João 4
Ɛkáti Nku Nkɔ (KENNT) vs VC
1 Yesu arɨŋɨ bɛ bǒnkwɔ Fárisi bághók bɛ bɛyǎ bo bárɔbhɛ koŋo chi yi nɛ yí anjwiti nɔkɔ bhɔ, nɛ bɛ́ bakoŋo bhi báyá máncha nɔkɔ abhɛn Jɔ̌n.
1 O Senhor soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele recrutava e batizava mais discípulos que João
2 Sayri sayri, puyɛ̌ Yesu kɛ ájwìti nyaka bho, chí bakoŋo bhi.
2 {se bem que não era Jesus quem batizava, mas os seus discípulos}.
3 Yesu árɨ́ŋɨ́ nɔkɔ nɔ, afa atú Judɛ́ya apɛt atú Gálili.
3 Deixou a Judéia e voltou para a Galiléia.
4 Abhɔ̌ŋ nyaka bɛ́fʉɛ́t atú Samária ndu bɛrɔŋ Gálili.
4 Ora, devia passar por Samaria.
5 Ɛ́kʉ, akɔ aghaka ɛtɔk Samária ɛnɛ bábhɨŋɨ bɛ́ Síka, kɛ́kwɔ́t nɛ nɛbhʉɛ́rɛ́mɨk anɛ Jekɔ́p áchyɛ tɛntɛp ntá mɔ́ywi Josɛ́f.
5 Chegou, pois, a uma localidade da Samaria, chamada Sicar, junto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Mbokó manyiɛp anɛ Jekɔ́p ábhák arɛ. Yesu ágháká nɔkɔ arɛ́, ndǔ yi ánáŋ ápɔ́bhɛ́, achɔkɔ nɛpaká mbokó manyiɛp wu. Nywɔp nɛ́bhák mbɔ nkárɛ́nká byo nɛ ɛpay.
6 Ali havia o poço de Jacó. E Jesus, fatigado da viagem, sentou-se à beira do poço. Era por volta do meio-dia.
7 Ngɔrɛ́ Samária amɔt atwɔ́ ndu bɛya manyiɛp arɛ́. Yesu aghati yi bɛ, “Mma, chyɛ mɛ manyiɛp nnyú.”
7 Veio uma mulher da Samaria tirar água. Pediu-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 Mpok ɛyɔ, bakoŋo Yesu bárɔŋ nyaka ɛtɔk ndu bɛ́kú nɛnyíɛ́.
8 {Pois os discípulos tinham ido à cidade comprar mantimentos.}
9 Ngɔrɛ́ Samária wu akɛmɛ Yesu bɛ, “Wɔ, ɔchí mmu Ju, atú Judɛ́ya, mɛ mbák ngɔrɛ́ atú Samária, ɛkɔ ná kɛ ɔ̌rɛm bɛ nchyɛ́ wɔ manyiɛp ɔ́nyú. Bǒ Judeya bábhɨ́kɨ́ bhɔŋ yɛ̌nyɨŋ bɛkʉ nɛ bhɛsɛ bo Samaria!”
9 Aquela samaritana lhe disse: Sendo tu judeu, como pedes de beber a mim, que sou samaritana!... {Pois os judeus não se comunicavam com os samaritanos.}
10 Yesu akɛmɛ yi bɛ, “Mbɔ ɔrɨ́ŋɨ́ akap anɛ Mandɛm áchyɛ̀ bho, nɛ mmu anɛ árɛ́mɛ́ nɔ́ bɛ, ‘Chiɛ mɛ manyiɛp’, mbʉ ɔrɛm mɛ nchyɛ́ wɔ manyiɛp amɛn áchyɛ̀ nɛpɛ́m.”
10 Respondeu-lhe Jesus: Se conhecesses o dom de Deus, e quem é que te diz: Dá-me de beber, certamente lhe pedirias tu mesma e ele te daria uma água viva.
11 Ngɔrɛ́ wu arɛm bɛ, “Ɛta, ɔbhɨ́kɨ́ bhɔŋ ɛnyɨŋ ndu bɛ́yǎ manyiɛp nɛ yɔ, nɛ mbokó manyiɛp áchwe, ɔ̌bhɔŋ manyiɛp amɛn áchyɛ̀ nɛpɛ́m fá?
11 A mulher lhe replicou: Senhor, não tens com que tirá-la, e o poço é fundo... donde tens, pois, essa água viva?
12 Ɔchá ɛtayɛsɛ Jekɔ́p mmu átɛ́mɛ́ nyaka mbokó manyiɛp anɛ arɔ ntá yɛsɛ? Ná ɔ́kway bɛchyɛ mmu manyiɛp amɛn áchá amɛn yímbɔŋ ányu nyaka, nɛ bɔ̌bhi mányú, mpɔŋ ɛyi ɛ́nyú?”
12 És, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu este poço, do qual ele mesmo bebeu e também os seus filhos e os seus rebanhos?
13 Yesu akɛmɛ yi bɛ, “Yɛ̌ agha anɛ ányù manyiɛp amɛn, apú rɔ bɛ́bhɔŋ ɛkwaká manyiɛp.
13 Respondeu-lhe Jesus: Todo aquele que beber desta água tornará a ter sede,
14 Kɛ mmu anɛ ányù manyiɛp amɛn mɛ̌chyɛ̀, apú pɛrɛ bhɔŋ ɛkwaká manyiɛp wáwák. Manyiɛp amɛn mɛ̌chyɛ̀ yi, ǎbhák ntá yi mbɔ ntí mɔ́nyɛn anɛ́ manyiɛp ányày arɛ, anchyɛ nɔkɔ yi nɛpɛ́m ɛnɛn nɛbhɨkɨ bhɔŋ ngwɛnti.”
14 mas o que beber da água que eu lhe der jamais terá sede. Mas a água que eu lhe der virá a ser nele fonte de água, que jorrará até a vida eterna.
15 Ngɔrɛ́ wu arɛm ntá yi bɛ, “Ɛta, chyɛ mɛ manyiɛbhɛ́ mɔ, bɛ́ manyiɛp ákɛ́ pɛrɛ kwak mɛ, nɛ bɛ nkɛ́pɛrɛ twɔ fá ndu bɛya manyiɛp.”
15 A mulher suplicou: Senhor, dá-me desta água, para eu já não ter sede nem vir aqui tirá-la!
16 Yesu aghati yi bɛ, “Dɔ́k bhɨŋɨ nnɛ́m aywɛ, twɔ́ nɛ yí.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e volta cá.
17 Ngɔrɛ́ wu akɛmɛ yi bɛ, “Mbɨ́kɨ́ bhɔ́ŋ nnɛ́m.” Yesu arɛm bɛ, “Ɔrɛm tɛtɛp bɛ́ ɔbhɨkɨ bhɔŋ nnɛ́m.
17 A mulher respondeu: Não tenho marido. Disse Jesus: Tens razão em dizer que não tens marido.
18 Ɔnáŋ ɔbhɔ̌ŋ manɛ́m batay, nɛ mmǔ anɛ ɔ́chí nɛ yi nɛ́nɛ, abhɨkɨ bhay wɔ. Ɔrɛm tɛtɛp!”
18 Tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu. Nisto disseste a verdade.
19 Ngɔrɛ́ wu arɛm ntá yi bɛ, “Ɛta, ngɔ nɛ́nɛ bɛ ɔchí ndɛmɛkɛpɨ̌ntɨ Mandɛm.
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que és profeta!...
20 Bɔtayɛsɛ bátwɔ̀ nyaka fá ndǔ njiɛ nɛ mánchyɛ nɔkɔ Mandɛm kɛnókó, kɛ be bǒ Judeya bǎrɛ̀m bɛ Yerúsalɛm kɛ áchi ɛbhak ɛnɛ bo bábhɔ́ŋɔ́ bɛchyɛ Mandɛm kɛnókó arɛ.”
20 Nossos pais adoraram neste monte, mas vós dizeis que é em Jerusalém que se deve adorar.
21 Yesu arɛm bɛ, “Mmá, nokó ɛnyɨŋ ɛnɛ́ mɛ̌ghàti wɔ. Mpok ǎtwɔ̀ anɛ bo bápú pɛrɛ bhɔŋ bɛchyɛ Ɛta Mandɛm kɛnókó yɛ̌ chi fá ndǔ njiɛ nɛ, yɛ̌ chi Yerúsalɛm.
21 Jesus respondeu: Mulher, acredita-me, vem a hora em que não adorareis o Pai, nem neste monte nem em Jerusalém.
22 Bě bo Samaria, bǎchyɛ̀ kɛnókó ntá ɛnyɨŋ ɛnɛ bǎbhɨ́kí rɨŋɨ. Bɛsɛ bo Judeya sɛ́rɨ́ŋɨ́ mmu anɛ sɛ́chyɛ̀ kɛnókó mbɔnyunɛ Mandɛm ǎfʉɛt chí ntá bo Judeya bɛ́pɛ́mɛ bho.
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Mpok ǎtwɔ̀, nɛ mpok ɛyɔ anáŋ aghaka anɛ bo abhɛn báchyɛ̀ Ɛta Mandɛm kɛnókó, bákʉ̀ nɔ ɛnyu ɛnɛ́ ɛ́chí tɛtɛp bɛ Ɛfóŋó Mandɛm ǎtɔ̀ŋ bhɔ mbi. Mɛnyǔ bo bhɔ kɛ̌ Mandɛm áyàŋ mánchyɛ́ yi kɛnókó.
23 Mas vem a hora, e já chegou, em que os verdadeiros adoradores hão de adorar o Pai em espírito e verdade, e são esses adoradores que o Pai deseja.
24 Mandɛm achi Ɛfóŋó, nɛ bǒ abhɛn báchyɛ̀ yi kɛnókó, bábhɔŋ bɛchyɛ yi kɛnókó nɛ ntɨ nɛmɔt ndǔ bɛtaŋ Ɛfóŋó Bɛdyɛrɛ.”
24 Deus é espírito, e os seus adoradores devem adorá-lo em espírito e verdade.
25 Mɔ́ngɔrɛ́ wu arɛm bɛ, “Ndɨ́ŋɨ́ bɛ́ Mpɛmɛ Mandɛm afyɛ́ nyaka bariɛp bɛ ǎtò, yi mmu bábhɨ̀ŋɨ bɛ Kristo átwɔ̀. Ánáŋ ántwɔ́, chɔŋ angati bhɛsɛ barak ankɛm.”
25 Respondeu a mulher: Sei que deve vir o Messias {que se chama Cristo}; quando, pois, vier, ele nos fará conhecer todas as coisas.
26 Yesu aghati yi bɛ, “Mɛ, mmu nchí rɛm nɛ́ kɛpɨ nɛ wɔ, kɛ nchí Mpɛmɛ.”
26 Disse-lhe Jesus: Sou eu, quem fala contigo.
27 Nkúbhɛ́ mpok yɔ, bakoŋo Yesu báfú ɛbhak ɛnɛ́ bárɔ́ŋɔ́ bɛku nɛnyíɛ́ bápɛtnsɛm. Bábhák maknkay bɛghɔ bɛ Yesu ǎrɛ̀m kɛpɨ nɛ ngɔrɛ́, kɛ yɛ̌ mmǔ wap kɛbhɛ́p ngɔrɛ́ wu bɛ, “Ɔ̌yàŋ yi?” Nɛ yɛ̌ amɔt kɛbhɛ́p Yesu bɛ, “Ndaká yí ɔ́rɛ̀m kɛpɨ nɛ yi?”
27 Nisso seus discípulos chegaram e maravilharam-se de que estivesse falando com uma mulher. Ninguém, todavia, perguntou: Que perguntas? Ou: Que falas com ela?
28 Ngɔrɛ́ wu arɔ ɛtě manyiɛp ɛyi, arɔk ɛtɔk téé, abho bɛ́gháti bho bɛ,
28 A mulher deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 “Twɔ́ ká ghɔ mmǔ anɛ ághátí mɛ yɛ̌ntɨkɨ ɛnyɨŋ ɛnɛ́ nkʉ́ ndǔ nɛpɛ́m ɛna. Chí Mpɛmɛ Mandɛm afyɛ́ nyaka bariɛp bɛ ǎtò kɛ?”
29 Vinde e vede um homem que me contou tudo o que tenho feito. Não seria ele, porventura, o Cristo?
30 Ɛ́kʉ́ ɛtɔk ɛnkɛm ɛ́móko, bábhó bɛ́rɔŋ ntá Yesu.
30 Eles saíram da cidade e vieram ter com Jesus.
31 Mpok anɛ ngɔrɛ́ wu árɔ́ árɔ́ŋɔ́ ɛtɔk, bakoŋo Yesu báré nɨk yí mmʉɛt bɛ́ “Ntɔŋ, nnyiɛ́ mbɔ nɛnyíɛ́.”
31 Entretanto, os discípulos lhe pediam: Mestre, come.
32 Kɛ yí aghati bhɔ bɛ, “Mbɔ̌ŋ nɛnyíɛ́ mɛ́nyiɛ ɛnɛ́n bǎbhɨ́kɨ́ rɨŋɨ.”
32 Mas ele lhes disse: Tenho um alimento para comer que vós não conheceis.
33 Ɛ́kʉ́, bábho bɛbhɛp batɨ bɛ, “Mmǔfú atwɔ yi nɛ nɛnyíɛ́ kɛ́?”
33 Os discípulos perguntavam uns aos outros: Alguém lhe teria trazido de comer?
34 Yesu aghati bhɔ bɛ, “Nɛnyiɛ́ ɛna chi bɛkʉ ɛnyɨŋ ɛnɛ mmu anɛ átó mɛ áyàŋ nkʉ́, nɛ mɛnáŋá bɛtɨk ɛbhi.
34 Disse-lhes Jesus: Meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou e cumprir a sua obra.
35 Pú bǎrɛ̀m bɛ, ‘Mbák ɛ́ngáká bataŋ anwi, chɔŋ mámfɛrɛ mbwɔt ɛbhɨ?’ Kɛ nchí ghati bhe bɛ mǎnjoŋ amɨ́k mǎnjɨŋɨ nkɨ, mǎngɔ́ ndǔ mbwɔt ánáŋ ágháká bɛ́fɛ́rɛ ɛbhɨ.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses e vem a colheita? Eis que vos digo: levantai os vossos olhos e vede os campos, porque já estão brancos para a ceifa.
36 Mmu anɛ áfɛ̀rɛ mbwɔt ɛbhɨ, ǎbhɔŋ akap ndǔ bɛtɨk ɛbhi. Nɛ ǎnyokoti mbwɔt anɛ áchí chí bo abhɛn bábhɔ̀ŋ nɛpɛ́m ɛnɛn nɛbhɨkɨ bhɔŋ ngwɛnti, bɛ mmu anɛ ápɨ̀ mbwɔt nɛ anɛ áfɛ̀rɛ yɔ ɛbhɨ, bɔ́ mankɛm mámbɔ́ŋ maŋák.
36 O que ceifa recebe o salário e ajunta fruto para a vida eterna; assim o semeador e o ceifador juntamente se regozijarão.
37 Ɛchí tɛtɛp mbɔ ɛnyu bárɛ̀m bɛ, ‘Mmu bɛ́pɨ ǎpɨ, anɛ bɛghɛm angɛm.’
37 Porque eis que se pode dizer com toda verdade: Um é o que semeia outro é o que ceifa.
38 Ntǒ be bɛ mǎndɔk mǎmfɛrɛ mbwɔt anɛ bǎbhɨkɨ pɨ. Bo bachak bápɨ, be bǎghɛ̀m mbwɔt anɛ bɔ bapɨ.”
38 Enviei-vos a ceifar onde não tendes trabalhado; outros trabalharam, e vós entrastes nos seus trabalhos.
39 Bɛyǎ bo Samaria abhɛn báfú ɛtɔk mánóko Yesu ɛ̌ti nɛrɛm anɛ ngɔrɛ́ wu arɛmɛ bɛ, “Aghátí mɛ yɛ̌ntɨkɨ ɛnyɨŋ ɛnɛ nkʉ́ ndǔ nɛpɛ́m ɛna.”
39 Muitos foram os samaritanos daquela cidade que creram nele por causa da palavra da mulher, que lhes declarara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Mpok bátɛ́mɛ́rí Yesu, mánɨ́k yi mmʉɛt bɛ ámbák nɛ bhɔ, nɛ abhak nɛ bhɔ́ ndǔ manywɔp apay.
40 Assim, quando os samaritanos foram ter com ele, pediram que ficasse com eles. Ele permaneceu ali dois dias.
41 Nɛ bɛyǎ bo báchák mánóko ɛ̌ti mɛnyɨŋ ɛbhɛn Yesu aghati bhɔ.
41 Ainda muitos outros creram nele por causa das suas palavras.
42 Ɛ́kʉ bárɛ́m ntá ngɔrɛ́ wu bɛ, “Ɛpɛ́t ɛpu bɛ́ ɛ̌ti mɛnyɨŋ ɛbhɛn ɔ́rɛ́mɛ́ kɛ sɛ́nókó. Bɛsɛ́ babhɔŋ sɛ́ghok nɛ batú bɛyɔŋ ɛbhɛn bɛ́fú yi anyu, nɛ sɛ́rɨŋɨ bɛ nɛ́ chí Mpɛmɛ bǒ mmɨk tɛtɛp.”
42 E diziam à mulher: Já não é por causa da tua declaração que cremos, mas nós mesmos ouvimos e sabemos ser este verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Manywɔp apay anɛ Yesu achi nɛ bo Samária áfʉ́ɛ́rɛ́ nɔ́kɔ́, afa bɛrɔŋ atú Gálili.
43 Passados os dois dias, Jesus partiu para a Galiléia.
44 Yímbɔŋ arɛm nyaka bɛ, “Bápú chyɛ ndɛmɛkɛpɨ̌ntɨ kɛnókó amɛm ɛtɔk ɛyi.”
44 {Ele mesmo havia declarado que um profeta não é honrado na sua pátria.}
45 Mpok Yesu áchwɔ́bhɛ́ Gálili, bǒ Galili básɔt yi nɛ maŋák ndu bághɔ́ yɛ̌ntɨkɨ ɛnyɨŋ ɛnɛ yi ákʉ́ Yerúsalɛm mpok bárɔ́ŋɔ́ arɛ ndǔ Ɛpǎ Nɛkɨŋɨ. Bɔ́ nkwɔ bárɔŋ nyaka ndǔ ɛpǎ yɔ.
45 Chegando à Galiléia, acolheram-no os galileus, porque tinham visto tudo o que fizera durante a festa em Jerusalém; pois também eles tinham ido à festa.
46 Yesu apɛt arɔk ɛtɔk Kána, atú Gálili, ndǔ nɛbhʉɛt anɛ yi ákú nyaka manyiɛp áyíbhírí mmɛ́m. Mǔnti amɔt abhak Kapɛ̌naum anɛ mɔ́ywi áme.
46 Ele voltou, pois, a Caná da Galiléia, onde transformara água em vinho. Havia então em Cafarnaum um oficial do rei, cujo filho estava doente.
47 Ághókó nɔ́kɔ́ bɛ́ Yesu afǔ atú Judɛ́ya átwɔ̀ Gálili, arɔk are nɨk yi mmʉɛt bɛ ándɔ́k Kapɛ̌naum ámbú mɔ́ywi. Mɔ́wu arɔp nyaka chi kɛ́kwɔ́t bɛ́gu.
47 Ao ouvir que Jesus vinha da Judéia para a Galiléia, foi a ele e rogou-lhe que descesse e curasse seu filho, que estava prestes a morrer.
48 Yesu aghati mǔngo wu bɛ, “Bǎpú ka mɛnoko mɛ mbák bǎbhɨ́kɨ́ ghɔ́ bɛrɨŋɨ́ maknkay.”
48 Disse-lhe Jesus: Se não virdes milagres e prodígios, não credes...
49 Mǔngo wu arɛm bɛ, “Ɛta, twɔ́ sɛ́ndɔ́k bɛ mɔ́wa ákɛ́ sɛbhɛ.”
49 Pediu-lhe o oficial: Senhor, desce antes que meu filho morra!
50 Yesu akɛmɛ yi bɛ, “Pɛtnsɛm anywɔ́p, mɔ́ywɛ apú gú.” Mǔngo wu anoko ɛnyɨŋ ɛnɛ Yesu árɛ́mɛ́, afa, are gurɛ.
50 Vai, disse-lhe Jesus, o teu filho está passando bem! O homem acreditou na palavra de Jesus e partiu.
51 Ɛnɛ́ yi ásɛ̀p árɔ̀ŋ, bǒ bɛtok bhi bátɛ́mɛ́ri yi ambi, baghati yi bɛ, “Mɔ́ywɛ achí nɛpɛ́m.”
51 Enquanto ia descendo, os criados vieram-lhe ao encontro e lhe disseram: Teu filho está passando bem.
52 Abhɛ́p bhɔ́ bɛ, “Ntɨkɨ mpok yi ábhó bɛ́chɔkɔ sayri?” Bákɛ́mɛ yi bɛ, “Ɛ́yu ndu nkárɛ́nká amɔt nɛ ngósí.”
52 Indagou então deles a hora em que se sentira melhor. Responderam-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 Chi mɔ́wu atɨk bɛ́ ndǔ nkúbhɛ́ nɛŋɔkɔ́ nywɔp ɛnɔ kɛ̌ Yesu ághati yi bɛ, “Mɔ́ywɛ apú gú.” Ɛ́kʉ́ mǔngo wu nɛ *ɛfo ɛyi ɛnkɛm mánóko Yesu.
53 Reconheceu o pai ser a mesma hora em que Jesus dissera: Teu filho está passando bem. E creu tanto ele como toda a sua casa.
54 Ɛnyɨŋ ɛnɛ ɛ́bhák ɛrɨŋ ɛnɛ́ ɛ́jwí bɛpay ndǔ mɛnyɨŋɨ́ maknkay ɛbhɛn Yesu ákʉ́ mpok yi áfú atú Judɛ́ya arɔŋɔ atú Gálili.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez, depois de voltar da Judéia para a Galiléia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.