Mateus 25
Ɛkáti Nku Nkɔ (KENNT) vs ARC
1 Yesu atɛ́m nɛkay ɛnɛn bɛ, “Nywɔp Mandɛm átwɔ̀ bɛbhak Mfɔ bǒbhi, mɛnyɨŋ bɛ́bhak mbɔ ɛnyǔ ɛchi ndǔ nɛkǎy baghɔsɔ́ŋ bati byo abhɛn básɔ́rɛ́ nyaka bɛrɔ́ŋɔ́ ɛbhap, barɔk bɛtɛmɛri mbǎyngɔrɛ́ amɔt.
1 Então, o Reino dos céus será semelhante a dez virgens que, tomando as suas lâmpadas, saíram ao encontro do esposo.
2 Bati atay bábhɔ́ŋ kɛ́ŋwáŋ, báchák bati atay bábhák ɛchɨŋti.
2 E cinco delas eram prudentes, e cinco, loucas.
3 Abhɛn ɛchɨŋti bápɔ́kɔ bɛrɔ́ŋɔ́ bhap, kɛ bɔ́ kɛpɔkɔ bawɛt mánkɛ́m amʉɛt.
3 As loucas, tomando as suas lâmpadas, não levaram azeite consigo.
4 Kɛ abhɛn kɛ́ŋwáŋ bápɔ́kɔ́ nɔ́kɔ́ ɛbhap bɛrɔ́ŋɔ́, bápɔ́kɔ mɛnyɨŋ bawɛt nkwɔ bákɛ́m amʉɛt.
4 Mas as prudentes levaram azeite em suas vasilhas, com as suas lâmpadas.
5 Ɛ́fákari bɛ mbǎyngɔrɛ́ anɛ bɔ mankɛm mánòŋ abhɨkɨ twɔ́ áyák. Ɛ́kʉ́ bábhó mɛmɔk kɛnɔ́, kpát bákwɛ́n kɛnɔ́.
5 E, tardando o esposo, tosquenejaram todas e adormeceram.
6 Ɛ́gháká nɔ́kɔ́ nɛ́ntɨ́bhɛti, mmǔ amɔt abho bɛbɨk andɛm nɔkɔ bɛ, ‘Ghók ká, mbǎyngɔrɛ́ wu atɛwú átwɔ̀! Twɔ́ ká sɛnsyɛpti yi!’
6 Mas, à meia-noite, ouviu-se um clamor: Aí vem o esposo! Saí-lhe ao encontro!
7 Baghɔsɔŋ bhɔ mankɛm bácháyti, maŋɛmɛ, yɛ̌ntɨkɨ mmu wap abho bɛ́kósi nnɨk-ɛrɔ́ŋɔ́ ywi.
7 Então, todas aquelas virgens se levantaram e prepararam as suas lâmpadas.
8 Abhɛn ɛchɨŋti bati atay babho bɛrɛm ntá abhɛn kɛ́ŋwáŋ bɛ, ‘Kwak ka bhɛsɛ nɛ mbɔ bawɛt ɛrɔ́ŋɔ́. Ɛbhɛsɛ́ bɛrɔ́ŋɔ́ bɛ́twɔ̀ nɛmɛ.’
8 E as loucas disseram às prudentes: Dai-nos do vosso azeite, porque as nossas lâmpadas se apagam.
9 Kɛ abhɛn kɛ́ŋwáŋ bákɛ́mɛ bɛ, ‘Ngufú bawɛt amɛn sɛ́bhɔ́ŋɔ́ apu kway chɔŋ bhɛsɛ nɛ bhe. Dɔ́k ká ntá batǐ bawɛt mǎnku amɛka bawɛt.’
9 Mas as prudentes responderam, dizendo:
10 Kɛ bárɔ́ŋ nɔ́kɔ́ bɛku amap bawɛt, mbǎyngɔrɛ́ achwɔp, asɔt abhɛn bati atay, abhɛn ɛbhap bɛrɔ́ŋɔ́ bɛ́dù, achwe amɛm ɛpǎ nɛbhay nɛ bhɔ́. Bakʉ̌-bɛtɨk báya nɛkok batiɛp.
10 E, tendo elas ido comprá-lo, chegou o esposo, e as que estavam preparadas entraram com ele para as bodas, e fechou-se a porta.
11 Ɛ́bhɨ́kɨ́ tat, baghɔsɔ́ŋ abhɛn báfú bɛku bawɛt bápɛtnsɛm, báte nɛfí, babho bɛdɛp nɛkok, mándɛmɛ nɔkɔ bɛ, ‘Ɛta, Ɛta, dɛm mánɛ́nɛ́ bhɛsɛ mbǐnywɔp’.
11 E, depois, chegaram também as outras virgens, dizendo: Senhor, senhor, abre-nos a porta!
12 Kɛ mbǎyngɔrɛ́ akɛmɛ bhɔ chi bɛ, ‘Dɨŋɨ́ ká bɛ mbɨ́kɨ́ rɨŋɨ bhe!’”
12 E ele, respondendo, disse: Em verdade vos digo que vos não conheço.
13 Yesu ánáŋá nɔ́kɔ́ bɛ́tɛ́m nɛkay ɛnɛn, arɛm bɛ, “Bák yɛ ka pě, mbɔnyunɛ bǎbhɨ́kɨ́ rɨŋɨ mpok anɛ Mɛ Mmu mfú ntá Mandɛm nchí twɔ.”
13 Vigiai, pois, porque não sabeis o Dia nem a hora em que o Filho do Homem há de vir.
14 Yesu atɛ́m nɛkay ɛnɛ́nɛ́fú bɛ, “Mpok Mɛ Mmu mfú ntá Mandɛm nchí twɔ, mɛnyɨŋ bɛ́bhak mbɔ ɛnyu ɛ́fákárí nyaka nɛ mmu amɔt nɛ bakʉ̌ bɛtɨk abhi. Nywɔp nɛ́mɔ́t, achyɛ nkáp bɛ mándɔp mánkɔ nɔkɔ ɛsiɛ́ nɛ wu.
14 Porque isto é também como um homem que, partindo para fora da terra, chamou os seus servos, e entregou-lhes os seus bens,
15 Arɔ bhɔ nkáp bɛkoŋo ɛnyǔ yɛ̌ntɨkɨ mmu wap ákwày bɛkʉ nɛ aywi nkáp. Achyɛ amɔt bɛbhǎ nkáp bɛtay. Achyɛ achák bɛbhǎ nkáp bɛpay. Achyɛ anɛfu ɛbhǎ nkáp ɛ́mɔt. Afa yɛ arɔk nɛkɔ.
15 e a um deu cinco talentos, e a outro, dois, e a outro, um, a cada um segundo a sua capacidade, e ausentou-se logo para longe.
16 Bárɔ́bhɛ́ nɔ́kɔ́, mǔbɛtɨk anɛ yí áchyɛ́ bɛbhǎ nkáp bɛtay abho bɛkɔ ɛsiɛ nɛ wu tɛ́mté. Ɛ́bhɨ́kɨ́ tat, abhɔ́ŋ nsáy bɛbhǎ nkáp bɛ́chák bɛtay.
16 E, tendo ele partido, o que recebera cinco talentos negociou com eles e granjeou outros cinco talentos.
17 Anɛ bɛbhǎ nkáp bɛ́páy akʉ ɛnyumɔt, abhɔ́ŋ nsáy bɛbha bɛpay.
17 Da mesma sorte, o que
18 Kɛ nkʉbɛtɨk anɛ ɛbhǎ nkáp ɛ́mɔt, ásɔ́rɛ́ nɔ́kɔ́ aywi nkáp, arɔk atɛ́m chí mbok amɨk abhɛsɛ ɛbhǎ nkáp ɛyɔ arɛ.
18 Mas o que recebera um foi, e cavou na terra, e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 Chi-bɛtɨk, átát nɔ́kɔ́ ndǔ nɛkɔ ɛnɛn yi árɔ́ŋɔ́, apɛtnsɛm, abhɨŋɨ bakʉ̌ bɛtɨk bɛ mántwɔ́, yɛ̌ntɨkɨ mmu wap andɛm ɛnyǔ yi akʉ nɛ aywǐ nkáp.
19 E, muito tempo depois, veio o senhor daqueles servos e ajustou contas com eles.
20 Anɛ bɛbhǎ nkáp bɛtay atwɔ́ nɛ bɛbha byó, arɛm bɛ, ‘Ɛta, ɔchyɛ́ nyaka mɛ bɛbhǎ nkáp bɛtay bɛ nkɔ ɛsiɛ nɛ wu. Nnu kpát bɛbha bɛ́chák bɛ́tay bɛ́ko amfay.’
20 Então, aproximou-se o que recebera cinco talentos e trouxe-lhe outros cinco talentos, dizendo: Senhor, entregaste-me cinco talentos; eis aqui outros cinco talentos que ganhei com eles.
21 Chi-bɛtɨk akaka yi tontó arɛm bɛ, ‘Ɔkʉ sayri! Ɔchí ɛrɨ́tí mǔbɛtɨk nɛ ɔchí mmu tɛtɛp. Ɔtɔ̌ŋ ndǔ mandú nkáp bɛ ɔchí mmu tɛtɛp. Nɛ́nɛ, chɔŋ nchyɛ́ wɔ bɛtaŋ amfay bɛyǎ mɛnyɨŋ. Twɔ́ sɛ́nkʉ́ maŋák!’
21 E o seu senhor lhe disse: Bem Sobre o pouco foste fiel, sobre muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
22 Anɛ bɛbhǎ nkáp bɛpay atwɔ́ nɛ mɛnwi arɛm bɛ, ‘Ɛta, ɔchyɛ́ nyaka mɛ bɛbhǎ nkáp bɛpay. Nnu kpát bɛchak bɛpay bɛko amfay’.
22 E, chegando também o que tinha recebido dois talentos, disse: Senhor, entregaste-me dois talentos; eis que com eles ganhei outros dois talentos.
23 Chi-bɛtɨk akaka yí tontó arɛm bɛ, ‘Ɔkʉ sayri! Ɔchí ɛrɨ́tí mǔbɛtɨk nɛ ɔchí mmǔ tɛtɛp. Ɔtɔ̌ŋ ndǔ mandú nkáp bɛ́ ɔchí mmǔ tɛtɛp. Nɛ́nɛ, chɔŋ nchyɛ́ wɔ bɛtaŋ amfay bɛyǎ mɛnyɨŋ. Twɔ́ sɛ́nkʉ́ maŋák!’
23 Disse-lhe o seu senhor: Bem
24 Anɛ ɛbhǎ nkáp atwɔ́ nkwɔ arɛm bɛ, ‘Ɛta, ndɨ́ŋɨ́ bɛ́ ɔchí mmu mbeápak. Ɔkɔŋ bɛghɛm nɛbhʉɛt anɛ ɔ́bhɨ́kɨ́ pɨ, ɔ̌nyokoti nɛbhʉɛt anɛ ɔ́bhɨ́kɨ́ tak mbwɔt arɛ.’
24 Mas, chegando também o que recebera um talento disse: Senhor, eu conhecia-te, que és um homem duro, que ceifas onde não semeaste e ajuntas onde não espalhaste;
25 Mbɔ̌ŋ yɛ̌ bɛcháy bɛ́kɔ́ ɛsiɛ́ nɛ nkáp aywɛ kɛ́ka ánɛ́m mbɔŋ ɛsɔŋɔri nɛ wɔ. Ɛ́kʉ́ ndɔk ntɛ́m mbok amɨk mbɛmɛ wú arɛ́. Yɨŋɨ́ ɛbhǎ nkáp ɛyɛ.
25 e, atemorizado, escondi na terra o teu talento; aqui tens o
26 Kɛ chi-bɛtɨk akɛmɛ yi bɛ, ‘Wɔ ɛbɛ́ptí nkʉbɛtɨk! Wɔ mbɔ́t! Ɔrɨ́ŋɨ́ sayri bɛ́ nkɔŋ bɛghɛm nɛbhʉɛt anɛ mbɨ́kɨ́ pɨ, nnyokoti nɛbhʉɛt anɛ mbɨ́kɨ́ ták mbwɔt arɛ, pú nɔ?
26 Respondendo, porém, o seu senhor, disse-lhe: Mau e negligente servo; sabes que ceifo onde não semeei e ajunto onde não espalhei;
27 Kɛ ndaká yí ɔ́bhɨ́kɨ́ fyɛ nkáp awa amɛm ɛkɛrɛ́nkap bɛ nnáŋ ntwɔ́, mbɔ̌ŋ nsáy arɛ?’
27 devias, então, ter dado o meu dinheiro aos banqueiros, e, quando eu viesse, receberia o que é meu com os juros.
28 Chi-bɛtɨk achyɛ yɛ ɛyɔŋ bɛ mánsɔt ɛbhǎ nkáp mǔbɛtɨk wu manchyɛ ntá anɛ ábhɔ́ŋɔ́ bɛbhǎ nkáp byo.
28 Tirai-lhe, pois, o talento e dai-o ao que tem os dez talentos.
29 ‘Yɛ̌ntɨkɨ mmu anɛ ábhɔ́ŋɔ́ ɛnyɨŋ, mámaka yi bɛ́chák, ambɔ́ŋ mɛ́nja mɛncha. Kɛ yɛ̌ntɨkɨ mmu anɛ ábhɨ́kɨ́ bhɔŋ ɛnyɨŋ, yɛ̌ chí mandú anɛ yi ábhɔ́ŋɔ́, básɔt ntá yi.’
29 Porque a qualquer que tiver será dado, e terá em abundância; mas ao que não tiver, até o que tem ser-lhe-á tirado.
30 Kɛ mbák chí nkwɛ̌ndɔŋ mǔbɛtɨk nɛ, bwɔ́p ká yi mǎmɛsɛ nɛfí ndǔ ɛjuri, bɛ́ ámbák awu ndǔ nɛbhʉɛt nɛdǐ kɛbhɔ nɛ nɛnyiɛ́ ámɛ́n.”
30 Lançai, pois, o servo inútil nas trevas exteriores; ali, haverá pranto e ranger de dentes.
31 Yesu arɔk ambɨ bɛrɛm bɛ, “Mpok Mmu anɛ áfú ntá Mandɛm átwɔ̀ mbɔ Mfɔ nɛ kɛnɛ́m ɛki, bɔángɛl Mandɛm bátwɔ̀ nɛ yi, ambak chɔ́kɔ́ ndǔ ɛnɔkɔ́ kɛfɔ yi nɛ bɛtaŋ ɛbhi mɛnkɛm.
31 E, quando o Filho do Homem vier em sua glória, e todos os santos anjos, com ele, então, se assentará no trono da sua glória;
32 Ánáŋ ántwɔ́, bákʉ mkpaká bho bɛtɔkɔ́ mmɨk mɛnkɛm mánchɛm bɛsí bhi, ǎfap bhɔ́ ndǔ bakwɔ́ apay, nkúbhɛ́ mbɔ ɛnyǔ mbabhɛri bághɔ́ŋɔmɛ́n áfàp mmɛ́nɛ́ mbɔŋ nɛ bághɔ́ŋɔmɛ́n,
32 e todas as nações serão reunidas diante dele, e apartará uns dos outros, como o pastor aparta dos bodes as ovelhas.
33 antɛ́n bághɔ́ŋɔmɛ́n ɛbhě awɔ́nɛm ɛyi, antɛn mmɛ́n ɛbhě awɔghɔ.
33 E porá as ovelhas à sua direita, mas os bodes à esquerda.
34 Mfɔ andɛm yɛ ntá bo abhɛn báchi ɛbhe awɔ́nɛm ywi bɛ, ‘Twɔ́ ká fá, be bhó Ɛtaya áyɛ́rɛ́! Twɔ́ ká mǎmbak nɛbhʉɛt anɛ Mandɛm achí nɛ bo abhɛn yi achi Mfɔ wap. Yí ághókó nɛbhʉɛt wu chi ntá yɛka tɛ nɛbhǒmɨk.
34 Então, dirá o Rei aos que Vinde, benditos de meu Pai, possuí por herança o Reino que vos está preparado desde a fundação do mundo;
35 Twɔ́ ka! Mpǒk nsay ánù mɛ, bǎchyɛ́ mɛ nɛnyíɛ́; mpǒk manyiɛp ákwàk mɛ, bǎchyɛ́ mɛ manyiɛp nnyú; nɛ mpok ntwɔ́ mbɔ kɛnkɔ, bǎsɔ́t mɛ mbɔ mɔmáyɛka.
35 porque tive fome, e destes-me de comer; tive sede, e destes-me de beber; era estrangeiro, e hospedastes-me;
36 Mpok mbɨ́kɨ́ bhɔ́ŋ ndɛn, bǎchyɛ́ mɛ ndɛn; mpok mɛ̌me, bǎkókóri mɛ; mpok nchí ɛkɛrɛ́kɛnɔŋ, bǎré twɔ bɛghɔ mɛ.’
36 e vestistes-me; adoeci, e visitastes-me; estive na prisão, e fostes ver-me.
37 Mpok yɔ, chɔŋ bo abhɛn báchí chák bɛsí Mandɛm mankɛmɛ yi bɛ ‘Acha, ntɨkɨ mpok sɛ́ghɔ́ bɛ́ nsay ǎnu wɔ, sɛ́chíɛ wɔ nɛnyíɛ́? Ntɨkɨ mpǒk manyiɛp ákwàk wɔ kɛ sɛ́chíɛ wɔ manyiɛp ɔ́nyú?
37 Então, os justos lhe responderão, dizendo: Senhor, quando te vimos com fome e
38 Ntɨkɨ mpok ɔ́twɔ́ mbɔ kɛnkɔ, kɛ sɛ́sɔ́t wɔ chí mbɔ mɔ́mayɛsɛ? Ntɨkɨ mpok ɔ́chɛ́bhɛ́ ndɛn, kɛ sɛ́chíɛ wɔ ndɛn?
38 E, quando te vimos estrangeiro e
39 Ntɨkɨ mpok ɔ́mè, mbák ɛ́pú nɔ, ɔbhak ɛkɛrɛ́kɛnɔŋ, kɛ sɛ́ré twɔ́ bɛghɔ wɔ?’
39 E, quando te vimos enfermo ou na prisão e fomos ver-te?
40 Mfɔ akɛmɛ bhɔ bɛ, ‘Dɨŋɨ́ ká bɛ yɛ̌ntɨkɨ mpok anɛ bǎkʉ nyaka bɛrɨ ntá bo abhɛn báchí mbɔ bɔ̌maya, yɛ̌ chí ntá mmu wap amɔt anɛ ápú yɛ̌nyɨŋ, ɛ́chí ɛnyumɔt mbɔ bɛ bákʉ̀ nyaka bɛrɨ ɛbhɔ chi ntá ya.’
40 E, respondendo o Rei, lhes dirá: Em verdade vos digo que, quando o fizestes a um destes meus pequeninos irmãos, a mim
41 Mpok yɔ ǎyibhiri mmʉɛt andɛm yɛ ntá bo abhɛn bachi ɛbhe awɔghɔ ywi bɛ, ‘Fǎ ká mɛ bɛsí, bě bho ntɛmsi Mandɛm achi nɛ bhe! Fǎ ká, dɔ́k amɛm ngo anɛ apu nɛmɛ yɛ̌ ɛwak, ngó anɛ́ Mandɛm aghókó ábhʉ́rɛ́ ntá Satan nɛ bɔángɛl abhi.
41 Então, dirá também Apartai-vos de mim, malditos, para o fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos;
42 Fǎ ká mɛ bɛsí. Mpǒk nsay ánù mɛ, bǎbhɨ́kɨ́ chyɛ mɛ nɛnyíɛ́; mpǒk manyiɛp ákwàk mɛ, bǎbhɨ́kɨ́ chyɛ mɛ manyiɛp mɛnyú.
42 porque tive fome, e não me destes de comer; tive sede, e não me destes de beber;
43 Mpók nchí kɛnkɔ nɛntɨ ɛnɛka, bǎbhɨ́kɨ́ sɔt mɛ mbɔ ntɨ manɔ́; mpok mbɨ́kɨ́ bhɔ́ŋ ndɛn, bǎbhɨ́kɨ́ chyɛ mɛ ndɛn; mpok mɛ̌me, bǎbhɨ́kɨ́ kokori mɛ, nɛ mpok nchí ɛkɛrɛ́kɛnɔŋ, bǎbhɨ́kɨ́ twɔ bɛghɔ mɛ.’
43 sendo estrangeiro, não me recolhestes;
44 Mpok yɔ, bǒ abhɛn bachi ɛbhe awɔghɔ yi bákɛ́mɛ bɛ, ‘Acha, ntɨkɨ mpok sɛ́ghɔ́ ndǔ nsay ánù wɔ, kɛ sɛ́kɛ chyɛ wɔ nɛnyíɛ́? Ntɨkɨ mpok anɛ manyiɛp ákwàk wɔ kɛ sɛ́kɛ chyɛ wɔ manyiɛp? Ntɨkɨ mpok ɔ́twɔ́ mbɔ kɛnkɔ ntá yɛsɛ kɛ sɛ́kɛ sɔt wɔ mbɔ ntɨ manɔ? Ntɨkɨ mpok ndɛn ɛ́chɛ́bhɛ́ wɔ, kɛ sɛ́kɛ chyɛ wɔ ndɛn? Ntɨkɨ mpok ɔ́mè kɛ sɛ́kɛ kokori wɔ? Nɛ ntɨkɨ mpok ɔ́chí ɛkɛrɛ́kɛnɔŋ kɛ sɛ́kɛ kwak wɔ?’
44 Então, eles também lhe responderão, dizendo: Senhor, quando te vimos com fome, ou com sede, ou estrangeiro, ou nu, ou enfermo, ou na prisão e não te servimos?
45 Mfɔ akɛmɛ yɛ bhɔ bɛ ‘Dɨŋɨ́ ká bɛ, yɛ̌ntɨkɨ mpok anɛ mǎnísí nyaka bɛkʉ bɛrɨ ntá yɛ̌ chí mmu amɔt anɛ ápú yɛ̌nyɨŋ, ɛ́chí ɛnyumɔt mbɔ bɛ mɛ kɛ̌ mǎnisi nyaka bɛkwak.’
45 Então, lhes responderá, dizendo: Em verdade vos digo que, quando a um destes pequeninos
46 Mpok yɔ, bɔ́ bárɔŋ yɛ ndǔ nɛbhʉɛt ntɛmsi anɛ ábhɨ́kɨ́ bhɔŋ ngwɛnti, kɛ bǒ abhɛn bachi chak bɛsí bhi, mǎnchwe ndǔ nɛpɛ́m ɛnɛn nɛbhɨkɨ bhɔŋ ngwɛnti.”
46 E irão estes para o tormento eterno, mas os justos, para a vida eterna.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.