Marcos 5

Ɛkáti Nku Nkɔ (KENNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Yesu nɛ baghɔkɔ́ bhi mánók yɛ bárɔk ɛbhě manyu Gálili ɛchak, báchwɔp angɔkɔnyɛ́n, kɛkwɔt nɛ atú Gɛrása.
1 Jesus e os discípulos chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Nɛfú anɛ Yesu áfú amɛm áchwí asɛbhɛ angɔkɔnyɛ́n, mmǔ amɔt anɛ bɛfóŋó bɛbʉ́bɛbʉ bɛ́sɔ̀ŋɔri afú ndǔ nɛbhʉɛ́rɛ́ manɛm arɔk atɛmɛri yi.
2 Ao desembarcar, logo um homem possuído de espírito imundo veio dos túmulos ao encontro de Jesus.
3 Ǎchɔ̀kɔ nyaka chí ndǔ manɛm nɛ yɛ̌ mmu kɛpɛrɛ kwáy bɛgwɔt yi yɛ̌ chí nɛ ngɛm.
3 Esse homem vivia nos túmulos, e ninguém podia prendê-lo, nem mesmo com correntes.
4 Báfyɛ́ nyaka yi bɛko bɛkak nɛ ngɛm amɔ́. Kɛ ngɛm ɛyɔ ɛ́ré kɨti kɨ́ti nɛ bɛko mɛ́ndakati nɔkɔ. Yɛ̌ mmu kɛbhɔŋ bɛtaŋ ɛbhɛn ákway bɛkɛm yi.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com correntes e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e as correntes foram despedaçadas. E ninguém conseguia dominá-lo.
5 Bɛti nɛ ngósí, arebɨk, andakati nɔkɔ mmʉɛt nɛ batay ndǔ nɛbhʉɛt manɛm nɛ ndǔ njiɛ.
5 Andava sempre, de noite e de dia, gritando por entre os túmulos e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Ághɔ́ nɔ́kɔ́ Yesu nɛkɔ nɛsiɛ, ajɛt, arɔk atɛp mánɛ́n bɛsí bhi,
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e prostrou-se diante dele,
7 abho bɛ́bɨk nɛ ɛyɔŋ ɛtaŋataŋ andɛmɛ nɔkɔ bɛ, “Ɛ̌ Yesu, Mmɔ Mandɛm mfay! Ɔ́bhɔ̌ŋ ntɨkɨ ndak nɛ bhɛsɛ́? Yɨkɨ́ Mandɛm bɛ́ ɔpú chyɛ chɔŋ mɛ ɛsɔŋɔrí.”
7 gritando em alta voz: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Por Deus, peço-lhe que não me atormente!
8 Are rɛm nɔ́, mbɔnyunɛ Yesu arɛm bɛ́ ɛfóŋó ɛbʉ́bʉ ɛnɛ́ ɛ́sɔ̀ŋɔri yí ɛ́ndɔ́ yi.
8 Ele disse isto, porque Jesus tinha dito a ele: “Espírito imundo, saia desse homem!”
9 Yesu abhɛ́p yi bɛ, “Nnyɛ́n ɛnɛ nɛchi bɛ yi?” Akɛmɛ Yesu bɛ, “Nnyɛ́n ɛna nɛchi bɛ ngɛ́mtáy, mbɔnyunɛ sɛ́yǎ tontó.”
9 Então Jesus lhe perguntou: Ele respondeu: — Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Arɔk ambɨ mɛnɨk Yesu mmʉɛt bɛ ákɛ́ to bɛfóŋó bɛbʉ́bɛbʉ bhɔ atú ɛtɔk achak.
10 E pediu-lhe com insistência que não os mandasse para fora do país.
11 Ɛrɛmɛ́ nkwɔ́ bakók ányìɛ nyaka ambɨ njiɛ anɛ achi kɛkwɔt.
11 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali pelo monte.
12 Bɛfóŋó bɛbʉ́bɛbʉ bhɔ mɛ́ník Yesu mmʉɛt bɛ andɔ bɔ mándɔk mǎnchwe amʉɛt bakók bhɔ.
12 E os espíritos imundos pediram a Jesus: — Mande-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Yesu achyɛ bhɔ mbi. Bɛfóŋó bɛbʉ́bɛbʉ bhɔ bɛ́fú mmǔ wu amʉɛt, bɛrɔk bɛchwe ndǔ nkwɔ́ bakók. Nkwɔ́ bakók ankɛm abhak mbɔ nká ɛpay. Bárókóri básɛp ndǔ nkókónjiɛ dúgúdúgúdúgú kpát bágúrɛ anyɛ́n.
13 E Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos. E a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Bo abhɛn bábhàbhɛri bakók bághɔ́ nɔ́kɔ́ nɔ́, bábʉɛ́ ntiɛ́t ntiɛt bárɔ́k ɛtɔk ɛ́gho nɛ amɛm bakɨ mángati nɔkɔ ɛnyɨŋ ɛnɛ ɛ́fákári. Bo báfú báre rɔŋ bɛghɔ nɛ amɨ́k ɛnyɨŋ ɛnɛ́ ɛ́fákárí.
14 Os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos. Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido.
15 Bágháká nɔ́kɔ́ nɛbhʉɛt anɛ Yesu achi, bághɔ mmu anɛ bɛfóŋó bɛbʉ́bɛbʉ bɛ́fú yi amʉɛt arɛ́ chɔkɔ. Abhak sayri ndǔ nkaysi yi, nɛ ndɛn amʉɛt. Bɛcháy bɛ́kɛ́m bo mankɛm.
15 Aproximando-se de Jesus, viram o endemoniado, o que antes estava dominado pela legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Bo abhɛn bághɔ́ ɛnyɨŋ ɛnɛ ɛ́fákárɨ́, báré ghati bǒ abhɛn bárɔŋ arɛ ɛnyɨŋ ɛnɛ ɛ́fákárí ntá mmu anɛ bɛfóŋó bɛbʉ́bɛbʉ bɛ́sɔ̀ŋɔri nyaka nɛ ɛnɛ́ ɛ́fákárí nɛ nkwɔ́ bakók.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que tinha acontecido ao endemoniado e também falaram a respeito dos porcos.
17 Bábho yɛ mɛ́nɨkmʉɛt ntá Yesu bɛ ándɔ́ atú ɛtɔk ɛyap.
17 E começaram a pedir com insistência que Jesus se retirasse da terra deles.
18 Nɛchwe anɛ Yesu achwe amɛm áchwi, mmu anɛ bɛfóŋó bɛbʉ́bɛbʉ bɛ́sɔ̀ŋɔri nyaka yi, abho mɛnɨk yi mmʉɛt bɛ́ ándɔ́ yí ándɔ́k nɛ yi.
18 Quando Jesus estava entrando no barco, aquele que antes estava possuído pelos demônios pediu com insistência que Jesus o deixasse ficar com ele.
19 Kɛ Yesu kɛka. Aghati yí chí bɛ, “Pɛtnsɛm ntá bǒbhɛ ghati bhɔ ɛnyɨŋɨ́ maknkay ɛnɛ Mandɛm ákʉ́ ntá yɛ.”
19 Jesus, porém, não o permitiu; ao contrário, ordenou-lhe:
20 Mmǔ wu afa yɛ, arɔk, angati nɔkɔ bho ndǔ bɛtɔk byo mɛnkɛm ɛnyɨŋ ɛnɛ Yesu ákʉ́ ntá yi. Mankɛm abhɛn baghókó bábhák maknkay.
20 Então ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe tinha feito; e todos se admiravam.
21 Yesu apɛtnsɛm ndǔ ɛbhě manyu ɛchak. Ndu yi áchí angɔkɔnyɛ́n téé, bɛyǎ bo bárɔ́k bákáp yi.
21 Tendo Jesus voltado de barco para o outro lado, reuniu-se em volta dele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Mǔnti anɛ ɛkɛrɛ́ nɛnɨkɨ́mʉɛtí bo Israɛl ndǔ nɛbhʉɛt anɛ yi achi, anɛ áká nnyɛ́n bɛ Jáyrɔs atwɔ́ arɛ nkwɔ, nɛ ághɔ́ nɔ́kɔ́ Yesu, arɔk akwɛ́n yi bɛkak
22 Então chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos pés de Jesus
23 abho mɛ́nɨkmʉɛt ntá yi nɛ ntɨ ɛni nɛnkɛm bɛ, “Mɔ́wa anɛ mɔ́ngɔrɛ́ ǎme tontó. Acha, twɔ́ nyaŋá yi amɔ amʉɛt bɛ ántaŋ, ákɛ́ gu.”
23 e lhe pediu com insistência: — Minha filhinha está morrendo; venha impor as mãos sobre ela, para que seja salva e viva.
24 Yesu afa, abho bɛrɔŋ nɛ yi. Bɛyǎ bo bákáp yi bɛbhe bɛpay.
24 Jesus foi com ele. Uma grande multidão seguia Jesus, apertando-o de todos os lados.
25 Ngɔrɛ́ amɔt abhak arɛ́ anɛ áfɛ̀rɛ manoŋ ndǔ mamiɛ́ byo nɛ apay.
25 Estava ali certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia.
26 Anáŋ abhɔ̌ŋ nyaka bɛyǎ ɛsɔŋɔri amɔ bɛyǎ baghaŋ nɛ achɔŋti nkáp ankɛm anɛ yi ábhɔ́ŋɔ́ ndɛ́ndɛm. Nte yi ambɛ́p andɔkɔ nɔkɔ chí ambɨ.
26 Ela havia padecido muito nas mãos de vários médicos e gastado tudo o que tinha, sem, contudo, melhorar de saúde; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 Aghók ɛ̌ti Yesu. Ɛ́kʉ atɔti amɛm bɛyǎ bho kpát arɔk, atɔk nkokoŋ nkú yi.
27 Tendo ouvido a fama de Jesus, a mulher chegou por trás, no meio da multidão, e tocou na capa dele.
28 Akʉ́ nɔ́ mbɔnyunɛ ǎrɛ̀m nyaka nɛ mmʉɛt yi bɛ, “Mbák ntɔ́k yɛ̌ chí nkú yi, chɔŋ ntaŋ.”
28 Porque dizia: “Se eu apenas tocar na roupa dele, ficarei curada.”
29 Nɛtɔk yí átɔ́kɔ́ nkokoŋ nkú Yesu, manoŋ amɛn yi áfɛ̀rɛ nyaka asíɛ́p. Aghók ndǔ mmʉɛt yi bɛ́ nɛme ɛni nɛ́may.
29 E logo a hemorragia estancou, e ela sentiu no corpo que estava curada daquele mal.
30 Tɛ́mté wu, Yesu arɨŋɨ bɛ bɛtaŋ bɛ́fú yi amʉɛt. Ayibhiri mmʉɛt, abhɛ́p bɛyǎ bo abhɛn bachi yi ansɛm bɛ, “Agha átɔ́kɔ́ ndɛn ɛya?”
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele havia saído poder, virando-se no meio da multidão, perguntou:
31 Bakoŋo bhi bákɛ́mɛ yi bɛ, “Ɔghɔ̌ bɛyǎ bho ndu bákábhɛ́ wɔ, yɛ̌ nɔ, ɔ̌bhɛ́p bɛ, ‘Agha átɔ́kɔ́ mɛ?’”
31 Os discípulos responderam: — O senhor está vendo que a multidão o aperta e ainda pergunta: “Quem me tocou?”
32 Are bhaŋari ndu bɛghɔ mmu anɛ átɔ́kɔ́ yi.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem tinha feito aquilo.
33 Mɔ́ngɔrɛ́ wu anáŋ árɨ́ŋɨ́ nyaka ɛnyɨŋ ɛnɛ́ ɛ́fákárí nɛ yi. Afú angwɛrɛ nɔkɔ gbagbǎgbak nɛ bɛcháy. Atɛp mánɛ́n bɛsí Yesu aghati yi tɛtɛp nkɛm.
33 Então a mulher, amedrontada e trêmula, ciente do que lhe havia acontecido, veio, prostrou-se diante de Jesus e declarou-lhe toda a verdade.
34 Yesu arɛm ntá yi bɛ, “Mmá, nɛka ɛnɛ̌ nɛ mɛ nɛ́kʉ ɔtaŋ. Mandɛm áchí nɛ wɔ, dɔ́k sayri, kɛ́pɛrɛ chay.”
34 Então Jesus lhe disse:
35 Ɛnɛ́ Yesu ábhʉɛ́t bɛrɛm kɛpɨ nɛ ngɔrɛ́ wu, bǒnto abhɛn báfú ɛkɛt Jáyrɔs, bátwɔ́ bágháti yi bɛ, “Mɔ́ywɛ anáŋ águ, ɔbhʉɛt bɛsɔŋɔri Ntɔŋ yi?”
35 Enquanto Jesus ainda falava, chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; por que você ainda incomoda o Mestre?
36 Kɛ Yesu kɛfyɛ́ ntí ndǔ ɛnyɨŋ ɛnɛ́ bárɛ́mɛ́. Aghati yi bɛ, “Ɔ́kɛ́ cháy. Dɔ́kɔ́ rɔŋ ambɨ mɛnoko.”
36 Mas Jesus, sem levar em conta tais palavras, disse ao chefe da sinagoga:
37 Yesu kɛka yɛ̌ mmu amɔt ánkóŋó yi, ɛ́bhɨ́kɨ́fʉɛt Píta nɛ Jems nɛ mɔ́mayi Jɔ̌n.
37 Jesus não permitiu que ninguém o acompanhasse, a não ser Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Bákɔ, bárɔk, báchwɔp ɛkɛt Jáyrɔs. Yesu aghɔ́ ɛbyɔk ɛnɛ ɛchi arɛ́ ndǔ bo bádì, mámbɨk nɔkɔ.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, Jesus viu o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Achwe, arɛm ntá yap bɛ, “Chí yí nɛ bɛyǎ ɛbyɔk nɛ kɛbhɔ? Mɔ́nɛ abhɨ́kɨ́ gu. Ǎbhʉrɛ chí kɛnɔ́.”
39 Ao entrar, disse:
40 Báré way Yesu way. Kɛ Yesu abók bɔ́ mankɛm atɛ́n nɛfí. Asɔt chimɔ nɛ nnɔmɔ nɛ bakoŋo bhi bati arat arɔk, achwe ɛbhak ɛnɛ mɔ́wu áchí bhʉrɛ́.
40 E riam-se dele. Mas Jesus, mandando que todos saíssem, levou consigo o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Akɛ́m yi ndǔ awɔ arɛm bɛ, “Talíta, kum!” Nɔ chi bɛ, “Mɔ́ngɔsɔŋ, faté!”
41 Tomando a criança pela mão, disse:
42 Tɛ́mté wu, afaté abho bɛkɔ. [Achí nyaka mamiɛ́ byo nɛ apay.] Manyu áchók bo mankɛm.
42 Imediatamente a menina, que tinha doze anos, se levantou e começou a andar. Então todos ficaram muito admirados.
43 Kɛ Yesu asɛmti bhɔ́ bɛ́, “Bǎkɛ́ ghati yɛ̌ mmu ɛnyɨŋ ɛnɛ ɛ́fákárí.” Achyɛ ɛyɔŋ bɛ mánchyɛ́ Tabíta nɛnyíɛ́ ányíɛ́.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse. E mandou que dessem de comer à menina.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.