Apocalipse 14
Kazuwamgbani ka savu n Tsikimba n aɓon a ɗa a ɗanga̱sai a kazuwamgbani ka cau (KDLNT) vs VC
1 Aku n wenei Maku ma Kondom kushani a Masasa ma Sihiyona. Ama azu amangatawun n azu amangare n azu a nishi (144,000) aꞌa̱ri kushani n eyi. Ama a nala yi alya aza ɗa aꞌa̱ri n kala ka Maku ma Kondom ki n ka Tata u ne a acen a le.
1 Eu vi ainda: o Cordeiro estava de pé no monte Sião, e perto dele cento e quarenta e quatro mil pessoas que traziam escritos na fronte o nome dele e o nome de seu Pai.
2 N panai kala̱ga̱tsu ka roku ka dansa a zuba. Kala̱ga̱tsu ki ka̱ ta̱ yavu mawura̱ ma mini ma pige ma ma rukpusa̱ ko kpam yavu mawura̱ ma makpankashila̱. Yavu mawura̱ ma ama ushani aza ɗa a ka keme molo.
2 Ouvia, entretanto, um coro celeste semelhante ao ruído de muitas águas e ao ribombar de potente trovão. Esse coro que eu ouvia era ainda semelhante a músicos tocando as suas cítaras.
3 Ama azu amangatawun n azu amangare n azu a nishi a shamgbai a kapala ka karatsu ka tsugono, kaɓolo n ili i uma i nishi yi, na̱ nkoshi mi. A ka shipa ushipa u savu u ɗa bawu uza wa fuɗa wa rotsongusu, she ele koshi. A asuvu a ama a likimba gba̱, alya aza ɗa a wutukpa̱i koshi.
3 Cantavam como que um cântico novo diante do trono, diante dos quatro Animais e dos Anciãos. Ninguém podia aprender este cântico, a não ser aqueles cento e quarenta e quatro mil que foram resgatados da terra.
4 Alya aza ɗa a ka̱na̱i kaci ka le uwulukpi bawu a yain tsishankala; adama a nala yi a ɗa aꞌa̱ri uwulukpi. A tono ta̱ Maku ma Kondom mi a asu u ɗa dem u banai. Ele ama a Kashila̱ a ɗa n Maku ma Kondom mi; aꞌa̱ ta̱ tyoku u ilimaci i kagita̱ iꞌya a na̱ka̱i Kashila̱.
4 Estes são os que não se contaminaram com mulheres, pois são virgens. São eles que acompanham o Cordeiro por onde quer que vá; foram resgatados dentre os homens, como primícias oferecidas a Deus e ao Cordeiro.
5 A tsu yan kaɓan wa, kpam aꞌa̱ n unyushi wa.
5 Em sua boca não se achou mentira, pois são irrepreensíveis.
6 Aku kpam n wenei katsumate ka zuba ka imkpusa a zuba bilibili. Wa danasa ta̱ akani a Kadyanshi ka Shinga a ɗa bawu aꞌa̱ri n utyoku a asu u ama ɗa aꞌa̱ri a likimba; wata, iyamba, n agali, n aletsu, n ama.
6 Vi, então, outro anjo que voava pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para anunciar aos habitantes da terra e a toda nação, tribo, língua e povo.
7 U yain kadyanshi n ucira, “U ka̱na̱ ta̱ i wenike Kashila̱ karinga̱, kpam i dansa tyoku ɗa wa̱ri n tsupige. Kpaci aꞌayin a yan ɗe a ɗa wa yanka ama a likimba afada. Wenike ni karinga̱, adama a ɗa aya u yain zuba n iyamba, n kushiva̱, n aꞌeshi a mini.”
7 Clamava em alta voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória, porque é chegada a hora do seu julgamento. Adorai aquele que fez o céu e a terra, o mar e as fontes.
8 Aku katsumate ka zuba ka ire ka imkpai a zuba tyoku ka kagita̱ ki n ka dansi, “Ilyuci i Babila i pige i rukpa̱ ɗe! Ilyuci i na yi tsishankala tsu ne tsu zuwa ta̱ iyamba dem i wokoi n icaɗi. Nala dem u zuwai ama a wokoi yavu asoi n tsishankala tsu ne.”
8 Outro anjo seguiu-o, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, por ter dado de beber a todas as nações do vinho de sua imundície desenfreada.
9 — ausente —
9 Um terceiro anjo seguiu-os, dizendo em alta voz: Se alguém adorar a Fera e a sua imagem, e aceitar o seu sinal na fronte ou na mão,
10 — ausente —
10 há de beber também o vinho da cólera divina, o vinho puro deitado no cálice da sua ira. Será atormentado pelo fogo e pelo enxofre diante dos seus santos anjos e do Cordeiro.
11 Akina a ɗa a ka zuwa le a pana ikyamba yi a ka runukpa le ta̱ hal ubana bawu utyoku. Ama a nala yi a ɗa a ka lyaka kadin ki kayala n kameli ka ne kpam aꞌa̱ri n kugyan ku kala ka ne ki, upana u ikyamba u le wa kotso wa, ko kenu.”
11 A fumaça do seu tormento subirá pelos séculos dos séculos. Não terão descanso algum, dia e noite, esses que adoram a Fera e a sua imagem, e todo aquele que acaso tenha recebido o sinal do seu nome.
12 Gba̱ ili iꞌya ili i na yi ya tono iꞌya, u ka̱na̱ ta̱ ama a Kashila̱ a kawunku. Alya ama ɗa a tonoi udani u Kashila̱ kpam a tonoi Yesu mayun.
12 Eis o momento para apelar para a paciência dos santos, dos fiéis, aos mandamentos de Deus e à fé em Jesus.
13 Aku n panai kala̱ga̱tsu a zuba ka danai, “Korongu na: Eɗa̱ aza a maza̱nga̱ a ɗa, aza ɗa ili iꞌya i bidyai n gogo‑na ubana ya kuwa̱ a asuvu a utono u Asheku!”
13 Eu ouvi uma voz do céu, que dizia: Escreve: Felizes os mortos que doravante morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, descansem dos seus trabalhos, pois as suas obras os seguem.
14 Aku n weɓelei n wenei kalishi ka pun. Uza roku uza ɗa u rotsoi vuma ndishi pini a asuvu a kalishi ki. Wa̱ ta̱ n funi u zinariya a kaci ka ne kpam wa ɓa̱na̱ makanatsu ma kulya a kukere ku ne.
14 Eu vi ainda uma nuvem branca, sobre a qual se sentava como que um Filho do Homem, com a cabeça cingida de coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15 Aku katsumate ka roku ka wuta̱i a asuvu a Kuwa ku Kashila̱ ka sala̱kai uza ɗa wa̱ri ndishi a kalishi ki n kala̱ga̱tsu ka pige, u danai, “Gita̱ ukana n makanatsu ma vunu. Ili iꞌya a ka kana a likimba i gewe ɗe, kpam aꞌayin a ɗa gai na vi a ɗa a ka ɓolomgbono iꞌya.”
15 Outro anjo saiu do templo, gritando em voz alta para aquele que estava assentado na nuvem: Lança a tua foice e ceifa, porque é chegada a hora de ceifar, pois está madura a seara da terra.
16 Aku uza ɗa wa̱ri ndishi a kalishi ki u koronoi iceshi yi n makanatsu ma ne u kanai iꞌya.
16 O Ser que estava assentado na nuvem lançou então a foice à terra, e a terra foi ceifada.
17 N wenei katsumate ka zuba ka ire ka wuta̱i a Kuwa ku Kashila̱ a zuba, ka̱ ta̱ n makanatsu ma kulya cika.
17 Outro anjo saiu do templo do céu. Tinha também uma foice afiada.
18 Katsumate ka tatsu uza ɗa wa̱ri n ucira a kaci ka akina, u wuta̱i a asuɗara̱kpa. Katsumate ka na ki ka isa̱i katsumate ka ire ki u danai, “Bidya makanatsu ma vunu vu ɓolomgbono ilimaci i atyaci a cinwi† a likimba, kpaci ilimaci i le i gewe ɗe.”
18 E outro anjo, aquele que tem poder sobre o fogo, saiu do altar e bradou em alta voz para aquele que tinha a foice afiada: Lança a foice afiada e vindima os cachos da vinha da terra, porque maduras estão as suas uvas.
19 Katsumate ki ka bankai makanatsu ma ne a likimba u kanai cinwi vi. U ɓolomgbonoi ilimaci i atyaci a likimba a asu u pige u ɗa a ka pishisa iꞌya. Tyoku ɗa upan u Kashila̱ wa̱ri u ɗa gai la vi.
19 O anjo lançou a sua foice à terra e vindimou a vinha da terra, e atirou os cachos no grande lagar da ira de Deus.
20 Ilimaci i atyaci yi a pisha ta̱ iꞌya a ulanga u ilyuci, kpam mpasa n wotsongi n wuta̱i a asu u ɗa a ka pishisa vi yavu aga̱ta̱ a ɗa a rawai mel amangatawanre (200) kpam kaɗa̱ka̱ ka aga̱ta̱ ki ka rawa ta̱ udeshe kutawun.
20 O lagar foi pisado fora da cidade, e do lagar saiu sangue que atingiu até o nível dos freios dos cavalos pelo espaço de mil e seiscentos estádios.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.