Lucas 17
Ɛkáti Nku Nkɔ (KENNT) vs NTLH
1 Yesu abho bɛ́gháti bakoŋo bhi bɛ, “Mamɔ anɛ átɛ̀n bo ndǔ bɛbʉ́ ápú nɔ́k bɛ́twɔ. Kɛ chɔŋ ɛ́mbɛp ɛ́ncha ntá mmú anɛ ákʉ̀ mamɔ ántwɔ́ ntá bho!
1 Jesus disse aos seus discípulos:
2 Ɛ́chí sáyrí ntá mmu wu bɛ mánsɔt ntay nɛgho mánsɛt ɛmɨ ɛyi, mámɛsɛ yí amɛm manyu ɛcha yi bɛbhak nɛpɛ́m ankʉ mmǔ amɔt anɛ ánókó Mandɛm ankwɛn ndǔ bɛbʉ́.
2 Seria melhor para essa pessoa que ela fosse jogada no mar com uma grande pedra de moinho amarrada no pescoço do que fazer com que um destes pequeninos peque.
3 Sɔt ka mpok! Mbák mɔ́mayɛ ánkʉ wɔ bɛbʉ́, ghatí yi bɛ́ ándɔ́ ɛpɨŋ ɛyɔ. Mbák atɨknsɛm ndǔ bɛbʉ́ bhi, foŋorí yi.
3 Tenham cuidado! Se o seu irmão pecar, repreenda-o; se ele se arrepender, perdoe.
4 Nɛ mbák akʉ wɔ bɛbʉ́ ndɔŋ tándrámɔt ndǔ ɛwak nɛ yɛ̌ntɨkɨ ndɔŋ antwɔ́, anɨk wɔ mmʉɛt bɛ, ‘Ɛta foŋorí mɛ́,’ ɔbhɔŋ bɛ́fóŋóri yi.”
4 Se pecar contra você sete vezes num dia e cada vez vier e disser: “Me arrependo”, então perdoe.
5 Bǒnto Yesu barɛm ntá yi bɛ, “Acha, kwak bɛ́ nɛka ɛnɛsɛ nɛ́ntáŋ nɛndɔk ambɨ.”
5 Os apóstolos pediram ao Senhor: — Aumente a nossa fé.
6 Acha akɛmɛ bhɔ bɛ, “Mbɔ bǎbhɔŋ nɛka nɛ Mandɛm ɛnɛ́n nɛ́chí yɛ̌ chi nɨ́ŋɨ́nɨ́ŋɨ́ mbɔ mɔ́sɛpɛm anɛ ɛnɔk ɛ́nɛ bábhɨŋɨ bɛ *mɔ́stat, mbʉ bǎkway bɛ́ghati ɛnɔk ɛnɛ bɛ, ‘Fǎ fá nɛ bakaŋ dɔ́k tě awu amɛm manyu’, nɛ yɔ́ ɛ́ngok be.”
6 E ele respondeu:
7 Yesu arɔk ambɨ bɛtɔŋ. Arɛm bɛ, “Sɛ́nsɔ́t bɛ mmǔ ywɛka amɔt abhɔŋ mǔbɛtɨk anɛ áchí ɛbhɨ ákʉ̀ bɛtɨk, yɛ̌ chí ndu bɛbhábhɛri bághɔ́ŋɔmɛ́n, yɛ̌ chi ndu bɛ́kwáŋ mbaŋ. Mbák afǔ ɛbhɨ apɛtnsɛm anywɔ́p, wɔ chi-bɛtɨk ywi ɔ̌ghati yi bɛ, ‘Twɔ́ chɔkɔ́ amɨk nyiɛ nɛnyíɛ́’?
7 Jesus disse:
8 Pú ɔ̌ghati yi chi bɛ, ‘Dɔ́k wupsí ndɛn, kʉ nɛnyíɛ́ twɔ nɛ nɔ. Nnáŋ nnyiɛ́ nnáŋá, ɔ́nsɔt ɛnɛ ɔnyiɛ’?
8 Claro que não! Pelo contrário, você dirá: “Prepare o jantar para mim, ponha o avental e me sirva enquanto eu como e bebo. Depois você pode comer e beber.”
9 Mbák akʉ mbɔ ɛnyu ɔ́ghátí yi ɔpú kwáy bɛkaka yi bɛ, ‘Ɔkʉ a’ mbɔnyunɛ akʉ chí bɛtɨk ɛbhɛn yi ábhɔ́ŋɔ́ bɛkʉ.
9 Por acaso o empregado merece agradecimento porque obedeceu às suas ordens?
10 Ɛ́mbák yɛ ɛnyumɔt nɛ bhe. Mǎnáŋ mǎnkʉ bɛtɨk mɛnkɛm ɛbhɛn báchyɛ́ bhe, bǎbhɔŋ bɛrɛm chi bɛ, ‘Sɛ́chí chí bǒ bɛtok, yɛ̌ ndak áchák ápú. Sɛ́kʉ́ chí ɛnyɨŋ ɛnɛ sɛ́bhɔ́ŋɔ́ bɛ́kʉ.’”
10 Assim deve ser com vocês. Depois de fazerem tudo o que foi mandado, digam: “Somos empregados que não valem nada porque fizemos somente o nosso dever.”
11 Ndu Yesu ákɔ̀ bɛrɔŋ Yerúsalɛm, are fʉɛ́t ndǔ ndyɛrɛbhɨ Samária nɛ Gálili.
11 Jesus continuava viajando para Jerusalém e passou entre as regiões da Samaria e da Galileia.
12 Nɛchwe áchwè amɛm mɔ́tɔk amɔt, bǒ ɛbhaŋákwa bati byo bághɔ́ yi ndu átwɔ̀, báte, kɛrɔ́ŋ kɛ́kwɔ́t nɛ yí.
12 Quando estava entrando num povoado, dez leprosos foram se encontrar com ele. Eles pararam de longe
13 Bábho bɛbɨk mándɛmɛ nɔkɔ bɛ́, “Yesu, Ɛta, ghɔ́ bhɛsɛ ntínso.”
13 e gritaram: — Jesus, Mestre, tenha pena de nós!
14 Yesu ághɔ́ nɔ́kɔ́ bhɔ, aghati bhɔ bɛ, “Dɔ́k ká ntá bachiǎkap Mandɛm bɛ mánchák bhe.” Ɛnɛ́ bárɔ̀ŋ, ɛbhaŋákwa yap ɛ́may.
14 Jesus os viu e disse: Quando iam pelo caminho, eles foram curados.
15 Mmu wap amɔt ághɔ́ nɔ́kɔ́ bɛ́ ataŋ, abho bɛpɛtnsɛm ntá Yesu ambɨti nɔkɔ Mandɛm nɛ ɛyɔŋ amfay.
15 E, quando um deles, que era samaritano , viu que estava curado, voltou louvando a Deus em voz alta.
16 Ágháká nɔ́kɔ́ bɛsí Yesu, akwɛ́n yi bɛkak ankaka nɔkɔ yi. Ɛ́fákárí bɛ mmǔ wu achí chi mmu Samária.
16 Ajoelhou-se aos pés de Jesus e lhe agradeceu.
17 Yesu arɛm yɛ bɛ, “Pú bǒ bati byo kɛ mbúú? Abhɛ́nɛ́fú bati nɛ́nɛ́namɔt báchí fá?
17 Jesus disse:
18 Ndiɛrɛ kɛnkɔ̌ nɛ aywǐntí kɛ ápɛ́rɛ́nsɛm bɛbɨti Mandɛm-ɛ́?”
18 Por que somente este estrangeiro voltou para louvar a Deus?
19 Yesu aghati yɛ mmu wu bɛ, “Faté, dɔ́k ɛbhak ɛyɛ. Nɛka ɛnɛ́n ɔbhɔŋɔ nɛ mɛ nɛ́kʉ ɔtaŋ.”
19 E Jesus disse a ele:
20 Nywɔp nɛ́mɔt, mbɔk bǒnkwɔ Fárisi bábhɛp Yesu bɛ, “Ntɨ́kɨ́ mpok Mandɛm ábhák nɛ bo fá amɨk mbɔ Mfɔ wap?” Akɛmɛ bhɔ bɛ, “Yɛ̌ ɛrɨŋ ɛ́pú ɛnɛ ɛ́tɔ̀ŋ bɛ Mandɛm abho bɛ́kɛm bo mbɔ Mfɔ wap.
20 Alguns fariseus perguntaram a Jesus quando ia chegar o Reino de Deus . Ele respondeu:
21 Nɛ yɛ̌ mmú apú kwáy bɛrɛm yɛ̌ bɛ, ‘Ghɔ́ ká Mandɛm fa nɛ bho mbɔ Mfɔ wap!’ Dɨŋɨ́ ká bɛ Mandɛm anáŋ achi Mfɔ ndǔ nkwɔ ywɛka.”
21 Ninguém vai dizer: “Vejam! Está aqui” ou “Está ali”. Porque o Reino de Deus está dentro de vocês.
22 Yesu arɛm yɛ ntá bakoŋo bhi bɛ, “Mpok ǎtwɔ̀ anɛ bǎbhɔ̀ŋ chɔŋ ɛkwak bɛbhak nɛ Mɛ Mmu mfú ntá Mandɛm yɛ̌ chi ndǔ nywɔp nɛmɔt kɛ be kɛbhɔŋ mbi.
22 Então ele disse aos discípulos:
23 Mpók yɔ, chɔŋ bo mámbak abhɛn bághàti bhe bɛ, ‘Ghɔ́ ká yi awu!’ Báchák mandɛm bɛ, ‘Ghɔ́ ká yi fá!’ Mbák mǎngók nɔ, bǎkɛ́ rɔŋ, bǎkɛ́ bho bɛ́koŋo bhɔ.
23 Alguns vão dizer a vocês: “Olhem aqui” ou “Olhem ali”; porém não saiam para procurá-lo.
24 Mbɔ ɛnyǔ miámiaŋ ákɔ̀t angɔɔ, bɛfu ɛbhɔ́kɔ́ nɛbu ɛ́mɔt bɛghaka ɛ́chák, nɔ́ kɛ̌ ɛ́bhɔ́ŋɔ́ bɛbhak mpok Mɛ Mmu mfú ntá Mandɛm nchí twɔ.
24 Porque, assim como o relâmpago brilha de uma ponta do céu até a outra, assim será no dia em que o Filho do Homem vier.
25 Kɛ yí abhɔŋ bɛyambɨ angɔ́ bɛyǎ ɛsɔŋɔri nɛ mkpáká bho abhɛn ɛchɔŋ mámbyak yí, kɛ antwɔ́.
25 Mas primeiro ele precisa sofrer e ser rejeitado pelo povo de hoje.
26 Mbɔ ɛnyu ɛ́fákárí nyaka mpok Nóa, nɔ́ kɛ̌ ɛ́fàkari chɔŋ kɛ Mmu anɛ áfú ntá Mandɛm ambesi.
26 Como foi no tempo de Noé, assim também será nos dias de antes da vinda do Filho do Homem.
27 Bo mányìɛ̀ nyaka mányù nɔkɔ, abhɛn bábhày baghɔrɛ́ mámbay nɔkɔ, nɛ abhɛ́n bátòk bhɔ mántoko nɔkɔ kpatɛ nywɔp ɛnɛn Nóa áchwé amɛm áchwí, nɛ manyiɛp átwɔ́ akuti mmɨk awáy bǒ mankɛm.
27 Todos comiam e bebiam, e os homens e as mulheres casavam, até o dia em que Noé entrou na barca. Depois veio o dilúvio e matou todos.
28 Chɔŋ ɛ́mbak nkwɔ́ mbɔ ɛnyǔ ɛchi nyaka mpok Lɔt. Bo mányìɛ̀ nyaka nɛ mányu nɔkɔ. Bákù nyaka mɛnyɨŋ nɛ abhɛn bɛ́ti mánti nɔkɔ mɛnyɨŋ ɛbhap. Mbɔk bákwàŋ nyaka nɛnyíɛ́, abhɛ́nɛ́fú mánte nɔkɔ bɛkɛt.
28 A mesma coisa aconteceu no tempo de Ló. Todos comiam e bebiam, compravam e vendiam, plantavam e construíam.
29 Kɛ ndǔ nkúbhɛ́ nywɔp ɛnɛ́n Lɔt afa ɛtɔk Sódom, Mandɛm akʉ ngó áfú amfay nɛ ɛkɛm mbɔ batay anɛ ádù, anyɛ mbɔ manyiɛp, ásɔ́ŋ bɔ mankɛm.
29 No dia em que Ló saiu de Sodoma, choveu do céu fogo e enxofre e matou todos.
30 Nɔ́ kɛ ɛ́bhàk chɔŋ nɛ bo mpok Mmu anɛ áfú ntá Mandɛm ábhèsi.
30 Assim será o dia em que o Filho do Homem aparecer.
31 “Ɛwak ɛyɔ, ɛ́bhák ɛnyumɔt nɛ mmu anɛ achi amfǎy ɛkɛt. Ákɛ́ rɔ́ŋ kpɨ́k anywɔ́p bɛ ampɔkɔ mɛnyɨŋ kɛ ambʉɛ. Ɛnyumɔt nɛ mmu anɛ achi ɛbhɨ. Ákɛ́ rɛm bɛ́ ǎpɛtnsɛm anywɔ́p ansɔt yɛ̌nyɨŋ.
31 Aí quem estiver em cima da sua casa, no terraço, desça, e fuja logo, e não perca tempo entrando na casa para pegar as suas coisas. E quem estiver no campo não volte para casa.
32 Bǎkɛ́ ghɔkɔntɨk ɛnyɨŋ ɛnɛ ɛ́fákárí nyaka nɛ ngɔrɛ́ Lɔt.
32 Lembrem da mulher de Ló.
33 Mmǔ anɛ áyàŋ bɛpɛmɛ mmʉɛt, chɔŋ anɛ́m nɛpɛ́m ɛni. Kɛ yɛ̌ agha anɛ áká mɛ́nɛm nɛpɛ́m ɛni ɛ̌ti ya, chɔŋ ambɔ́ŋ nɔ́.
33 A pessoa que procura os seus próprios interesses nunca terá a vida verdadeira; mas quem esquece a si mesmo terá a vida verdadeira.
34 Nchí ghati bhe bɛ, ndǔ mpok yɔ anɛ mɛ̌pɛtnsɛm, bǒ bati apay bákway bɛbhʉrɛ ndǔ bɛkɔ́k mɛ́mɔt, mánsɔt amɔt mandɔk nɛ yí, mándɔ anɛfu.
34 Naquela noite duas pessoas estarão dormindo numa mesma cama. Eu afirmo a vocês que uma será levada, e a outra, deixada.
35 Baghɔrɛ́ bati ápay bákway bɛbhak ndǔ ntay nɛmɔt mánkɔk nɔkɔ nchwi, mánsɔt amɔt mándɔk nɛ yi, mándɔ anɛfú.”
35 Duas mulheres estarão moendo trigo juntas: uma será levada, e a outra, deixada.
36 [Bǒ bati apay bákwày bɛbhak ɛbhɨ, mánsɔt amɔt, mándɔ anɛfú.]
36 [Naquele dia, dois homens estarão trabalhando na fazenda: um será levado, e o outro, deixado.]
37 Bakoŋo Yesu bábhɛ́p yi bɛ, “Acha, mɛnyɨŋ ɛbhɛ́n bɛ́fàkari chɔŋ fá?” Yesu arɛm bɛ, “Nɛbhʉɛt anɛ ɛgú-nnya ɛchi, arɛ́ kɛ̌ kɛnɛn ɛkɛn kɛ́nyìɛ̀ bɛgú nnya kɛ́chɛmɛ.”
37 Então os discípulos perguntaram: — Senhor, onde vai ser isso? Ele respondeu:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.