Apocalipse 14
Kazuwamgbani ka savu n Tsikimba n aɓon a ɗa a ɗanga̱sai a kazuwamgbani ka cau (KDLNT) vs NAA
1 Aku n wenei Maku ma Kondom kushani a Masasa ma Sihiyona. Ama azu amangatawun n azu amangare n azu a nishi (144,000) aꞌa̱ri kushani n eyi. Ama a nala yi alya aza ɗa aꞌa̱ri n kala ka Maku ma Kondom ki n ka Tata u ne a acen a le.
1 Olhei, e eis que o Cordeiro estava em pé sobre o monte Sião. Com ele estavam cento e quarenta e quatro mil, que tinham escrito na testa o nome do Cordeiro e o nome de seu Pai.
2 N panai kala̱ga̱tsu ka roku ka dansa a zuba. Kala̱ga̱tsu ki ka̱ ta̱ yavu mawura̱ ma mini ma pige ma ma rukpusa̱ ko kpam yavu mawura̱ ma makpankashila̱. Yavu mawura̱ ma ama ushani aza ɗa a ka keme molo.
2 Ouvi uma voz do céu como som de muitas águas, como som de um forte trovão. A voz que ouvi era como de harpistas quando tocam as suas harpas.
3 Ama azu amangatawun n azu amangare n azu a nishi a shamgbai a kapala ka karatsu ka tsugono, kaɓolo n ili i uma i nishi yi, na̱ nkoshi mi. A ka shipa ushipa u savu u ɗa bawu uza wa fuɗa wa rotsongusu, she ele koshi. A asuvu a ama a likimba gba̱, alya aza ɗa a wutukpa̱i koshi.
3 Entoavam um cântico novo diante do trono, diante dos quatro seres viventes e dos anciãos. E ninguém podia aprender o cântico, senão os cento e quarenta e quatro mil que foram comprados da terra.
4 Alya aza ɗa a ka̱na̱i kaci ka le uwulukpi bawu a yain tsishankala; adama a nala yi a ɗa aꞌa̱ri uwulukpi. A tono ta̱ Maku ma Kondom mi a asu u ɗa dem u banai. Ele ama a Kashila̱ a ɗa n Maku ma Kondom mi; aꞌa̱ ta̱ tyoku u ilimaci i kagita̱ iꞌya a na̱ka̱i Kashila̱.
4 Estes são os que não se macularam com mulheres, porque são virgens. Eles seguem o Cordeiro por onde quer que ele vá. São os que foram comprados dentre todos os seres humanos, primícias para Deus e para o Cordeiro;
5 A tsu yan kaɓan wa, kpam aꞌa̱ n unyushi wa.
5 e não se achou mentira na sua boca; não têm mácula.
6 Aku kpam n wenei katsumate ka zuba ka imkpusa a zuba bilibili. Wa danasa ta̱ akani a Kadyanshi ka Shinga a ɗa bawu aꞌa̱ri n utyoku a asu u ama ɗa aꞌa̱ri a likimba; wata, iyamba, n agali, n aletsu, n ama.
6 Vi outro anjo voando pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para pregar aos que habitam na terra, e a cada nação, tribo, língua e povo,
7 U yain kadyanshi n ucira, “U ka̱na̱ ta̱ i wenike Kashila̱ karinga̱, kpam i dansa tyoku ɗa wa̱ri n tsupige. Kpaci aꞌayin a yan ɗe a ɗa wa yanka ama a likimba afada. Wenike ni karinga̱, adama a ɗa aya u yain zuba n iyamba, n kushiva̱, n aꞌeshi a mini.”
7 dizendo com voz forte: — Temam a Deus e deem glória a ele, pois é chegada a hora em que ele vai julgar. E adorem aquele que fez o céu, a terra, o mar e as fontes das águas.
8 Aku katsumate ka zuba ka ire ka imkpai a zuba tyoku ka kagita̱ ki n ka dansi, “Ilyuci i Babila i pige i rukpa̱ ɗe! Ilyuci i na yi tsishankala tsu ne tsu zuwa ta̱ iyamba dem i wokoi n icaɗi. Nala dem u zuwai ama a wokoi yavu asoi n tsishankala tsu ne.”
8 Seguiu-se outro anjo, o segundo, dizendo: — Caiu! Caiu a grande Babilônia que fez com que todas as nações bebessem o vinho do furor da sua prostituição.
9 — ausente —
9 Seguiu-se a estes outro anjo, o terceiro, dizendo com voz forte: — Se alguém adora a besta e a sua imagem e recebe a sua marca na testa ou na mão,
10 — ausente —
10 também esse beberá do vinho do furor de Deus, preparado, sem mistura, no cálice da sua ira, e será atormentado com fogo e enxofre, diante dos santos anjos e na presença do Cordeiro.
11 Akina a ɗa a ka zuwa le a pana ikyamba yi a ka runukpa le ta̱ hal ubana bawu utyoku. Ama a nala yi a ɗa a ka lyaka kadin ki kayala n kameli ka ne kpam aꞌa̱ri n kugyan ku kala ka ne ki, upana u ikyamba u le wa kotso wa, ko kenu.”
11 A fumaça do seu tormento sobe para todo o sempre. E os adoradores da besta e da sua imagem e quem quer que receba a marca do nome da besta não têm descanso algum, nem de dia nem de noite.
12 Gba̱ ili iꞌya ili i na yi ya tono iꞌya, u ka̱na̱ ta̱ ama a Kashila̱ a kawunku. Alya ama ɗa a tonoi udani u Kashila̱ kpam a tonoi Yesu mayun.
12 Aqui está a perseverança dos santos, os que guardam os mandamentos de Deus e a fé em Jesus.
13 Aku n panai kala̱ga̱tsu a zuba ka danai, “Korongu na: Eɗa̱ aza a maza̱nga̱ a ɗa, aza ɗa ili iꞌya i bidyai n gogo‑na ubana ya kuwa̱ a asuvu a utono u Asheku!”
13 Então ouvi uma voz do céu, dizendo: — Escreva: “Bem-aventurados os mortos que, desde agora, morrem no Senhor.” — Sim — diz o Espírito —, para que descansem das suas fadigas, pois as suas obras os acompanham.
14 Aku n weɓelei n wenei kalishi ka pun. Uza roku uza ɗa u rotsoi vuma ndishi pini a asuvu a kalishi ki. Wa̱ ta̱ n funi u zinariya a kaci ka ne kpam wa ɓa̱na̱ makanatsu ma kulya a kukere ku ne.
14 Olhei, e eis uma nuvem branca, e sentado sobre a nuvem um semelhante a filho de homem, tendo na cabeça uma coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15 Aku katsumate ka roku ka wuta̱i a asuvu a Kuwa ku Kashila̱ ka sala̱kai uza ɗa wa̱ri ndishi a kalishi ki n kala̱ga̱tsu ka pige, u danai, “Gita̱ ukana n makanatsu ma vunu. Ili iꞌya a ka kana a likimba i gewe ɗe, kpam aꞌayin a ɗa gai na vi a ɗa a ka ɓolomgbono iꞌya.”
15 Outro anjo saiu do santuário, gritando com voz forte para aquele que estava sentado sobre a nuvem: — Pegue a sua foice e comece a colher, pois chegou a hora da colheita, visto que os campos da terra já amadureceram!
16 Aku uza ɗa wa̱ri ndishi a kalishi ki u koronoi iceshi yi n makanatsu ma ne u kanai iꞌya.
16 E aquele que estava sentado sobre a nuvem passou a sua foice sobre a terra e fez a colheita.
17 N wenei katsumate ka zuba ka ire ka wuta̱i a Kuwa ku Kashila̱ a zuba, ka̱ ta̱ n makanatsu ma kulya cika.
17 Então outro anjo saiu do santuário que se encontra no céu, tendo também ele uma foice afiada.
18 Katsumate ka tatsu uza ɗa wa̱ri n ucira a kaci ka akina, u wuta̱i a asuɗara̱kpa. Katsumate ka na ki ka isa̱i katsumate ka ire ki u danai, “Bidya makanatsu ma vunu vu ɓolomgbono ilimaci i atyaci a cinwi† a likimba, kpaci ilimaci i le i gewe ɗe.”
18 Ainda outro anjo saiu do altar, o anjo que tem autoridade sobre o fogo, e clamou com voz forte ao que tinha a foice afiada, dizendo: — Pegue a sua foice afiada e ajunte os cachos da videira da terra, porque as suas uvas estão maduras!
19 Katsumate ki ka bankai makanatsu ma ne a likimba u kanai cinwi vi. U ɓolomgbonoi ilimaci i atyaci a likimba a asu u pige u ɗa a ka pishisa iꞌya. Tyoku ɗa upan u Kashila̱ wa̱ri u ɗa gai la vi.
19 Então o anjo passou a sua foice na terra, ajuntou os cachos da videira da terra e os lançou no grande lagar da ira de Deus.
20 Ilimaci i atyaci yi a pisha ta̱ iꞌya a ulanga u ilyuci, kpam mpasa n wotsongi n wuta̱i a asu u ɗa a ka pishisa vi yavu aga̱ta̱ a ɗa a rawai mel amangatawanre (200) kpam kaɗa̱ka̱ ka aga̱ta̱ ki ka rawa ta̱ udeshe kutawun.
20 O lagar foi pisado fora da cidade. E correu sangue do lagar, chegando até a altura dos freios dos cavalos, numa extensão de cerca de trezentos quilômetros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.