Atos 7
Kazuwamgbani ka savu n Tsikimba n aɓon a ɗa a ɗanga̱sai a kazuwamgbani ka cau (KDLNT) vs ARIB
1 Magono ma Aɗara̱kpi ma wece yi, “Ikuna i na yi mayun ɗa iꞌa̱ri?”
1 E disse o sumo sacerdote: Porventura são assim estas coisas?
2 Aku Isitifanu danai, “Eɗa̱ atoku a va̱ n azapige, pana̱ka numu, Kashila̱ uza u tsupige u wenike ta̱ kaci ka ne a asu u akaya a tsunu Ibirahi, aꞌayin a ɗa wa̱ri a uyamba u Masopotamiya kahu u ba u dusuku a Haran.
2 Estêvão respondeu: Irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, estando ele na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 U tonuko yi, ‘ꞌYa̱nga̱ a uyamba u ɗe, vu a̱sa̱ka̱ atoku a vunu, vu bana a uyamba u ɗa ma wenike vu.’
3 e disse-lhe: Sai da tua terra e dentre a tua parentela, e dirige-te à terra que eu te mostrar.
4 Aku u ꞌya̱nga̱i a uyamba u aza a Kaldiya u ba u dusuki a uyamba u Haran.
4 Então saiu da terra dos caldeus e habitou em Harã. Dali, depois que seu pai faleceu, Deus o trouxe para esta terra em que vós agora habitais.
5 Shegai u na̱ka̱ yi agadu a uyamba vi ko udeshe u te wa. U yan ta̱ kazuwamgbani n eyi wa na̱ka̱ yi u ɗa, eyi na̱ mmuku n tsikaya n ɗa ma tuwa̱ a kucina̱ ku ne, ko an u wokoi bawu wa̱ri n maku aꞌayin yi.
5 E não lhe deu nela herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu que lha daria em possessão, e depois dele à sua descendência, não tendo ele ainda filho.
6 Kashila̱ ka tonuko yi kpam, ‘Kagali ka vunu ka gbasha ta̱ a uyamba u tsumoci. Aza a uyamba vi kpam a ka foro le ta̱ cika hal ayen amangatawanishi (400).
6 Pois Deus disse que a sua descendência seria peregrina em terra estranha e que a escravizariam e maltratariam por quatrocentos anos.
7 Ma yanka ta̱ aza a uyamba u ɗa a gbashikai vi mavura. Nala u wura baci, aku a tuwa̱ a gbashika mu a asu u na vi.’
7 Mas eu julgarei a nação que os tiver escravizado, disse Deus; e depois disto sairão, e me servirão neste lugar.
8 “Kashila̱ ka na̱ka̱ yi kazuwamgbani a ukuna u ukiɗa u kacombi. An Ibirahi matsai Ishaku, aku u kiɗa yi kacombi eyi n aꞌayin kulla̱. Ukuna vi u lya ta̱ kelime an Ishaku matsai Yakubu, kpam an Yakubu matsai isheku i tsunu aza ɗa a wokoi aletsu kupa n a re.
8 E deu-lhe o pacto da circuncisão; assim então gerou Abraão a Isaque, e o circuncidou ao oitavo dia; e Isaque gerou a Jacó, e Jacó aos doze patriarcas.
9 “Shegai an mmuku n Yakubu mi ma takuma vangu u le Isuhu upan, aku a denge yi ubana a uyamba u Masar. Shegai Kashila̱ ka̱ ta̱ n eyi,
9 Os patriarcas, movidos de inveja, venderam José para o Egito; mas Deus era com ele,
10 kpam u wutukpa̱ yi a asuvu a upana u ikyamba. Kashila̱ ka na̱ka̱ yi ugboji, kpam u na̱ka̱ yi mapasa ma shinga ara Firiꞌauna† magono ma aza a Masar. U zuwa yi u lyai tsugono tsu Masar, u zuwa yi kpam u kirana n kuwa ku tsugono.
10 e o livrou de todas as suas tribulações, e lhe deu graça e sabedoria perante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador sobre o Egito e toda a sua casa.
11 “Kambulu ka cipa̱i a uyamba u Masar n Kaꞌana kaɓolo n upana u ikyamba u pige, hal isheku i tsunu a nambai ilikulya.
11 Sobreveio então uma fome a todo o Egito e Canaã, e grande tribulação; e nossos pais não achavam alimentos.
12 An Yakubu panai a da ilya iꞌya pini a Masar, aku u suki isheku i tsunu ɗe, nwalu n kagita̱ n ɗa la vi.
12 Mas tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou ali nossos pais pela primeira vez.
13 Nwalu n le n ire n ɗa Isuhu toɗugboi kaci ka ne ara le, u wenike le kpam ara Firiꞌauna.
13 E na segunda vez deu-se José a conhecer a seus irmãos, e a sua linhagem tornou-se manifesta a Faraó.
14 “Aku Isuhu sukunki tata u ne Yakubu u tuwa̱, n atoku a ne gba̱ ama amangatatsunkupa n ama a tawun.
14 Então José mandou chamar a seu pai Jacó, e a toda a sua parentela-setenta e cinco almas.
15 Yakubu gonoi a Masar, nte u kuwa̱i ɗe n isheku i tsunu.
15 Jacó, pois, desceu ao Egito, onde morreu, ele e nossos pais;
16 Aku a pura̱i ikyamba i le a gonuko le a Shekem, a zuwa le a kasaun ka Ibirahi tsilai n ikebe i azurufa a asu u mmuku n Hamo pini a Shekem vi.
16 e foram transportados para Siquém e depositados na sepultura que Abraão comprara por certo preço em prata aos filhos de Emor, em Siquém.
17 “An aꞌayin a yain evu a ɗa Kashila̱ ka shaɗangu kazuwamgbani ka ne ara Ibirahi, aku kakuma̱ ka ama a tsunu ka doki cika a uyamba u Masar,
17 Enquanto se aproximava o tempo da promessa que Deus tinha feito a Abraão, o povo crescia e se multiplicava no Egito;
18 hal a yain magono ma roku uza ɗa bawu u revei Isuhu.
18 até que se levantou ali outro rei, que não tinha conhecido José.
19 Magono ma nala mi ma ryafa ta̱ isheku i tsunu aku u zuwa le a panai ikyamba, hal gba̱m u zuwai a varangusi mmuku n shili tsa̱ra̱ a yain uma wa.
19 Usando esse de astúcia contra a nossa raça, maltratou a nossos pais, ao ponto de fazê-los enjeitar seus filhos, para que não vivessem.
20 “A aꞌayin a nala yi a ɗa a matsai Musa, aya la tsulobo tsu de, aku a wo yi a kuwa ku tata u ne uwoto u tatsu.
20 Nesse tempo nasceu Moisés, e era mui formoso, e foi criado três meses em casa de seu pai.
21 U ka̱na̱ ta̱ a wutukpa̱ yi pini a kuwa ki, pini nala, makere ma kuwa ku Firiꞌauna ma tsa̱ra̱ yi u wo yi yavu maku ma ne hal u gbonguroi.
21 Sendo ele enjeitado, a filha de Faraó o recolheu e o criou como seu próprio filho.
22 A wenishike yi gba̱ ugboji u aza a Masar, eyi tani vuma ɗa uza u ucira a asu u kadyanshi n manyan ma ne.
22 Assim Moisés foi instruído em toda a sabedoria dos egípcios, e era poderoso em palavras e obras.
23 “An Musa yain ayen amangare, aku u da a̱sa̱ka̱ ve u ba u kondo ama a ne aza a Isaraꞌila.
23 Ora, quando ele completou quarenta anos, veio-lhe ao coração visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 An u wenei vuma u Masar u roku wa lapa vuma u ne uza u Isaraꞌila, aku u ba u ɓa̱nga̱ yi u wunai vuma vi.
24 E vendo um deles sofrer injustamente, defendeu-o, e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 N u dani atoku a ne a ka reve an ara ne ɗa Kashila̱ ka wutukpa̱ le, shegai a reve wa.
25 Cuidava que seus irmãos entenderiam que por mão dele Deus lhes havia de dar a liberdade; mas eles não entenderam.
26 “An kain ka wansai, u wenei ama a re aza a Isaraꞌila a ka shila̱ka̱na̱, aku u tuwa̱i tsa̱ra̱ u wansa le, u danai, ‘Eɗa̱ ama a na, uza n utoku u ɗa iꞌa̱ri, niɗa ya shila̱ka̱na̱?’
26 No dia seguinte apareceu-lhes quando brigavam, e quis levá-los à paz, dizendo: Homens, sois irmãos; por que vos maltratais um ao outro?
27 “Uza ɗa u gita̱i n kushulu ki u gamai Musa, u danai, ‘Ya zuwa vu vu woko uzapige n uza u afada a tsunu?
27 Mas o que fazia injustiça ao seu próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu senhor e juiz sobre nós?
28 Wata, wuna ɗa va ciga vu wuna mu tyoku ɗa vu wunai vuma u Masar nala nayain vi?’
28 Acaso queres tu matar-me como ontem mataste o egípcio?
29 An Musa panai nala, u sumai u gonoi a uyamba u tsumoci a Midiya, nte u matsai pini ɗe mmuku ma aꞌali n re.
29 A esta palavra fugiu Moisés, e tornou-se peregrino na terra de Madiã, onde gerou dois filhos.
30 “An ayen amangare a wurai, aku katsumate ka zuba ka wenikei kaci ka ne ara Musa a kakamba evu n Masasa ma Sinai. U wenei katsumate ki a asuvu a katyashi ka akina a asuvu a maɗanga ma kenu.
30 E passados mais quarenta anos, apareceu-lhe um anjo no deserto do monte Sinai, numa chama de fogo no meio de uma sarça.
31 An u wenei ili i nala yi, uwonvo u ka̱na̱ yi cika, aku u raɓai evu tsa̱ra̱ u wene iꞌya mai. Aku u panai kala̱ga̱tsu ka Magono ma Zuba ka tonuko yi,
31 Moisés, vendo isto, admirou-se da visão; e, aproximando-se ele para observar, soou a voz do Senhor:
32 ‘Mpa Kashila̱ ka isheku i vunu, Kashila̱ ka Ibirahi, n Kashila̱ ka Ishaku, n Kashila̱ ka Yakubu.’ Aku ikyamba i Musa i gita̱i uje, u fuɗa gba̱m kpam u weɓele wa.
32 Eu sou o deus de teus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó. E Moisés ficou trêmulo e não ousava olhar.
33 “Magono ma Zuba ma tonuko yi, ‘Foɗo akpata a vunu, kpaci asu u ɗa va̱ri na vi wa̱ ta̱ uwulukpi.
33 Disse-lhe então o Senhor: Tira as alparcas dos teus pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 Mayun n wene ta̱ mavura ma a ka yanka ama a va̱ a ɗa aꞌa̱ri a Masar, n pana ta̱ maꞌika ma le, kpam n tuwa̱ ta̱ tsa̱ra̱ n wauwa le. Tuwa̱ gogo n suku vu a Masar.’
34 Vi, com efeito, a aflição do meu povo no Egito, ouvi os seus gemidos, e desci para livrá-lo. Agora pois vem, e enviar-te-ei ao Egito.
35 “Musa ɗa a ꞌyuwain vi, hal a danai, ‘Ya zuwa vu vu woko uzapige n uza u afada a tsunu vi?’ Aya Kashila̱ ka suki u woko uzapige n kawauwi n uɓa̱nga̱ u katsumate ka zuba ka ka wenikei kaci ka ne ara ne a maɗanga mi.
35 A este Moisés que eles haviam repelido, dizendo: Quem te constituiu senhor e juiz? a este enviou Deus como senhor e libertador, pela mão do anjo que lhe aparecera na sarça.
36 U wutukpa̱ le a asuvu a Masar, u yain kpam iryoci n ikunesavu a uyamba u Masar a Mala ma Shili† hal ayen a amangare a kakamba.
36 Foi este que os conduziu para fora, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, e no Mar Vermelho, e no deserto por quarenta anos.
37 “Musa na vi ɗa u tonukoi aza a Isaraꞌila, ‘Kashila̱ ka ɗanga̱sa̱ka ɗa̱ ta̱ matsumate a asuvu a ama a ɗe tyoku u va̱.’
37 Este é o Moisés que disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre vossos irmãos um profeta como eu.
38 U ɓolomgbonoi ama yi a kakamba. U rongoi ɗe kaɓolo n isheku i tsunu n katsumate ka zuba ka ka yanka yi kadyanshi a Masasa ma Sinai† mi. Aya kpam u na̱ka̱ yi kadyanshi ka una̱ka̱ uma a asu u Kashila̱, aku u tonuko tsu.
38 Este é o que esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai, e com nossos pais, o qual recebeu palavras de vida para vo-las dar;
39 “Shegai isheku i tsunu a ꞌyuwan yi upana̱ka, a ꞌyuwan yi. Aꞌa̱ri uyan maluwa a gono a Masar.
39 ao qual os nossos pais não quiseram obedecer, antes o rejeitaram, e em seus corações voltaram ao Egito,
40 A tonukoi Haruna, ‘Yanka tsu ameli a ɗa a ka tono n a̱tsu. Kpaci Musa ɗa wuta̱i n a̱tsu a Masar vi tsu reve ili iꞌya i gita̱i n eyi ɗe wa.’
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque a esse Moisés que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 Aꞌayin a nala yi a ɗa a yain kameli ka ka rotsoi madyondyom. A yanka yi uɗara̱kpa, aꞌa̱ri uyan maza̱nga̱ a adama a ili iꞌya a yain n akere a le.
41 Fizeram, pois, naqueles dias o bezerro, e ofereceram sacrifício ao ídolo, e se alegravam nas obras das suas mãos.
42 Adama a nala, Kashila̱ ka kpatala̱ka le kucina̱, u a̱sa̱ka̱ le a gbashika atala, tyoku ɗa wa̱ri ukorongi a asuvu a itagara̱da i Ntsumate,
42 Mas Deus se afastou, e os abandonou ao culto das hostes do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura me oferecestes vítimas e sacrifícios por quarenta anos no deserto, ó casa de Israel?
43 I na̱ka̱i asu u ɗa a ka gbashika Meleki kameli tsupige, hal n kameli ka katala ka ɗe Rafani.
43 Antes carregastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do deus Renfã, figuras que vós fizestes para adorá-las. Desterrar-vos-ei pois, para além da Babilônia.
44 “Caupa isheku i tsunu aꞌa̱ri ta̱ n Katani ka Kavasu ka iryoci a kakamba. A yan ta̱ ka tyoku ɗa Kashila̱ ka tonukoi Musa yain ka.
44 Entre os nossos pais no deserto estava o tabernáculo do testemunho, como ordenara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto;
45 An ayen ushani a wurai, aku Joshuwa† tonoi n kuvon n iyamba i Awulawa, uyamba u ɗa Kashila̱ ka loko le. A cangai Katani ka Kavasu† ki ubana a uyamba u savu vi. Nte ka̱ri pini hal utuwa̱ aꞌayin a Dawuda magono.
45 o qual nossos pais, tendo-o por sua vez recebido, o levaram sob a direção de Josué, quando entraram na posse da terra das nações que Deus expulsou da presença dos nossos pais, até os dias de Davi,
46 Kashila̱ ka pana ta̱ kayanyan ka Dawuda. Aku Dawuda folo yi u maka Kashila̱ ka Yakubu Kuwa ku Kashila̱,
46 que achou graça diante de Deus, e pediu que lhe fosse dado achar habitação para o Deus de Jacó.
47 shegai Solomo ɗa mai ka.
47 Entretanto foi Salomão quem lhe edificou uma casa;
48 “Gba̱ n nala, Kashila̱ Uza u Ucira Gba̱ u dusuku a kuwa ka ama a mai wa. Tyoku ɗa matsumate ma danai, an u yain kadyanshi ka Magono ma Zuba,
48 mas o Altíssimo não habita em templos feitos por mãos de homens, como diz o profeta:
49 ‘Zuba ɗa karatsu ka tsugono tsu va̱,
49 O céu é meu trono, e a terra o escabelo dos meus pés. Que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual o lugar do meu repouso?
50 Mpa n yain ili i na yi gba̱ n akere a va̱ wa?’
50 Não fez, porventura, a minha mão todas estas coisas?
51 “Eɗa̱ aryagbaji, aza ɗa bawu iꞌa̱ri n upana̱ka kpam i ꞌyuwain Kulu Keri. Eɗa̱ tyoku u isheku i ɗe u ɗa iꞌa̱ri aza ɗa a tsu rongo kushulu n Kulu Keri kain dem.
51 Homens de dura cerviz, e incircuncisos de coração e ouvido, vós sempre resistis ao Espírito Santo; como o fizeram os vossos pais, assim também vós.
52 A asuvu a ntsumate, matsumate ma eni ma isheku i ɗe i kpa̱ɗa̱i uwisha? Hal gba̱m a wunusai aza ɗa a danai Uza u Uwulukpi wa̱ ta̱ utuwa̱. Kpam gogo‑na i neke ɗe Kawauwi i wuna yi kpam.
52 A qual dos profetas não perseguiram vossos pais? Até mataram os que dantes anunciaram a vinda do Justo, do qual vós agora vos tornastes traidores e homicidas,
53 Eɗa i wushai Mele a akere a atsumate a zuba, shegai i kpa̱ɗa̱i ma utono.”
53 vós, que recebestes a lei por ordenação dos anjos, e não a guardastes.
54 An azapige a aza a Yahuda a panai ili iꞌya Isitifanu danai, aku a namgbai katsuma̱ cika hal a lumai ajubu a le.
54 Ouvindo eles isto, enfureciam-se em seus corações, e rangiam os dentes contra Estêvão.
55 Shegai Isitifanu wa̱ ta̱ ushaɗangi n Kulu Keri, u weɓelei zuba, aku u wenei tsupige tsu Kashila̱ n Yesu kushani a kukere ku ulyaki ku Kashila̱.
55 Mas ele, cheio do Espírito Santo, fitando os olhos no céu, viu a glória de Deus, e Jesus em pé à direita de Deus,
56 U danai, “Wundyai, n wene ta̱ zuba u kukpa̱i aku n wenei Maku ma Vuma kushani a kukere ku ulyaki ku Kashila̱!”
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos, e o Filho do homem em pé à direita de Deus.
57 Aku a salai a palai atsuvu a le, kute‑kute a ka̱na̱ yi.
57 Então eles gritaram com grande voz, taparam os ouvidos, e arremeteram unânimes contra ele
58 A wutukpa̱ yi a uroto u ilyuci a gita̱ yi uvara̱sa n atali tsa̱ra̱ a wuna yi.
58 e, lançando-o fora da cidade, o apedrejavam. E as testemunhas depuseram as suas vestes aos pés de um mancebo chamado Saulo.
59 An aꞌa̱ri yi uvara̱sa, aku u yain kavasu, u danai, “Asheku Yesu, wusha kulu ku va̱.”
59 Apedrejavam, pois, a Estêvão que orando, dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 Aku u kuɗa̱ngi u salai, “Asheku, kotsu vu ka̱na̱ unyushi u cingi u na a kaci ka le wa.” An u danai nala, aku uma u ne u wuta̱i.
60 E pondo-se de joelhos, clamou com grande voz: Senhor, não lhes imputes este pecado. Tendo dito isto, adormeceu. E Saulo consentia na sua morte.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.