João 6

Ɛkáti Nku Nkɔ (KENNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ɛ́tárɛ́ nɔ́kɔ́, Yesu apé, arɔk ɛbhě Manyu Gálili. Nkúbhɛ́ Manyu wu kɛ bábhɨŋɨ bɛ Manyu Tibérias.
1 Depois dessas coisas, Jesus atravessou o mar da Galileia, que é o de Tiberíades.
2 Ngɛ́mtay bo báré koŋo yi mbɔnyunɛ bághɔ̌ nyaka mɛnyɨŋɨ́ maknkay ɛbhɛn yi ákʉ́ ntá bǒmame.
2 Uma grande multidão o seguia, porque tinham visto os sinais que ele fazia na cura dos enfermos.
3 Yesu akó ambɨ njiɛ, achɔkɔ arɛ́ nɛ bakoŋo bhi.
3 Então Jesus subiu ao monte e sentou-se ali com os seus discípulos.
4 Ɛpǎ bo Israɛl ɛnɛ́ bábhɨŋɨ bɛ Ɛpǎ Nɛkɨŋɨ ɛ́rɔ́p kɛkwɔt.
4 Ora, a Páscoa, festa dos judeus, estava próxima.
5 Ayibhiri mmʉɛt, ayɨŋɨ, aghɔ́ ndǔ ngɛ́mtay bho bátwɔ̀ ntá yi. Abhɛ́p Fílip bɛ, “Chɔŋ sɛ́mbɔŋ brɛt bɛ́ku fá anɛ ákway bǒbhɛn?”
5 Então Jesus, erguendo os olhos e vendo que uma grande multidão se aproximava, disse a Filipe:
6 Yesu arɛm nɔ ndu mɛmɔ Fílip mbɔnyunɛ yímbɔŋ árɨ́ŋɨ́ nyaka ɛnyɨŋ ɛnɛ yi ábhɔ́ŋɔ́ bɛkʉ.
6 Mas Jesus dizia isto para testá-lo, porque sabia o que estava para fazer.
7 Fílip akɛmɛ Yesu bɛ, “Nkáp nkʉbɛtɨk ndǔ manywɔp bɛsǎ byo ápú kway bɛ́ku brɛt anɛ yɛ̌ntɨkɨ mmu wap akway bɛbhɔŋ mandú.”
7 Filipe respondeu: — Nem mesmo duzentos denários de pão seriam suficientes para que cada um recebesse um pedaço.
8 Nkoŋo ywi amɔt anɛ achí manɔ Símun Píta anɛ aka nnyɛ́n bɛ́ Andru arɛm ntá yi bɛ,
8 Um dos discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, disse a Jesus:
9 “Mmɔ̌ amɔt achi fá, anɛ ábhɔ́ŋɔ́ bɛkpɔkɔ́ brɛt bɛtay nɛ nsi ɛpay, kɛ ɛyɔ chi yi ntá bɛyǎ bǒbhɛn?”
9 — Aqui está um menino que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos. Mas o que é isto para tanta gente?
10 Yesu aghati bhɔ bɛ, “Kʉ ka bo mánchɔ́kɔ́ amɨk.” Tákɔ ayá nɛbhʉɛt ɛ́rɛ. Ɛ́kʉ bo báchɔ́kɔ amɨk. Babhakanɛm bábhák mbɔ nká ɛtay.
10 Jesus disse: Havia muita relva naquele lugar. Assim, os homens se assentaram, e eram quase cinco mil.
11 Yesu asɔt yɛ bɛkpɔkɔ́ brɛt bhɔ. Áchyɛ́ nɔ́kɔ́ bakak ntá Mandɛm, akɔrɛ ntá bo abhɛn báchɔ́kɔ́ amɨk. Akʉ ɛnyumɔ́t nɛ nsi. Yɛ̌ntɨkɨ mmu anyiɛ́ kpát ajwi.
11 Então Jesus pegou os pães e, tendo dado graças, distribuiu-os entre eles; e também igualmente os peixes, tanto quanto queriam.
12 Yɛ̌ntɨkɨ mmu ányíɛ́ nɔ́kɔ́ ɛnǐ ɛnɛ́n nɛ́kwáy yi, Yesu aghati bakoŋo bhi bɛ, “Nyokotí ká mbwɔ́ptí anɛ árɔ́bhɛ́ bɛ yɛ̌nyɨŋ ɛkɛ chɔŋti ndɛ́ndɛm.”
12 E, quando já estavam satisfeitos, Jesus disse aos seus discípulos:
13 Mányókóti yɛ mbwɔpti anɛ bo mányíɛ́, bárɔ́. Ajwi bɛkay byo nɛ bɛpay.
13 Assim, pois, o fizeram e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobraram depois que todos tinham comido.
14 Bo abhɛn báchi arɛ́, bághɔ́ nɔ́kɔ́ ɛrɨŋɨ́ maknkay ɛyɔ, bárɛ́m bɛ, “Tɛtɛp, nɛ́ chi ndɛmɛkɛpɨ̌ntɨ Mandɛm anɛ ábhɔ́ŋɔ́ nyaka bɛ́twɔ fá amɨk.”
14 Quando as pessoas viram o sinal que Jesus havia feito, disseram: — Este é verdadeiramente o profeta que devia vir ao mundo.
15 Yesu aghɔ́ bɛ bo báyàŋ bɛ́kɛm yi nɛ bɛtaŋ bɛ mánkʉ yi Mfɔ, afa, akó njiɛ, abhak arɛ́ aywǐnti.
15 Jesus ficou sabendo que estavam para vir com a intenção de fazê-lo rei à força. Então ele se retirou outra vez, sozinho, para o monte.
16 Běku bɛ́gháká nɔ́kɔ́, bakoŋo Yesu basɛp, barɔk angɔkɔ manyu,
16 Ao final do dia, os discípulos de Jesus desceram para o mar.
17 báchwe amɛm áchwi bárè pé nnyɛ́n bɛrɔŋ Kapɛ̌naum. Bɛti mɛ́naŋ bɛ́gʉ nyaka ɛnɛ́ Yesu ábhɨ́kɨ́ re tɛmɛri bhɔ.
17 E, entrando num barco, passaram para o outro lado, rumo a Cafarnaum. Já estava escuro, e Jesus ainda não tinha ido até onde eles estavam.
18 Mbʉ́ɛ́p ataŋataŋ abho mɛnu. Ɛkʉ bɛtaŋtí mpɛ́rɛ́nyɛn ɛya anyɛ́n.
18 E o mar começava a ficar agitado, porque soprava um vento forte.
19 Bakoŋo bhi mánók mbɔ bɔkilomɛta batay nɛ batandat. Bághɔ́ nɔ́kɔ́ ndǔ yi ákɔ̀ anyɛ́n átwɔ̀ kɛkwɔt nɛ bhɔ, bɛ́cháy bɛ́kɛ́m bhɔ tontó.
19 Os discípulos já tinham navegado uns cinco ou seis quilômetros, quando viram Jesus andando sobre o mar, aproximando-se do barco; e ficaram com medo.
20 Kɛ Yesu aghati bhɔ bɛ, “Bǎkɛ́ chay. Chi mɛ!”
20 Mas Jesus lhes disse:
21 Báká yɛ bɛ yi anchwe amɛm áchwí. Nɛchwe yi áchwé, áchwí arɔk atɛmɛ angɔkɔnyɛ́n, ndǔ nɛchyɛ̌nyɛn ɛnɛn bɔ́ bárɔ̀ŋ arɛ́.
21 Então eles o receberam com alegria, e logo o barco chegou ao seu destino.
22 Nɛ́yí nɔ́kɔ́, bo abhɛn bárɔ́bhɛ́ ɛbhěnyɛn ɛnɛ Yesu nɛ bakoŋo bhi báfú arɛ́, bátɨk bɛ ndiɛrɛ áchwí amɔt kɛ áchí nyaka arɛ, nɛ bɛ Yesu abhɨ́kɨ́ chwe amɛm áchwí wu andɔk nɛ baghɔkɔ́ bhi. Bɔ́ bárɔ́ nyaka yi bárɔ́k.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar notou que ali havia apenas um pequeno barco e que Jesus não tinha entrado nele com os seus discípulos, tendo estes partido sozinhos.
23 Ɛ́fákári bɛ bachwi achak anɛ áfú Tibérias átwɔ́ kɛkwɔt ndǔ nɛbhʉɛt anɛ bɔ mányíɛ́ nyaka brɛt mpok Acha ánaŋ áchyɛ́ bakak ntá Mandɛm.
23 Entretanto, outros barquinhos de Tiberíades se aproximaram do lugar onde a multidão havia comido o pão depois que o Senhor deu graças.
24 Bǒ bhɔ bághɔ́ nɔ́kɔ́ yɛ bɛ Yesu nɛ bakoŋo bhi, bápɛ́t bapu arɛ́, bɔ babhɔŋ báchwé amɛm bachwi yɔ, barɔk Kapɛ̌naum ndu bɛ́yaŋ Yesu.
24 Quando aquela multidão viu que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, entraram nos barcos e partiram para Cafarnaum à procura de Jesus.
25 Bágháká nɔ́kɔ́ ɛbhě manyu ɛnɛ Yesu árɔ́ŋɔ́ nɛ bakoŋo bhi, bághɔ́ yi arɛ, babhɛp yi bɛ, “Ntɔŋ, ɔpě ɔtwɔ wɛn ntɨkɨ mpok?”
25 E, tendo-o encontrado no outro lado do mar, lhe perguntaram: — Mestre, quando o senhor chegou aqui?
26 Yesu akɛmɛ bhɔ bɛ, “Tɛtɛ̌tɛp, bǎpú yaŋ mɛ ɛ̌ti bǎghɔ́ bɛrɨŋɨ́ maknkay, kɛ ɛ̌ti brɛt anɛ mǎnyiɛ́ bǎjwi.
26 Jesus respondeu:
27 Bǎkɛ́ fyɛ ntí ndǔ nɛnyíɛ́ ɛnɛn nɛ́chɔ̀ŋti. Fíɛ́ ká ntí chí ndǔ nɛnyíɛ́ ɛnɛn nɛpu chɔŋti, nɛnyíɛ́ ɛnɛn nɛ́chyɛ̀ nɛpɛ́m ɛnɛn nɛbhɨkɨ bhɔŋ ngwɛnti, ɛnɛn Mɛ Mmu mfú ntá Mandɛm nchí chyɛ chɔŋ be. Ɛ̌ti yɔ kɛ Ɛtaya achyɛ ɛrɨŋ bɛtɔŋ bɛ yi kɛ átó mɛ.”
27 Trabalhem, não pela comida que se estraga, mas pela que permanece para a vida eterna, a qual o Filho do Homem dará a vocês; porque Deus, o Pai, o confirmou com o seu selo.
28 Bɔ bábhɛ́p yɛ Yesu bɛ, “Bɛtɨk Mandɛm ɛbhɛn sɛ́bhɔ́ŋɔ́ bɛkʉ nɔ́kɔ́ chi yi?”
28 Então lhe perguntaram: — Que faremos para realizar as obras de Deus?
29 Yesu akɛmɛ bhɔ bɛ, “Ɛnyɨŋ ɛnɛ Mandɛm áyàŋ mǎnkʉ chi bɛ mǎnókó mmu anɛ yi átó.”
29 Jesus respondeu:
30 Ɛ́kʉ bárɛm ntá Yesu bɛ, “Ntɨkɨ ɛrɨŋ ɔ́kwày yɛ bɛkʉ bɛ́ sɛ́ngɔ́, sɛ́noko wɔ? Chɔŋ ɔ́nkʉ yi ntá yɛsɛ?
30 Então eles disseram: — Que sinal o senhor fará para que vejamos e creiamos no senhor? O que o senhor pode fazer?
31 Bǎchǐ mbɨ bhɛsɛ́ mányìɛ nyaka mana mpok bákɔ̀ amɛm baso. Ɛnyu ɛyɔ kɛ básɨ́ŋɨ́ amɛm Ɛkáti Mandɛm bɛ, ‘Achyɛ nyaka bhɔ nɛnyíɛ́ ɛnɛn nɛ́fù amfay!’”
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: “Deu-lhes a comer pão do céu.”
32 Yesu aghati bhɔ bɛ, “Tɛtɛ̌tɛp, puyɛ̌ Moses kɛ áchyɛ́ nyaka bachǐmbɨ bhɛka nɛnyíɛ́ ɛnɛn nɛ́fú amfay. Ɛtaya kɛ áchyɛ̀ bhe nɛnyíɛ́ ɛnɛn mbɔŋ ɛnɛ́n nɛ́fú amfay.
32 Jesus lhes disse:
33 Nɛnyiɛ Mandɛm chi mmu anɛ áfú amfay atwɔ, nɛ ǎchyɛ nɛpɛ́m ntá bǒ mmɨk.”
33 Porque o pão de Deus é o que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Bárɛm ntá yi bɛ, “Ɛta, chyɛ̌ bhɛsɛ nɛnyíɛ́ ɛnɔ mpoknkɛm.”
34 Então lhe disseram: — Senhor, dê-nos sempre desse pão.
35 Yesu aghati bhɔ bɛ, “Mɛ kɛ nchí nɛnyíɛ́ ɛnɛn nɛ́chyɛ̀ nɛpɛ́m. Mmu anɛ átwɔ́ ntá ya apu pɛrɛ ghok nsay nɛ mmu anɛ ásɨ̀kɨ ntɨ nɛ mɛ, apú bhɔ́ŋ ɛkwaká manyiɛp wáwák.
35 Jesus respondeu:
36 Kɛ ngátí bhe bɛ yɛ̌ndu bǎghɔ́ mɛ bǎbhɨ́kɨ́ noko mɛ.
36 Porém eu já disse que vocês não creem, embora estejam me vendo.
37 Yɛ̌ nɔ, yɛ̌ntɨkɨ mmu anɛ Ɛta áchyɛ́ mɛ, ǎtwɔ̀ ntá ya. Nɛ yɛ̌ mmu apú twɔ ntá ya mɛ̌mbók yi,
37 Todo aquele que o Pai me dá, esse virá a mim; e o que vem a mim, de modo nenhum o lançarei fora.
38 mbɔnyunɛ mbɨ́kɨ́ fú amfay ntwɔ́ fá amɨk bɛkʉ ɛnyɨŋ ɛnɛ mɛ̌yáŋ. Ntwɔ bɛkʉ chí ɛnyɨŋ ɛnɛ mmu anɛ átó mɛ áyàŋ mɛ̌nkʉ.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha própria vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Nɛ ɛnyɨŋ ɛnɛ mmu anɛ átó mɛ áyàŋ nkʉ chi bɛ nkɛ́rɔ yɛ̌ mmu amɔt anɛ yi áchyɛ́ mɛ ánɛ́m, kɛ bɛ́ nkʉ yɛ̌ntɨkɨ mmu wap ámpɛtnsɛm ndǔ nɛpɛ́m ndǔ nywɔp ɛnɛn ngwɛnti.
39 E a vontade de quem me enviou é esta: que eu não perca nenhum de todos os que ele me deu; pelo contrário, eu o ressuscitarei no último dia.
40 Ɛnyɨŋ ɛnɛ Ɛta áyàŋ chí bɛ́ yɛ̌ agha anɛ ághɔ́ Mɔ́ywi, asɨkɨ ntɨ nɛ yi, ámbɔ́ŋ nɛpɛ́m ɛnɛn nɛbhɨkɨ bhɔŋ ngwɛnti. Nɛ chɔŋ nkʉ yi ampɛtnsɛm ndǔ nɛpɛ́m ndǔ nywɔp ɛnɛn ngwɛnti.”
40 De fato, a vontade de meu Pai é que todo aquele que vir o Filho e nele crer tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Bo Israɛl bábhó yɛ mɛ́nywinti ɛ̌ti Yesu, ndǔ yi árɛ́mɛ́ bɛ, “Mɛ kɛ nchí nɛnyíɛ́ ɛnɛn nɛ́fú amfay.”
41 Então os judeus começaram a murmurar contra ele, porque tinha dito: “Eu sou o pão que desceu do céu.”
42 Báre rɛm bɛ, “Pú Yesu mmɔ̌ Josɛ́f nɛ́? Pú sɛ́rɨ́ŋɨ́ ɛtayi nɛ máyi? Ɛ́kɔ ná kɛ yi arɛm bɛ, ‘Mfu amfay kɛ nchí ntwɔ fá amɨk’?”
42 E diziam: — Este não é Jesus, o filho de José? Por acaso não conhecemos o pai e a mãe dele? Como é que ele agora diz: “Desci do céu”?
43 Yesu akɛmɛ bɛ, “Dɔ̌ ká nɛnywíntí ɛnɛká nɔ.
43 Jesus respondeu:
44 Yɛ̌ mmu apú kwáy bɛ́twɔ ntá ya mbák Ɛtaya mmu átó mɛ abhɨ́kɨ́ ya yi ntá ya. Nɛ mmu anɛ átwɔ́ ntá ya, chɔŋ nkʉ yi ampɛtnsɛm ndǔ nɛpɛ́m ndǔ nywɔp ngwɛnti.
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Ɛchí amɛm basɨŋɨ́ barɛmɛ́ kɛpɨ̌ntɨ bɛ, ‘Chɔŋ Mandɛm ántɔ́ŋ bɔ́ mankɛm.’ Yɛ̌ntɨkɨ mmu anɛ ághókó, nɛ aghɔ́k ɛnyɨŋ ɛnɛ Ɛtaya árɛ́mɛ́, ǎtwɔ̀ ntá ya.
45 Está escrito nos Profetas: “E todos serão ensinados por Deus.” Portanto, todo aquele que ouviu e aprendeu do Pai, esse vem a mim.
46 Mpú rɛm chi bɛ mmu achi anɛ anaŋ aghɔ Ɛtaya. Mmu anɛ áfú ntá Mandɛm kɛ ánáŋ ághɔ́ yi.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, a não ser aquele que vem de Deus; este já viu o Pai.
47 Tɛtɛ̌tɛp, mmǔ anɛ anoko ǎbhɔŋ nɛpɛ́m ɛnɛn nɛbhɨkɨ bhɔŋ ngwɛnti.
47 — Em verdade, em verdade lhes digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 Mɛ kɛ nchí nɛnyíɛ́ ɛnɛ́n nɛ́chyɛ̀ nɛpɛ́m.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Bachǐmbɨ bhɛka mányìɛ nyaka mana amɛm baso, yɛ̌ nɔ, bɔ mankɛm bágú.
49 Os pais de vocês comeram o maná no deserto e morreram.
50 Kɛ nɛ́ chi nɛnyíɛ́ ɛnɛn nɛ́fú amfay, bɛ́ mmǔ anɛ ányíɛ́ nɔ́ ákɛ́ gu.
50 Este é o pão que desce do céu, para que todo o que dele comer não pereça.
51 Mɛ kɛ nchí nɛnyíɛ́ ɛnɛn nɛ́chyɛ̀ nɛpɛ́m ɛnɛn nɛ́fú amfay. Mmu anɛ ányíɛ́ nɛnyíɛ́ ɛnɛn, ǎbhák nɛpɛ́m mpoknkɛm. Nɛnyiɛ́ ɛnɛ́n mɛ̌chyɛ chɔŋ bɛ́ bǒ mmɨk mámbɔ́ŋ nɛpɛ́m, chi nyamwʉɛ́t ɛya.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém comer deste pão, viverá eternamente. E o pão que eu darei pela vida do mundo é a minha carne.
52 Ɛnyɨŋ ɛnɛ Yesu árɛ́mɛ́ ɛ́kʉ́ bo Israɛl bábho bɛkɛm ɛpʉ́ítí nɛ batɨ, mándɛmɛ nɔkɔ bɛ, “Ná mmǔ-nɛ ǎkway bɛchyɛ bhɛsɛ nyamwʉɛ́t ayi bɛ sɛnyiɛ?”
52 Então os judeus começaram a discutir entre si, dizendo: — Como é que este pode nos dar a sua própria carne para comer?
53 Yesu aghati bhɔ bɛ, “Tɛtɛ̌tɛp, mbák bǎbhɨ́kɨ́ nyiɛ́ nyamwʉɛ́t Mmu anɛ áfú ntá Mandɛm, mǎnyú manoŋ ami, bǎpú bhɔŋ nɛpɛ́m.
53 Jesus respondeu:
54 Mmǔ anɛ ányíɛ́ nyamwʉɛ́t ya nɛ anyú manoŋ ma, ǎbhɔ́ŋ nɛpɛ́m ɛnɛn nɛbhɨkɨ bhɔŋ ngwɛnti, nɛ chɔŋ nkʉ yi ampɛtnsɛm ndǔ nɛpɛ́m ndǔ nywɔp ɛnɛn ngwɛnti.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Nyamwʉɛ́t ɛya kɛ áchí mbɔ̌ŋ nɛnyíɛ́ mɛnyiɛ, nɛ manoŋ ama kɛ áchí mbɔ̌ŋ mmɛ́m amɛn mɛnyu.
55 Pois a minha carne é verdadeira comida, e o meu sangue é verdadeira bebida.
56 Mmu anɛ ányìɛ nyamwʉɛ́t ya nɛ anyú manoŋ ma, achí babhát nɛ mɛ, nɛ mɛ nkwɔ́ nchí babhat nɛ yi.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim, e eu permaneço nele.
57 Ɛta mmu achi nɛpɛ́m kɛ átó mɛ, nɛ ɛ̌ti yi kɛ nchí nɛpɛ́m. Nkúbhɛ́ ɛnyu ɛyɔ kɛ ɛchi bɛ, mmǔ anɛ ányìɛ mɛ ǎbhák nɛpɛ́m ɛ̌ti ya.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e igualmente eu vivo por causa do Pai, também quem de mim se alimenta viverá por mim.
58 Nɛ́ chi nɛnyíɛ́ ɛnɛ́n nɛ́fú amfay nɛ́twɔ́ fá amɨk. Nɛ́pú mbɔ ɛnɛ́n bachǐmbɨ bhɛka mányíɛ́ nyaka, bágú. Mmǔ anɛ ányíɛ́ nɛnyíɛ́ ɛnɛn ǎbhɔŋ nɛpɛ́m ɛnɛn nɛbhɨkɨ bhɔŋ ngwɛnti.”
58 Este é o pão que desceu do céu, em nada semelhante àquele que os pais de vocês comeram e, mesmo assim, morreram; quem comer este pão viverá eternamente.
59 Yesu arɛm barak anɛ mpok yi áchí amɛm ɛkɛrɛ́ nɛnɨkɨ́mʉɛtí ɛnɛ ɛtɔk Kapɛ̌naum átɔ̀ŋ bo.
59 Jesus disse essas coisas quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Bakoŋo Yesu bághókó nɔ́kɔ́ kɛpɨ ɛkɛn yi árɛ̀m, bɛyǎ bhap báré rɛm bɛ, “Anɛ́ ndak ataŋ acha, agha ákwày bɛka wu?”
60 Muitos dos seus discípulos, tendo ouvido tais palavras, disseram: — Duro é este discurso; quem pode suportá-lo?
61 Yesu árɨ́ŋɨ́ bɛ́ baghɔkɔ́ bhi mánywìnti ɛ̌ti ndak anɛ. Abhɛ́p bɔ bɛ, “Batɨ ábé bhe ɛ̌ti ndak anɛ ndɛ́mɛ́?
61 Mas Jesus, sabendo por si mesmo que os seus discípulos murmuravam a respeito do que ele havia falado, disse-lhes:
62 Mbák mǎngɔ́ yɛ Mɛ Mmu mfú ntá Mandɛm ndu nchí pɛtnsɛm amfay ndǔ nɛbhʉɛt anɛ mfú, bǎrɛm bɛ́ yi?
62 Que acontecerá, então, se virem o Filho do Homem subir para o lugar onde primeiro estava?
63 Ɛfóŋó Mandɛm kɛ áchyɛ̀ nɛpɛ́m. Mmʉɛt nkwǎ apu kʉ yɛ̌nyɨŋ. Bɛyɔŋ ɛbhɛ́n ngátí bhe bɛ́twɔ̀ nɛ Ɛfóŋó Mandɛm nɛ bɛ́chyɛ nɛpɛ́m.
63 O Espírito é o que vivifica; a carne para nada aproveita. As palavras que eu lhes tenho falado são espírito e são vida.
64 Yɛ̌ nɔ, mbɔk yɛka bábhɨ́kɨ́ noko.” Yesu arɨ́ŋɨ́ bo abhɛn bábhɨkɨ noko yi tɛ ndǔ nɛbhǒnɛt, nɛ arɨ́ŋɨ́ mmu anɛ ábhɔ́ŋɔ́ bɛti yi.
64 Mas há descrentes entre vocês. Ora, Jesus sabia, desde o princípio, quais eram os que não criam e quem iria traí-lo.
65 Yesu arɛm yɛ bɛ, “Ɛ̌ti yɔ kɛ ngátí bhé bɛ mmu apú kway bɛ́twɔ ntá ya mbák Ɛta abhɨ́kɨ́ chyɛ yi mbi.”
65 E prosseguiu:
66 Nɛbho mpok yɔ, bɛyǎ bakoŋo bhi báya mmʉɛt ansɛm, bɔ́ kɛpɛrɛ koŋo yi.
66 Diante disso, muitos dos seus discípulos o abandonaram e já não andavam com ele.
67 Ɛ́kʉ́ Yesu abhɛ́p baghɔkɔ́ bhi bati byo nɛ apay bɛ, “Ná nɛ bhe, bǎrɔŋ nkwɔ?”
67 Então Jesus perguntou aos doze:
68 Símun Píta akɛmɛ yi bɛ, “Ɛta, ntá agha? Wɔ kɛ ɔ́bhɔ́ŋɔ́ bɛyɔŋ ɛbhɛn bɛ́chyɛ nɛpɛ́m ɛnɛn nɛbhɨkɨ bhɔŋ ngwɛnti.
68 Simão Pedro respondeu: — Senhor, para quem iremos? O senhor tem as palavras da vida eterna,
69 Sɛ́noko nɛ sɛ́rɨŋɨ bɛ wɔ kɛ ɔ́chí Mmu Nyáŋá anɛ Mandɛm átó.”
69 e nós temos crido e conhecido que o senhor é o Santo de Deus.
70 Yesu akɛmɛ bhɔ́ bɛ, “Pú njap be bati byo nɛ apay? Yɛ̌ nɔ, mmǔ ywɛka amɔt abhɔŋ ɛfóŋó ɛbʉ́bʉ.”
70 Então Jesus lhes disse:
71 Yesu ǎrɛ̀m nyaka nɔ ɛ̌ti Júda, mmɔ̌ Símun Iskariɔt, mbɔnyunɛ Júda, mmu amɔt ndǔ nkwɔ́ baghɔkɔ́ bhi bati byo nɛ apay, abhɔ̌ŋ nyaka nkaysi bɛti yi.
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, porque este, sendo um dos doze, era quem o haveria de trair.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.