Rute 1

kdl (KDL) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 — ausente —
1 No tempo em que Israel era governado por juízes, houve uma grande fome naquele país. Por isso um homem de Belém, cidade da região de Judá, foi com a sua mulher e os seus dois filhos morar por algum tempo num país chamado Moabe.
2 — ausente —
2 O nome desse homem era Elimeleque, e o da sua mulher, Noemi. Os dois filhos se chamavam Malom e Quiliom. Essa família era de Efrata, um povoado que ficava perto de Belém de Judá. Eles foram para Moabe e ficaram morando ali.
3 An a yain aꞌayin, vali u Naꞌomi vi u tuwa̱i u kuwa̱i, u a̱sa̱ka̱ yi na̱ alobo a re yi.
3 Algum tempo depois, Elimeleque morreu, e Noemi ficou com os dois filhos,
4 Alobo yi ama a re a le gba̱ a zuwai nkere ma uyamba u Muwabu. Uza u te zuwai uka uza u kala Orfa, uza u ire kpam u zuwai uza u kala Rutu. Shegai ubana ayen kupa ele pini a uyamba vi,
4 que casaram com moças moabitas. O nome de uma delas era Orfa, e o da outra, Rute. Quando já fazia quase dez anos que estavam morando ali,
5 aku Malo n Kiliyo a kuwa̱i. Pini nala, Naꞌomi wokoi utyoku u ne, vali wa̱ la wa kpam dem mmuku ma̱ la wa.
5 Malom e Quiliom também morreram. E Noemi ficou só, sem os filhos e sem o marido.
6 Aꞌari pini, Naꞌomi tuwa̱i u panai a da Magono ma Zuba ma ɓa̱nga̱ ɗe ama a ne aza a Isaraꞌila u na̱ka̱ le ilikulya. Adama a nala, u foɓusoi n ajene a ne a a̱sa̱ka̱ Muwabu a gono a kuwa.
6 Um dia Noemi soube que o Senhor tinha ajudado o seu povo, dando-lhe boas colheitas. Então ela se aprontou para sair de Moabe com as suas noras.
7 Eyi n ajene a ne yi a a̱sa̱ka̱i asu u ɗa aꞌa̱ri ndishi vi, a ka̱na̱i ure ugono a Yahuda.
7 Elas saíram a fim de voltar para Judá, mas no caminho
8 Ele pini a nwalu, aku Naꞌomi tonukoi ajene yi, <<Walai i gono aꞌuwa a isheku i ɗe. Magono ma Zuba ma wenike ɗa̱ uciga tyoku ɗa i wenikei aꞌali a ɗe na̱ mpa.
8 Noemi disse às noras: — Voltem para casa e fiquem com as suas mães. Que o
9 Magono ma Zuba kpam ma zuwa i tsa̱ra̱ aꞌali, i tsa̱ra̱ kpam uwunvuga a aꞌuwa a ɗe.>>
9 O Senhor permita que vocês casem de novo e cada uma tenha o seu lar! Então Noemi se despediu das suas noras com um beijo. Porém elas começaram a chorar alto
10 a tonuko yi, <<Aꞌa! Tsa bana ta̱ dem a asu u ama a vunu.>>
10 e disseram: — Não! Nós não voltaremos. Nós iremos com a senhora e ficaremos com o seu povo.
11 Shegai Naꞌomi danai, <<Mmuku n va̱, gonoi a aꞌuwa a ɗe. Ndya i zuwai ya ciga i bana kaɓolo na̱ mpa? Mpa n buwa kpam ilimaci hal ma fuɗa ma matsa̱ka ɗa̱ aꞌali a ɗa a ka sotuku ɗa̱ wa.
11 Mas Noemi respondeu: — Voltem, minhas filhas. Por que querem ir comigo? Vocês acham que eu ainda poderei ter filhos para casarem com vocês?
12 Mmuku n va̱, walai i gono, mpa n yan ɗe mamici, n buwa kpam uyan iyolo wa. Ko ma̱ baci gba̱m n maluwa ma iyolo i roku, a dana gba̱m ma tsa̱ra̱ vali n kayin ka na ki, hal n matsa mmuku ma aꞌali,
12 Voltem para casa porque já estou muito velha para casar de novo. Pois, ainda que eu tivesse esperança de casar outra vez ou mesmo que casasse esta noite e chegasse a ter filhos,
13 ya fuɗa ya vana hal a gbonguro? Ya ꞌyuwan uyan iyolo adama a le? Nala wa yan wa, mmuku n va̱, unamgbukatsuma̱ u va̱ u la ta̱ u ɗe cika, kpaci Magono ma Zuba ma ma ronuko mu upana u ikyamba u na vi.>>
13 será que vocês iriam esperar até que eles crescessem para vocês casarem com eles? É claro que não, minhas filhas! O Senhor está contra mim, e isso me deixa muito triste, pois vocês também estão sofrendo.
14 Aku a doki a gita̱i kushen cika. Pini nala, Orfa woɓoi anuku a ne, u tonuko yi u yan tsu ben, aku u lazai ugono a kuwa. Shegai Rutu gbagbalai Naꞌomi vi u ma̱tsa̱i she u bana kaɓolo n eyi.
14 Aí elas começaram a chorar alto outra vez. Então Orfa se despediu da sua sogra com um beijo e voltou para o seu povo. Mas Rute ficou.
15 Aku Naꞌomi tonuko yi, <<Wundya na, utoku u vunu ɗa wa laza ɗe ugono a asu u ama a ne n a asu u ameli a ne. Wala vu tono yi.>>
15 — Veja! — disse Noemi. — A sua cunhada voltou para o seu povo e para os seus deuses. Volte você também para casa com ela.
16 Shegai Rutu danai, <<Kotsu vu folo mu n gono ko n a̱sa̱ka̱ vu utono wa. A asu u ɗa baci dem vu banai, ma bana ta̱. A asu u ɗa baci dem vu dusuki, nte dem ma dusuku pini. Ama a vunu a ka woko ta̱ ama a va̱, Kashila̱ ka vunu kpam ka woko ta̱ Kashila̱ ka va̱.
16 Porém Rute respondeu: — Não me proíba de ir com a senhora, nem me peça para abandoná-la! Onde a senhora for, eu irei; e onde morar, eu também morarei. O seu povo será o meu povo, e o seu Deus será o meu Deus.
17 A asu u ɗa baci vu kuwa̱i, nte ma kuwa̱ pini, kpam nte dem a ka ciɗa̱ngu mu pini. Ili i roku i pece mu n avu, bamu n ukpa̱, n folo ta̱ Magono ma Zuba ma yan mu mavura cika.>>
17 Onde a senhora morrer, eu morrerei também e ali serei sepultada. Que o Senhor me castigue se qualquer coisa, a não ser a morte, me separar da senhora!
18 An Naꞌomi wenei Rutu zuwa ta̱ uma u ne u toni yi, aku u a̱sa̱ka̱ yi utonusuko u gono.
18 Como Noemi viu que Rute estava mesmo resolvida a ir com ela, não disse mais nada.
19 Aku a lyai kapala na̱ nwalu, hal a rawai a ilyuci i Batalami. An a uwai, aku gba̱ ama yi a yain maza̱nga̱ cika adama a le. Aka a ilyuci yi a danai, <<Naꞌomi ɗa gba̱m naha vi?>>
19 E elas continuaram a viagem até Belém. Quando chegaram lá, toda a cidade ficou agitada por causa delas. E as mulheres perguntavam: — Esta é a Noemi?
20 U wushunku le, <<Kotsu i doku i isa̱ mu Naꞌomi wa, shegai Mara, kpaci Kashila̱ Uza u Ucira Gba̱ u na̱ka̱ mu ta̱ unamgbukatsuma̱ cika.
20 Porém ela respondia: — Não me chamem de Noemi, a Feliz. Chamem de Mara , a Amargurada, porque o Deus Todo-Poderoso me deu muita amargura.
21 An n lazai, ma̱ ta̱ gba̱ n ili iꞌya ma ciga, shegai gogo-na Magono ma Zuba ma gonuko mu ɗe a kuwa akere a de. Niɗa ya isa̱ mu Naꞌomi cina Magono ma Zuba ma kpatala̱ka mu ɗe kucina̱, kpam Uza u Ucira Gba̱ u sukunku mu mada̱ka̱?>>
21 Quando saí daqui, eu tinha tudo, mas o Senhor me fez voltar sem nada. Então, por que me chamar de Feliz, se o Deus Todo-Poderoso me fez sofrer e me deu tanta aflição?
22 Tyoku ɗa a yain Naꞌomi gonoi a uyamba u ne ɗa la vi, kaɓolo n kajene ka ne Rutu uza u Muwabu. An a rawai a Batalami, cina a gita̱ ɗe manyan ma ilya i bale.
22 E foi assim que Noemi voltou de Moabe, com Rute, a sua nora moabita. Elas chegaram a Belém quando a colheita de cevada estava começando.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.