Marcos 2
Ɛkáti Nku Nkɔ (KENNT) vs NTLH
1 Ansɛm mpǎy manywɔp, apɛtnsɛm Kapɛ̌naum nɛ mbok ataka mbǎnkɛm bɛ́ Yesu achí ɛtɔk.
1 Alguns dias depois, Jesus voltou para a cidade de Cafarnaum, e logo se espalhou a notícia de que ele estava em casa.
2 Bɛyǎ bo bárɔ́k ɛkɛt ɛnɛ́ yi achi arɛ́, ɛnyu ɛnɛ́ ɛpok ɛ́pú nyaka bɛsoŋ ɛkak, yɛ̌ chí nɛfí. Yesu are ghati bhɔ Ɛyɔŋ Mandɛm.
2 Muitas pessoas foram até lá, e ajuntou-se tanta gente, que não havia lugar nem mesmo do lado de fora, perto da porta. Enquanto Jesus estava anunciando a mensagem,
3 Ndu árɛ̀m nɔ, bǒ bati anwi bátwɔ́ nɛ mbɛ́ntí amɔt anɛ bápɔ́kɔ́ ndǔ bɛkpaka.
3 trouxeram um paralítico. Ele estava sendo carregado por quatro homens,
4 Kɛ bɔ́ kɛbhɔ́ŋ mbi anɛ báfʉɛt mǎnchwe anywɔ́p ɛ̌ti bɛyǎ bho. Báko amfay ɛkɛt mánɛnɛ mbok arɛ́, básɛbhɛ yi bhʉɛrɛ ndǔ bɛkpaka bhi nɛntɨ bho, bɛsí Yesu.
4 mas, por causa de toda aquela gente, eles não puderam levá-lo até perto de Jesus. Então fizeram um buraco no telhado da casa, em cima do lugar onde Jesus estava, e pela abertura desceram o doente deitado na sua cama.
5 Yesu ághɔ́ nɔ́kɔ́ ɛnyǔ nɛka ɛnɛ́n bábhɔ́ŋɔ́ nɛ yi, aghati mbɛ́ntí wu bɛ, “Mɔ́wa, mfóŋórí bɛbʉ́ bhɛ.”
5 Jesus viu que eles tinham fé e disse ao paralítico:
6 Mbɔk batɔŋ ɛbhé Moses abhɛn báchí nyaka arɛ́ chɔkɔ báre bhɛp mmʉɛt ɛyap bɛ,
6 Alguns mestres da Lei que estavam sentados ali começaram a pensar:
7 “Agha nɛ́? Ɛnyɨŋ ɛnɛ yi árɛ̀m chi nsɔk ntá Mandɛm! Mandɛm aywǐnti kɛ ákway bɛfoŋori bɛbʉ́ mmu!”
7 “O que é isso que esse homem está dizendo? Isso é blasfêmia contra Deus! Ninguém pode perdoar pecados; só Deus tem esse poder!”
8 Tɛ́mté wu, Yesu arɨŋɨ nkaysi yap, abhɛp bhɔ bɛ, “Ndaká yí bǎkàysi mɛnyǔ mɛnyɨŋ ɛbhɔ?
8 No mesmo instante Jesus soube o que eles estavam pensando e disse:
9 Ɛnyɨŋ ɛnɛ ɛchi wɨkɨrɨk bɛrɛm ntá mbɛ́ntí-nɛ chí ɛnɛ́? Bɛrɛm bɛ ‘Mfóŋórí bɛbʉ́ bhɛ’, kɛ chi, ‘Faté pɔkɔ́ bɛkpaka ɛbhɛ kɔ?’
9 O que é mais fácil dizer ao paralítico: “Os seus pecados estão perdoados” ou “Levante-se, pegue a sua cama e ande”?
10 Kɛ chɔŋ nkʉ mǎndɨŋɨ bɛ, Mɛ Mmu mfú ntá Mandɛm mbɔ̌ŋ bɛtaŋ fá amɨk ndu bɛfoŋori bɛbʉ́ bho.” Arɛm ntá mbɛ́ntí wu bɛ,
10 Pois vou mostrar a vocês que eu, o Então disse ao paralítico:
11 “Nchí ghati wɔ, faté pɔkɔ́ bɛkpaka bhɛ gurɛ!”
11 — Eu digo a você: levante-se, pegue a sua cama e vá para casa.
12 Bápɛ́rɛ ghɔ, mbɛ́ntí wu afáté kpɛrɛp, apɔkɔ bɛkpaka bhi, afa amɨk. Bɔ́ mankɛm bábhak maknkay tontó bábho bɛbɨti Mandɛm mándɛmɛ nɔkɔ bɛ, “Sɛ́bhɨ́kɨ́ re ghɔ ɛnɛ́ ɛnyu!”
12 No mesmo instante o homem se levantou na frente de todos, pegou a cama e saiu. Todos ficaram muito admirados e louvaram a Deus, dizendo: — Nunca vimos uma coisa assim!
13 Yesu apɛt arɔk nɛpaká Manyu Gálili. Ngɛ́mtay bo báre rɔŋ ntá yi, antɔŋ nɔkɔ bhɔ.
13 Jesus saiu outra vez e foi para o lago da Galileia. Muita gente ia procurá-lo, e ele ensinava a todos.
14 Ndu ákɔ̀ árɔ̀ŋ, aghɔ́ mbɛbhɛ́ nkabhɛ́nti amɔt chɔkɔ amɛm ɛkɛrɛ́bɛtɨk ɛyi. Aka nnyɛ́n bɛ Lɛ́vi. Abhak mmɔ̌ Álfeɔs. Abhɨŋɨ yi, arɛm bɛ, “Twɔ́ bhák nkoŋo wa.” Lɛ́vi afaté, abho bɛkoŋo Yesu.
14 Enquanto estava caminhando, Jesus viu Levi , filho de Alfeu, sentado no lugar onde os impostos eram pagos. Então disse a Levi: Levi se levantou e foi com ele.
15 Ɛ́tárɛ́ nɔ́kɔ́ Yesu nɛ bakoŋo bhi báré nyiɛ nɛnyíɛ́ amɛm ɛkɛt Lɛ́vi. Bɛyǎ babhɛbhɛ́ nkábhɛ́nti nɛ bakʉ̌ bɛbʉ́ báchák bákóŋo Yesu, mányiɛ nɔkɔ nɛnyíɛ́ nɛ yi.
15 Mais tarde, Jesus estava jantando na casa de Levi. Junto com Jesus e os seus discípulos estavam muitos cobradores de impostos e outras pessoas de má fama que o seguiam.
16 Mbɔk batɔŋ ɛbhé Mandɛm abhɛn báchí nyaka bǒnkwɔ Fárisi bághɔ́ nɔ́kɔ́ ndu Yesu ányìɛ nɛnyíɛ́ nɛ bǒ bɛbʉ́ nɛ babhɛbhɛ́ nkábhɛ́nti, bábhɛ́p bakoŋo bhi bɛ, “Ndaká yí yi ányìɛ nɛnyíɛ́ nɛ mɛnyǔ bǒbhɛn?”
16 Alguns mestres da Lei, que eram do partido dos fariseus , vendo Jesus comer com aquela gente e com os cobradores de impostos, perguntaram aos discípulos: — Por que ele come e bebe com essa gente?
17 Yesu ághók ɛnyɨŋ ɛnɛ bárɛ̀m, akɛmɛ bhɔ bɛ, “Bo abhɛn bapu me, bápú yaŋ ngaŋ. Bǒ mame kɛ báyàŋ ngaŋ. Mbɨ́kɨ́ twɔ bɛbhɨŋɨ bǒ abhɛn bákáysí bɛ bachi chak bɛsí Mandɛm bɛ mámbák bakoŋo bha, ntwɔ bɛbhɨŋɨ chi bǒ bɛbʉ́.”
17 Jesus ouviu a pergunta e disse aos mestres da Lei:
18 Bakoŋó Jɔ̌n Njwiti nɛ abhɛn nkwɔ Fárisi báchí nyaka ndǔ nɛtarɛ́nsay mpokófu. Mbɔk bho bárɔ́k ntá Yesu bábhɛ́p yi bɛ, “Ndaká yí bakoŋó Jɔ̌n Njwiti nɛ abhɛn nkwɔ Fárisi bátarɛ nɔkɔ nsay, kɛ babhɔk abhɛ bápu kʉ nɔ?”
18 Os discípulos de João Batista e os fariseus estavam jejuando. Algumas pessoas chegaram perto de Jesus e disseram a ele: — Os discípulos de João e os discípulos dos fariseus jejuam. Por que é que os discípulos do senhor não jejuam?
19 Yesu akɛmɛ bhɔ bɛ, “Bǎkaysi bɛ mankɔ̌ abhɛn ɛpǎ nɛbhay bákway bɛbhak ndǔ nɛtarɛ́nsay? Nsé! Tɛ̌ndu mbǎyngɔrɛ́ abhʉɛ́t nɛ bhɔ́, bápú kway bɛtat nsay.
19 Jesus respondeu:
20 Kɛ mpok ǎtwɔ̀ anɛ báfɛrɛ mbǎyngɔrɛ́ ntá yap. Chɔŋ mántarɛ nɔkɔ nsay mpok yɔ.”
20 Mas chegará o tempo em que o noivo será tirado do meio deles; então sim eles vão jejuar!
21 Yesu atɛ́m bɔ́ nɛkay ɛnɛn bɛ, “Yɛ̌ mmu apú kway bɛsɔt ɛbhɔ́kɔ́ndɛn nkɔ bɛchok mbok ndǔ ɛsɨ́ ndɛn, mbɔnyunɛ mbák ánkʉ nɔ ɛbhɔ́kɔ́ndɛn anɛ nkɔ ɛ́ŋati, anɛ nsɨ́ andaka, mbok ámpɛt anchɨk ancha.
21 — Ninguém usa um retalho de pano novo para remendar uma roupa velha; pois o remendo novo encolhe e rasga a roupa velha, aumentando o buraco.
22 Nɛ ntá bo abhɛn báfyɛ̀ mmɛ́m ndǔ bɛbhǎ nkwɔbhɛ́nya, mmǔ apú kway bɛfyɛ mmɛ́m bakɔ amɛm ɛsɨ́ ɛbhǎ nkwɔbhɛnya, mbɔnyunɛ, mbák ánkʉ ɛnyu yɔ, mmɛ́m bakɔ ǎkʉ ɛsɨ́ ɛbha ɛ́nsɛn, ɛnchɔŋɔ, mmɛ́m andɔk amɨk. Báfyɛ mmɛ́m bakɔ chi amɛm ɛbhǎ nkwɔbhɛ́nya ɛnɛ ɛkɔ.”
22 Ninguém põe vinho novo em
23 Ɛ́fákári bɛ, Yesu nɛ baghɔkɔ́ bhi bákɔ̀ mámfʉɛrɛ nɔkɔ amɛm nkɨ̌ nchwi ndǔ nywɔbhɛ́ nɛywěmʉɛt bo Israɛl. Ɛnɛ́ báfʉɛ́t, baghɔkɔ́ bhi bábho bɛkʉɛp ɛnyǔ nchwi yɔ.
23 Num sábado, Jesus e os seus discípulos estavam atravessando uma plantação de trigo. Enquanto caminhavam, os discípulos iam colhendo espigas.
24 Mbɔk bǒ nkwɔ Fárisi bághɔ́ nɔ́kɔ́ nɔ, bárɛm ntá Yesu bɛ, “Yɨŋɨ́, baghɔkɔ́ bhɛ bákʉ̀ ɛnyɨŋ ɛnɛ ɛ́pú chak bɛkʉ ndǔ nywɔbhɛ́ nɛywěmʉɛt!”
24 Então alguns fariseus perguntaram a Jesus: — Por que é que os seus discípulos estão fazendo uma coisa que a nossa
25 Kɛ Yesu akɛmɛ bhɔ bɛ, “Bǎbhɨ́kɨ́ re pay amɛm Ɛkáti Mandɛm ɛnyɨŋ ɛnɛ Mfɔ Debhít ákú mpok yi áyàŋ ɛnyɨŋ mɛnyiɛ ndǔ nsay ákɛ́mɛ́ yi nɛ bɔ̌bhi?
25 Jesus respondeu:
26 Achwe nyáká amɛm ɛkɛrɛ́ Mandɛm anyiɛ́ nɛnyíɛ́ ɛnɛn báchyɛ́ mbɔ akap ntá Mandɛm. Achyɛ ntá bǒbhi nkwɔ, mányíɛ́, ɛnɛ́ ɛbhé ɛ́bhɨ́kɨ́ ka nyaka bɛ mmu achak anyiɛ, ɛbhɨkɨfʉɛt nkʉbɛtɨk amɛm ɛkɛrákap Mandɛm. Ɛ́fákári nɔ ndǔ mpok anɛ Abíata achi mǔngo ndǔ ɛkɛrákap Mandɛm.”
26 Ele entrou na casa de Deus, na época do
27 Bɛ́rɔŋ ndǔ ngwɛnti, Yesu arɛm ntá yap bɛ, “Dɨŋɨ́ ká bɛ bághoko nywɔbhɛ́ nɛywěmʉɛt ɛ̌ti nkwǎ, bábhɨ́kɨ́ ghoko nkwǎ ɛ̌ti nywɔbhɛ́ nɛywěmʉɛt.
27 E Jesus terminou:
28 Mɛ Mmu mfú ntá Mandɛm kɛ̌ mbɔ́ŋɔ́ yɛ bɛrɛm ɛnyǔ mmu abhɔŋɔ bɛkʉ nɛ ɛbhé ɛnɛ ɛ́yɨ́ŋɨ́ nywɔbhɛ́ nɛywěmʉɛt.”
28 Portanto, o
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.