Marcos 2
Ɛkáti Nku Nkɔ (KENNT) vs NAA
1 Ansɛm mpǎy manywɔp, apɛtnsɛm Kapɛ̌naum nɛ mbok ataka mbǎnkɛm bɛ́ Yesu achí ɛtɔk.
1 Dias depois, Jesus entrou de novo em Cafarnaum, e logo se ouviu dizer que ele estava em casa.
2 Bɛyǎ bo bárɔ́k ɛkɛt ɛnɛ́ yi achi arɛ́, ɛnyu ɛnɛ́ ɛpok ɛ́pú nyaka bɛsoŋ ɛkak, yɛ̌ chí nɛfí. Yesu are ghati bhɔ Ɛyɔŋ Mandɛm.
2 Muitos se reuniram ali, a ponto de não haver lugar nem mesmo junto à porta. E Jesus anunciava-lhes a palavra.
3 Ndu árɛ̀m nɔ, bǒ bati anwi bátwɔ́ nɛ mbɛ́ntí amɔt anɛ bápɔ́kɔ́ ndǔ bɛkpaka.
3 Trouxeram-lhe, então, um paralítico, carregado por quatro homens.
4 Kɛ bɔ́ kɛbhɔ́ŋ mbi anɛ báfʉɛt mǎnchwe anywɔ́p ɛ̌ti bɛyǎ bho. Báko amfay ɛkɛt mánɛnɛ mbok arɛ́, básɛbhɛ yi bhʉɛrɛ ndǔ bɛkpaka bhi nɛntɨ bho, bɛsí Yesu.
4 E, não podendo aproximar-se de Jesus, por causa da multidão, removeram o telhado no ponto correspondente ao lugar onde Jesus se encontrava e, pela abertura, desceram o leito em que o paralítico estava deitado.
5 Yesu ághɔ́ nɔ́kɔ́ ɛnyǔ nɛka ɛnɛ́n bábhɔ́ŋɔ́ nɛ yi, aghati mbɛ́ntí wu bɛ, “Mɔ́wa, mfóŋórí bɛbʉ́ bhɛ.”
5 Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico:
6 Mbɔk batɔŋ ɛbhé Moses abhɛn báchí nyaka arɛ́ chɔkɔ báre bhɛp mmʉɛt ɛyap bɛ,
6 Alguns escribas estavam sentados ali e pensavam em seu coração:
7 “Agha nɛ́? Ɛnyɨŋ ɛnɛ yi árɛ̀m chi nsɔk ntá Mandɛm! Mandɛm aywǐnti kɛ ákway bɛfoŋori bɛbʉ́ mmu!”
7 — Como ele se atreve a falar assim? Isto é blasfêmia! Quem pode perdoar pecados, a não ser um, que é Deus?
8 Tɛ́mté wu, Yesu arɨŋɨ nkaysi yap, abhɛp bhɔ bɛ, “Ndaká yí bǎkàysi mɛnyǔ mɛnyɨŋ ɛbhɔ?
8 E Jesus, percebendo imediatamente em seu espírito que eles assim pensavam, disse-lhes:
9 Ɛnyɨŋ ɛnɛ ɛchi wɨkɨrɨk bɛrɛm ntá mbɛ́ntí-nɛ chí ɛnɛ́? Bɛrɛm bɛ ‘Mfóŋórí bɛbʉ́ bhɛ’, kɛ chi, ‘Faté pɔkɔ́ bɛkpaka ɛbhɛ kɔ?’
9 O que é mais fácil? Dizer ao paralítico: “Os seus pecados estão perdoados”, ou dizer: “Levante-se, tome o seu leito e ande”?
10 Kɛ chɔŋ nkʉ mǎndɨŋɨ bɛ, Mɛ Mmu mfú ntá Mandɛm mbɔ̌ŋ bɛtaŋ fá amɨk ndu bɛfoŋori bɛbʉ́ bho.” Arɛm ntá mbɛ́ntí wu bɛ,
10 Mas isto é para que vocês saibam que o Filho do Homem tem autoridade sobre a terra para perdoar pecados. E disse ao paralítico:
11 “Nchí ghati wɔ, faté pɔkɔ́ bɛkpaka bhɛ gurɛ!”
11 — Eu digo a você: Levante-se, pegue o seu leito e vá para casa.
12 Bápɛ́rɛ ghɔ, mbɛ́ntí wu afáté kpɛrɛp, apɔkɔ bɛkpaka bhi, afa amɨk. Bɔ́ mankɛm bábhak maknkay tontó bábho bɛbɨti Mandɛm mándɛmɛ nɔkɔ bɛ, “Sɛ́bhɨ́kɨ́ re ghɔ ɛnɛ́ ɛnyu!”
12 Ele se levantou e, no mesmo instante, pegando o leito, retirou-se à vista de todos, a ponto de todos se admirarem e darem glória a Deus, dizendo: — Jamais vimos coisa assim!
13 Yesu apɛt arɔk nɛpaká Manyu Gálili. Ngɛ́mtay bo báre rɔŋ ntá yi, antɔŋ nɔkɔ bhɔ.
13 De novo, Jesus foi para junto do mar, e toda a multidão vinha ao encontro dele, e ele os ensinava.
14 Ndu ákɔ̀ árɔ̀ŋ, aghɔ́ mbɛbhɛ́ nkabhɛ́nti amɔt chɔkɔ amɛm ɛkɛrɛ́bɛtɨk ɛyi. Aka nnyɛ́n bɛ Lɛ́vi. Abhak mmɔ̌ Álfeɔs. Abhɨŋɨ yi, arɛm bɛ, “Twɔ́ bhák nkoŋo wa.” Lɛ́vi afaté, abho bɛkoŋo Yesu.
14 Quando ia passando, viu Levi, filho de Alfeu, sentado na coletoria e lhe disse: Ele se levantou e o seguiu.
15 Ɛ́tárɛ́ nɔ́kɔ́ Yesu nɛ bakoŋo bhi báré nyiɛ nɛnyíɛ́ amɛm ɛkɛt Lɛ́vi. Bɛyǎ babhɛbhɛ́ nkábhɛ́nti nɛ bakʉ̌ bɛbʉ́ báchák bákóŋo Yesu, mányiɛ nɔkɔ nɛnyíɛ́ nɛ yi.
15 Achando-se Jesus à mesa, na casa de Levi, estavam junto com ele e com os seus discípulos muitos publicanos e pecadores; porque estes eram muitos e também o seguiam.
16 Mbɔk batɔŋ ɛbhé Mandɛm abhɛn báchí nyaka bǒnkwɔ Fárisi bághɔ́ nɔ́kɔ́ ndu Yesu ányìɛ nɛnyíɛ́ nɛ bǒ bɛbʉ́ nɛ babhɛbhɛ́ nkábhɛ́nti, bábhɛ́p bakoŋo bhi bɛ, “Ndaká yí yi ányìɛ nɛnyíɛ́ nɛ mɛnyǔ bǒbhɛn?”
16 Os escribas dos fariseus, vendo Jesus comer em companhia dos pecadores e publicanos, perguntavam aos discípulos dele: — Por que ele come e bebe com os publicanos e pecadores?
17 Yesu ághók ɛnyɨŋ ɛnɛ bárɛ̀m, akɛmɛ bhɔ bɛ, “Bo abhɛn bapu me, bápú yaŋ ngaŋ. Bǒ mame kɛ báyàŋ ngaŋ. Mbɨ́kɨ́ twɔ bɛbhɨŋɨ bǒ abhɛn bákáysí bɛ bachi chak bɛsí Mandɛm bɛ mámbák bakoŋo bha, ntwɔ bɛbhɨŋɨ chi bǒ bɛbʉ́.”
17 Tendo ouvido isto, Jesus lhes respondeu:
18 Bakoŋó Jɔ̌n Njwiti nɛ abhɛn nkwɔ Fárisi báchí nyaka ndǔ nɛtarɛ́nsay mpokófu. Mbɔk bho bárɔ́k ntá Yesu bábhɛ́p yi bɛ, “Ndaká yí bakoŋó Jɔ̌n Njwiti nɛ abhɛn nkwɔ Fárisi bátarɛ nɔkɔ nsay, kɛ babhɔk abhɛ bápu kʉ nɔ?”
18 Ora, os discípulos de João e os fariseus estavam jejuando. Algumas pessoas foram perguntar a Jesus: — Por que os discípulos de João e os discípulos dos fariseus jejuam, mas os seus discípulos não jejuam?
19 Yesu akɛmɛ bhɔ bɛ, “Bǎkaysi bɛ mankɔ̌ abhɛn ɛpǎ nɛbhay bákway bɛbhak ndǔ nɛtarɛ́nsay? Nsé! Tɛ̌ndu mbǎyngɔrɛ́ abhʉɛ́t nɛ bhɔ́, bápú kway bɛtat nsay.
19 Jesus respondeu:
20 Kɛ mpok ǎtwɔ̀ anɛ báfɛrɛ mbǎyngɔrɛ́ ntá yap. Chɔŋ mántarɛ nɔkɔ nsay mpok yɔ.”
20 No entanto, virão dias em que o noivo lhes será tirado, e então, naquele dia, eles vão jejuar.
21 Yesu atɛ́m bɔ́ nɛkay ɛnɛn bɛ, “Yɛ̌ mmu apú kway bɛsɔt ɛbhɔ́kɔ́ndɛn nkɔ bɛchok mbok ndǔ ɛsɨ́ ndɛn, mbɔnyunɛ mbák ánkʉ nɔ ɛbhɔ́kɔ́ndɛn anɛ nkɔ ɛ́ŋati, anɛ nsɨ́ andaka, mbok ámpɛt anchɨk ancha.
21 Ninguém costura um remendo de pano novo em roupa velha; porque o remendo novo tira um pedaço da roupa velha, e o buraco fica ainda maior.
22 Nɛ ntá bo abhɛn báfyɛ̀ mmɛ́m ndǔ bɛbhǎ nkwɔbhɛ́nya, mmǔ apú kway bɛfyɛ mmɛ́m bakɔ amɛm ɛsɨ́ ɛbhǎ nkwɔbhɛnya, mbɔnyunɛ, mbák ánkʉ ɛnyu yɔ, mmɛ́m bakɔ ǎkʉ ɛsɨ́ ɛbha ɛ́nsɛn, ɛnchɔŋɔ, mmɛ́m andɔk amɨk. Báfyɛ mmɛ́m bakɔ chi amɛm ɛbhǎ nkwɔbhɛ́nya ɛnɛ ɛkɔ.”
22 E ninguém põe vinho novo em odres velhos, porque, se fizer isso, o vinho romperá os odres e se perdem tanto o vinho como os odres. Mas põe-se vinho novo em odres novos.
23 Ɛ́fákári bɛ, Yesu nɛ baghɔkɔ́ bhi bákɔ̀ mámfʉɛrɛ nɔkɔ amɛm nkɨ̌ nchwi ndǔ nywɔbhɛ́ nɛywěmʉɛt bo Israɛl. Ɛnɛ́ báfʉɛ́t, baghɔkɔ́ bhi bábho bɛkʉɛp ɛnyǔ nchwi yɔ.
23 Aconteceu que, num sábado, Jesus atravessava as searas, e os seus discípulos, ao passar, começaram a colher espigas.
24 Mbɔk bǒ nkwɔ Fárisi bághɔ́ nɔ́kɔ́ nɔ, bárɛm ntá Yesu bɛ, “Yɨŋɨ́, baghɔkɔ́ bhɛ bákʉ̀ ɛnyɨŋ ɛnɛ ɛ́pú chak bɛkʉ ndǔ nywɔbhɛ́ nɛywěmʉɛt!”
24 Então os fariseus disseram a Jesus: — Olhe! Por que eles estão fazendo o que não é lícito aos sábados?
25 Kɛ Yesu akɛmɛ bhɔ bɛ, “Bǎbhɨ́kɨ́ re pay amɛm Ɛkáti Mandɛm ɛnyɨŋ ɛnɛ Mfɔ Debhít ákú mpok yi áyàŋ ɛnyɨŋ mɛnyiɛ ndǔ nsay ákɛ́mɛ́ yi nɛ bɔ̌bhi?
25 Ele lhes respondeu:
26 Achwe nyáká amɛm ɛkɛrɛ́ Mandɛm anyiɛ́ nɛnyíɛ́ ɛnɛn báchyɛ́ mbɔ akap ntá Mandɛm. Achyɛ ntá bǒbhi nkwɔ, mányíɛ́, ɛnɛ́ ɛbhé ɛ́bhɨ́kɨ́ ka nyaka bɛ mmu achak anyiɛ, ɛbhɨkɨfʉɛt nkʉbɛtɨk amɛm ɛkɛrákap Mandɛm. Ɛ́fákári nɔ ndǔ mpok anɛ Abíata achi mǔngo ndǔ ɛkɛrákap Mandɛm.”
26 Como entrou na Casa de Deus, no tempo do sumo sacerdote Abiatar, e comeu os pães da proposição, os quais só aos sacerdotes era lícito comer, e ainda deu esses pães aos seus companheiros?
27 Bɛ́rɔŋ ndǔ ngwɛnti, Yesu arɛm ntá yap bɛ, “Dɨŋɨ́ ká bɛ bághoko nywɔbhɛ́ nɛywěmʉɛt ɛ̌ti nkwǎ, bábhɨ́kɨ́ ghoko nkwǎ ɛ̌ti nywɔbhɛ́ nɛywěmʉɛt.
27 E Jesus acrescentou:
28 Mɛ Mmu mfú ntá Mandɛm kɛ̌ mbɔ́ŋɔ́ yɛ bɛrɛm ɛnyǔ mmu abhɔŋɔ bɛkʉ nɛ ɛbhé ɛnɛ ɛ́yɨ́ŋɨ́ nywɔbhɛ́ nɛywěmʉɛt.”
28 Assim, o Filho do Homem é senhor também do sábado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.