Lucas 17
Ɛkáti Nku Nkɔ (KENNT) vs NAA
1 Yesu abho bɛ́gháti bakoŋo bhi bɛ, “Mamɔ anɛ átɛ̀n bo ndǔ bɛbʉ́ ápú nɔ́k bɛ́twɔ. Kɛ chɔŋ ɛ́mbɛp ɛ́ncha ntá mmú anɛ ákʉ̀ mamɔ ántwɔ́ ntá bho!
1 Jesus disse aos seus discípulos:
2 Ɛ́chí sáyrí ntá mmu wu bɛ mánsɔt ntay nɛgho mánsɛt ɛmɨ ɛyi, mámɛsɛ yí amɛm manyu ɛcha yi bɛbhak nɛpɛ́m ankʉ mmǔ amɔt anɛ ánókó Mandɛm ankwɛn ndǔ bɛbʉ́.
2 Seria melhor para esse que uma pedra de moinho fosse pendurada ao seu pescoço e fosse atirado no mar do que fazer tropeçar um destes pequeninos.
3 Sɔt ka mpok! Mbák mɔ́mayɛ ánkʉ wɔ bɛbʉ́, ghatí yi bɛ́ ándɔ́ ɛpɨŋ ɛyɔ. Mbák atɨknsɛm ndǔ bɛbʉ́ bhi, foŋorí yi.
3 — Tenham cuidado. Se o seu irmão pecar, repreenda-o; se ele se arrepender, perdoe-lhe.
4 Nɛ mbák akʉ wɔ bɛbʉ́ ndɔŋ tándrámɔt ndǔ ɛwak nɛ yɛ̌ntɨkɨ ndɔŋ antwɔ́, anɨk wɔ mmʉɛt bɛ, ‘Ɛta foŋorí mɛ́,’ ɔbhɔŋ bɛ́fóŋóri yi.”
4 Se pecar contra você sete vezes num dia e sete vezes vier para lhe dizer: “Estou arrependido”, perdoe-lhe.
5 Bǒnto Yesu barɛm ntá yi bɛ, “Acha, kwak bɛ́ nɛka ɛnɛsɛ nɛ́ntáŋ nɛndɔk ambɨ.”
5 Então os apóstolos disseram ao Senhor: — Aumente-nos a fé.
6 Acha akɛmɛ bhɔ bɛ, “Mbɔ bǎbhɔŋ nɛka nɛ Mandɛm ɛnɛ́n nɛ́chí yɛ̌ chi nɨ́ŋɨ́nɨ́ŋɨ́ mbɔ mɔ́sɛpɛm anɛ ɛnɔk ɛ́nɛ bábhɨŋɨ bɛ *mɔ́stat, mbʉ bǎkway bɛ́ghati ɛnɔk ɛnɛ bɛ, ‘Fǎ fá nɛ bakaŋ dɔ́k tě awu amɛm manyu’, nɛ yɔ́ ɛ́ngok be.”
6 Ao que o Senhor respondeu:
7 Yesu arɔk ambɨ bɛtɔŋ. Arɛm bɛ, “Sɛ́nsɔ́t bɛ mmǔ ywɛka amɔt abhɔŋ mǔbɛtɨk anɛ áchí ɛbhɨ ákʉ̀ bɛtɨk, yɛ̌ chí ndu bɛbhábhɛri bághɔ́ŋɔmɛ́n, yɛ̌ chi ndu bɛ́kwáŋ mbaŋ. Mbák afǔ ɛbhɨ apɛtnsɛm anywɔ́p, wɔ chi-bɛtɨk ywi ɔ̌ghati yi bɛ, ‘Twɔ́ chɔkɔ́ amɨk nyiɛ nɛnyíɛ́’?
7 — Qual de vocês, tendo um servo ocupado na lavoura ou em guardar o gado, lhe dirá quando ele voltar do campo: “Venha agora mesmo e sente-se à mesa”?
8 Pú ɔ̌ghati yi chi bɛ, ‘Dɔ́k wupsí ndɛn, kʉ nɛnyíɛ́ twɔ nɛ nɔ. Nnáŋ nnyiɛ́ nnáŋá, ɔ́nsɔt ɛnɛ ɔnyiɛ’?
8 Não é verdade que, ao contrário, lhe dirá: “Prepare o meu jantar. Apronte-se e sirva-me enquanto eu como e bebo. Depois, você pode comer e beber”?
9 Mbák akʉ mbɔ ɛnyu ɔ́ghátí yi ɔpú kwáy bɛkaka yi bɛ, ‘Ɔkʉ a’ mbɔnyunɛ akʉ chí bɛtɨk ɛbhɛn yi ábhɔ́ŋɔ́ bɛkʉ.
9 Será que ele terá de agradecer ao servo por ter feito o que lhe havia ordenado?
10 Ɛ́mbák yɛ ɛnyumɔt nɛ bhe. Mǎnáŋ mǎnkʉ bɛtɨk mɛnkɛm ɛbhɛn báchyɛ́ bhe, bǎbhɔŋ bɛrɛm chi bɛ, ‘Sɛ́chí chí bǒ bɛtok, yɛ̌ ndak áchák ápú. Sɛ́kʉ́ chí ɛnyɨŋ ɛnɛ sɛ́bhɔ́ŋɔ́ bɛ́kʉ.’”
10 Assim também vocês, depois de terem feito tudo o que lhes foi ordenado, digam: “Somos servos inúteis, porque fizemos apenas o que devíamos fazer.”
11 Ndu Yesu ákɔ̀ bɛrɔŋ Yerúsalɛm, are fʉɛ́t ndǔ ndyɛrɛbhɨ Samária nɛ Gálili.
11 De caminho para Jerusalém, Jesus passava pelo meio de Samaria e da Galileia.
12 Nɛchwe áchwè amɛm mɔ́tɔk amɔt, bǒ ɛbhaŋákwa bati byo bághɔ́ yi ndu átwɔ̀, báte, kɛrɔ́ŋ kɛ́kwɔ́t nɛ yí.
12 Ao entrar numa aldeia, saíram-lhe ao encontro dez leprosos,
13 Bábho bɛbɨk mándɛmɛ nɔkɔ bɛ́, “Yesu, Ɛta, ghɔ́ bhɛsɛ ntínso.”
13 que ficaram de longe e gritaram: — Jesus, Mestre, tenha compaixão de nós!
14 Yesu ághɔ́ nɔ́kɔ́ bhɔ, aghati bhɔ bɛ, “Dɔ́k ká ntá bachiǎkap Mandɛm bɛ mánchák bhe.” Ɛnɛ́ bárɔ̀ŋ, ɛbhaŋákwa yap ɛ́may.
14 Ao vê-los, Jesus disse: Aconteceu que, indo eles, foram purificados.
15 Mmu wap amɔt ághɔ́ nɔ́kɔ́ bɛ́ ataŋ, abho bɛpɛtnsɛm ntá Yesu ambɨti nɔkɔ Mandɛm nɛ ɛyɔŋ amfay.
15 Um dos dez, vendo que estava curado, voltou dando glória a Deus em alta voz
16 Ágháká nɔ́kɔ́ bɛsí Yesu, akwɛ́n yi bɛkak ankaka nɔkɔ yi. Ɛ́fákárí bɛ mmǔ wu achí chi mmu Samária.
16 e prostrou-se com o rosto em terra aos pés de Jesus, agradecendo-lhe. E este era samaritano.
17 Yesu arɛm yɛ bɛ, “Pú bǒ bati byo kɛ mbúú? Abhɛ́nɛ́fú bati nɛ́nɛ́namɔt báchí fá?
17 Então Jesus perguntou:
18 Ndiɛrɛ kɛnkɔ̌ nɛ aywǐntí kɛ ápɛ́rɛ́nsɛm bɛbɨti Mandɛm-ɛ́?”
18 Não se achou quem voltasse para dar glória a Deus, a não ser este estrangeiro?
19 Yesu aghati yɛ mmu wu bɛ, “Faté, dɔ́k ɛbhak ɛyɛ. Nɛka ɛnɛ́n ɔbhɔŋɔ nɛ mɛ nɛ́kʉ ɔtaŋ.”
19 E lhe disse:
20 Nywɔp nɛ́mɔt, mbɔk bǒnkwɔ Fárisi bábhɛp Yesu bɛ, “Ntɨ́kɨ́ mpok Mandɛm ábhák nɛ bo fá amɨk mbɔ Mfɔ wap?” Akɛmɛ bhɔ bɛ, “Yɛ̌ ɛrɨŋ ɛ́pú ɛnɛ ɛ́tɔ̀ŋ bɛ Mandɛm abho bɛ́kɛm bo mbɔ Mfɔ wap.
20 Indagado pelos fariseus sobre quando viria o Reino de Deus, Jesus lhes respondeu:
21 Nɛ yɛ̌ mmú apú kwáy bɛrɛm yɛ̌ bɛ, ‘Ghɔ́ ká Mandɛm fa nɛ bho mbɔ Mfɔ wap!’ Dɨŋɨ́ ká bɛ Mandɛm anáŋ achi Mfɔ ndǔ nkwɔ ywɛka.”
21 Nem dirão: “Ele está aqui!” Ou: “Lá está ele!” Porque o Reino de Deus está entre vocês.
22 Yesu arɛm yɛ ntá bakoŋo bhi bɛ, “Mpok ǎtwɔ̀ anɛ bǎbhɔ̀ŋ chɔŋ ɛkwak bɛbhak nɛ Mɛ Mmu mfú ntá Mandɛm yɛ̌ chi ndǔ nywɔp nɛmɔt kɛ be kɛbhɔŋ mbi.
22 A seguir, Jesus disse aos seus discípulos:
23 Mpók yɔ, chɔŋ bo mámbak abhɛn bághàti bhe bɛ, ‘Ghɔ́ ká yi awu!’ Báchák mandɛm bɛ, ‘Ghɔ́ ká yi fá!’ Mbák mǎngók nɔ, bǎkɛ́ rɔŋ, bǎkɛ́ bho bɛ́koŋo bhɔ.
23 E dirão a vocês: “Ele está aqui!” Ou: “Lá está ele!” Não saiam nem sigam essa gente.
24 Mbɔ ɛnyǔ miámiaŋ ákɔ̀t angɔɔ, bɛfu ɛbhɔ́kɔ́ nɛbu ɛ́mɔt bɛghaka ɛ́chák, nɔ́ kɛ̌ ɛ́bhɔ́ŋɔ́ bɛbhak mpok Mɛ Mmu mfú ntá Mandɛm nchí twɔ.
24 Porque assim como o relâmpago, que resplandece e brilha de uma extremidade do céu até a outra, assim será, no seu dia, o Filho do Homem.
25 Kɛ yí abhɔŋ bɛyambɨ angɔ́ bɛyǎ ɛsɔŋɔri nɛ mkpáká bho abhɛn ɛchɔŋ mámbyak yí, kɛ antwɔ́.
25 Mas é necessário que primeiro ele padeça muitas coisas e seja rejeitado por esta geração.
26 Mbɔ ɛnyu ɛ́fákárí nyaka mpok Nóa, nɔ́ kɛ̌ ɛ́fàkari chɔŋ kɛ Mmu anɛ áfú ntá Mandɛm ambesi.
26 Assim como foi nos dias de Noé, será também nos dias do Filho do Homem:
27 Bo mányìɛ̀ nyaka mányù nɔkɔ, abhɛn bábhày baghɔrɛ́ mámbay nɔkɔ, nɛ abhɛ́n bátòk bhɔ mántoko nɔkɔ kpatɛ nywɔp ɛnɛn Nóa áchwé amɛm áchwí, nɛ manyiɛp átwɔ́ akuti mmɨk awáy bǒ mankɛm.
27 comiam, bebiam, casavam e davam-se em casamento, até o dia em que Noé entrou na arca, veio o dilúvio e destruiu todos.
28 Chɔŋ ɛ́mbak nkwɔ́ mbɔ ɛnyǔ ɛchi nyaka mpok Lɔt. Bo mányìɛ̀ nyaka nɛ mányu nɔkɔ. Bákù nyaka mɛnyɨŋ nɛ abhɛn bɛ́ti mánti nɔkɔ mɛnyɨŋ ɛbhap. Mbɔk bákwàŋ nyaka nɛnyíɛ́, abhɛ́nɛ́fú mánte nɔkɔ bɛkɛt.
28 O mesmo aconteceu nos dias de Ló: comiam, bebiam, compravam, vendiam, plantavam e edificavam;
29 Kɛ ndǔ nkúbhɛ́ nywɔp ɛnɛ́n Lɔt afa ɛtɔk Sódom, Mandɛm akʉ ngó áfú amfay nɛ ɛkɛm mbɔ batay anɛ ádù, anyɛ mbɔ manyiɛp, ásɔ́ŋ bɔ mankɛm.
29 mas, no dia em que Ló saiu de Sodoma, choveu do céu fogo e enxofre e destruiu todos.
30 Nɔ́ kɛ ɛ́bhàk chɔŋ nɛ bo mpok Mmu anɛ áfú ntá Mandɛm ábhèsi.
30 Assim será no dia em que o Filho do Homem se manifestar.
31 “Ɛwak ɛyɔ, ɛ́bhák ɛnyumɔt nɛ mmu anɛ achi amfǎy ɛkɛt. Ákɛ́ rɔ́ŋ kpɨ́k anywɔ́p bɛ ampɔkɔ mɛnyɨŋ kɛ ambʉɛ. Ɛnyumɔt nɛ mmu anɛ achi ɛbhɨ. Ákɛ́ rɛm bɛ́ ǎpɛtnsɛm anywɔ́p ansɔt yɛ̌nyɨŋ.
31 — Naquele dia, quem estiver no terraço e tiver os seus bens em casa não desça para tirá-los; e, de igual modo, quem estiver no campo não volte para trás.
32 Bǎkɛ́ ghɔkɔntɨk ɛnyɨŋ ɛnɛ ɛ́fákárí nyaka nɛ ngɔrɛ́ Lɔt.
32 Lembrem-se da mulher de Ló.
33 Mmǔ anɛ áyàŋ bɛpɛmɛ mmʉɛt, chɔŋ anɛ́m nɛpɛ́m ɛni. Kɛ yɛ̌ agha anɛ áká mɛ́nɛm nɛpɛ́m ɛni ɛ̌ti ya, chɔŋ ambɔ́ŋ nɔ́.
33 Quem tentar preservar a sua vida a perderá; e quem a perder, esse a salvará.
34 Nchí ghati bhe bɛ, ndǔ mpok yɔ anɛ mɛ̌pɛtnsɛm, bǒ bati apay bákway bɛbhʉrɛ ndǔ bɛkɔ́k mɛ́mɔt, mánsɔt amɔt mandɔk nɛ yí, mándɔ anɛfu.
34 Digo a vocês que, naquela noite, duas pessoas estarão numa cama: uma será levada, e a outra será deixada.
35 Baghɔrɛ́ bati ápay bákway bɛbhak ndǔ ntay nɛmɔt mánkɔk nɔkɔ nchwi, mánsɔt amɔt mándɔk nɛ yi, mándɔ anɛfú.”
35 Duas mulheres estarão juntas moendo trigo: uma será tomada, e a outra será deixada.
36 [Bǒ bati apay bákwày bɛbhak ɛbhɨ, mánsɔt amɔt, mándɔ anɛfú.]
36 [Dois estarão no campo: um será tomado, e o outro será deixado.]
37 Bakoŋo Yesu bábhɛ́p yi bɛ, “Acha, mɛnyɨŋ ɛbhɛ́n bɛ́fàkari chɔŋ fá?” Yesu arɛm bɛ, “Nɛbhʉɛt anɛ ɛgú-nnya ɛchi, arɛ́ kɛ̌ kɛnɛn ɛkɛn kɛ́nyìɛ̀ bɛgú nnya kɛ́chɛmɛ.”
37 Então perguntaram a Jesus: — Onde será isso, Senhor? Ele respondeu:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.