Lucas 22
Kazuwamgbani ka savu n Tsikimba n aɓon a ɗa a ɗanga̱sai a kazuwamgbani ka cau (KDLNT) vs ARIB
1 Aꞌayin a Abiki a Ulya u Ilikulya iꞌya i Nambai Yisti† a ɗa dem a ka isa̱ Abiki a Upasamgbana a yain evu.
1 Aproximava-se a festa dos pães ázimos, que se chama a páscoa.
2 Aku aɗara̱kpi a pige n awenishiki a Mele a ka zama tyoku ɗa a ka wuna Yesu, shegai a ka pana ta̱ uwonvo u ama.A sheshei tsa̱ra̱ a wuna Yesu|src="Luke_22_1.tif" size="span" loc="Luk 22:2" ref="Luk. 22:2"
2 E os principais sacerdotes e os escribas andavam procurando um modo de o matar; pois temiam o povo.
3 Kanangasi ka uwai Yahuza, uza ɗa a ka isa̱ Isikariyoti, uza u te a asuvu a Kupanamere yi.
3 Entrou então Satanás em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, que era um dos doze;
4 U ba u dansai n aɗara̱kpi a pige n azapige aza a uwundya Kuwa ku Kashila̱ tyoku ɗa wa neke yi ara le.
4 e foi ele tratar com os principais sacerdotes e com os capitães de como lho entregaria.
5 A yain maza̱nga̱ hal a zuwamgbanai a ka tsupa yi n ikebe.
5 Eles se alegraram com isso, e convieram em lhe dar dinheiro.
6 Eyi kpam u wushuki u gita̱i uzama tyoku ɗa wa neke yi ara le, kakuma̱ ka ama ka wacuwa baci.
6 E ele concordou, e buscava ocasião para lho entregar sem alvoroço.
7 Kain ka Abiki a Ulya Ilikulya iꞌya i Nambai Yisti ka rawai; wata, kain ka ukiɗa̱sa mmuku ma aꞌondom ma Abiki a Upasamgbana.
7 Ora, chegou o dia dos pães ázimos, em que se devia imolar a páscoa;
8 Aku Yesu suki Bituru n Yahaya, u tonuko le, “Walai i ba i foɓusuko tsu Abiki a Upasamgbana yi, tsa̱ra̱ tsu lyai.”
8 e Jesus enviou a Pedro e a João, dizendo: Ide, preparai-nos a páscoa, para que a comamos.
9 A wece yi, “Nte ɗa va ciga tsu foɓuso?”
9 Perguntaram-lhe eles: Onde queres que a preparemos?
10 U tonuko le, “N uꞌuwa u ɗe a ilyuci yi, ya gawunsa ta̱ n vuma roku u cangai malanda ma mini. I toni yi hal a kuwa ka wa uwa.
10 Respondeu-lhes: Quando entrardes na cidade, sair-vos-á ao encontro um homem, levando um cântaro de água; segui-o até a casa em que ele entrar.
11 I tonuko uza u kuwa vi, ‘Kawenishiki ka danai: Nte ɗa a asu u ɗa ma lya ilikulya i Abiki a Upasamgbana yi n atoni a va̱?’
11 E direis ao dono da casa: O Mestre manda perguntar-te: Onde está o aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
12 Wa wenike ɗa̱ ta̱ kunukuzuba ku pige ka ucanga u ne wa̱ri ufoɓusi. Nte ya foɓusuko tsu pini.”
12 Então ele vos mostrará um grande cenáculo mobiliado; aí fazei os preparativos.
13 Aku a lazai a ba a cinai tyoku ɗa u tonuko le vi. Pini nala, a foɓusoi ilikulya i Abiki a Upasamgbana yi pini.
13 Foram, pois, e acharam tudo como lhes dissera e prepararam a páscoa.
14 An aꞌayin a yain, Yesu dusuki ulya ilikulya n asuki yi.
14 E, chegada a hora, pôs-se Jesus à mesa, e com ele os apóstolos.
15 U tonuko le, “Ma̱ri ma ciga ta̱ gba̱m n lyai ilikulya i Abiki a Upasamgbana i na yi n a̱ɗa̱, kahu n pana ikyamba.
15 E disse-lhes: Tenho desejado ardentemente comer convosco esta páscoa, antes da minha paixão;
16 Kpaci n tonuko ɗa̱, ma doku ma lya iꞌya wa, she aꞌayin a ɗa a shaɗangi u ɗa a tsugono tsu Kashila̱.”
16 pois vos digo que não a comerei mais até que ela se cumpra no reino de Deus.
17 U bidyai mako ma mini ma cinwi, u cikpai Kashila̱ aku u danai, “Wushai na i soi.
17 Então havendo recebido um cálice, e tendo dado graças, disse: Tomai-o, e reparti-o entre vós;
18 N tonuko ɗa̱, ili iꞌya i bidyai n gogo‑na ma doku ma so mini ma cinwi wa, she aꞌayin a ɗa tsugono tsu Kashila̱ tsu tuwa̱i.”
18 porque vos digo que desde agora não mais beberei do fruto da videira, até que venha o reino de Deus.
19 U bidyai burodi u cikpai Kashila̱, u jiba̱mgba̱na̱sa̱i u ɗa, u na̱ka̱ le. U danai, “Ikyamba i va̱ iꞌya na vi iꞌya a nekei adama a ɗe. Rongoi uyansa nala tsa̱ra̱ i ciɓusa na̱ mpa.”
19 E tomando pão, e havendo dado graças, partiu-o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isto em memória de mim.
20 An a kotsoi ulya u ilikulya vi, u bidyai mako mi, u danai, “Mako ma na mi, kazuwamgbani ka savu ka a asuvu a mpasa n va̱ n ɗa a ka neke adama a ɗe.
20 Semelhantemente, depois da ceia, tomou o cálice, dizendo: Este cálice é o novo pacto em meu sangue, que é derramado por vós.
21 Shegai uza ɗa wa neke mu vi, aya pini na wa lya kaɓolo na̱ mpa.
21 Mas eis que a mão do que me trai está comigo à mesa.
22 Mayun ɗa mpa Maku ma Vuma ma laza tyoku ɗa a zuwai, shegai ter n uza ɗa wa neke mu vi.”
22 Porque, na verdade, o Filho do homem vai segundo o que está determinado; mas ai daquele homem por quem é traído!
23 A gita̱i uwecemgbene ko ya wa neke yi a asuvu a le yi.
23 Então eles começaram a perguntar entre si qual deles o que ia fazer isso.
24 Kananamgbani ka uwai a mere ma le, ko ya wa woko uzapige u le.
24 Levantou-se também entre eles contenda, sobre qual deles parecia ser o maior.
25 U tonuko le, “Ngono ma Awulawa a tsu ciga ta̱ a wenike le ucira. Akiɗi a ugana a le kpam a tsu zama ta̱ a isa̱ le Aɓa̱ngi a Ama.
25 Ao que Jesus lhes disse: Os reis dos gentios dominam sobre eles, e os que sobre eles exercem autoridade são chamados benfeitores.
26 Shegai ara ɗe nala wa. Uza ɗa wa̱ri uzapige a asuvu a ɗe, u woko tyoku u uza u kenu. Uza ɗa wa tono n a̱ɗa̱, u woko tyoku u kagbashi.
26 Mas vós não sereis assim; antes o maior entre vós seja como o mais novo; e quem governa como quem serve.
27 Ya lai tsupige, uza ɗa u dusuki wa lya ilikulya ko gai kagbashi? Uza ɗa u dusuki wa lya ilikulya ɗa wa? Mpa tyoku u kagbashi ɗa ma̱ri a asuvu a ɗe.
27 Pois qual é maior, quem está à mesa, ou quem serve? porventura não é quem está à mesa? Eu, porém, estou entre vós como quem serve.
28 Eɗa i shamgbai ara va̱ a ukonduso u ɗa n soi.
28 Mas vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas provações;
29 Tyoku ɗa Tata u va̱ u na̱ka̱ mu tsugono, nala mpa dem ma na̱ka̱ ɗa̱ ucira,
29 e assim como meu Pai me conferiu domínio, eu vo-lo confiro a vós;
30 tsa̱ra̱ i lyai i soi na̱ mpa a tsugono tsu va̱. I dusuku kpam a aratsu a tsugono, n i lyayi tsugono tsu agali kupa n a re a Isaraꞌila.
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu reino, e vos senteis sobre tronos, julgando as doze tribos de Israel.
31 Ele pini n a lyayi, aku u danai, “Simo, Simo, Kanangasi ka folo ta̱ u welikpe ɗa̱ tyoku u ilya.
31 Simão, Simão, eis que Satanás vos pediu para vos cirandar como trigo;
32 Shegai ma yanka vu ta̱ kavasu, tsa̱ra̱ upityanangu u vunu u gusa̱ wa. Avu kpam aꞌayin a ɗa vu gonoi, vu gbamatangu aza a vunu.”
32 mas eu roguei por ti, para que a tua fé não desfaleça; e tu, quando te converteres, fortalece teus irmãos.
33 Bituru wushunku yi, “Asheku, ufoɓusi u ɗa ma̱ri n bana n avu a kuwa ku aꞌali, ko a ukpa̱.”
33 Respondeu-lhe Pedro: Senhor, estou pronto a ir contigo tanto para a prisão como para a morte.
34 Yesu danai, “N tonuko vu Bituru, ara gba̱m kahu kapen ka sala, va nana mu ta̱ vu dana vu reve mu wa hal kutatsu.”
34 Tornou-lhe Jesus: Digo-te, Pedro, que não cantará hoje o galo antes que três vezes tenhas negado que me conheces.
35 Yesu wece le, “Aꞌayin a ɗa n suku ɗa̱ bawu makpaka̱ta, bawu katsa̱n, bawu akpata, ili iꞌa̱ la iꞌya i nambai?”
35 E perguntou-lhes: Quando vos mandei sem bolsa, alforje, ou alparcas, faltou-vos porventura alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 U da, “Gogo‑na uza ɗa baci wa̱ri n makpaka̱ta u bidya, nala kpam uza ɗa wa̱ri n katsa̱n. Uza ɗa bawu wa̱ri n burundu, u denge kunya ku ne u tsila.
36 Disse-lhes pois: Mas agora, quem tiver bolsa, tome-a, como também o alforje; e quem não tiver espada, venda o seu manto e compre-a.
37 N tonuko ɗa̱, mayun ɗa ukuna u ɗa a korongi a kaci ka va̱ u ka̱na̱ ta̱ u shaɗangu, ‘A kece yi ta̱ a asuvu a aza ɗa a ꞌya̱nga̱sa̱ka̱i tsugono.’ Kpaci ili iꞌya a danai a kaci ka va̱, ushaɗangu u ne u rawa ɗe.”
37 Porquanto vos digo que importa que se cumpra em mim isto que está escrito: E com os malfeitores foi contado. Pois o que me diz respeito tem seu cumprimento.
38 Aku a tonuko yi, “Asheku, iburundu iꞌya na i re.”
38 Disseram eles: Senhor, eis aqui duas espadas. Respondeu-lhes: Basta.
39 Yesu wuta̱i u banai a Masasa ma Zayitum tyoku ɗa u cuwana̱kai, atoni a ne dem a tono yi.
39 Então saiu e, segundo o seu costume, foi para o Monte das Oliveiras; e os discípulos o seguiam.
40 An u rawai a asu vi, u tonuko le, “Yanyi kavasu kotsu i rukpa̱ a ukondo wa.”
40 Quando chegou àquele lugar, disse-lhes: Orai, para que não entreis em tentação.
41 U a̱sa̱ka̱ le kenu, tyoku u mɓa̱ri ma uvuta̱la̱ katali, u kuɗa̱ngi u yain kavasu.
41 E apartou-se deles cerca de um tiro de pedra; e pondo-se de joelhos, orava,
42 U danai, “Tata, vu wushuku baci, takpa mu mako ma upana u ikyamba ma na mi, shegai udani u va̱ u ɗa a ka tono wa, she u vunu.”
42 dizendo: Pai, se queres afasta de mim este cálice; todavia não se faça a minha vontade, mas a tua.
43 [Aku katsumate ka zuba ka wenikei kaci ka ne ara ne, wa̱ri yi a ugbamatangu asuvu.
43 Então lhe apareceu um anjo do céu, que o confortava.
44 Kpaci wa pana ta̱ ikyamba cika. U ma̱tsa̱i kavasu cika, hal malen ma ne ma ɗaka yavu mpasa.]
44 E, posto em agonia, orava mais intensamente; e o seu suor tornou-se como grandes gotas de sangue, que caíam sobre o chão.
45 An u ꞌya̱nga̱i a asu u kavasu vi, u gonoi a asu u atoni a ne. U cina le n a lavuti adama a uwowi u unamgbukatsuma̱.
45 Depois, levantando-se da oração, veio para os seus discípulos, e achou-os dormindo de tristeza;
46 U wece le, “Ndya i zuwai ya lavuta? ꞌYa̱nga̱i i yain kavasu, kotsu i rukpa̱ a ukondo wa.”
46 e disse-lhes: Por que estais dormindo? Lenvantai-vos, e orai, para que não entreis em tentação.
47 Yesu pini a kadyanshi, aku u wenei kakuma̱ ka ama ka tuwa̱ yi. Uza ɗa a ka isa̱ Yahuza Isikariyoti, uza u te a asuvu a Kupanamere yi, wa tono n ele kapala. U raɓai evu n Yesu kotsu u wambatsa yi.
47 E estando ele ainda a falar, eis que surgiu uma multidão; e aquele que se chamava Judas, um dos doze, ia adiante dela, e chegou-se a Jesus para o beijar.
48 Aku Yesu wece yi, “Yahuza, n uwambatsa u ɗa va neke Maku ma Vuma?”
48 Jesus, porém, lhe disse: Judas, com um beijo trais o Filho do homem?
49 Aza ɗa aꞌa̱ri evu n eyi, an a wenei ili iꞌya ya gita̱, a wece yi, “Asheku, tsu kapusa n iburundu ɗa?”
49 Quando os que estavam com ele viram o que ia suceder, disseram: Senhor, feri-los-emos a espada?
50 Aku uza u te u le u kapamgbanai kutsuvu ku ulyaki ku kagbashi ka Magono ma Aɗara̱kpi.
50 Então um deles feriu o servo do sumo sacerdote, e cortou-lhe a orelha direita.
51 Yesu danai, “Kotsu i doku wa.” U sawai kutsuvu ku kagbashi ki, u ta̱na̱sa̱ yi.
51 Mas Jesus disse: Deixei-os; basta. E tocando-lhe a orelha, o curou.
52 U tonukoi aza ɗa a ꞌya̱nga̱sa̱ka̱ yi vi; wata, aɗara̱kpi a pige, n azapige a awundi a Kuwa ku Kashila̱, na̱ nkoshi, “I tuwa̱i n iburundu na̱ mkpa̱ukpa̱u yavu aza a uka̱na̱ aza a maga̱la̱ka̱?Asoje n Yesu|src="Luke_22_47-ok.tif" size="span" loc="Luk 22:52" ref="Luk. 22:52"
52 Então disse Jesus aos principais sacerdotes, oficiais do templo e anciãos, que tinham ido contra ele: Saístes, como a um salteador, com espadas e varapaus?
53 Aꞌayin a ɗa ma̱ri n a̱ɗa̱ kain dem a asuvu a Kuwa ku Kashila̱, i ba̱ra̱kpa̱ akere a ɗe i dana ya ka̱na̱ mu wa. Shegai aꞌayin a ɗe a ɗa na vi, n aꞌayin a ucira u karimbi.”
53 Todos os dias estava eu convosco no templo, e não estendestes as mãos contra mim; mas esta é a vossa hora e o poder das trevas.
54 Pini nala, a ka̱na̱i Yesu a lazai n eyi, a banka yi a kuwa ku Magono ma Aɗara̱kpi. Bituru wa̱ri le a utono mɓa̱ri mɓa̱ri.
54 Então, prendendo-o, o levaram e o introduziram na casa do sumo sacerdote; e Pedro seguia-o de longe.
55 A tasuki akina a mere ma kuwa mi a dusuki. Bituru dem dusuki kaɓolo n ele.
55 E tendo eles acendido fogo no meio do pátio e havendo-se sentado à roda, sentou-se Pedro entre eles.
56 Aku kagbashi ka ka̱ri makere ka wene yi aꞌayin a ɗa katyashi ka akina ka wakanai, pini nala, kagbashi ki ka danai, “Vuma u na dem kaɓolo n eyi ɗa wa̱ri.”
56 — ausente —
57 Shegai u nanai u danai, “Mpa n reve yi wa.”
57 Mas Pedro o negou, dizendo: Mulher, não o conheço.
58 An a ɓa̱ra̱kpa̱i kenu, aku uza roku u wene yi u danai, “Avu dem uza u te u le u ɗa.”
58 Daí a pouco, outro o viu, e disse: Tu também és um deles. Mas Pedro disse: Homem, não sou.
59 A doki a ɓa̱ra̱kpa̱i hal ulapa u uwule u te, uza roku u ma̱tsa̱ yi, u danai, “Mala̱la̱ ma̱ la wa, vuma u na kaɓolo ka aꞌa̱ri, kpaci uza u Galili u ɗa.”
59 E, tendo passado quase uma hora, outro afirmava, dizendo: Certamente este também estava com ele, pois é galileu.
60 Bituru danai, “Uza u va̱, n reve gba̱m iꞌya va tono wa.” Kute‑kute kahu u kimba̱ una̱ u ne, kapen ka salai.
60 Mas Pedro respondeu: Homem, não sei o que dizes. E imediatamente estando ele ainda a falar, cantou o galo.
61 Asheku a kpatalai a kondonoi Bituru. Aku u ciɓai n kadyanshi ka Asheku, u da, “Ara gba̱m kahu kapen ka sala, va nana mu ta̱ vu dana vu reve mu wa hal kutatsu.”
61 Virando-se o Senhor, olhou para Pedro; e Pedro lembrou-se da palavra do Senhor, como lhe havia dito: Hoje, antes que o galo cante, três vezes me negarás.
62 Aku u wuta̱i a ulanga u sa̱i cika.
62 E, havendo saído, chorou amargamente.
63 Ama ɗa a ka wundya Yesu vi a rongo yi uyanka majari n a lapusi yi.
63 Os homens que detinham Jesus zombavam dele, e feriam-no;
64 A sira yi aꞌeshi, aku a danai, “Tonuko tsu ili iꞌya ya gita̱. Ya lapa vu?”
64 e, vendando-lhe os olhos, perguntavam, dizendo: Profetiza, quem foi que te bateu?
65 A rongo yi a uyansa̱ka kadyanshi ka gbani ka gbani ushani n a wishisi yi.
65 E, blasfemando, diziam muitas outras coisas contra ele.
66 An kain ka wansai, aku Asheshi a Pige,† (asuvu a aɗara̱kpi a pige, n awenishiki a Mele) a ɓolomgbonoi a asu u te. A bankai Yesu a asu u Asheshi a Pige a le, a tonuko yi,
66 Logo que amanheceu reuniu-se a assembléia dos anciãos do povo, tanto os principais sacerdotes como os escribas, e o conduziam ao sinédrio deles, onde lhe disseram:
67 “Avu Kirisiti Kawauwi ɗa baci, tonuko tsu.”
67 Se tu és o Cristo, dize-no-lo. Replicou-lhes ele: Se eu vo-lo disser, não o crereis;
68 N yan ɗa̱ baci kpam keci, ya wushunku mu wa.
68 e se eu vos interrogar, de modo algum me respondereis.
69 Shegai ili iꞌya i bidyai gogo‑na ubana a kapala, Maku ma Vuma ma dusuku ta̱ a ulyaki u Kashila̱ Uza u Ucira.”
69 Mas desde agora estará assentado o Filho do homem à mão direita do poder de Deus.
70 Gba̱ le a danai, “Dana, avu Maku ma Kashila̱ ma?”
70 Ao que perguntaram todos: Logo, tu és o Filho de Deus? Respondeu-lhes: Vós dizeis que eu sou.
71 Aku a danai, “Iryoci i eni iꞌya kpam tsa bolo? Tsu pana ta̱ n kaci ka tsunu a una̱ u ne.”
71 Então disseram: Por que ainda temos necessidade de testemunho? pois nós mesmos o ouvimos da sua própria boca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.