Marcos 13
Ɛkáti Nku Nkɔ (KENNT) vs NAA
1 Nɛfú Yesu áfú amɛm ɛkɛrákap Mandɛm, nkoŋo ywi amɔt arɛm ntá yi bɛ, “Ntɔŋ, yɨŋɨ. Báte ɛkɛrákap Mandɛm ɛnɛ-o! Batǎy anɛ́ básɔ́rɛ́ báté yɔ́ árɨ ácha!”
1 Quando Jesus estava saindo do templo, um dos seus discípulos lhe disse: — Mestre! Que pedras, que construções!
2 Yesu akɛmɛ yi bɛ, “Ɔghɔ̌ bɛrɛm bɛkɛt ɛbhɛn? Mpok ǎtwɔ̀ anɛ ɛkɛrákap ɛnɛ ɛ́rɔ̀ŋ amɨk ɛnkɛm yɛ̌nyɨŋ kɛrɔp téé.”
2 Mas Jesus respondeu:
3 Ɛ́tárɛ́ nɔ́kɔ́, ɛnɛ́ Yesu achi chɔ́kɔ́ ɛbhě Njiɛ Mɛnok Ólif ɛnɛ ɛ́yɨŋɨ ɛkɛrákap Mandɛm, Píta nɛ Jems nɛ Jɔ̌n nɛ Andru bárɔ́k ntá yi ansɛm ansɛm.
3 Jesus estava sentado no monte das Oliveiras, diante do templo, quando Pedro, Tiago, João e André lhe perguntaram em particular:
4 Bábhɛp yi bɛ, “Ɛta, ghati bhɛsɛ, chɔŋ ɛ́mfakari nɔ ntɨkɨ mpok, nɛ ntɨkɨ ɛrɨŋ ɛ́bhɔ́ŋɔ́ bɛkʉ bo mándɨŋɨ bɛ mpok anɛ ɔ́twɔ̀ arɔp kɛ́kwɔ́t.”
4 — Diga-nos quando essas coisas vão acontecer e que sinal haverá quando todas elas estiverem para se cumprir.
5 Yesu abho bɛ́ghati bhɔ bɛ, “Sɔt ka mpok bɛ́ yɛ̌ mmu ákɛ́ rwɔ́ bhe!
5 Então Jesus começou a dizer-lhes:
6 Bɛyǎ bo bátwɔ̀ chɔŋ mánsɔt nnyɛ́n ɛna mántɛn ambɨ, yɛ̌ntɨkɨ mmu wap andɛm nɔkɔ bɛ, ‘Mɛ kɛ nchí Mpɛmɛ anɛ Mandɛm afyɛ́ nyaka bariɛp bɛ ǎtó!’ Nɛ mándwɔ bɛyǎ bho bɛ mánjibhiri batɨ yap.
6 Muitos virão em meu nome, dizendo: “Sou eu”; e enganarão a muitos.
7 Nɛ mpok bǎghókó nsóŋó-nɛnu bǎkɛ́ chay. Mɛnyǔ mɛnyɨŋ ɛbhɔ bɛ́bhɔŋ bɛfakari, kɛ ɛyɔ ɛpu tɔŋ bɛ ngwɛnti mmɨk aghaka.
7 Quando vocês ouvirem falar de guerras e rumores de guerras, não se assustem; é necessário que isso aconteça, mas ainda não é o fim.
8 Chɔŋ bɛtɔk mɛ́nu nɛ bɛtɔk bɛ́chák, bafɔ̌ ɛtɔk mánu nɛ batɨ̌ bafɔ̌ ɛtɔk nɛ chɔŋ mmɨk anyɨkɨsi ndǔ bɛyǎ bɛbhak, nsay ankwɛ́n ɛtɔk. Kɛ mɛnyɨŋ ɛbhɛn mɛnkɛm bɛchi chi mbɔ nɛbhǒnɛt ɛnɛn bɛbe ntá ngɔrɛ́ anɛ ánòŋsi.
8 Porque nação se levantará contra nação, e reino, contra reino. Haverá terremotos em vários lugares e também fomes. Essas coisas são o princípio das dores.
9 “Kɛ sɔt ka mpok! Chɔŋ mánkɛm be mánchyɛ ntá bǒbati ɛtɔk bɔ́ mántaŋ be. Chɔŋ mángwapti bhe amɛm bɛkɛrɛ́ nɛnɨkɨ́mʉɛt. Chɔŋ mǎnte bɛsí bɔgɔ́bhanɔ nɛ bafɔ ɛ̌ti ya bɛ mǎngátí bhɔ Mbok Ndɨ́ndɨ́ ɛ̌ti ya.
9 — Estejam de sobreaviso, porque as pessoas os entregarão aos tribunais e às sinagogas. Vocês serão açoitados e, por minha causa, serão levados à presença de governadores e reis, para lhes servir de testemunho.
10 Mbok Ndɨ́ndɨ́ abhɔŋ bɛ́gháka bɛtɔkɔ́ mmɨk mɛnkɛm kɛ ngwɛ́nti antwɔ́.
10 Mas é necessário que primeiro o evangelho seja pregado a todas as nações.
11 Yɛ̌ntɨkɨ mpok anɛ bákɛ́mɛ́ bhe ndu bɛtaŋ be, bǎkɛ́ sɛmɛ ambɨ ambɨ bɛ, ‘Chɔŋ sɛ́ndɛm bɛ yi?’ Mpok ánkwáy, dɛm ka yɛ̌ntɨkɨ ɛnyɨŋ ɛnɛ́ ɛ́fú be anyu mbɔnyunɛ Ɛfóŋó Bɛdyɛrɛ kɛ ághàti chɔŋ be ɛnyɨŋ ɛnɛ́ bǎbhɔ́ŋɔ́ bɛrɛm.
11 — Quando, pois, levarem vocês para os entregar, não se preocupem com o que irão dizer, mas digam o que lhes for concedido naquela hora. Porque não são vocês que estão falando, mas o Espírito Santo.
12 Chɔŋ manɔ́ anchyɛ ntɨ manɔ ntá bǒbati bɛ mángwáy. Chɔŋ mbɔk bachi mánkʉ ɛnyumɔt nɛ bɔ̌bhap. Chɔŋ mbɔk bɔ mánte nɛnu nɛ bachi nɛ manɔ bhap, mánkʉ bɛ mángwáy bhɔ.
12 Um irmão entregará à morte outro irmão, e o pai entregará o filho. Haverá filhos que se levantarão contra os seus pais e os matarão.
13 Chɔŋ mɛnyǔ bo mɛnkɛm mámpap bhe ɛ̌ti bǎchí bakoŋo bha. Kɛ mmu anɛ átè kákátí tɛ ndǔ ngwɛnti, Mandɛm ǎpɛmɛ yi.”
13 Todos odiarão vocês por causa do meu nome; aquele, porém, que ficar firme até o fim, esse será salvo.
14 Yesu apɛt arɛm bɛ, “Chɔŋ mǎngɔ ‘Ɛrɛm ɛnyɨŋ ɛnɛ Mandɛm ápábhɛ́’ téé ndǔ nɛbhʉɛt anɛ ɛ́bhɨkɨ bhɔŋ bɛbhak. Mpok yɔ, bo abhɛn bachi atú Judɛ́ya mámbʉ́ɛ́ mámbɛ́sɛ́ amfǎy njiɛ. [Yɛ̌ntɨkɨ mmu anɛ ápáy ɛkáti-nɛ ámbʉ́rɛ́ antí, anjwimɛm.]
14 — Quando, pois, vocês virem o abominável da desolação situado onde não deve estar (quem lê entenda), então os que estiverem na Judeia fujam para os montes.
15 Mpok yɔ, mbák ɛ́fákárí bɛ́ mmu ǎkʉ bɛtɨk amfay ɛkɛt ɛyi, ákɛ́ sɔŋɔri mmʉɛt bɛsɛp kpɨk bɛ andɔk amfɛrɛ mɛnyɨŋ anywɔ́p kɛ ambʉɛ.
15 Quem estiver no terraço não desça nem entre para tirar de casa alguma coisa.
16 Nɛ mmu anɛ achi ɛbhɨ ákʉ̀ bɛtɨk, ákɛ́ rɔ́ŋ kpɨ́k anywɔ́p ndu bɛbwɔp ndɛ yi.
16 E quem estiver no campo não volte atrás para buscar a sua capa.
17 Nɛ chɔŋ ɛ́mbɛ́p ɛncha ntá baghɔrɛ́ nɛ mɛniɛ nɛ abhɛ́n bábhak nɛ bɔ amɔ mpok yɔ!
17 Ai das que estiverem grávidas e das que amamentarem naqueles dias!
18 Nɨk nɔ́kɔ́ ká mmʉɛt bɛ barak anɛ ákɛ́ fakari nɛ ɛso ndu ɛ́bè mmʉɛt bɛ́bʉɛ mpok yɔ.
18 Orem para que isso não aconteça no inverno.
19 Bǎkɛ́ rɔ mɛnɨkmʉɛt, mbɔnyunɛ ɛsɔŋɔri ɛnɛ́ bo bábhɔ̀ŋ mpok yɔ chi ɛnyǔ ɛsɔŋɔri ɛnɛ bábhɨ́kɨ́ re ghɔ wáwák tɛ̌ mmɨk ábhó. Nɛ mpok yɔ ánáŋ ámfʉɛ́t, ɛnyǔ ɛsɔŋɔri yɔ ɛpu pɛrɛ bhák wáwák.
19 Porque aqueles dias serão de tamanha tribulação, como nunca houve desde o princípio do mundo criado por Deus até agora e nunca jamais haverá.
20 Nɛ mbɔ Acha abhɨ́kɨ́ kpɔt manywɔp yɔ bɛ akɛ ya, mbʉ yɛ̌ nkwǎŋwaŋ amɔt apu rɔp nɛpɛ́m. Kɛ Mandɛm akpɔt mpok ɛsɔŋɔri yɔ mbɨŋ ɛ̌ti bo abhɛn yi áyábhɛ́ bɛ mambak abhi.
20 Se o Senhor não tivesse abreviado aqueles dias, ninguém seria salvo. Mas, por causa dos eleitos que ele escolheu, Deus abreviou tais dias.
21 Mpok yɔ, mbák mmu ángátí bhe bɛ, ‘Ghɔ́ ká Mpɛmɛ anɛ Mandɛm átó fá’, yɛ̌ chi bɛ, ‘Ghɔ́ yi awu!’ Bǎkɛ́ noko bɛ ɛchi tɛtɛp.
21 Então, se alguém disser a vocês: “Olhem! Aqui está o Cristo!” ou: “Olhem! Ali está ele!”, não acreditem.
22 Bǎkɛ́ noko bɛ́ ɛ́chí tɛtɛp mbɔnyunɛ chɔŋ bǒ bɛtábhá mantwɔ, yɛ̌ntɨkɨ mmu wap andɛm nɔkɔ bɛ yi kɛ achi Mpɛmɛ Mandɛm afyɛ́ nyaka bariɛp bɛ ǎtò. Chɔŋ barɛmɛ́ kɛpɨ̌ntɨ nsé nkwɔ mántwɔ. Nɛ yɛ̌ntɨkɨ mmu wap ǎtwɔ, ankʉ nɔkɔ mɛnyɨŋɨ́ maknkay ndu bɛrwɔ bho. Nɛ mándwɔ́ yɛ̌ chí bǒ abhɛn Mandɛm áyábhɛ́ bɛ mámbák abhi, mbák bábhɔŋ mbi bɛkʉ nɔ.
22 Porque surgirão falsos cristos e falsos profetas, operando sinais e prodígios, para enganar, se possível, os próprios eleitos.
23 Sɔt yɛ ka mpok! Nnáŋ ngati nɔ bhe mɛnyɨŋ ɛbhɛn ambɨ ambɨ.
23 Estejam de sobreaviso; tudo isso tenho predito a vocês.
24 “Mbák manywɔp anɛ bɛyǎ ɛsɔŋɔri yɔ ámay, mmok ánɛm tɛ́mté, ntaŋ kɛpɛrɛ ghɔɔ,
24 — Mas, naqueles dias, após a referida tribulação, o sol escurecerá, a lua não dará a sua claridade,
25 mambe ámfu amfay ánkwɛnti, nɛ bɛtaŋ mfáy mɛ́nyɨkɨsi.
25 as estrelas cairão do firmamento e os poderes dos céus serão abalados.
26 Nɛ chɔŋ Mmǔ anɛ áfú ntá Mandɛm ambesi ande twɔ́ amɛm nɛbháŋ nɛ bɛyǎ bɛtaŋ nɛ kɛnókó.
26 Então verão o Filho do Homem vindo nas nuvens, com grande poder e glória.
27 Mpok yɔ, chɔŋ ntó bɔángɛl abha, mándɔk ndǔ mmɨk nkɛm, bɛbho ndǔ ɛbhɔ́kɔ́ mmɨk ɛ́mɔt bɛghaka ndu ɛchak, mánsɔt bo abhɛn Mandɛm áyábhɛ́ mánchɛm nɛbhʉɛt amɔt.
27 E então ele enviará os anjos e reunirá os seus escolhidos dos quatro ventos, da extremidade da terra até a extremidade do céu.
28 “Ghɔ́k ká ɛnyɨŋ ɛnɛ ɛnɔkárɛm ɛnɛ bábhɨŋɨ bɛ́, fig ɛ́tɔ̀ŋ bhɛsɛ. Ɛ́náŋ ɛ́mbó bɛtɛm bɛtɔ́, bǎrɨŋɨ bɛ́ ɛso ɛ́rɔp chi kɛ́kwɔ́t.
28 — Aprendam, pois, a parábola da figueira: quando já os seus ramos se renovam e as folhas brotam, vocês sabem que o verão está próximo.
29 Ɛ́chí ɛnyumɔt nɛ nɛtwɔ́ wa, Mɛ Mmu mfú ntá Mandɛm. Mǎnáŋ mǎngɔ ndǔ mɛnyɨŋ ɛbhɛn nɛ ngátí bhe bɛ́fàkari, dɨŋɨ́ ká bɛ mpok nɛtwɔ wa arɔp kɛkwɔt.
29 Assim, também vocês, quando virem acontecer essas coisas, saibam que está próximo, às portas.
30 Nchí ghati bhe tɛtɛp bɛ mɛnyɨŋ ɛbhɛn mɛnkɛm bɛ́bhɔŋ bɛfakari, kɛ mkpáká bho abhɛn ɛchɔŋ ámfʉɛt.
30 Em verdade lhes digo que não passará esta geração sem que tudo isto aconteça.
31 Chɔŋ mfay amfʉɛt, mmɨk amfʉ́ɛ́t, kɛ Ɛyɔŋ ɛya ɛ́pú fʉɛt.
31 Passará o céu e a terra, porém as minhas palavras não passarão.
32 “Yɛ̌ mmu abhɨ́kɨ́ rɨŋɨ nywɔp nɛ mbɔ̌ŋ mpok anɛ mɛnyɨŋ ɛbhɛn bɛ́fàkari chɔŋ. Bɔángɛl Mandɛm bábhɨkɨ rɨŋɨ, yɛ̌ mɛ Mmu mfú ntá Mandɛm mbɨ́kɨ́ rɨŋɨ. Ɛta Mandɛm aywǐnti kɛ árɨŋɨ.
32 — Mas a respeito daquele dia ou da hora ninguém sabe, nem os anjos no céu, nem o Filho, senão o Pai.
33 Sɔt yɛka mpok, mǎmbak pɛ̌ mbɔnyunɛ yɛ̌ mmu abhɨ́kɨ́ rɨŋɨ mbɔ̌ŋ nywɔp ɛnɔ.
33 — Estejam de sobreaviso e vigiem, porque vocês não sabem quando será o tempo.
34 Ɛ́chi ɛnyumɔt mbɔ mmǔ anɛ árɔ̀ŋ nɛkɔ, kɛ ápɛ́rɛ́ rɔ ɛkɛt ɛyi, arɔ yɛ̌ntɨkɨ ɛnyɨŋ amɔ bǒ bɛtɨk abhi, achyɛ yɛ̌ntɨkɨ mmu wap ayi ntí bɛtɨk. Aghati yɛ mbabhɛri nyǔbha bɛ́ ámbák pě.
34 É como um homem que, ausentando-se do país, deixa a sua casa, dá autoridade aos seus servos, a cada um a sua obrigação, e ao porteiro ordena que vigie.
35 Bák yɛ́ ka pě! Bǎbhɨ́kɨ́ rɨŋɨ mbɔ̌ŋ mpok anɛ chi ɛkɛt ápɛ̀tnsɛm. Kɛ chí beku-a, kɛ nɛ nɛ́ntɨ bɛti-a, kɛ manɛ́mnkɔk-a, kɛ chi nɛyǐnywɔp-a, yɛ̌ mmu abhɨ́kɨ́ rɨŋɨ.
35 Portanto, vigiem, porque vocês não sabem quando virá o dono da casa: se à tarde, se à meia-noite, se ao cantar do galo, se pela manhã;
36 Ɛ́bhɨ́kɨ́ rɨ bɛ yi ántwɔ́ tɛ́mchok antɛmɛri bhe ndǔ bǎbhʉ̀rɛ kɛŋɔ.
36 para que, vindo ele inesperadamente, não encontre vocês dormindo.
37 Mbɔ ɛnyu ngáti nɛ́ bhe, kɛ nchí ghati bo mankɛm fá amɨk: Bák ká pɛ̌.”
37 O que, porém, digo a vocês, digo a todos: vigiem!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.