Rute 2

kdl (KDL) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 A yan ta̱ vuma u roku vuma u pige kpam uza u utsa̱ri a ilyuci i Batalami uza u kala Boza, kumaci ku vali u Naꞌomi, wata, Elimele.
1 Havia em Belém um homem rico e respeitado chamado Boaz. Ele era parente de Elimeleque, o marido de Noemi.
2 Kain ka te, Rutu uza u Muwabu u tonukoi Naꞌomi, <<A̱sa̱ka̱ n bana kuꞌyaru ku ilya a kashina ka uza ɗa baci dem u wushunku mu n yain.>>
2 Certo dia, Rute, a moabita, disse a Noemi: “Deixe-me ir ao campo ver se alguém, em sua bondade, me permite recolher as espigas de cereal que sobrarem”. Noemi respondeu: “Está bem, minha filha, pode ir”.
3 Pini nala, u banai wa tono aza a manyan yi a kucina̱. Aku u wokoi a kashina ka wa yan kuꞌyaru ki ka Boza ka, kumaci ku Elimele.
3 Rute saiu para colher espigas após os ceifeiros. Aconteceu de ela ir trabalhar num campo que pertencia a Boaz, parente de seu sogro, Elimeleque.
4 Aꞌari pini, aku Boza wuta̱i a Batalami u rawai tsa̱ra̱ u dana̱sa azamalinga yi, u danai, <<Magono ma Zuba ma rongo n a̱ɗa̱.>>
4 Enquanto Rute estava ali, Boaz chegou de Belém e saudou os ceifeiros: “O S enhor esteja com vocês!”. “O S
5 Aku u wecei uzapige u azamalinga yi, <<Ukere u yai u ɗa niɗe vi?>>
5 Então Boaz perguntou a seu capataz: “Quem é aquela moça? A quem ela pertence?”.
6 U wushunku yi, <<Makere ma aza a Muwabu ma nala mi ma, uza ɗa u tuwa̱i kaɓolo n Naꞌomi.
6 O capataz respondeu: “É a moça que veio de Moabe com Noemi.
7 Aya u tonuko tsu, <Yanyi ahankuri a̱sa̱ka̱ numu n yain kuꞌyaru n cira̱ngusu ilya iꞌya aza a manyan ma ukapa yi a ka a̱sa̱ka̱sa̱.> U gita̱ ta̱ manyan mi ili i usana utuwa̱ gogo-na. Gogo-na ɗa u tsa̱ra̱i u dusuki a kulu tsa̱ra̱ u wunvuga kenu.>>
7 Hoje de manhã ela me pediu permissão para colher espigas após os ceifeiros. Desde que chegou, não parou de trabalhar um instante sequer, a não ser por alguns minutos de descanso no abrigo”.
8 Aku Boza raɓai ara ne, u tonuko yi, <<Maku ma va̱, pana̱ka mu! Kotsu vu bana kuꞌyaru a kashina ka roku wa, she a kashina ka na. Vu yansa manyan pini na vu rongo utono kucina̱ ku nkere n ɗa ma yansa̱ka mu manyan.
8 Boaz foi até Rute e disse: “Ouça, minha filha. Quando for colher espigas, fique conosco; não vá a nenhum outro campo. Acompanhe as moças que trabalham para mim.
9 Vu zuwa aꞌeshi a kashina ka baci dem a ka yan manyan, vu tono nkere mi ɗe. Kpaci n tonuko ɗe azamalinga yi kotsu a sawa vu wa. Aꞌayin a ɗa baci dem vu panai kakuli, vu ba vu soi mini a ndele n ɗa azamalinga yi a kenei.>>Rutu n Boza|alt="Ruth and Boaz" src="Ruth_2_4-6.tif" size="span" loc="Ruth 2:9" ref="Rut 2:9"
9 Observe em que parte do campo estão colhendo e vá atrás delas. Avisei os homens para não a tratarem mal. E, quando tiver sede, sirva-se da água que os servos tiram do poço”.
10 Rutu kuɗa̱ngi u varai kaci a iyamba, u tonuko yi, <<Mpa kamoci ka, niɗa n tsa̱ra̱i mpasa n shinga ara vunu naha hal vu wenike mu ukuna shinga?>>
10 Rute se curvou diante dele, com o rosto no chão, e disse: “O que fiz para merecer tanta bondade? Sou apenas uma estrangeira!”.
11 Boza wushunku yi, <<N pana ta̱ gba̱ ili iꞌya vu yankai anuku a ɗe tun aꞌayin a ɗa vali u vunu u kuwa̱i. N reve ta̱ tyoku ɗa vu a̱sa̱ka̱i tata u vunu, na̱ mma u vunu, n uyamba u vunu, n tyoku ɗa kpam vu tuwa̱i vu dusuki a uyamba u ama ɗa va̱ri vu revei wa.
11 “Eu sei”, respondeu Boaz. “Mas também sei de tudo que você fez por sua sogra desde a morte de seu marido. Ouvi falar de como você deixou seu pai, sua mãe e sua própria terra para viver aqui no meio de desconhecidos.
12 A̱sa̱ka̱ Magono ma Zuba ma tsupa vu ili iꞌya vu yain. A̱sa̱ka̱ Magono ma Zuba Kashila̱ ka Isaraꞌila uza ɗa vu tuwa̱i ara ne uzama asu u ukpawan u na̱ka̱ vu katsupi!>>
12 Que o S enhor , o Deus de Israel, sob cujas asas você veio se refugiar, a recompense ricamente pelo que você fez.”
13 U danai, <<Uzapige, a̱sa̱ka̱ n rongo utsa̱ra̱sa̱ mpasa n shinga ara vunu. Vu yanka ta̱ kagbashi ka vunu kadyanshi ka ugbamatangu asuvu, ko an u wokoi mpa ma̱ a asuvu a nkere n ɗa ma yansa̱ka vu manyan wa.>>
13 Ela respondeu: “Espero que eu continue a receber sua bondade, meu senhor, pois me animou com suas palavras gentis, embora eu nem seja uma de suas servas”.
14 Aꞌayin a ulya ilikulya Boza tonuko yi, <<Tuwa̱ vu lyai ilikulya. Daɓusa burodi u vunu a mini ma kalam ma mini ma cinwi.>> Aku u dusuki evu n azamalinga yi, Boza kpam na̱ka̱ yi ilya iꞌya a zungi. U lya ta̱ u cuwa̱i hal gba̱m u lasai i roku.
14 Na hora da refeição, Boaz lhe disse: “Venha cá e sirva-se de comida; também pode molhar o pão no vinagre”. Rute sentou-se junto aos ceifeiros, e Boaz lhe deu grãos tostados. Ela comeu até ficar satisfeita, e ainda sobrou alimento.
15 An u ꞌya̱nga̱i wa gita̱ kuꞌyaru, aku Boza tonukoi azamalinga a ne, <<A̱sa̱ka̱ ni u ꞌyara a asuvu a ndolu n ɗa i cai vi, kotsu i ɓishinka yi wa.
15 Quando Rute voltou ao trabalho, Boaz ordenou a seus servos: “Permitam que ela colha espigas entre os feixes e não a incomodem.
16 Kotsu i tala̱sa a ndolu mi n i varangusi a iyamba tsa̱ra̱ u purusa̱, kotsu i ɓarana yi wa.>>
16 Tirem dos feixes algumas espigas de cevada e deixem-nas cair para que ela as recolha. Não a atrapalhem!”.
17 Adama a nala, Rutu yan ta̱ kuꞌyaru a kashina ki hal kuvuli. An u lapai ili iꞌya u tsa̱ra̱i, u tsa̱ ta̱ ilya evu n akundatsu a kuden kamanga.
17 Assim, Rute colheu cevada o dia todo e, à tarde, quando debulhou o cereal, encheu quase um cesto inteiro.
18 U cangai u gonoi a ilyuci u ba u wenikei anuku a le ili iꞌya u tsa̱ra̱i. U na̱ka̱i kpam anuku a le kabuwi ka ilikulya ka u lyai u lasai vi.
18 Carregou tudo para a cidade e mostrou à sua sogra. Também lhe deu o que havia sobrado da refeição.
19 Naꞌomi wece yi, <<Nte vu yain kuꞌyaru ara? Nte vu yain manyan? Kashila̱ ka zuwuka uza ɗa u kiranai n avu una̱ u shinga!>>
19 “Onde você colheu todo esse cereal?”, perguntou Noemi. “Onde você trabalhou hoje? Que seja abençoado quem a ajudou!” Então Rute contou à sogra com quem havia trabalhado: “O homem com quem trabalhei hoje se chama Boaz”.
20 Naꞌomi tonukoi Rutu, <<A̱sa̱ka̱ Magono ma Zuba ma zuwuka yi una̱ u shinga. Magono ma Zuba ma a̱sa̱ka̱ uwenishike ukuna u shinga u ne a asu u aza uma n akushe wa.>> U doki u danai, <<Vuma nala vi kumaci ku evu ka tsu, uza u te ɗa a asuvu a aza ɗa aꞌa̱ri malen ma uwusa tsu.>>
20 “O S enhor o abençoe!”, disse Noemi à nora. “O S enhor não deixou de lado sua bondade tanto pelos vivos como pelos mortos. Esse homem é um de nossos parentes mais próximos, o resgatador de nossa família.”
21 Aku Rutu uza u Muwabu danai, <<Bamu n nala gba̱m, Boza vi u tonuko mu ta̱ n bansa kuꞌyaru a kashina ka ne n rongo utono kucina̱ ka azamalinga a ne hal she a kotso manyan mi.>>
21 Rute, a moabita, acrescentou: “Boaz disse que devo voltar e trabalhar com seus ceifeiros até que terminem toda a colheita”.
22 Naꞌomi wushunki Rutu, <<Makere ma va̱, yan tyoku ɗa u danai. U la ta̱ shana vu yain kuꞌyaru a kashina a asu u ɗa nkere n ɗa ma yansa̱ka Boza vi manyan aꞌa̱ri. Vu bana baci a kashina ka roku kau, a ka fuɗa ta̱ a yanka vu ili i gbani ɗe.>>
22 “Muito bom!”, exclamou Noemi. “Faça o que ele disse, minha filha. Fique com as servas dele até o final da colheita. Em outros campos, poderiam maltratá-la.”
23 Pini nala, Rutu lyai kapala n kuꞌyaru evu na̱ nkere mi, hal she an a kotsoi manyan ma ilya i bale n ityabi. Gba̱ aꞌayin a nala yi u lya ta̱ kapala na̱ ndishi n anuku a ne Naꞌomi.
23 Assim, Rute trabalhou com as servas nos campos de Boaz e recolheu espigas com elas até o final das colheitas da cevada e do trigo. Nesse tempo, ficou morando com sua sogra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.