Lucas 22
Kazuwamgbani ka savu n Tsikimba n aɓon a ɗa a ɗanga̱sai a kazuwamgbani ka cau (KDLNT) vs ACF
1 Aꞌayin a Abiki a Ulya u Ilikulya iꞌya i Nambai Yisti† a ɗa dem a ka isa̱ Abiki a Upasamgbana a yain evu.
1 Estava, pois, perto a festa dos pães ázimos, chamada a páscoa.
2 Aku aɗara̱kpi a pige n awenishiki a Mele a ka zama tyoku ɗa a ka wuna Yesu, shegai a ka pana ta̱ uwonvo u ama.A sheshei tsa̱ra̱ a wuna Yesu|src="Luke_22_1.tif" size="span" loc="Luk 22:2" ref="Luk. 22:2"
2 E os principais dos sacerdotes, e os escribas, andavam procurando como o matariam; porque temiam o povo.
3 Kanangasi ka uwai Yahuza, uza ɗa a ka isa̱ Isikariyoti, uza u te a asuvu a Kupanamere yi.
3 Entrou, porém, Satanás em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, o qual era do número dos doze.
4 U ba u dansai n aɗara̱kpi a pige n azapige aza a uwundya Kuwa ku Kashila̱ tyoku ɗa wa neke yi ara le.
4 E foi, e falou com os principais dos sacerdotes, e com os capitães, de como lho entregaria;
5 A yain maza̱nga̱ hal a zuwamgbanai a ka tsupa yi n ikebe.
5 Os quais se alegraram, e convieram em lhe dar dinheiro.
6 Eyi kpam u wushuki u gita̱i uzama tyoku ɗa wa neke yi ara le, kakuma̱ ka ama ka wacuwa baci.
6 E ele concordou; e buscava oportunidade para lho entregar sem alvoroço.
7 Kain ka Abiki a Ulya Ilikulya iꞌya i Nambai Yisti ka rawai; wata, kain ka ukiɗa̱sa mmuku ma aꞌondom ma Abiki a Upasamgbana.
7 Chegou, porém, o dia dos ázimos, em que importava sacrificar a páscoa.
8 Aku Yesu suki Bituru n Yahaya, u tonuko le, “Walai i ba i foɓusuko tsu Abiki a Upasamgbana yi, tsa̱ra̱ tsu lyai.”
8 E mandou a Pedro e a João, dizendo: Ide, preparai-nos a páscoa, para que a comamos.
9 A wece yi, “Nte ɗa va ciga tsu foɓuso?”
9 E eles lhe perguntaram: Onde queres que a preparemos?
10 U tonuko le, “N uꞌuwa u ɗe a ilyuci yi, ya gawunsa ta̱ n vuma roku u cangai malanda ma mini. I toni yi hal a kuwa ka wa uwa.
10 E ele lhes disse: Eis que, quando entrardes na cidade, encontrareis um homem, levando um cântaro de água; segui-o até à casa em que ele entrar.
11 I tonuko uza u kuwa vi, ‘Kawenishiki ka danai: Nte ɗa a asu u ɗa ma lya ilikulya i Abiki a Upasamgbana yi n atoni a va̱?’
11 E direis ao pai de família da casa: O Mestre te diz: Onde está o aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
12 Wa wenike ɗa̱ ta̱ kunukuzuba ku pige ka ucanga u ne wa̱ri ufoɓusi. Nte ya foɓusuko tsu pini.”
12 Então ele vos mostrará um grande cenáculo mobilado; aí fazei preparativos.
13 Aku a lazai a ba a cinai tyoku ɗa u tonuko le vi. Pini nala, a foɓusoi ilikulya i Abiki a Upasamgbana yi pini.
13 E, indo eles, acharam como lhes havia sido dito; e prepararam a páscoa.
14 An aꞌayin a yain, Yesu dusuki ulya ilikulya n asuki yi.
14 E, chegada a hora, pôs-se à mesa, e com ele os doze apóstolos.
15 U tonuko le, “Ma̱ri ma ciga ta̱ gba̱m n lyai ilikulya i Abiki a Upasamgbana i na yi n a̱ɗa̱, kahu n pana ikyamba.
15 E disse-lhes: Desejei muito comer convosco esta páscoa, antes que padeça;
16 Kpaci n tonuko ɗa̱, ma doku ma lya iꞌya wa, she aꞌayin a ɗa a shaɗangi u ɗa a tsugono tsu Kashila̱.”
16 Porque vos digo que não a comerei mais até que ela se cumpra no reino de Deus.
17 U bidyai mako ma mini ma cinwi, u cikpai Kashila̱ aku u danai, “Wushai na i soi.
17 E, tomando o cálice, e havendo dado graças, disse: Tomai-o, e reparti-o entre vós;
18 N tonuko ɗa̱, ili iꞌya i bidyai n gogo‑na ma doku ma so mini ma cinwi wa, she aꞌayin a ɗa tsugono tsu Kashila̱ tsu tuwa̱i.”
18 Porque vos digo que já não beberei do fruto da vide, até que venha o reino de Deus.
19 U bidyai burodi u cikpai Kashila̱, u jiba̱mgba̱na̱sa̱i u ɗa, u na̱ka̱ le. U danai, “Ikyamba i va̱ iꞌya na vi iꞌya a nekei adama a ɗe. Rongoi uyansa nala tsa̱ra̱ i ciɓusa na̱ mpa.”
19 E, tomando o pão, e havendo dado graças, partiu-o, e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que por vós é dado; fazei isto em memória de mim.
20 An a kotsoi ulya u ilikulya vi, u bidyai mako mi, u danai, “Mako ma na mi, kazuwamgbani ka savu ka a asuvu a mpasa n va̱ n ɗa a ka neke adama a ɗe.
20 Semelhantemente, tomou o cálice, depois da ceia, dizendo: Este cálice é o novo testamento no meu sangue, que é derramado por vós.
21 Shegai uza ɗa wa neke mu vi, aya pini na wa lya kaɓolo na̱ mpa.
21 Mas eis que a mão do que me trai está comigo à mesa.
22 Mayun ɗa mpa Maku ma Vuma ma laza tyoku ɗa a zuwai, shegai ter n uza ɗa wa neke mu vi.”
22 E, na verdade, o Filho do homem vai segundo o que está determinado; mas ai daquele homem por quem é traído!
23 A gita̱i uwecemgbene ko ya wa neke yi a asuvu a le yi.
23 E começaram a perguntar entre si qual deles seria o que havia de fazer isto.
24 Kananamgbani ka uwai a mere ma le, ko ya wa woko uzapige u le.
24 E houve também entre eles contenda, sobre qual deles parecia ser o maior.
25 U tonuko le, “Ngono ma Awulawa a tsu ciga ta̱ a wenike le ucira. Akiɗi a ugana a le kpam a tsu zama ta̱ a isa̱ le Aɓa̱ngi a Ama.
25 E ele lhes disse: Os reis dos gentios dominam sobre eles, e os que têm autoridade sobre eles são chamados benfeitores.
26 Shegai ara ɗe nala wa. Uza ɗa wa̱ri uzapige a asuvu a ɗe, u woko tyoku u uza u kenu. Uza ɗa wa tono n a̱ɗa̱, u woko tyoku u kagbashi.
26 Mas não sereis vós assim; antes o maior entre vós seja como o menor; e quem governa como quem serve.
27 Ya lai tsupige, uza ɗa u dusuki wa lya ilikulya ko gai kagbashi? Uza ɗa u dusuki wa lya ilikulya ɗa wa? Mpa tyoku u kagbashi ɗa ma̱ri a asuvu a ɗe.
27 Pois qual é maior: quem está à mesa, ou quem serve? Porventura não é quem está à mesa? Eu, porém, entre vós sou como aquele que serve.
28 Eɗa i shamgbai ara va̱ a ukonduso u ɗa n soi.
28 E vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas tentações.
29 Tyoku ɗa Tata u va̱ u na̱ka̱ mu tsugono, nala mpa dem ma na̱ka̱ ɗa̱ ucira,
29 E eu vos destino o reino, como meu Pai mo destinou,
30 tsa̱ra̱ i lyai i soi na̱ mpa a tsugono tsu va̱. I dusuku kpam a aratsu a tsugono, n i lyayi tsugono tsu agali kupa n a re a Isaraꞌila.
30 Para que comais e bebais à minha mesa no meu reino, e vos assenteis sobre tronos, julgando as doze tribos de Israel.
31 Ele pini n a lyayi, aku u danai, “Simo, Simo, Kanangasi ka folo ta̱ u welikpe ɗa̱ tyoku u ilya.
31 Disse também o Senhor: Simão, Simão, eis que Satanás vos pediu para vos cirandar como trigo;
32 Shegai ma yanka vu ta̱ kavasu, tsa̱ra̱ upityanangu u vunu u gusa̱ wa. Avu kpam aꞌayin a ɗa vu gonoi, vu gbamatangu aza a vunu.”
32 Mas eu roguei por ti, para que a tua fé não desfaleça; e tu, quando te converteres, confirma teus irmãos.
33 Bituru wushunku yi, “Asheku, ufoɓusi u ɗa ma̱ri n bana n avu a kuwa ku aꞌali, ko a ukpa̱.”
33 E ele lhe disse: Senhor, estou pronto a ir contigo até à prisão e à morte.
34 Yesu danai, “N tonuko vu Bituru, ara gba̱m kahu kapen ka sala, va nana mu ta̱ vu dana vu reve mu wa hal kutatsu.”
34 Mas ele disse: Digo-te, Pedro, que não cantará hoje o galo antes que três vezes negues que me conheces.
35 Yesu wece le, “Aꞌayin a ɗa n suku ɗa̱ bawu makpaka̱ta, bawu katsa̱n, bawu akpata, ili iꞌa̱ la iꞌya i nambai?”
35 E disse-lhes: Quando vos mandei sem bolsa, alforje, ou alparcas, faltou-vos porventura alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 U da, “Gogo‑na uza ɗa baci wa̱ri n makpaka̱ta u bidya, nala kpam uza ɗa wa̱ri n katsa̱n. Uza ɗa bawu wa̱ri n burundu, u denge kunya ku ne u tsila.
36 Disse-lhes pois: Mas agora, aquele que tiver bolsa, tome-a, como também o alforje; e, o que não tem espada, venda a sua capa e compre-a;
37 N tonuko ɗa̱, mayun ɗa ukuna u ɗa a korongi a kaci ka va̱ u ka̱na̱ ta̱ u shaɗangu, ‘A kece yi ta̱ a asuvu a aza ɗa a ꞌya̱nga̱sa̱ka̱i tsugono.’ Kpaci ili iꞌya a danai a kaci ka va̱, ushaɗangu u ne u rawa ɗe.”
37 Porquanto vos digo que importa que em mim se cumpra aquilo que está escrito: E com os malfeitores foi contado. Porque o que está escrito de mim terá cumprimento.
38 Aku a tonuko yi, “Asheku, iburundu iꞌya na i re.”
38 E eles disseram: Senhor, eis aqui duas espadas. E ele lhes disse: Basta.
39 Yesu wuta̱i u banai a Masasa ma Zayitum tyoku ɗa u cuwana̱kai, atoni a ne dem a tono yi.
39 E, saindo, foi, como costumava, para o Monte das Oliveiras; e também os seus discípulos o seguiram.
40 An u rawai a asu vi, u tonuko le, “Yanyi kavasu kotsu i rukpa̱ a ukondo wa.”
40 E quando chegou àquele lugar, disse-lhes: Orai, para que não entreis em tentação.
41 U a̱sa̱ka̱ le kenu, tyoku u mɓa̱ri ma uvuta̱la̱ katali, u kuɗa̱ngi u yain kavasu.
41 E apartou-se deles cerca de um tiro de pedra; e, pondo-se de joelhos, orava,
42 U danai, “Tata, vu wushuku baci, takpa mu mako ma upana u ikyamba ma na mi, shegai udani u va̱ u ɗa a ka tono wa, she u vunu.”
42 Dizendo: Pai, se queres, passa de mim este cálice; todavia não se faça a minha vontade, mas a tua.
43 [Aku katsumate ka zuba ka wenikei kaci ka ne ara ne, wa̱ri yi a ugbamatangu asuvu.
43 E apareceu-lhe um anjo do céu, que o fortalecia.
44 Kpaci wa pana ta̱ ikyamba cika. U ma̱tsa̱i kavasu cika, hal malen ma ne ma ɗaka yavu mpasa.]
44 E, posto em agonia, orava mais intensamente. E o seu suor tornou-se como grandes gotas de sangue, que corriam até ao chão.
45 An u ꞌya̱nga̱i a asu u kavasu vi, u gonoi a asu u atoni a ne. U cina le n a lavuti adama a uwowi u unamgbukatsuma̱.
45 E, levantando-se da oração, veio para os seus discípulos, e achou-os dormindo de tristeza.
46 U wece le, “Ndya i zuwai ya lavuta? ꞌYa̱nga̱i i yain kavasu, kotsu i rukpa̱ a ukondo wa.”
46 E disse-lhes: Por que estais dormindo? Levantai-vos, e orai, para que não entreis em tentação.
47 Yesu pini a kadyanshi, aku u wenei kakuma̱ ka ama ka tuwa̱ yi. Uza ɗa a ka isa̱ Yahuza Isikariyoti, uza u te a asuvu a Kupanamere yi, wa tono n ele kapala. U raɓai evu n Yesu kotsu u wambatsa yi.
47 E, estando ele ainda a falar, surgiu uma multidão; e um dos doze, que se chamava Judas, ia adiante dela, e chegou-se a Jesus para o beijar.
48 Aku Yesu wece yi, “Yahuza, n uwambatsa u ɗa va neke Maku ma Vuma?”
48 E Jesus lhe disse: Judas, com um beijo trais o Filho do homem?
49 Aza ɗa aꞌa̱ri evu n eyi, an a wenei ili iꞌya ya gita̱, a wece yi, “Asheku, tsu kapusa n iburundu ɗa?”
49 E, vendo os que estavam com ele o que ia suceder, disseram-lhe: Senhor, feriremos à espada?
50 Aku uza u te u le u kapamgbanai kutsuvu ku ulyaki ku kagbashi ka Magono ma Aɗara̱kpi.
50 E um deles feriu o servo do sumo sacerdote, e cortou-lhe a orelha direita.
51 Yesu danai, “Kotsu i doku wa.” U sawai kutsuvu ku kagbashi ki, u ta̱na̱sa̱ yi.
51 E, respondendo Jesus, disse: Deixai-os; basta. E, tocando-lhe a orelha, o curou.
52 U tonukoi aza ɗa a ꞌya̱nga̱sa̱ka̱ yi vi; wata, aɗara̱kpi a pige, n azapige a awundi a Kuwa ku Kashila̱, na̱ nkoshi, “I tuwa̱i n iburundu na̱ mkpa̱ukpa̱u yavu aza a uka̱na̱ aza a maga̱la̱ka̱?Asoje n Yesu|src="Luke_22_47-ok.tif" size="span" loc="Luk 22:52" ref="Luk. 22:52"
52 E disse Jesus aos principais dos sacerdotes, e capitães do templo, e anciãos, que tinham ido contra ele: Saístes, como a um salteador, com espadas e varapaus?
53 Aꞌayin a ɗa ma̱ri n a̱ɗa̱ kain dem a asuvu a Kuwa ku Kashila̱, i ba̱ra̱kpa̱ akere a ɗe i dana ya ka̱na̱ mu wa. Shegai aꞌayin a ɗe a ɗa na vi, n aꞌayin a ucira u karimbi.”
53 Tenho estado todos os dias convosco no templo, e não estendestes as mãos contra mim, mas esta é a vossa hora e o poder das trevas.
54 Pini nala, a ka̱na̱i Yesu a lazai n eyi, a banka yi a kuwa ku Magono ma Aɗara̱kpi. Bituru wa̱ri le a utono mɓa̱ri mɓa̱ri.
54 Então, prendendo-o, o levaram, e o puseram em casa do sumo sacerdote. E Pedro seguia-o de longe.
55 A tasuki akina a mere ma kuwa mi a dusuki. Bituru dem dusuki kaɓolo n ele.
55 E, havendo-se acendido fogo no meio do pátio, estando todos sentados, assentou-se Pedro entre eles.
56 Aku kagbashi ka ka̱ri makere ka wene yi aꞌayin a ɗa katyashi ka akina ka wakanai, pini nala, kagbashi ki ka danai, “Vuma u na dem kaɓolo n eyi ɗa wa̱ri.”
56 E como certa criada, vendo-o estar assentado ao fogo, pusesse os olhos nele, disse: Este também estava com ele.
57 Shegai u nanai u danai, “Mpa n reve yi wa.”
57 Porém, ele negou-o, dizendo: Mulher, não o conheço.
58 An a ɓa̱ra̱kpa̱i kenu, aku uza roku u wene yi u danai, “Avu dem uza u te u le u ɗa.”
58 E, um pouco depois, vendo-o outro, disse: Tu és também deles. Mas Pedro disse: Homem, não sou.
59 A doki a ɓa̱ra̱kpa̱i hal ulapa u uwule u te, uza roku u ma̱tsa̱ yi, u danai, “Mala̱la̱ ma̱ la wa, vuma u na kaɓolo ka aꞌa̱ri, kpaci uza u Galili u ɗa.”
59 E, passada quase uma hora, um outro afirmava, dizendo: Também este verdadeiramente estava com ele, pois também é galileu.
60 Bituru danai, “Uza u va̱, n reve gba̱m iꞌya va tono wa.” Kute‑kute kahu u kimba̱ una̱ u ne, kapen ka salai.
60 E Pedro disse: Homem, não sei o que dizes. E logo, estando ele ainda a falar, cantou o galo.
61 Asheku a kpatalai a kondonoi Bituru. Aku u ciɓai n kadyanshi ka Asheku, u da, “Ara gba̱m kahu kapen ka sala, va nana mu ta̱ vu dana vu reve mu wa hal kutatsu.”
61 E, virando-se o Senhor, olhou para Pedro, e Pedro lembrou-se da palavra do Senhor, como lhe havia dito: Antes que o galo cante hoje, me negarás três vezes.
62 Aku u wuta̱i a ulanga u sa̱i cika.
62 E, saindo Pedro para fora, chorou amargamente.
63 Ama ɗa a ka wundya Yesu vi a rongo yi uyanka majari n a lapusi yi.
63 E os homens que detinham Jesus zombavam dele, ferindo-o.
64 A sira yi aꞌeshi, aku a danai, “Tonuko tsu ili iꞌya ya gita̱. Ya lapa vu?”
64 E, vendando-lhe os olhos, feriam-no no rosto, e perguntavam-lhe, dizendo: Profetiza, quem é que te feriu?
65 A rongo yi a uyansa̱ka kadyanshi ka gbani ka gbani ushani n a wishisi yi.
65 E outras muitas coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 An kain ka wansai, aku Asheshi a Pige,† (asuvu a aɗara̱kpi a pige, n awenishiki a Mele) a ɓolomgbonoi a asu u te. A bankai Yesu a asu u Asheshi a Pige a le, a tonuko yi,
66 E logo que foi dia ajuntaram-se os anciãos do povo, e os principais dos sacerdotes e os escribas, e o conduziram ao seu concílio, e lhe perguntaram:
67 “Avu Kirisiti Kawauwi ɗa baci, tonuko tsu.”
67 És tu o Cristo? Dize-no-lo. Ele replicou: Se vo-lo disser, não o crereis;
68 N yan ɗa̱ baci kpam keci, ya wushunku mu wa.
68 E também, se vos perguntar, não me respondereis, nem me soltareis.
69 Shegai ili iꞌya i bidyai gogo‑na ubana a kapala, Maku ma Vuma ma dusuku ta̱ a ulyaki u Kashila̱ Uza u Ucira.”
69 Desde agora o Filho do homem se assentará à direita do poder de Deus.
70 Gba̱ le a danai, “Dana, avu Maku ma Kashila̱ ma?”
70 E disseram todos: Logo, és tu o Filho de Deus? E ele lhes disse: Vós dizeis que eu sou.
71 Aku a danai, “Iryoci i eni iꞌya kpam tsa bolo? Tsu pana ta̱ n kaci ka tsunu a una̱ u ne.”
71 Então disseram: De que mais testemunho necessitamos? pois nós mesmos o ouvimos da sua boca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.