Rute 1
kdl (KDL) vs NAA
1 — ausente —
1 Nos dias em que os juízes julgavam, houve fome na terra de Israel. E um homem de Belém de Judá foi morar por algum tempo na terra de Moabe, com a sua mulher e os seus dois filhos.
2 — ausente —
2 Este homem se chamava Elimeleque, e sua mulher se chamava Noemi. Os filhos se chamavam Malom e Quiliom. Eram efrateus, de Belém de Judá. Foram à terra de Moabe e ficaram ali.
3 An a yain aꞌayin, vali u Naꞌomi vi u tuwa̱i u kuwa̱i, u a̱sa̱ka̱ yi na̱ alobo a re yi.
3 Algum tempo depois, Elimeleque, o marido de Noemi, morreu, e ela ficou sozinha com os dois filhos.
4 Alobo yi ama a re a le gba̱ a zuwai nkere ma uyamba u Muwabu. Uza u te zuwai uka uza u kala Orfa, uza u ire kpam u zuwai uza u kala Rutu. Shegai ubana ayen kupa ele pini a uyamba vi,
4 Estes casaram com mulheres moabitas. O nome de uma delas era Orfa, e o nome da outra era Rute. E ficaram ali quase dez anos.
5 aku Malo n Kiliyo a kuwa̱i. Pini nala, Naꞌomi wokoi utyoku u ne, vali wa̱ la wa kpam dem mmuku ma̱ la wa.
5 Depois morreram também Malom e Quiliom, os dois filhos de Noemi. E assim ela ficou sozinha, sem os dois filhos e sem o marido.
6 Aꞌari pini, Naꞌomi tuwa̱i u panai a da Magono ma Zuba ma ɓa̱nga̱ ɗe ama a ne aza a Isaraꞌila u na̱ka̱ le ilikulya. Adama a nala, u foɓusoi n ajene a ne a a̱sa̱ka̱ Muwabu a gono a kuwa.
6 Então Noemi voltou da terra de Moabe com as suas noras, porque ainda em Moabe ouviu que o Senhor havia se lembrado do seu povo, dando-lhe alimento.
7 Eyi n ajene a ne yi a a̱sa̱ka̱i asu u ɗa aꞌa̱ri ndishi vi, a ka̱na̱i ure ugono a Yahuda.
7 Assim, ela saiu do lugar onde havia morado, e as duas noras estavam com ela. Enquanto caminhavam, voltando para a terra de Judá,
8 Ele pini a nwalu, aku Naꞌomi tonukoi ajene yi, <<Walai i gono aꞌuwa a isheku i ɗe. Magono ma Zuba ma wenike ɗa̱ uciga tyoku ɗa i wenikei aꞌali a ɗe na̱ mpa.
8 Noemi disse às suas noras: — Vão agora e voltem cada uma para a casa de sua mãe. E que o
9 Magono ma Zuba kpam ma zuwa i tsa̱ra̱ aꞌali, i tsa̱ra̱ kpam uwunvuga a aꞌuwa a ɗe.>>
9 O Senhor faça com que vocês sejam felizes, cada uma na casa de seu novo marido. E deu um beijo em cada uma delas. Elas, porém, começaram a chorar alto
10 a tonuko yi, <<Aꞌa! Tsa bana ta̱ dem a asu u ama a vunu.>>
10 e lhe disseram: — Não! Nós iremos com a senhora para junto do seu povo.
11 Shegai Naꞌomi danai, <<Mmuku n va̱, gonoi a aꞌuwa a ɗe. Ndya i zuwai ya ciga i bana kaɓolo na̱ mpa? Mpa n buwa kpam ilimaci hal ma fuɗa ma matsa̱ka ɗa̱ aꞌali a ɗa a ka sotuku ɗa̱ wa.
11 Mas Noemi disse: — Voltem, minhas filhas! Por que vocês iriam comigo? Vocês acham que eu ainda tenho filhos em meu ventre, para que casem com vocês?
12 Mmuku n va̱, walai i gono, mpa n yan ɗe mamici, n buwa kpam uyan iyolo wa. Ko ma̱ baci gba̱m n maluwa ma iyolo i roku, a dana gba̱m ma tsa̱ra̱ vali n kayin ka na ki, hal n matsa mmuku ma aꞌali,
12 Voltem, minhas filhas! Vão embora, porque sou velha demais para ter marido. E ainda que eu dissesse: “Tenho esperança”, ou ainda que casasse esta noite e tivesse filhos,
13 ya fuɗa ya vana hal a gbonguro? Ya ꞌyuwan uyan iyolo adama a le? Nala wa yan wa, mmuku n va̱, unamgbukatsuma̱ u va̱ u la ta̱ u ɗe cika, kpaci Magono ma Zuba ma ma ronuko mu upana u ikyamba u na vi.>>
13 será que vocês iriam esperar até que eles viessem a crescer? Ficariam tanto tempo sem casar? Não, minhas filhas! A minha amargura é maior do que a de vocês, porque o Senhor descarregou a sua mão contra mim.
14 Aku a doki a gita̱i kushen cika. Pini nala, Orfa woɓoi anuku a ne, u tonuko yi u yan tsu ben, aku u lazai ugono a kuwa. Shegai Rutu gbagbalai Naꞌomi vi u ma̱tsa̱i she u bana kaɓolo n eyi.
14 Então, de novo, choraram em alta voz. Orfa, com um beijo, se despediu de sua sogra, porém Rute se apegou a ela.
15 Aku Naꞌomi tonuko yi, <<Wundya na, utoku u vunu ɗa wa laza ɗe ugono a asu u ama a ne n a asu u ameli a ne. Wala vu tono yi.>>
15 Então Noemi disse: — Veja! A sua cunhada voltou para o seu povo e para os seus deuses. Vá você também com ela.
16 Shegai Rutu danai, <<Kotsu vu folo mu n gono ko n a̱sa̱ka̱ vu utono wa. A asu u ɗa baci dem vu banai, ma bana ta̱. A asu u ɗa baci dem vu dusuki, nte dem ma dusuku pini. Ama a vunu a ka woko ta̱ ama a va̱, Kashila̱ ka vunu kpam ka woko ta̱ Kashila̱ ka va̱.
16 Porém Rute respondeu: — Não insista para que eu a deixe nem me obrigue a não segui-la! Porque aonde quer que você for, irei eu; e onde quer que pousar, ali pousarei eu. O seu povo é o meu povo, e o seu Deus é o meu Deus.
17 A asu u ɗa baci vu kuwa̱i, nte ma kuwa̱ pini, kpam nte dem a ka ciɗa̱ngu mu pini. Ili i roku i pece mu n avu, bamu n ukpa̱, n folo ta̱ Magono ma Zuba ma yan mu mavura cika.>>
17 Onde quer que você morrer, morrerei eu e aí serei sepultada. Que o Senhor me castigue, se outra coisa que não seja a morte me separar de você.
18 An Naꞌomi wenei Rutu zuwa ta̱ uma u ne u toni yi, aku u a̱sa̱ka̱ yi utonusuko u gono.
18 Quando Noemi viu que Rute estava mesmo decidida a acompanhá-la, deixou de insistir com ela.
19 Aku a lyai kapala na̱ nwalu, hal a rawai a ilyuci i Batalami. An a uwai, aku gba̱ ama yi a yain maza̱nga̱ cika adama a le. Aka a ilyuci yi a danai, <<Naꞌomi ɗa gba̱m naha vi?>>
19 Então ambas se foram, até que chegaram a Belém. E aconteceu que, ao chegarem ali, toda a cidade se comoveu por causa delas. E as mulheres perguntavam: — Essa não é a Noemi?
20 U wushunku le, <<Kotsu i doku i isa̱ mu Naꞌomi wa, shegai Mara, kpaci Kashila̱ Uza u Ucira Gba̱ u na̱ka̱ mu ta̱ unamgbukatsuma̱ cika.
20 Porém ela lhes dizia: — Não me chamem de Noemi, mas de Mara, porque o Todo-Poderoso me deu muita amargura.
21 An n lazai, ma̱ ta̱ gba̱ n ili iꞌya ma ciga, shegai gogo-na Magono ma Zuba ma gonuko mu ɗe a kuwa akere a de. Niɗa ya isa̱ mu Naꞌomi cina Magono ma Zuba ma kpatala̱ka mu ɗe kucina̱, kpam Uza u Ucira Gba̱ u sukunku mu mada̱ka̱?>>
21 Quando saí daqui, eu era plena, mas o Senhor me fez voltar vazia. Por que, então, querem me chamar de Noemi, se o Senhor deu testemunho contra mim e o Todo-Poderoso me afligiu?
22 Tyoku ɗa a yain Naꞌomi gonoi a uyamba u ne ɗa la vi, kaɓolo n kajene ka ne Rutu uza u Muwabu. An a rawai a Batalami, cina a gita̱ ɗe manyan ma ilya i bale.
22 Foi assim que Noemi voltou da terra de Moabe, com Rute, sua nora, a moabita. E chegaram a Belém no começo da colheita da cevada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.