉɛt. Básɔ́t yɛ yi bárɔ́k bɛgo ndǔ ɛkotákátí.
31 Depois de o terem escarnecido, despiram-lhe o manto, puseram-lhe as suas vestes, e levaram-no para ser crucificado.
32 Ɛnɛ́ báfú ɛkɛt Páílet bárɔ̀ŋ, bátɛ́mɛri mmu ɛtɔk Sírene fú ambi anɛ áká nnyɛ́n bɛ́ Símun. Bájirɛ yí ápɔ́kɔ́ ɛkotákátí Yesu.
32 Ao saírem, encontraram um homem cireneu, chamado Simão, a quem obrigaram a levar a cruz de Jesus.
33 Bárɔ́k ɛbhak ɛnɛ́ bábhɨ̀ŋɨ bɛ́ Golgóta, nɔ́ chi “Nɛbhʉɛt Ɛnkɔ́nti.”
33 Quando chegaram ao lugar chamado Gólgota, que quer dizer, lugar da Caveira,
34 Arɛ́, batɛmɛ́ nɛnu básɔ́t ɛnyɨŋ ɛnɛ ɛ́nɛn mbɔ mbʉ̌nya, báfyɛ́ ndǔ mmɛm báchyɛ́ yí ányú. Ághókótí nɔ́kɔ́ mɔ́, akɛ ka mɛ́nyú yɛ̌ ndu báyàŋ nyaka bɛ yi anyu mɔ.
34 deram-lhe a beber vinho misturado com fel; mas ele, provando-o, não quis beber.
35 Básɔ́t Yesu bágó ndǔ ɛkotákátí. Batɛmɛ́ nɛnu abhɛn bágó yi ndǔ ɛkotákátí, bágʉɛ́p ɛbháŋá bɛ́rɨ́ŋɨ ɛnyǔ bábhɔ́ŋ bɛ́kɔ́rɛ ndɛn ɛyi bɛ yɛ̌ntɨkɨ mmu wap ambɔŋ amɔt.
35 Então, depois de o crucificarem, repartiram as vestes dele, lançando sortes, {para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta: Repartiram entre si as minhas vestes, e sobre a minha túnica deitaram sortes.}
36 Báchɔ́kɔ yɛ amɨk mámbabhɛri nɔkɔ yí.
36 E, sentados, ali o guardavam.
37 Básɨŋ ɛnyɨŋ ɛnɛ Yesu ákʉ́ kɛ bágò yí ndǔ ɛkotákátí, ndǔ ɛbhɔ́k ɛnɔk. Bágó ɛbhɔ́k ɛnɔk ɛyɔ ndǔ ɛko amfay ntí aywi. Ɛnyɨŋ básɨ́ŋ arɛ́ ɛ́bhák bɛ, “Nɛ́ chí Yesu, Mfɔ bo Israɛl.”
37 Puseram-lhe por cima da cabeça a sua acusação escrita: ESTE É JESUS, O REI DOS JUDEUS.
38 Bágó ngɛ́bhɛ́ ntantaŋ amɔt ndǔ ɛyi ɛkotákátí ɛbhe awɔ́nɛm Yesu. Bákʉ́ ɛnyu ɛ́mɔ́t nɛ achák ɛbhe awɔghɔ yi.
38 Então foram crucificados com ele dois salteadores, um à direita, e outro à esquerda.
39 Bo abhɛn báfʉɛrɛ fʉɛt, bághaka nyaka arɛ mánte, mámɔk nɛ bati, mánsɔkɔti yi nɛ mándɛmɛ nɔkɔ bɛ,
39 E os que iam passando blasfemavam dele, meneando a cabeça
40 “Wɔ mmu ɔ́kway mɛmokoti ɛkɛrákap Mandɛm, nɛ ɔ́nte yɔ́ ndǔ manywɔp arat! Pɛmɛ́ mmʉɛt ɛyɛ mbák ɔchí Mmɔ Mandɛm! Fú ndǔ ɛkotákátí sɛp amɨk sɛ́ngɔ́!”
40 e dizendo: Tu, que destróis o santuário e em três dias o reedificas, salva-te a ti mesmo; se és Filho de Deus, desce da cruz.
41 Bǒbati bachiǎkap Mandɛm nɛ batɔŋ ɛbhé Mandɛm nɛ bǒbati ɛtɔk báré way nkwɔ yi, mándɛmɛ nɔkɔ bɛ,
41 De igual modo também os principais sacerdotes, com os escribas e anciãos, escarnecendo, diziam:
42 “Ápɛ̀mɛ nyaka bo báchák, kɛ apú kway bɛpɛmɛ mmʉɛt yi! Pú yí achi Mfɔ bo Israɛl? Ámfá ndǔ ɛkotákátí ansɛp amɨk, chɔŋ sɛ́noko yi.
42 A outros salvou; a si mesmo não pode salvar. Rei de Israel é ele; desça agora da cruz, e creremos nele;
43 Asɨ́kɨ́ ntɨ nɛ Mandɛm. Mandɛm ampɛmɛ yi nɛ́nɛ mbák ǎyaŋ bɛpɛmɛ yi, mbɔnyunɛ arɛm bɛ achi Mmu anɛ áfú ntá Mandɛm.”
43 confiou em Deus, livre-o ele agora, se lhe quer bem; porque disse: Sou Filho de Deus.
44 Baghɛ́p abhɛn bágó ndǔ ɛbhap bɛko mbɔ yí, báré so yí nkwɔ́ nɛ nsɔk ɛnyu ɛ́mɔ́t.
44 O mesmo lhe lançaram em rosto também os salteadores que com ele foram crucificados.
45 Ɛ́gháká nɔ́kɔ́ nkárɛ́nká byo nɛ ɛpay nɛ ngósí, ɛjuri ɛ́kwɛ́n ɛtɔk ɛnkɛm. Ɛbhák kpátɛ nkárɛ́nká ɛ́rát nɛ ngósí.
45 E, desde a hora sexta, houve trevas sobre toda a terra, até a hora nona.
46 Ɛ́gháká nɔ́kɔ́ mbɔ nkárɛ́nká ɛyɔ ɛ́rát nɛ ngósí, Yesu abɨk arɛm bɛ, “Ɛli, Ɛli, lama sabatani?” Nɔ́ chi, “Mandɛm wa, Mandɛm wa, ndaká yí ɔ́fɛ́rɛ́ ntí nɛ mɛ?”
46 Cerca da hora nona, bradou Jesus em alta voz, dizendo: Eli, Eli, lamá sabactani; isto é, Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
47 Mbɔk bo abhɛn báté kɛ́kwɔ́t báyɨ̀ŋɨ, bághók nɔ́kɔ́ ndǔ Yesu ábɨ́kɨ́ ɛnyu ɛyɔ, báré rɛm nɛ batɨ bɛ, “Ǎbhɨ̀ŋɨ Ɛláija!”
47 Alguns dos que ali estavam, ouvindo isso, diziam: Ele chama por Elias.
48 Ntɛmɛ́ nɛnu amɔt ajɛt tɛ́mté arɔk asɔt ɛkuchá fofok asɛbhɛ ndǔ ɛchyɛ́ mmɛ́m, asɔt akpaŋ anti mɔ́nɔk, asá amfay ntá Yesu, bɛchyɛ yi anyu.
48 E logo correu um deles, tomou uma esponja, ensopou-a em vinagre e, pondo-a numa cana, dava-lhe de beber.
49 Kɛ abhɛ́nɛ́fú báré rɛm bɛ, “Dɔ̌ yi sɛ́ngɔ́ mbák Ɛláija ǎtwɔ̀ bɛpɛmɛ yi!”
49 Os outros, porém, disseram: Deixa, vejamos se Elias vem salvá-lo.
50 Yesu abɨk ndɔŋ achak, arɔ ɛfóŋó yi awɔ́ Mandɛm.
50 De novo bradou Jesus com grande voz, e entregou o espírito.
51 Nkúbhɛ́ mpok yɔ, ɛkát ɛnɛ ɛchi amɛm ɛkɛrákap Mandɛm ɛ́ghárɛ bɛbhɔk bɛpay bɛfu amfay bɛghaka amɨk. Mmɨk anyɨkɨsi, kɛtárábhɛ́ kɛ́rákáti.
51 E eis que o véu do santuário se rasgou em dois, de alto a baixo; a terra tremeu, as pedras se fenderam,
52 Manɛm ánɛ́nɛ, Mandɛm akʉ bɛyǎ bo Mandɛm abhɛn mǎnáŋ bágú nyaka bapɛtsɛm ndǔ nɛpɛ́m.
52 os sepulcros se abriram, e muitos corpos de santos que tinham dormido foram ressuscitados;
53 Báfú amɛm manɛm ayap, nɛ Yesu ápɛ́rɛ́ nɔ́kɔ́ nsɛm ndǔ nɛpɛ́m, bo Mandɛm bhɔ bárɔ́k Yerúsalɛm. Bɛyǎ bho bághɔ́ bhɔ.
53 e, saindo dos sepulcros, depois da ressurreição dele, entraram na cidade santa, e apareceram a muitos.
54 Mǔngo batɛmɛ́ nɛnu nɛ batɛmɛ́ nɛnu abhɛn bachi nɛ yi bábhàbhɛri Yesu bághɔ́ nɔ́kɔ́ ndǔ mmɨk ányɨ́kɨ́sí, bághɔ́ mɛnyɨŋ bɛ́chák ɛbhɛn bɛ́fákárí. Bɛchay bɛ́kɛ́m bhɔ tontó. Bábhó bɛrɛm bɛ, “Achí mbʉ Mmɔ Mandɛm tɛtɛp!”
54 ora, o centurião e os que com ele guardavam Jesus, vendo o terremoto e as coisas que aconteciam, tiveram grande temor, e disseram: Verdadeiramente este era filho de Deus.
55 Bɛyǎ baghɔrɛ́ bábhák arɛ nkwɔ. Abhɛn bákòŋo nyaka Yesu bɛfu tɛ atú Gálili mánkwak nɔkɔ yi, babhak téé, nɛkɔ nɛsiɛ, mámkpɔkɔ nɔkɔ.
55 Também estavam ali, olhando de longe, muitas mulheres que tinham seguido Jesus desde a Galiléia para o ouvir;
56 Mbɔk baghɔrɛ́ bhɔ bábhák María mmɔ̌ ɛtɔk Mágdala, nɛ María nnɔ Jems nɛ Josɛ́f, nɛ María ngɔrɛ́ Sɛbɛdi, nnɔ Jems nɛ Jɔ̌n.
56 entre as quais se achavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e de José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Mmǔ nkáp amɔt afǔ nyaka ɛtɔk Arimátia. Aka nnyɛ́n bɛ Josɛ́f. Abhak nkoŋo Yesu amɔt. Ɛ́gháká nɔ́kɔ́ beku,
57 Ao cair da tarde, veio um homem rico de Arimatéia, chamado José, que também era discípulo de Jesus.
58 arɔk ntá Páílet bɛ anchyɛ bɛtaŋ amfɛrɛ ɛrɛnɛ Yesu ndǔ ɛkotákátí. Páílet achyɛ ɛyɔŋ bɛ́ mámfɛ́rɛ́ Yesu ndǔ ɛkotákátí manchyɛ yi.
58 Esse foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. Então Pilatos mandou que lhe fosse entregue.
59 Josɛ́f asɔt yɛ Yesu anɛ́p nɛ ɛ́síɛndɛn nkɔ.
59 E José, tomando o corpo, envolveu-o num pano limpo, de linho,
60 Josɛ́f abhɔ̌ŋ nyaka nnɛm nɛkɔ ɛnɛ́n yi átɛ́mɛ́ ndǔ sɛtárɛ́bhɛ́. Arɔk abhɛmɛ Yesu ndǔ nnɛm ɛni nɔ. Abɨŋɨri yɛ ɛrɛm ntay áchók nnyǔ nnɛm, agurɛ.
60 e depositou-o no seu sepulcro novo, que havia aberto em rocha; e, rodando uma grande pedra para a porta do sepulcro, retirou-se.
61 María, mmɔ̌ ɛtɔk Mágdala nɛ María achák, bábhák kɛ́kwɔ́t chɔ́kɔ́ mánjɨŋɨ nɔkɔ nnɛm.
61 Mas achavam-se ali Maria Madalena e a outra Maria, sentadas defronte do sepulcro.
62 Nɛ́yí nɔ́kɔ́, ndǔ nywɔbhɛ́ nɛywěmʉɛt bo Israɛl, bǒbati bachiǎkap Mandɛm nɛ bǒnkwɔ Fárisi bárɔ́k bátɛ́mɛri Páílet.
62 No dia seguinte, isto é, o dia depois da preparação, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus perante Pilatos,
63 Bárɛm bɛ, “Ɛta, sɛ́bhɨ́kɨ́ re ghɔkɔntɨk bɛ mmǔ nsé wu arɛm nyaka bɛ ndǔ manywɔp arat yi ǎpɛtnsɛm ndǔ nɛpɛ́m.
63 e disseram: Senhor, lembramo-nos de que aquele embusteiro, quando ainda vivo, afirmou: Depois de três dias ressurgirei.
64 Ɛ́rɨ yɛ bɛ ɔ́nchyɛ́ ɛyɔŋ bo mandɔk mambabhɛri nɔkɔ nnɛm ɛni kpátɛ manywɔp arat amfʉɛt. Bakoŋo bhi bákway bɛrɔŋ mángɛp yi mámpɔkɔ, mándɔk, mámbo yɛ bɛghati bho bɛ yi apɛtnsɛm ndǔ nɛpɛ́m. Nɛ mbák ɛ́mfákárí nɔ́, nsé yap yɔ ǎchɔŋti mɛnyɨŋ ancha nsé anɛ mbɨ.”
64 Manda, pois, que o sepulcro seja guardado com segurança até o terceiro dia; para não suceder que, vindo os discípulos, o furtem e digam ao povo: Ressurgiu dos mortos; e assim o último embuste será pior do que o primeiro.
65 Páílet arɛm bɛ, “Yɨŋɨ batɛmɛ́ nɛnu nɔ. Sɔt ka bhɔ́ mándɔ́k mámbábhɛ́rí nɔ́kɔ́ nnɛm mbɔ ɛnyǔ bǎyaŋ.”
65 Disse-lhes Pilatos: Tendes uma guarda; ide, tornai-o seguro, como entendeis.
66 Bárɔ́ yɛ barɔk báfyɛ́ ɛrɨŋ ndǔ ntay, nɛ bárɔ bɔ arɛ bɛ mambabhɛri nɔkɔ nnɛm.
66 Foram, pois, e tornaram seguro o sepulcro, selando a pedra, e deixando ali a guarda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.