João 13
Kazuwamgbani ka savu n Tsikimba n aɓon a ɗa a ɗanga̱sai a kazuwamgbani ka cau (KDLNT) vs NTLH
1 Cina u woko kain ka te kahu kain ka Abiki a Upasamgbana ka yain. Yesu reve ta̱ aꞌayin a yan ɗe a ɗa wa a̱sa̱ka̱ likimba u na u gono a asu u Tata. Wa ciga ta̱ ama a ne a ɗa aꞌa̱ri a likimba, kpam gogo‑na pini na u wenike le ta̱ uciga vi gba̱ gba̱ bawu utyoku.
1 Faltava somente um dia para a Festa da Páscoa . Jesus sabia que tinha chegado a hora de deixar este mundo e ir para o Pai. Ele sempre havia amado os seus que estavam neste mundo e os amou até o fim.
2 Yesu n atoni a ne a ka lya kaɓolo n kuvuli. Cina Kala̱pa̱nsi ka zuwa ɗe Yahuza Isikariyoti maku ma Simo u yawunsa tsa̱ra̱ u neke yi.
2 Jesus e os seus discípulos estavam jantando. O Diabo já havia posto na cabeça de Judas, filho de Simão Iscariotes, a ideia de trair Jesus.
3 Yesu reve ta̱ Tata na̱ka̱ yi ta̱ ucira u ili gba̱, u wuta̱ ta̱ a asu u Kashila̱, kpam nte wa gono ɗe ara ne.
3 Jesus sabia que o Pai lhe tinha dado todo o poder. E sabia também que tinha vindo de Deus e ia para Deus.
4 An aꞌa̱ri a ulya ilikulya, Yesu ꞌya̱nga̱i u mondoi matogo ma pige ma ne, aku u sirai mayaga a cuku tsu ne.
4 Então se levantou, tirou a sua capa , pegou uma toalha e amarrou na cintura.
5 U tsungi mini a kabelu u gita̱i uɓacangusa aꞌene a atoni a ne, aku u yansai a ɗa n mayaga ma u sirai a cuku tsu ne tsi.Yesu wa ɓacangusu aꞌene a atoni a ne|src="John_13_5.tif" size="span" loc="John 13:5" ref="Yah. 13:5"
5 Em seguida pôs água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha.
6 Yesu tuwa̱i ara Simo Bituru, eyi kpam u tonuko yi, “Asheku, aɗa va ciga vu ɓacangusu mu aꞌene?”
6 Quando chegou perto de Simão Pedro, este lhe perguntou: — Vai lavar os meus pés, Senhor?
7 Yesu wushunku yi, “Vu reve ili iꞌya ma̱ri uyan wa, shegai va tuwa̱ ta̱ va reve.”
7 Jesus respondeu:
8 Bituru danai, “Nala wa, va ɓacangusu aꞌene a va̱ wa.”
8 — O senhor nunca lavará os meus pés! — disse Pedro.
9 Simo Bituru danai, “Asheku, ɓacangusu gba̱m aꞌene a va̱ koshi wa! Sawa mu dem akere n kaci.”
9 — Então, Senhor, não lave somente os meus pés; lave também as minhas mãos e a minha cabeça! — pediu Simão Pedro.
10 Yesu danai, “Vuma u sumba̱ baci, ikyamba i ne gba̱ i tsu takpa ta̱ sarara. Aꞌene a ne a ɗa koshi wa ɓacangusu. Eɗa̱ ama iꞌa̱ ta̱ sarara, shegai gba̱ ɗe ɗa wa.”
10 Aí Jesus disse:
11 Yesu reve ta̱ uza ɗa wa kpatala̱ka yi, ɗa gai i zuwai u danai, “Gba̱ ɗe ɗa iꞌa̱ri sarara wa.”
11 Jesus sabia quem era o traidor. Foi por isso que disse: “Todos menos um.”
12 An u kotsoi uɓacangusu aꞌene a le gba̱, aku u ukai matogo ma ne u gonoi u dusuki. U wece le, “I reve ili iꞌya n yanka ɗa̱ gogo‑na vi?
12 Depois de lavar os pés dos seus discípulos, Jesus vestiu de novo a capa, sentou-se outra vez à mesa e perguntou:
13 I tsu isa̱ mu ta̱ ‘Kawenishiki’ n ‘Asheku’ kpam dere ɗa wa̱ri, kpaci ili iꞌya ma̱ri iꞌya la vi.
13 Vocês me chamam de “Mestre” e de “Senhor” e têm razão, pois eu sou mesmo.
14 Mpa, Asheku n Kawenishiki, n ɓacangusu ta̱ aꞌene a ɗe gogo‑na. Eɗa̱ dem i ɓacangusu aꞌene a atoku a ɗe.
14 Se eu, o Senhor e o Mestre, lavei os pés de vocês, então vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 N yan ta̱ nala tsa̱ra̱ u woko ɗa̱ iryoci tsa̱ra̱ i yain dem tyoku ɗa n yanka ɗa̱.
15 Pois eu dei o exemplo para que vocês façam o que eu fiz.
16 Mayun n tonuko ɗa̱, kagbashi ka tsu la uzakuwa u ne tsupige wa. Katsumate ka tsu la uza ɗa u suku yi tsupige wa.
16 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: o empregado não é mais importante do que o patrão, e o mensageiro não é mais importante do que aquele que o enviou.
17 I reve ta̱ ili i na yi gba̱ kpam Kashila̱ ka zuwuka ɗa̱ ta̱ una̱ u shinga i tono baci iꞌya.
17 Já que vocês conhecem esta verdade, serão felizes se a praticarem.
18 “Gba̱ ɗe ɗa ma yanka kadyanshi wa. N reve ta̱ aza ɗa n ɗanga̱sai. Shegai u ka̱na̱ ta̱ ili iꞌya Tagara̱da u Kashila̱ u danai i woko mayun. Kpam a dana ta̱, ‘Vuma ɗa wa lya kaɓolo na̱ mpa u kpatala̱ka mu ta̱ kucina̱!’
18 — Não estou falando de vocês todos; eu conheço aqueles que escolhi. Pois tem de se cumprir o que as
19 “Tonuko ɗa ma tonuko ɗa̱ kahu ukuna vi u gita̱, tsa̱ra̱ u gita̱ baci kotsu i wushuku an mpa ma̱ri uza ɗa wa̱ri pini maco.
19 Digo isso a vocês agora, antes que aconteça, para que, quando acontecer, vocês creiam que “
20 Mayun n tonuko ɗa̱, uza ɗa baci u wushai katsumate ka va̱, mpa u wushai. Uza ɗa baci kpam u wusha mu, u wusha ta̱ uza ɗa u suku mu.”
20 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem receber aquele que eu enviar estará também me recebendo; e quem me recebe recebe aquele que me enviou.
21 An Yesu danai nala, u dambula ta̱ cika. U tonuko le a kateshe, “Mayun n tonuko ɗa̱, uza u te ɗe wa neke mu ta̱.”
21 Depois de dizer isso, Jesus ficou muito aflito e declarou abertamente aos discípulos:
22 A fuɗa a reve gba̱m kalen ka kadyanshi ka Yesu yain wa. Aku a ka wundyamgbana.
22 Então eles olharam uns para os outros, sem saber de quem ele estava falando.
23 Uza u te a asuvu a atoni yi uza ɗa Yesu wa uciga cika wa̱ ta̱ ndishi evu n eyi.
23 Ao lado de Jesus estava sentado um deles, a quem Jesus amava.
24 Simo Bituru yanka yi iryoci n kukere u danai, “Wece yi, ya wa dansa̱ka?”
24 Simão Pedro fez um sinal para ele e disse: — Pergunte de quem o Mestre está falando.
25 Katoni ki ka raɓai evu n Yesu ka wece yi, “Asheku, ya va dansa̱ka a asuvu a tsunu?”
25 Então aquele discípulo chegou mais perto de Jesus e perguntou: — Senhor, quem é ele?
26 Yesu wushuki, “Ma daɓa ta̱ kawon ka na a kusan. Uza ɗa baci n na̱ka̱i ka, aya gai wa kpatala̱ka mu vi.” Aku u daɓai kawon ki a kusan u na̱ka̱i Yahuza maku ma Simo Isikariyoti.
26 — É aquele a quem vou dar um pedaço de pão passado no molho! — respondeu Jesus. Em seguida pegou um pedaço de pão, passou no molho e deu a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 An Yahuza wushai kawon ki, aku Kanangasi† ka uwa yi.
27 E assim que Judas recebeu o pão, Satanás entrou nele. Então Jesus disse a Judas:
28 Uza wa̱ la a asuvu a aza ɗa a ka lya kaɓolo n Yesu u revei kalen ka ili iꞌya i zuwai u tonuko yi nala wa.
28 Nenhum dos que estavam à mesa entendeu por que Jesus disse isso.
29 Shegai adama a ɗa wa̱ri kazuwi ka ikebe ka le, aku a yawunsai a da tonuko ɗa Yesu tonuko yi u ba u tsupa ikebe i ilikulya ko kpam u ba u nei aza a unambi ikebe.
29 Como era Judas que tomava conta da bolsa do dinheiro, alguns pensaram que Jesus tinha mandado que ele comprasse alguma coisa para a festa ou desse alguma ajuda aos pobres.
30 An u lyuki kawon ka Yesu na̱ka̱ yi vi, aku u wuta̱i n maloko, n kayin ka tani.
30 Judas recebeu o pão e saiu logo. E era noite.
31 An Yahuza lazai, Yesu danai, “Aꞌayin a tuwa̱ ta̱ a ɗa mpa Maku ma Vuma ma uwa a asuvu a tsupige tsu va̱, kpam Kashila̱ ka wusha ta̱ tsupige adama a ili iꞌya ya gita̱ na̱ mpa.
31 Quando Judas saiu, Jesus disse:
32 Kashila̱ ka wusha baci tsupige adama a va̱, Kashila̱ n kaci ka ne wa wenike ta̱ ama tyoku ɗa tsupige tsu Maku ma Vuma tsi tsa̱ri gogo.
32 E, se por meio dele a natureza gloriosa de Deus for revelada, então Deus revelará em si mesmo a natureza divina do Filho do Homem. E Deus fará isso agora mesmo.
33 “Mmuku n va̱, ma tsa̱ ta̱ n ɓa̱ra̱kpa̱ n a̱ɗa̱ kenu. Ya tuwa̱ ta̱ ya zama mu, shegai ya wene mu wa. N tonuko ɗa̱ tyoku ɗa n tonukoi ama, ‘Ya bana a asu u ɗa ma bana wa.’
33 Meus filhos, não vou ficar com vocês por muito tempo. Vocês vão me procurar, mas eu digo agora o que já disse aos líderes judeus: vocês não podem ir para onde eu vou.
34 “Shegai mele ma savu ma ma na̱ka̱ ɗa̱. I cigi atoku a ɗe dere tyoku ɗa n ciga ɗa̱.
34 Eu lhes dou este novo mandamento: amem uns aos outros. Assim como eu os amei, amem também uns aos outros.
35 Ya cigamgbana baci, ya dem wa reve ta̱ eɗa̱ atoni a va̱ a ɗa.”
35 Se tiverem amor uns pelos outros, todos saberão que vocês são meus discípulos.
36 Simo Bituru wecei Yesu, “Asheku, nte va bana?”
36 Simão Pedro perguntou a Jesus: — Senhor, para onde é que o senhor vai? Jesus respondeu:
37 Bituru wece yi, “Asheku, ndya i zuwai bawu ma tono vu gogo‑na? Ma̱ ta̱ ufoɓusi tsa̱ra̱ n kuwa̱ adama a vunu!”
37 Pedro tornou a perguntar: — Senhor, por que eu não posso segui-lo agora? Eu estou pronto para morrer pelo senhor!
38 Yesu wece yi, “Va̱ri ufoɓusi vu kuwa̱ adama a va̱? Mayun n tonuko vu, kahu kapen ka sala, va nana mu ta̱ hal kutatsu, vu dana vu reve mu wa.”
38 — Está mesmo? — perguntou Jesus. — Pois eu afirmo a você que isto é verdade: antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.