Apocalipse 19

Ɛkáti Nku Nkɔ (KENNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ángɛl ánáŋá nɔ́kɔ́ ɛnyɨŋ ɛnɛ yi árɛ̀m, ngók ɛwat mbɔ ɛnɛ ngɛmtay-bǒ amfay ndǔ bábɨ̀k bɛ, “Haleluya! Yí kɛ ápɛ́mɛ́ bhɛsɛ. Kɛnókó nɛ bɛtaŋ bɛchi amɔ́ Mandɛm.
1 Depois destas coisas, ouvi no céu uma como grande voz de numerosa multidão, dizendo: Aleluia! A salvação, e a glória, e o poder são do nosso Deus,
2 Achí mmu tɛtɛp nɛ áchyɛ̀ ntɛ́msí ɛnyu ɛnɛ ɛchi sayri nɛ chak. Anáŋá achyɛ ntɛmsi ntá nnɛ́m ngɔrɛ́-nɛkɔ anɛ áchɔ̀ŋti mmɨk nkɛm nɛ baraká kɛbhʉrɛ yi. Akɛ́mɛ́ kɛ́mbé bǒ bɛtok abhi abhɛn ngɔrɛ́ wu ákʉ́ baway.”
2 porquanto verdadeiros e justos são os seus juízos, pois julgou a grande meretriz que corrompia a terra com a sua prostituição e das mãos dela vingou o sangue dos seus servos.
3 Ngɛ́mtay bǒbhɔ bápɛt babho bɛbɨk mándɛmɛ nɔkɔ bɛ, “Haleluya! Mɔngo anɛ áfù Bábilɔn ǎkò amfay mpoknkɛm.”
3 Segunda vez disseram: Aleluia! E a sua fumaça sobe pelos séculos dos séculos.
4 Bǒbatí bhɔ ɛsǎ nsɛm manwi nɛ mɛnyɨŋ mɛnwi ɛbhɛn bɛ́chí nɛpɛ́m bákwɛ́n bɛsí Mandɛm mmu achi chɔkɔ ndǔ ɛnɔkɔ́ kɛfɔ ɛyi mánchyɛ nɔkɔ yi kɛnókó bɛ, “Amen. Haleluya.”
4 Os vinte e quatro anciãos e os quatro seres viventes prostraram-se e adoraram a Deus, que se acha sentado no trono, dizendo: Amém! Aleluia!
5 Ngók yɛ ɛyɔŋ ɛnɛ ɛ́fú ndǔ ɛnɔkɔ́ kɛfɔ ɛ́rɛ̀m bɛ, “Bě bɔ̌bɛtok Mandɛm mankɛm nɛ be bho báchyɛ̀ yí kɛnókó, manɛ́m bho nɛ ndɛ́ndɛmɛ bho, bɨtí ká Mandɛm aywɛsɛ.”
5 Saiu uma voz do trono, exclamando: Dai louvores ao nosso Deus, todos os seus servos, os que o temeis, os pequenos e os grandes.
6 Ngók yɛ́ ɛwat ɛnɛ ngɛ́mtáy bho ɛnɛ ɛchi mbɔ ɛwarɛ́ tutunyɛ́n nɛ mbɔ nɛfaŋ anɛ ásày. Bǒbhɔ báre bɨk bɛ, “Haleluya! Mandɛm Acha Bɛtaŋ Mɛnkɛm aywɛsɛ achi Mfɔ bǒ mankɛm.
6 Então, ouvi uma como voz de numerosa multidão, como de muitas águas e como de fortes trovões, dizendo: Aleluia! Pois reina o Senhor, nosso Deus, o Todo-Poderoso.
7 Sɛ́ŋák, sɛ́ŋák tontó, sɛ́nchyɛ yi kɛnókó mbɔnyunɛ mpok nɛbhay Mɔ́nkwɔmɛn akway, nɛ ngɔrɛ́ ywi anáŋ atóŋtí mmʉɛt.
7 Alegremo-nos, exultemos e demos-lhe a glória, porque são chegadas as bodas do Cordeiro, cuja esposa a si mesma já se ataviou,
8 Mandɛm achyɛ́ ngɔrɛ́ mbi bɛfyɛ nkú mwaŋmwaŋ anɛ ábhɨ́kɨ́ bhɔŋ bakwap.” Ndɛn ɛyɔ ɛ́te ndǔ mɛnyɨŋ ɛbhɛn bɛ́chi chak ɛbhɛn bo Mandɛm bákʉ̀.
8 pois lhe foi dado vestir-se de linho finíssimo, resplandecente e puro. Porque o linho finíssimo são os atos de justiça dos santos.
9 Ángɛl wu arɛm yɛ ntá ya bɛ, “Sɨ́ŋ ɛnyɨŋ ɛnɛ amɨk. Ɛ́rɨ ɛcha ntá bo abhɛn mánáká bhɔ ndǔ ɛpǎ nɛbhay Mɔ́nkwɔmɛn.” Arɛm nkwɔ bɛ, “Bɛyɔŋ ɛbhɛn bɛchi tɛtɛp. Bɛ́fu ntá Mandɛm.”
9 Então, me falou o anjo: Escreve: Bem-aventurados aqueles que são chamados à ceia das bodas do Cordeiro. E acrescentou: São estas as verdadeiras palavras de Deus.
10 Nkwɛ́n bɛkak ɛbhi ndǔ bɛchyɛ yi kɛnókó, kɛ aghati mɛ bɛ, “Ɔ́kɛ́ kʉ nɔ wáwák! Mɛ nkwɔ nchí chi nkʉbɛtɨk mbɔ wɔ. Nchí chí ntɨ mmu anɛ nte kpirí ndǔ mɛnyɨŋ ɛbhɛn Yesu ákʉ́ bo bárɨŋɨ. Mandɛm kɛ̌ ɔ́bhɔ́ŋɔ́ bɛ́chyɛ́ kɛnókó.” Mɛnyɨŋ ɛbhɛn Yesu ákʉ́ bo barɨŋɨ kɛ bɛ́chyɛ barɛmɛ́ kɛpɨ̌ntɨ Mandɛm bɛtaŋ bɛghati bho Ɛyɔŋ Mandɛm.
10 Prostrei-me ante os seus pés para adorá-lo. Ele, porém, me disse: Vê, não faças isso; sou conservo teu e dos teus irmãos que mantêm o testemunho de Jesus; adora a Deus. Pois o testemunho de Jesus é o espírito da profecia.
11 Ngɔ́ yɛ bɛ mfay anɛ́nɛ́. Ngɔ́ mpɔŋɔndɨ́k anɛ pɛ́pɛ́p arɛ. Mmǔ anɛ ákɔ̀ yɔ aka nnyɛ́n bɛ Mbʉɛrɛ baryɛp nɛ Anɛ Tɛtɛp. Áchyɛ̀ bo ntɛmsi ɛnyu ɛnɛ ɛchi chak. Nɛ ɛnyu ɛyɔ kɛ yi ánù nɛ bǒmpap abhi.
11 Vi o céu aberto, e eis um cavalo branco. O seu cavaleiro se chama Fiel e Verdadeiro e julga e peleja com justiça.
12 Amɨ́k ayi ághɔ̀ mbɔ nɛrɨ́-ngo. Bɛyǎ ntǎ-kɛfɔ ɛchi yi anti. Básɨŋ nnyɛ́n yi amʉɛt ɛnɛ́n yɛ̌ mmu abhɨ́kɨ́ rɨŋɨ, ɛ́bhɨ́kɨ́ fʉɛt chi yímbɔŋ.
12 Os seus olhos são chama de fogo; na sua cabeça, há muitos diademas; tem um nome escrito que ninguém conhece, senão ele mesmo.
13 Ɛ́wɛt ɛnɛ yi afyɛ́ ɛbhak ɛnɛ bábáy amɛm manoŋ nɛ nnyɛ́n ɛnɛn bo bábhɨ̀ŋɨ yi nɛ́bhák bɛ Ɛyɔŋ Mandɛm.
13 Está vestido com um manto tinto de sangue, e o seu nome se chama o Verbo de Deus;
14 Bakwɔ́ batɛmɛ́ nɛnu abhɛn mfay báre koŋo yi. Bábhak amfay mpɔŋɔ́ndɨk pɛ́pɛ́p nɛ ndɛn pɛ́pɛ́p amʉɛt ɛnɛ́ ɛ́bhɨ́kɨ́ bhɔŋ bakwap.
14 e seguiam-no os exércitos que há no céu, montando cavalos brancos, com vestiduras de linho finíssimo, branco e puro.
15 Akparɛnja anɛ ácháp arɛ fú yi anyu. Akparɛnja wǔ kɛ yi ásɔt anu nɛ bǒ yɛ̌ntɨkɨ ɛtɔk ansɔt awɔ́nɛm. Chɔŋ yi ankɛ́m kɛfɔ amfǎy yap nɛ mɔ́nɔkɔ́ kɛfɔ anɛ baghoko nɛ ɛsé awɔ́. Chɔŋ anjati bhɔ́ amɨk mbɔ báyàt kɛpɛmɛ́ grep amɛm nɛyarɛ́ grep ndu bɛtɔŋ bɛ Mandɛm Bɛtaŋ Mɛnkɛm aběntɨ tontó.
15 Sai da sua boca uma espada afiada, para com ela ferir as nações; e ele mesmo as regerá com cetro de ferro e, pessoalmente, pisa o lagar do vinho do furor da ira do Deus Todo-Poderoso.
16 Básɨ́ŋ nnyɛ́n ndǔ nkú yi nɛ ndǔ ɛbhɔ́k anǎkak ɛyi ɛnɛ nɛfí. Nɛ́bhák bɛ, “Mfɔ bafɔ nɛ Acha Mfɔ.”
16 Tem no seu manto e na sua coxa um nome inscrito: Rei dos Reis e Senhor dos Senhores .
17 Ngɔ́ yɛ ángɛl tě amɛm mmok: Anak kɛnɛn kɛnkɛm ɛkɛ́n kɛ́rè amfay nɛ ɛyɔŋ ɛtaŋataŋ bɛ, “Twɔ́ ká manchɛm manyíɛ́ ɛpǎ ɛgho ɛnɛ Mandɛm ánáká.
17 Então, vi um anjo posto em pé no sol, e clamou com grande voz, falando a todas as aves que voam pelo meio do céu: Vinde, reuni-vos para a grande ceia de Deus,
18 Twɔ́ ká mǎnyiɛ nyamwʉɛ́t bafɔ nɛ nyamwʉɛ́t bǒbati nɛ anɛ manɛ́m bho nɛ nyamwʉɛ́t batɛmɛ́ nɛnu nɛ nyamwʉɛ́t mpɔŋɔ́ndɨk nɛ bo abhɛn bákɔ̀ nyaka yɔ. Twɔ́ ká mǎnyiɛ nyamwʉɛ́t bǒ mankɛm ɛnɛ́ bo abhɛn bapu basɛm, nɛ ɛnɛ́ bo abhɛn bachi basɛm, ɛnɛ́ ndɛ́ndɛmɛ bho nɛ ɛnɛ́ manɛ́m bho.”
18 para que comais carnes de reis, carnes de comandantes, carnes de poderosos, carnes de cavalos e seus cavaleiros, carnes de todos, quer livres, quer escravos, tanto pequenos como grandes.
19 Ngɔ́ yɛ́ nnya mbʉ́mbʉ nɛ bafɔ̌ mmɨk nɛ bakwɔ́ batɛmɛ́ nɛnu bhap ndu báchɛ̀m nɛbhʉɛt amɔt bɛ manu nɛ mmu anɛ ákɔ̀ mpɔŋɔndɨ́k nɛ batɛmɛ́ nɛnu bhi.
19 E vi a besta e os reis da terra, com os seus exércitos, congregados para pelejarem contra aquele que estava montado no cavalo e contra o seu exército.
20 Bákɛ́m nnya mbʉ́mbʉ yɔ nɛ ndɛmɛkɛpɨ̌ntɨ nsé mmu ákʉ̀ nyaka mɛnyɨŋɨ́ maknkay bɛsí nnya mbʉ́mbʉ. Ɛnyu yɔ̌ kɛ̌ yi árwɔ bho, báká bɛ mámfyɛ́ bhɔ ɛrɨ̌ŋ ɛnɛ́ nnya mbʉ́mbʉ amʉɛt nɛ báchyɛ́ ntí ako yi kɛnókó. Bakɛm nɔkɔ nnya mbʉ́mbʉ nɛ ndɛmɛkɛpɨ̌ntɨ nsé bágʉ́ɛp bhɔ, amík anti fúú, amɛm nɛpǐngo anɛ ádù nɛ sɔ́lfɔ.
20 Mas a besta foi aprisionada, e com ela o falso profeta que, com os sinais feitos diante dela, seduziu aqueles que receberam a marca da besta e eram os adoradores da sua imagem. Os dois foram lançados vivos dentro do lago de fogo que arde com enxofre.
21 Akparɛnja anɛ áfù anyǔ mmu anɛ achi ndǔ mpɔŋɔndɨ́k anɛ pɛ́pɛ́p awáy bafɔ bhɔ nɛ bakwɔ́ batɛmɛ́ nɛnu bhap. Nɛ kɛnɛn ɛkɔ kɛnkɛm kɛ́nyíɛ́ bɛrɛnɛ́ bawú, kɛjwi.
21 Os restantes foram mortos com a espada que saía da boca daquele que estava montado no cavalo. E todas as aves se fartaram das suas carnes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.